Yamaha YZF-R7 1999 πωλείται με μηδέν χιλιόμετρα

Πανέμορφη, εξωτική και πανάκριβη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/9/2022

Ο dealer της Honda στο Yorkshire με την ονομασία Craigs Honda διαθέτει προς πώληση ένα συλλεκτικό Yamaha YZF-R7 του 1999 με μηδενικά χιλιόμετρα στο κοντέρ του!

Το YZF-R7, ή αλλιώς OW-02 ήταν μια μοτοσυκλέτα που είχε παράξει η Yamaha για λόγους αγωνιστικής έγκρισης (homologation), σε μόλις 500 κομμάτια. Στόχος ήταν η συμμετοχή της ιαπωνικής εταιρείας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK και στον 8ωρο αγώνα αντοχής της Suzuka. Το R7 είχε δημιουργηθεί ώστε να αποτελεί ιδανική βάση για να στήσει κανείς μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα, με τη γεωμετρία του πλαισίου να προέρχεται από το αγωνιστικό δίχρονο YZR500 της εποχής. Η μοτοσυκλέτα έφερε αναρτήσεις Ohlins, βαλβίδες και μπιέλες τιτανίου, κοντύτερο Deltabox II πλαίσιο, ενώ το επίσημο βάρος της ανακοινωνόταν στα 189 κιλά.

Ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας του είχε χωρητικότητα 749 κ.εκ., 20 βαλβίδες, και επίσημη απόδοση μόλις… 106 hp, με τη Yamaha να διαθέτει για εκείνο δυο αγωνιστικά κιτ, με το πρώτο να ανεβάζει την απόδοση στους 135 hp, και με το δεύτερο να προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη αύξηση ιπποδύναμης, στους 150+ hp.

Ο λόγος που η Yamaha “ευνούχισε” την απόδοση του R7, με το να κλείσει το δεύτερο μπεκ του ψεκασμού σε κάθε κύλινδρο, ήταν για να μπορεί να πουλήσει τη μοτοσυκλέτα σε ολόκληρη την Ευρώπη, λόγω των περιορισμών και των κανονισμών για ρύπους σε κάποιες χώρες της Ε.Ε., και ουσιαστικά το αγωνιστικό κιτ άνοιγε τη μοτοσυκλέτα, με νέα αντλία βενζίνης, νέα ρύθμιση της ECU και νέα εξάτμιση.

Αν και από περιφερειακά η μοτοσυκλέτα έδειχνε ικανή να πρωταγωνιστήσει στους αγώνες, η βελτίωση του κινητήρα της ώστε να γινόταν ανταγωνιστικός ήταν εξαιρετικά ακριβή υπόθεση, κι έτσι η ιστορική καριέρα του R7 δεν απογειώθηκε ποτέ. Στα χέρια του Noriyuki Haga το R7 κατάφερε να ανέβει έως και τη δεύτερη θέση της τελικής κατάταξης στα WSBK, όμως δεν πήρε ποτέ τον τίτλο, καθώς το 2000 ο Ιάπωνας πιάστηκε να έχει κάνει χρήση απαγορευμένης ουσίας (εφεδρίνη), με τη διοργάνωση να του αφαιρεί 25 βαθμούς και να του επιβάλλει απαγόρευση συμμετοχής δύο αγώνων, με τον τίτλο να πηγαίνει έτσι στον Colin Edwards…

Για περισσότερες πληροφορίες για τη συγκεκριμένη R7, η οποία πωλείται για 68.730 ευρώ (59.995 λίρες Αγγλίας), δείτε ΕΔΩ, και μην παραλείψετε να χαζέψετε και τις υπόλοιπες συλλεκτικές μοτοσυκλέτες της Craigs Honda, μιλάμε για συγκλονιστική συλλογή.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες