Yamaha R1 Petronas Replica: Ό,τι πάρεις… 46!

100% MotoGP στιλ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/8/2020

Με τον Quartararo πρώτο σε βαθμολογία πρωταθλήματος και τον Morbidelli να οδηγεί την κούρσα, όπως έγινε στο Brno, και να τερματίζει στο βάθρο, η Yamaha δεν είναι καθόλου περίεργο που ετοίμασε μία ειδική replica έκδοση για την R1 στα χρώματα της αγωνιστικής M1 της Petronas Racing.

Το περίεργο είναι ο συμβολισμός με το νούμερο 46, αν και η Petronas λέει πως συμβολίζει τα χρόνια της εταιρείας χωρίς να αναφέρει καθόλου τον Rossi και να γίνεται λόγος για την επόμενη σεζόν που υπάρχει περίπτωση να αλλάξει ομάδα. Το -υπάρχει περίπτωση- πηγάζει από τις τελευταίες εξελίξεις μετά το ατύχημα.

Έτσι λοιπόν, συμβολικά για τα χρόνια, η replica θα κοστίζει 46.000 Ευρώ και θα φτιαχτούν μόλις 46 όλες κι όλες.

Η Petronas ανακοινώνει πως την βαφή έχει αναλάβει η ίδια εταιρεία που επιμελείται και των αγωνιστικών, οπότε η πιστότητα στο χρώμα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Υπάρχουν επίσης και αεροδυναμικά βοηθήματα, που ίσως να δούμε στο μέλλον και στις R1 παραγωγής, όπως έχουν κι άλλες -και σιγά σιγά όλες, του ανταγωνισμού.

Από εκεί και πέρα τα πολλά αυτά χρήματα αντικατοπτρίζονται και σε πιο χειροπιαστά αξεσουάρ και δεν εξαντλούνται σε μία υπερβολική χρέωση για χρώματα: Μπροστά έχουμε FGRT 2 πιρούνι της Ohlins και πίσω TTX με αγωνιστικό σταμπιλιζατέρ και κιτ εξάτμισης από λαιμούς.

Οι τροχοί είναι Marchesini με σύστημα ταχείας εξαγωγής και έχουν δαγκάνες GP4-RX της Brembo με τις βασικές αλλαγές να ολοκληρώνονται με αγωνιστική ECU, αγωνιστική γκαζιέρα και κιτ μαρσπιέ.

Μαζί σας bonus, οι 46 ιδιοκτήτες θα λάβουν ένα κράνος της KYT με αντίστοιχο χρωματισμό και άλλα αναμνηστικά, καθώς και ένα VIP pass για οποιονδήποτε αγώνα MotoGP θέλουν, όταν με το καλό θα υπάρχουν και πάλι θεατές, αλλά χωρίς αυστηρούς περιορισμούς, όπως αναμένεται να γίνει στο Misano.

Μαζί με τα 46 χρόνια Petronas υπάρχουν και άλλες συγκυρίες, όπως τα εγκαίνια του νέου GYTR Pro καταστήματος, και τα 20α γενέθλια της Yamaha Austria Racing Team.

Ο κος Razlan Razali της Petronas Yamaha Sepang Team πρόσθεσε πως αυτή η Replica έκδοση σηματοδοτεί την πορεία της πρώτης δορυφορικής ομάδας της Yamaha που κερδίζει αγώνα στα MotoGP μετά από 20 χρόνια. Για αυτό και τονίζει πως οι μελλοντικοί -αριθμημένοι- ιδιοκτήτες δεν θα έχουν μόνο μία εξαιρετική μοτοσυκλέτα για track days, αλλά και ένα κομμάτι της ιστορίας της μοναδικής αυτής ομάδας.

Η σχεδόν διπλάσια τιμή της συγκεκριμένης replica δικαιολογείται σε μεγάλο βαθμό από αναρτήσεις, φρένα και τροχούς, αλλά όχι σε σημείο να είναι ευκαιρία για κάποιον που κοιτά το κόστος των €46.000. Ευκαιρία για αυτά τα λίγα πορτοφόλια που μπορούν να αντέξουν το βάρος, μπορεί να θεωρηθεί η συγκεκριμένη μόλις δεις όλο τα πακέτο συνολικά, μαζί με το στήσιμο από το YART, που από μόνο του είναι μία ακριβή υπηρεσία…

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες