Υπάρχουν παπιά και στην Αγγλία – Αύξηση πωλήσεων τα τελευταία 2 χρόνια!

Είχαν εξαφανιστεί από την αγγλική αγορά για χρόνια
Από το

motomag

7/2/2022

Μία είδηση για ένα ταξίδι 2.500 χιλιομέτρων που ετοιμάζουν έξι Άγγλοι την Άνοιξη με παπιά, φέρνει στην επιφάνεια την ιστορία της ύπαρξής στην Μ.Βρετανία, και ιδιαίτερα των Honda C90 που αποτελούν πλειοψηφία. Οι έξι φίλοι θα ταξιδέψουν από το Winterton του Lincolnshire, ένα χωριό ανατολικά του Μάντσεστερ μέχρι το Benidorm μία πόλη της Ισπανίας που ζει αποκλειστικά από συγκεκριμένο τύπο τουρισμού. Το Benidorm προσελκύει το είδος τουρισμού που έχει το Φαλιράκι της Ρόδου και ο Λαγανάς της Ζακύνθου αλλά με βαρύ πολλαπλασιασμό σε νούμερα. Είναι τόσο ασφυκτική η κατάσταση που έχει φτάσει σε σημείο να αλλάξει την μορφολογία του τόπου καθώς έχουν χτιστεί πανάσχημες ψηλές πολυκατοικίες πάνω στο κύμα και όλη η περιοχή είναι φτιαγμένη για να υποστηρίζει μία συγκεκριμένη ζωή τους μισούς μήνες κάθε έτους.

Ωστόσο οι έξι φίλοι δεν θα διασχίσουν έξι χώρες σε έξι μέρες πάνω σε έξι παπιά μόνο και μόνο για να γίνουν τύφλα στο Benidorm, αλλά θέλουν να μαζέψουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούν για τα έξοδα φιλοξενίας στον οίκο ευγηρίας για τον πατέρα ενός εκ των συμμετεχόντων. Αυτός είναι ο πρώτος και σωστός λόγος που το επικείμενο ταξίδι τους έγινε είδηση στην MCN, που αποτελεί σοβαρό μέσο για την μοτοσυκλετιστική ειδησεογραφία, ωστόσο η είδηση συνέχισε το ταξίδι της και σε διάφορα site που έχουν ξεπηδήσει με θέμα την μοτοσυκλέτα και ψάχνουν το παραμικρό για να το αναδείξουν σε θέμα. Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που δεν υπάρχουν πολλές ειδήσεις και δεν κάνουν δικές τους δοκιμές για να γεμίσουν σε ύλη παρά μόνο παρουσιάσεις κατά παραγγελία των αντιπροσωπειών, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν κενά. Εμείς πιάνουμε το θέμα τώρα καθώς βρεθήκαμε κατά την παρουσίαση του Honda ADV350 με τον διευθυντή της Honda Europe που συστεγάζεται στο ίδιο κτήριο με την Honda UK, έχουν έναν όροφο διαφορά, και με αφορμή το ταξίδι με τα C90, μας εξηγούσε πως υπάρχει μία πρωτοφανής αναβίωση του παπιού στην Αγγλία!

Πέρα από την Ελλάδα δεν θα δει κανείς παπιά στην υπόλοιπη Ευρώπη, εκτός κι αν θέλουμε να υπολογίσουμε τους διψήφιους αριθμούς πωλήσεων που σημειώνουν σε αγορές δεκάδων χιλιάδων μονάδων. Για παράδειγμα υπάρχουν 3-4 παπιά στο Παρίσι που όταν χρειαστεί αναγκάζονται να ψάχνουν ανταλλακτικά στην Ελλάδα και στην Αγγλία, ενώ σύμφωνα με την Honda Europe η Ελλάδα καταλαμβάνει σχεδόν το σύνολο της πίτας πωλήσεων παπιών στην Ευρώπη. Κι όλα αυτά πριν την εφαρμογή των Euro5 κανονισμών που περιορίζουν ολότελα τα διαθέσιμα μοντέλα μιας και οι κατασκευαστές δεν μπαίνουν στην διαδικασία εξόδων για να εξελίξουν ένα μοντέλο που στην αγορά της Ασίας πουλά εκατομμύρια μονάδες ως έχει, μόνο και μόνο για να σημειώσουν μερικές πωλήσεις που ούτε το κόστος της μετάβασης στο Euro5 δεν μπορούν να καλύψουν!

Κλείνοντας την παρένθεση αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε παπιά και στην Ελληνική αγορά, με ορισμένους εισαγωγείς να προχωρούν σε λύσεις της τελευταίας στιγμής κάνοντας κατάλληλες μετατροπές για να συμβαδίσουν με τις νέες προδιαγραφές.

Κι όμως, το μοναδικό παράδειγμα της Ελλάδας απαντάται και στην Αγγλία, που μετά από δεκαετίες σημειώνεται αύξηση σε πωλήσεις νέων παπιών, την οποία κανείς δεν την περίμενε, ούτε και μπορεί με σαφήνεια να δικαιολογήσει. Στην Αγγλία υπήρχαν πάντοτε παπιά και η οργανωμένη παρέα με τα Honda C90 είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα, παρόλο που η συγκεκριμένη παρέα δυσκολεύτηκε να βρει έξι διαφορετικά C90 και μάλιστα σε πολύ καλή κατάσταση.

Υπάρχει ωστόσο λέσχη ιδιοκτητών C90 που είναι και με τεράστια διαφορά το παπί που έχει πουληθεί περισσότερο στην Αγγλία. Σύμφωνα με την Honda Europe το Cub είχε το δικό του κοινό στην Αγγλία, ενώ τα παπιά της Honda επέστρεψαν στους δείκτες πωλήσεων της Αγγλίας πριν από μία πενταετία περίπου. Πέρασαν από μία οριζοντίωση μέσα σε αυτό το διάστημα και από το 2020 και μετά βρίσκονται σε άνοδο με το Super Cub που δεν είναι και φθηνό, να σημειώνει αρκετές πωλήσεις για τα δεδομένα της αγοράς. Προφανώς ένας από τους πρώτους λόγος για την άνοδο πωλήσεων μπορεί να αποδοθεί στην νοσταλγία για το Cub αλλά μόνο σε ένα βαθμό. Υπάρχει και η πρακτική πλευρά για τους Εγγλέζους. Τα παπιά κινδυνεύουν λιγότερο από κλοπές που είναι κανονική μάστιγα στα αστικά κέντρα της Αγγλίας και έχουν οικονομική ασφάλιση που αποτελεί ένα από τα ακριβότερα έξοδα στην χρήση μοτοσυκλέτας στην Αγγλία.

Στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης που βρισκόμαστε, συνδυάζουμε πολλά της καθημερινής ζωής που βρίσκονται μεταξύ κόσμων και η χρήση του παπιού είναι ένα από αυτά. Ωστόσο δεν είμαστε οι μόνοι σε αυτή την ήπειρο που τα αγαπάμε, υπάρχουν και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και μάλιστα στην Αγγλία περισσότερο από άλλες με το νέο να είναι πως τώρα πλέον γνωρίζουν και άνθιση πωλήσεων! Εμάς θα μας βόλευε να μην είμαστε η μοναδική αγορά παπιών στην Ευρώπη, τουλάχιστον μέχρι όλες οι χώρες να ακολουθούν τις ίδιες προδιαγραφές.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.