Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

Ευθεία αναφορά σε RD500 και FZ-R, μόνο για τους Ιάπωνες
motomagYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Η ιαπωνική Y’S Gear, ο τομέας των επίσημων αξεσουάρ της Yamaha εκεί, παρουσίασε δύο νέα φαίρινγκ για XSR900 GP, κάνοντας ευθεία αναφορά στο ιστορικό δίχρονο κτήνος, RD500, που προέκυψε από την εμπλοκή του εργοστασίου της Iwata στα GP και την θρυλική οικογένεια FZ-R, που έφερε στο προσκήνιο το αλουμινένιο πλαίσιο “Deltabox”.

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μία τεχνική που ακολουθείται σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς. Με την μοτοσυκλέτα τα πράγματα είναι ακόμα πιο έντονα σε αυτό τον τομέα, μιας και είμαστε ένα συντηρητικότατο αγοραστικό κοινό. Η Yamaha φαίνεται ότι ξέρει να χτυπά τις ευαίσθητες χορδές της νοσταλγίας, φέρνοντάς μας το YZF-R9 που περιμέναμε, ντυμένο όμως με τον μανδύα των δίχρονων TZR, που από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 αποτέλεσε όνειρο για πολλούς πιτσιρικάδες της εποχής.

Όπως φαίνεται όμως, η Yamaha Ιαπωνίας δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό, παρουσιάζοντας δύο ακόμη φαίρινγκ για την νέα της μοτοσυκλέτα. Διατηρώντας όλα τα στοιχεία που είδαμε στην παρουσίαση του XSR900 GP, η Yamaha Y’S Gear φέρνει δύο ολοκληρωμένα κιτ, για να δώσεις ακόμα πιο ξεχωριστή και νοσταλγική εμφάνιση στο νέο σου απόκτημα.

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα​    ​

Το πρώτο είναι βαμμένο λευκό και κόκκινο με τα χαρακτηριστικά “Speedblock” γραφικά, κάνοντας ευθεία αναφορά στο θρυλικό RD 500. Μία μοτοσυκλέτα που η Yamaha έφερε το 1984, με δίχρονο V4 κινητήρα, μεταφέροντας στους κοινούς θνητούς την τεχνολογία που είχε συλλέξει από τα 500GP, την ίδια εποχή που το κτηνώδες YZR500 στα χέρια του Eddie Lawson έφερε τέσσερις ακόμα Παγκόσμιους τίτλους στα γραφεία της Iwata. Γνωστό και ως RZ 500 στις αγορές του Καναδά και της Αυστραλίας, η περιορισμένη χρονικά παραγωγή του στα μόλις δύο χρόνια, το έκανε ένα από τα αγαπημένα μεταξύ των συλλεκτών.

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

Το δεύτερο κιτ, βαμμένο σε λευκό/μπλε συνδυασμό, αντλεί την έμπνευσή από την οικογένεια των τετρακύλινδρων FZ-R, που χαρακτηρίστηκε από το αλουμινένιο περιμετρικό πλαίσιο “Deltabox”. Αν και σήμερα τα αλουμινένια περιμετρικά πλαίσια είναι κοινός τόπος για της σπορ μοτοσυκλέτες, το 1987 τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Μία ριζοσπαστική, λοιπόν, ιδέα για την εποχή, που κατάφερε να μειώσει δραματικά το βάρος, σε σύγκριση με το ατσάλινο του προκατόχου του, FZ 750, προερχόμενη από τα αγωνιστικά πρωτότυπα. Τα χρώματα που έχει επιλέξει η Yamaha Y’S Gear, έχουν και αυτά μία μυρωδιά από λάστιχο και άσφαλτο, θυμίζοντας αυτά με τα οποία ο Eddie Lawson κυριάρχησε στην Daytona το 1986.

Αναμφίβολα, και μόνο τα χρώματα σε μία κατά τα άλλα σύγχρονη μοτοσυκλέτα, μπορούν να φέρουν μνήμες σε πολλούς αναβάτες, που ίσως και να τα είχαν στην κατοχή τους. Δυστυχώς όμως, για την ώρα, μόνο οι Ιάπωνες μπορούν να τα χαρούν, με το κόστος για ολόκληρο το κιτ να φτάνει τα 330.000 Γιεν, ή αλλιώς κάτι λιγότερο από 2.000€ (1.986,78€).

Yamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημαYamaha XSR900 GP – Δύο νέα φαίρινγκ που χτυπούν κατευθείαν στο συναίσθημα

 

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες