Υβριδικό maxi scooter από την Yamaha

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/11/2020

Οι πατέντες που κατατίθενται κατά καιρούς από τα εργοστάσια, έχει αποδειχθεί ότι είναι ο… χειρότερος τρόπος για να κρατήσεις κάτι μυστικό. Έτσι και τώρα, οι πατέντες που κατέθεσε η Yamaha μαρτυρούν ότι οι Ιάπωνες δουλεύουν συστηματικά πάνω στην ιδέα υβριδικών κινητήρων σε μοτοσυκλέτες.

Για την Yamaha δεν είναι η πρώτη φορά που καταπιάνεται με το θέμα των υβριδικών κινητήρων. Οι πρώτες της απόπειρες ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίες του 2000, ενώ πριν από μερικούς μήνες είχε καταθέσει κι άλλες πατέντες για ένα υβριδικό τρίροδο scooter.

Το "φλερτ" με τα υβριδικά έχει ξεκινήσει ουσιαστικά από τότε που παρουσιάστηκαν οι πρώτοι υβριδικοί κινητήρες για αυτοκίνητα, αλλά η "αφομοίωση" στις μοτοσυκλέτες είναι δραματικά πιο αργή. Το βασικότερο πρόβλημα είναι η χωροταξία και το βάρος μιας τέτοιας τεχνολογικής λύσης που δύσκολα μπορεί να εφαρμοστεί στις μοτοσυκλέτες.

Οι πατέντες πάντως που μας έρχονται από την Ιαπωνία και την Yamaha, δείχνουν ένα υβριδικό σύστημα "εν σειρά" -αν μπορούμε να το πούμε καταχρηστικά έτσι- που χρησιμοποιεί έναν κινητήρα εσωτερικής καύσης, με κύριο ρόλο την επιμήκυνση της αυτονομίας ενός ηλεκτρικού κινητήρα. Με αυτή την επιλογή, το "συμβατικό" κομμάτι της μοτοσυκλέτας, ή πιο σωστά του maxi scooter όπως δείχνουν τα σχέδια, δεν έχει να κάνει με την απόδοση και την μεταφορά της ενέργειας, αλλά το βασικό του καθήκον είναι να παράγει ηλεκτρική ενέργεια που θα αποθηκεύεται στις μπαταρίες.

Το πλεονέκτημα ενός τέτοιου συστήματος είναι ότι ο βενζινοκινητήρας χρειάζεται να δουλεύει μόνο σε ένα συγκεκριμένο εύρος στροφών και με προκαθορισμένο φορτίο. Εξαιτίας αυτού, οι εκπομπές ρύπων του κινητήρα εσωτερικής καύσης μπορούν να βελτιστοποιηθούν στο ελάχιστο, με μείωση των καυσαερίων και ταυτόχρονη αύξηση της αποτελεσματικότητας του κινητήρα.

Προφανώς και δεν υπάρχουν τεχνικά χαρακτηριστικά γύρω από την αυτονομία του υβριδικού κινητήρα, και σίγουρα απέχουμε πολύ μέχρι να φτάσουμε σε τέτοιες λεπτομερείς αναφορές. Πρόκειται περισσότερο για μια άσκηση επί χάρτου ορισμένων "ανήσυχων μηχανολόγων του Iwata, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι βρίσκεται αποκλειστικά και μόνο στη σφαίρα της θεωρητικής προσέγγισης. Άλλωστε οι λεπτομέρειες που είναι εμφανείς στις πατέντες, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με την στήριξη του κινητήρα στο πλαίσιο, μαρτυρούν ότι το όλο Project κρύβει πίσω του αρκετή και σοβαρή μελέτη.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;