Συλλεκτική μοτοσυκλέτα από τη δίχρονη εποχή των GP
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/10/2022
Η αμερικάνικη Iconic Motorbikes Auctions έβγαλε “στο σφυρί” τη δίχρονη V4 YZR500 OWJ1 του Kenny Roberts Jr., μια συλλεκτική δίχρονη GP μοτοσυκλέτα που αυτή τη στιγμή έχει ξεπεράσει τα 200.000 δολάρια στη δημοπρασία κι όμως δεν έχει πιάσει ακόμα την επιθυμητή από τον πωλητή ελάχιστη τιμή αγοράς.
Η δημοπρασία λήγει στις 28 Οκτωβρίου του 2022, με την υψηλότερη προσφορά να είναι αυτή τη στιγμή 200.100 δολάρια Η.Π.Α., ήτοι 198.885 ευρώ.
Η συγκεκριμένη YZR500 OWJ1 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP με αναβάτη τον Kenny Roberts Jr. και την Team Marlboro Yamaha, με διευθυντή ομάδας τον Kenny Roberts Sr., το 1996.
Αυτή ήταν η τελευταία εργοστασιακή Yamaha με την οποία συσχετίσθηκε ο King Kenny, πριν δημιουργήσει τη δική του αγωνιστική ομάδα, μαζί με τον γιο του, το 1997.
Στη μοτοσυκλέτα έκανε ντεμπούτο ένα νέο πλαίσιο χωρίς βάσεις για τη σέλα, και ένας νέος κινητήρας διαστάσεων 54x54, μαζί με σφυρήλατα πιστόνια. Η Yamaha έκανε λόγο για 177 hp από τον δίχρονο V4 των 499 κ.εκ..
Ο Kenny Roberts Jr κατετάγη τελικά 13ος το 1996, με καλύτερη επίδοση μια 4η θέση στο GP της Τσεχίας. Οι ομόσταυλοι του KRJR εκείνη τη χρονιά ήταν οι Norick Abe, Loris Capirossi και Jean-Michel Bayle.
Η μοτοσυκλέτα φέρει ακόμα πάνω της το σήμα του Τεχνικού Ελέγχου από το βρετανικό GP που είχε γίνει στο Donington Park, εκεί που ο KRJR είχε προκριθεί τρίτος, για να εγκαταλείψει μετά από πτώση.
Ο οίκος δημοπρασιών αναφέρει πως αυτή είναι πιθανότατα η μοναδική YZR500 OWJ1 που βρίσκεται εκτός του εργοστασίου της Yamaha.
Μετά το τέλος της χρονιάς, η μοτοσυκλέτα περιήλθε στην κυριότητα του Kenny Roberts, μάλλον ως δώρο της Yamaha. Κατόπιν, ο Kenny την πούλησε στον Rick Degan της RMD Motors, που την πούλησε σε ιδιώτη στη Βρετανία τρία χρόνια πριν. Ο ιδιώτης αυτός έκανε ανακατασκευή των αναρτήσεων και του κινητήρα, και συντήρησε τη μοτοσυκλέτα, πριν την οδηγήσει ο Kenny Roberts στο Goodwood Festival of Speed του 2022. “Είναι έτοιμη για οδήγηση.”
Η μοτοσυκλέτα φέρει πάνω της αυτόγραφα των Kenny Roberts Sr., Wayne Rainey, Kevin Schwantz, Dani Pedrosa, και άλλων.
Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες
Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
17/3/2026
Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.
Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.
Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.
O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό
Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.
Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.
Μπαταρίες που… επισκευάζονται
Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.
Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.
Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.
Open-source και δικαίωμα στην επισκευή
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.
Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.
Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.
Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.
Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.
Περισσότερο από τεχνολογία
Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.
Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.
Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.