Zaiser Electrocycle: Κίνηση σε όλους τους τροχούς και 500km αυτονομίας

Αν ποτέ βγει σε παραγωγή!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/6/2021

Υπάρχουν μοτοσυκλέτες που μόλις τις αντικρύσεις αντιλαμβάνεσαι αμέσως πως σχεδιάστηκαν στις ΗΠΑ και η Electrocycle της Zaiser είναι ξεκάθαρα μία από αυτές. Στην Ευρώπη την αντικρύζεις ικανή για τουλάχιστον ως τρικάβαλη και στην Ινδία τα σχόλια είναι πως υπάρχει χώρος για ολόκληρο το σόι.

Εμείς πάλι βλέπουμε στα τεχνικά χαρακτηριστικά πως έχει κίνηση και στους δύο τροχούς με hub-motor κι αυτό δημιουργεί προβληματισμούς για το πώς θα συμπεριφέρεται στον δρόμο με ένα μακρύ μεταξόνιο και βάρος στους τροχούς, αλλά κοιτώντας την θετική πλευρά, δεν γίνεται να μην εστιάσεις στα σχεδόν 500Km αυτονομίας.

Ο κατασκευαστής δίνει 0-100 σε 3,6 δευτερόλεπτα και μέγιστη τελική 190χαω από μία μπαταρία 17,3kWh αλλά από εκεί και πέρα δεν υπάρχουν άλλες τεχνικές λεπτομέρειες, ιδιαίτερα για τους τροχούς, παρόλο που αναζητά χρηματοδότηση μισού εκατομμυρίου δολαρίων μέσω κοινωνικού δανεισμού.

Ωστόσο η νεοσυσταθείσα εταιρεία δεν εστιάζει τόσο στην εμφάνιση ή στις επιδόσεις, όσο στα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας που συνοδεύουν την μοτοσυκλέτα και έχουν στόχο την μείωση των ατυχημάτων. Εκτός λοιπόν από traction control τα δύο μοτέρ στους τροχούς μπορούν να αναλάβουν να κρατήσουν την μοτοσυκλέτα όρθια με βάση το γυροσκοπικό φαινόμενο και βασίζουν την επέμβασή τους σε ένα πλήθος αισθητήρων που αντιλαμβάνεται το επικείμενο ατύχημα και σε περίπτωση που αυτό συμβεί καλεί αυτόματα και σε βοήθεια.

Όλα αυτά ακούγονται όμορφα και σωστά αν και έρχονται σε αντιδιαστολή με την μικρή χρονική περίοδο R&D που έχει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα. Στον ιστότοπο της εταιρείας γίνεται λόγος για 13.000 ώρες στο R&D που σημαίνει 4-5 χρόνια εργασίας αλλά σε άλλο σημείο ξεκάθαρα αναφέρουν πως ασχολούνται με τον σχεδιασμό τα τελευταία δύο χρόνια. Αν υπολογίσει κανείς πως αναφέρονται στην πείρα που έχουν προσθέτοντας τα χρόνια εργασίας κάθε συντελεστή, με τους μισούς να προέρχονται από θέσεις marketing, αντιλαμβάνεται εύκολα  ποιο από όλα τα νούμερα είναι πιο κοντά στην αλήθεια. Η εποχή EV είναι ευκαιρία να ξανά σκεφτούμε την μοτοσυκλέτα από την αρχή, αναφέρουν στην Zaiser και ναι, αυτό ακριβώς είναι που φοβόμαστε εμείς οι υπόλοιποι από την εποχή EV. Τουλάχιστον μέχρι η τεχνολογία να προχωρήσει ώστε να μην χρειάζεται να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας για το τι είναι μοτοσυκλέτα. Από εκεί και πέρα εντυπωσιακή είναι η οθόνη-τιμόνι με αισθητική Jarvis από Iron-Man αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακό το γεγονός πως η Zaiser αγκαλιάζει την νοοτροπία του δικαιώματος στην επισκευή και έτσι κάθε μικρό ανταλλακτικό θα είναι διαθέσιμο με τις μπαταρίες να είναι επίσης αφαιρούμενες και την Zaisner να διευκολύνει την αλλαγή τους με νέας τεχνολογίας καθώς ο συγκεκριμένος τομέας προχωρά με άλματα.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες