Υπάρχουν παπιά και στην Αγγλία – Αύξηση πωλήσεων τα τελευταία 2 χρόνια!

Είχαν εξαφανιστεί από την αγγλική αγορά για χρόνια

Από το

motomag

7/2/2022

Μία είδηση για ένα ταξίδι 2.500 χιλιομέτρων που ετοιμάζουν έξι Άγγλοι την Άνοιξη με παπιά, φέρνει στην επιφάνεια την ιστορία της ύπαρξής στην Μ.Βρετανία, και ιδιαίτερα των Honda C90 που αποτελούν πλειοψηφία. Οι έξι φίλοι θα ταξιδέψουν από το Winterton του Lincolnshire, ένα χωριό ανατολικά του Μάντσεστερ μέχρι το Benidorm μία πόλη της Ισπανίας που ζει αποκλειστικά από συγκεκριμένο τύπο τουρισμού. Το Benidorm προσελκύει το είδος τουρισμού που έχει το Φαλιράκι της Ρόδου και ο Λαγανάς της Ζακύνθου αλλά με βαρύ πολλαπλασιασμό σε νούμερα. Είναι τόσο ασφυκτική η κατάσταση που έχει φτάσει σε σημείο να αλλάξει την μορφολογία του τόπου καθώς έχουν χτιστεί πανάσχημες ψηλές πολυκατοικίες πάνω στο κύμα και όλη η περιοχή είναι φτιαγμένη για να υποστηρίζει μία συγκεκριμένη ζωή τους μισούς μήνες κάθε έτους.

Ωστόσο οι έξι φίλοι δεν θα διασχίσουν έξι χώρες σε έξι μέρες πάνω σε έξι παπιά μόνο και μόνο για να γίνουν τύφλα στο Benidorm, αλλά θέλουν να μαζέψουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούν για τα έξοδα φιλοξενίας στον οίκο ευγηρίας για τον πατέρα ενός εκ των συμμετεχόντων. Αυτός είναι ο πρώτος και σωστός λόγος που το επικείμενο ταξίδι τους έγινε είδηση στην MCN, που αποτελεί σοβαρό μέσο για την μοτοσυκλετιστική ειδησεογραφία, ωστόσο η είδηση συνέχισε το ταξίδι της και σε διάφορα site που έχουν ξεπηδήσει με θέμα την μοτοσυκλέτα και ψάχνουν το παραμικρό για να το αναδείξουν σε θέμα. Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που δεν υπάρχουν πολλές ειδήσεις και δεν κάνουν δικές τους δοκιμές για να γεμίσουν σε ύλη παρά μόνο παρουσιάσεις κατά παραγγελία των αντιπροσωπειών, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν κενά. Εμείς πιάνουμε το θέμα τώρα καθώς βρεθήκαμε κατά την παρουσίαση του Honda ADV350 με τον διευθυντή της Honda Europe που συστεγάζεται στο ίδιο κτήριο με την Honda UK, έχουν έναν όροφο διαφορά, και με αφορμή το ταξίδι με τα C90, μας εξηγούσε πως υπάρχει μία πρωτοφανής αναβίωση του παπιού στην Αγγλία!

Πέρα από την Ελλάδα δεν θα δει κανείς παπιά στην υπόλοιπη Ευρώπη, εκτός κι αν θέλουμε να υπολογίσουμε τους διψήφιους αριθμούς πωλήσεων που σημειώνουν σε αγορές δεκάδων χιλιάδων μονάδων. Για παράδειγμα υπάρχουν 3-4 παπιά στο Παρίσι που όταν χρειαστεί αναγκάζονται να ψάχνουν ανταλλακτικά στην Ελλάδα και στην Αγγλία, ενώ σύμφωνα με την Honda Europe η Ελλάδα καταλαμβάνει σχεδόν το σύνολο της πίτας πωλήσεων παπιών στην Ευρώπη. Κι όλα αυτά πριν την εφαρμογή των Euro5 κανονισμών που περιορίζουν ολότελα τα διαθέσιμα μοντέλα μιας και οι κατασκευαστές δεν μπαίνουν στην διαδικασία εξόδων για να εξελίξουν ένα μοντέλο που στην αγορά της Ασίας πουλά εκατομμύρια μονάδες ως έχει, μόνο και μόνο για να σημειώσουν μερικές πωλήσεις που ούτε το κόστος της μετάβασης στο Euro5 δεν μπορούν να καλύψουν!

Κλείνοντας την παρένθεση αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε παπιά και στην Ελληνική αγορά, με ορισμένους εισαγωγείς να προχωρούν σε λύσεις της τελευταίας στιγμής κάνοντας κατάλληλες μετατροπές για να συμβαδίσουν με τις νέες προδιαγραφές.

Κι όμως, το μοναδικό παράδειγμα της Ελλάδας απαντάται και στην Αγγλία, που μετά από δεκαετίες σημειώνεται αύξηση σε πωλήσεις νέων παπιών, την οποία κανείς δεν την περίμενε, ούτε και μπορεί με σαφήνεια να δικαιολογήσει. Στην Αγγλία υπήρχαν πάντοτε παπιά και η οργανωμένη παρέα με τα Honda C90 είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα, παρόλο που η συγκεκριμένη παρέα δυσκολεύτηκε να βρει έξι διαφορετικά C90 και μάλιστα σε πολύ καλή κατάσταση.

Υπάρχει ωστόσο λέσχη ιδιοκτητών C90 που είναι και με τεράστια διαφορά το παπί που έχει πουληθεί περισσότερο στην Αγγλία. Σύμφωνα με την Honda Europe το Cub είχε το δικό του κοινό στην Αγγλία, ενώ τα παπιά της Honda επέστρεψαν στους δείκτες πωλήσεων της Αγγλίας πριν από μία πενταετία περίπου. Πέρασαν από μία οριζοντίωση μέσα σε αυτό το διάστημα και από το 2020 και μετά βρίσκονται σε άνοδο με το Super Cub που δεν είναι και φθηνό, να σημειώνει αρκετές πωλήσεις για τα δεδομένα της αγοράς. Προφανώς ένας από τους πρώτους λόγος για την άνοδο πωλήσεων μπορεί να αποδοθεί στην νοσταλγία για το Cub αλλά μόνο σε ένα βαθμό. Υπάρχει και η πρακτική πλευρά για τους Εγγλέζους. Τα παπιά κινδυνεύουν λιγότερο από κλοπές που είναι κανονική μάστιγα στα αστικά κέντρα της Αγγλίας και έχουν οικονομική ασφάλιση που αποτελεί ένα από τα ακριβότερα έξοδα στην χρήση μοτοσυκλέτας στην Αγγλία.

Στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης που βρισκόμαστε, συνδυάζουμε πολλά της καθημερινής ζωής που βρίσκονται μεταξύ κόσμων και η χρήση του παπιού είναι ένα από αυτά. Ωστόσο δεν είμαστε οι μόνοι σε αυτή την ήπειρο που τα αγαπάμε, υπάρχουν και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και μάλιστα στην Αγγλία περισσότερο από άλλες με το νέο να είναι πως τώρα πλέον γνωρίζουν και άνθιση πωλήσεων! Εμάς θα μας βόλευε να μην είμαστε η μοναδική αγορά παπιών στην Ευρώπη, τουλάχιστον μέχρι όλες οι χώρες να ακολουθούν τις ίδιες προδιαγραφές.

Ετικέτες

Honda

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.