Yamaha Tricity 155 Shooting Break: Έτοιμο για camping!

Έτοιμο στην Ιαπωνία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/8/2020

Τα «σκεπαστά» σκούτερ είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ιαπωνία και παρόλο που οι Ιάπωνες δεν φημίζονται για αυτό, εξίσου προσφιλές χόμπι είναι και η κατασκήνωση στην εξοχή. Η εταιρεία YSP Yokohama Totsuka παρουσίασε μία έκδοση του Yamaha Tricity 155 με την ονομασία Shooting Break που συνδυάζει και τα δύο παραπάνω στοιχεία.

Η εταιρεία αυτή κατασκευάζει κιτ οροφής για διάφορα σκούτερ, αλλά συγκεκριμένα το Shooting Break Tricity το προμηθεύει έτοιμο και μάλιστα ετοιμάζεται να το εξάγει και σε άλλες αγορές.

Η ζελατίνα επεκτείνεται μέχρι πάνω από το κεφάλι του αναβάτη καταλήγοντας σε μία παγκαζιέρα πίσω, βαμμένη κι εκείνη σε κάποια από τα τρία χρώματα με τα οποία έρχεται η έκδοση αυτή. Το ενδιαφέρον είναι πως πάνω από αυτή την παγκαζιέρα μπορεί να τοποθετηθεί μία δεύτερη που περιλαμβάνει μία τέντα, ειδικά κατασκευασμένη για να κουμπώνει σε μία από τις δύο σχάρες της οροφής και να στερεώνεται με βεντούζα στην ζελατίνα και πασαλάκια στο χώμα.

Η ύπαρξη της σχάρας είναι σύμφωνα με τον Ιάπωνα κατασκευαστή, μελετημένη ώστε να αντέχει βάρος για να τοποθετήσεις πρόσθετες αποσκευές, αλλά πραγματικά έχουμε την απορία αν θα οδηγείται εύκολα τοποθετώντας βάρος τόσο ψηλά, ή θα είναι επικίνδυνα τα πράγματα με μόλις μερικές μοίρες κλίσης. Το Tricity βέβαια έχει ένα μετατρόχιο που του χαρίζει μεγάλη σταθερότητα ενώ το σύστημα του Niken, που έχει στους δύο μπροστινούς τροχούς, εγγυάται την ευκολία στο στρίψιμο. Αλλά και πάλι το βάρος τόσο ψηλά θα ήταν απαγορευτικό στις περισσότερες περιπτώσεις. Βέβαια οι παραδοσιακές εταιρείες στην Ιαπωνία δηλώνουν στην ονομασία τους και την περιοχή και έτσι από το όνομα καταλαβαίνεις πως η εταιρεία αυτή βρίσκεται στο μητροπολιτικό Τόκυο, σε μια αστική περιοχή με την καλύτερη ασφαλτόστρωση του κόσμου, χωρίς λακκούβες, χωρίς έντονες υψομετρικές διαφορές και πάντα με δρόμους σαν χαλί. Η περιορισμένη της παραγωγή ίσα που φτάνει για ένα πελατολόγιο που αντλείται από αυτή την περιοχή και σε ένα περιβάλλον με τέτοιους δρόμους, ισορροπείς και αυγό στο τιμόνι, πόσο μάλλον μία υπερκατασκευή πάνω από το κεφάλι σου. Στο ταξίδι προς το μέρος που θα κατασκηνώσεις, αυτό είναι σίγουρα πιο δύσκολο…

Εκτός από όλα τα υπόλοιπα, το μικρό μαγαζί – συνεργείο – μεταποίηση σκούτερ, στην περιοχή Totsuka, της περιφέρειας Yokohama του Tokyo, τοποθετεί και προσθήκες στο φαίρνγκ για να γίνεται ανακατεύθυνση του αέρα και κυρίως της βροχής, ώστε να προστατεύεσαι καλύτερα, καλυμμένος κάτω από την οροφή του Tricity 155. Ετοιμοπαράδοτο στην Ιαπωνία λοιπόν, αλλά μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης και για εμάς εδώ, για τους φίλους των σκούτερ…

Μέχρι τώρα η εταιρεία αυτή που το εργαστήριό της φαίνεται πιο κάτω, κατασκεύαζε κιτ για δημοφιλή σκούτερ, τώρα όμως δίνει έτοιμο το Tricity 155 Shooting Break, ως ειδική έκδοση...

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.