Zero Motorcycles – Για πρώτη φορά ηλεκτρική μοτοσυκλέτα κατακτά το Maudes Trophy

Διανύοντας 1.760 χιλιόμετρα σε 60 ώρες και πολικές θερμοκρασίες, πάνω σε δύο DSXR/X
motomagZero Motorcycles – Το Maudes Trophy πηγαίνει για πρώτη φορά σε ηλεκτρική μοτοσυκλέτα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

7/12/2023

Η Zero κατάφερε να γίνει η πρώτη εταιρεία κατασκευής ηλεκτρικών μοτοσυκλετών που κατέκτησε το Maudes Trophy, ένα βραβείο με εκατό χρόνια ιστορίας, με δύο DSR/X και μία ομάδα 7 ατόμων.

Το Maudes Trophy ξεκίνησε από τον George Petty το 1923, όταν ο ιδιοκτήτης του συνεργείου Maudes Motor Mart στο Λονδίνο είχε την ιδέα να δημιουργήσει ένα “έπαθλο αντοχής” για μοτοσυκλέτες. Ως υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του αγώνα σύμφωνα με τους κανόνες και την απονομή του βραβείου ορίστηκε η ACU (Auto-Cycle Union), ο διοικητικός φορέας μηχανοκίνητου αθλητισμού για μοτοσυκλέτες της Μεγάλης Βρετανίας. Το έπαθλο αυτό δεν έχει συγκεκριμένο σκοπό (π.χ. τον ταχύτερο χρόνο), αλλά η ιδέα πίσω από την δημιουργία του ήταν η γενικότερη πίεση πέρα από τα όρια, είτε αυτό σημαίνει την μέση ωριαία, είτε τη μεγαλύτερη διανυθείσα απόσταση σε ένα συγκεκριμένο χρόνο, είτε γενικότερα οτιδήποτε άλλο σχετικό με την κατάρριψη κάποιου ρεκόρ ή τη θέσπιση ενός νέου. Όπως λοιπόν καταλαβαίνετε το συγκεκριμένο έπαθλο είναι κυρίως για… την τιμή των όπλων, αναδεικνύοντας ωστόσο και τις δυνατότητες των αναβατών και των μοτοσυκλετών τους.

Zero Motorcycles – Το Maudes Trophy πηγαίνει για πρώτη φορά σε ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Πρώτος κατασκευαστής που πήρε το βραβείο ήταν η Norton, το μακρινό 1923, ενώ για πρώτη φορά άλλαξε χέρια το 1926 πηγαίνοντας στην επίσης βρετανική BSA. Τελευταία φορά που υπάρχει κάποια καταγραφή γύρω από το Maudes Trophy είναι το 1994. Τότε 10 Νεοζηλανδοί αναβάτες κατάφεραν μέση ωριαία πάνω από 160 χ.α.ω. στην κατηγορία Supersport 600 TT με 10 τυχαία επιλεγμένες από Βρετανούς αντιπροσώπους Yamaha FZR600, στην στοκ μορφή τους.

Τώρα, 29 χρόνια αργότερα, έρχεται η Zero να γίνει ο 11ος συνολικά κατασκευαστής που θα πάρει το Maudes Trophy και ο μόνος που δεν χρησιμοποίησε ορυκτά καύσιμα για να το καταφέρει. Η εφταμελής ομάδα, με τους αναβάτες της να αλλάζουν βάρδιες κατά την διάρκεια της προσπάθειας, ήταν οι Craig Carey-Clinch (Εκτελεστικός διευθυντής του NMC/National Motorcyclists Council), Martin Fitz-Gibbons (δημοσιογράφος μοτοσυκλέτας και συνεργάτης του Visordown) και προσωπικό από διάφορες αντιπροσωπείες της Zero στη Μεγάλη Βρετανία: Andy Dalton, Matthew Drew, Macauley Perkins και Ben Grayson. Μαζί τους θα είχαν δύο ηλεκτρικά DSR/X, που θα τους βοηθούσαν να διανύσουν τα απαιτούμενα χιλιόμετρα.

Zero Motorcycles – Το Maudes Trophy πηγαίνει για πρώτη φορά σε ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Σκοπός του τολμηρού εγχειρήματος ήταν να δοκιμαστεί η αντοχή και η αποτελεσματικότητα στην κάλυψη μεγάλων αποστάσεων των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, καθώς επίσης και το κατά πόσο αναπτυγμένο είναι το δίκτυο φόρτιση στο Η.Β. Η εκκίνηση δόθηκε από το Lands End ένα πρωινό Τετάρτης, με την πρώτη μέρα να κυλάει ομαλά μέχρι που έφτασαν στο ανατολικότερο σημείο της Μεγάλης Βρετανίας, το Lowestoft, που ήταν και ο τελικός τους προορισμός.

Η επόμενη μέρα όμως, δεν ήταν το ίδιο. Με κατεύθυνση βόρεια προς το Εδιμβούργο, την πρωτεύουσα της Σκωτίας, οι θερμοκρασίες άρχισαν να πέφτουν σημαντικά, ενώ στον δρόμο τους αντιμετώπισαν και σφοδρή χιονόπτωση. Αυτό τους ανάγκασε να ρίξουν τον ρυθμό τους, όμως όπως αποδείχτηκε η μπαταρία της Zero άντεξε τις ακραίες καιρικές συνθήκες και τις πρώτες πρωινές ώρες, το επταμελές πλήρωμα κατόρθωσε να φτάσει στην παγωμένη πρωτεύουσα.

Zero Motorcycles – Το Maudes Trophy πηγαίνει για πρώτη φορά σε ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Η πρόκληση για τους 7 αναβάτες και τις δύο μοτοσυκλέτες ολοκληρώθηκε την Παρασκευή, αφού πέρασαν την περιοχή Cumbria και εισήλθαν στη Βόρεια Ουαλία για το τελευταίο checkpoint στο Holyhead. Στην συνέχεια κάλυψαν άλλα 160 χιλιόμετρα μέχρι το Liverpool, όπου παρέλαβαν το Maudes Trophy από την ACU, λίγο πριν τα βραβεία της FIM, στην ίδια πόλη.

Μετά την ολοκλήρωση του δύσκολου και θαρραλέου εγχειρήματος ο Υπεύθυνος της Zero Motorcyles για το Η.Β. δήλωσε ότι ήταν ένας αγώνας αντοχής για τους αναβάτες περισσότερο, παρά για τις μοτοσυκλέτας, λόγω των θερμοκρασιών που επικρατούσαν. Μάλιστα, για να δείξει το πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα, είπε ότι ακόμα κι αν τα είχαν παρατήσει κανείς δεν θα τους κρατούσε κακία.

Zero Motorcycles – Το Maudes Trophy πηγαίνει για πρώτη φορά σε ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Όπως αποδείχτηκε το δίκτυο φόρτισης έχει αναπτυχθεί αρκετά στη Μεγάλη Βρετανία, και αυτό που λείπει είναι οι κατάλληλες εγκαταστάσεις, ειδικά για τους μοτοσυκλετιστές. Ο Craig Carey-Clinch, διευθυντής του NCU, δήλωσε ότι είναι κάτι που οι αρχές πρέπει να λάβουν υπόψη τους, προκειμένου να ενθαρρύνουν την ηλεκτρική μετάβαση, ειδικά όπου αφορά την κάλυψη μεγάλων αποστάσεων, ενώ τόνισε ότι το Εθνικό Συμβούλιο Μοτοσυκλετιστών θα ασχοληθεί περισσότερο με το θέμα αυτό.

Zero Motorcycles – Το Maudes Trophy πηγαίνει για πρώτη φορά σε ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Casey Stoner: Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για τραυματισμό προ 20ετίας

Ο Αυστραλός ζούσε με πόνους στην πλάτη από το 2003
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/7/2026

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP Casey Stoner αποκαλύπτει ότι υποβλήθηκε πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση για τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη που είχε υποστεί πριν από 20 χρόνια.

Ο Αυστραλός ανακοίνωσε ότι πριν από τρεις μήνες υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη του, λόγω τραυματισμού που είχε υποστεί το 2003.

Ο Stoner αποσύρθηκε από το MotoGP στο τέλος της σεζόν του 2012 και έχει αντιμετωπίσει κατά καιρούς διάφορα προβλήματα υγείας, με πιο αξιοσημείωτο ίσως τη χρόνια κόπωση που συχνά δεν του επέτρεπε ούτε να οδηγήσει.

Τον τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη τον “κληρονόμησε” ο Αυστραλός σε μία πτώση στη δεύτερη του σεζόν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 125cc.

Σε μια ανάρτηση στον λογαριασμό του στο Instagram, ο Stoner αναφέρει ότι ο πόνος που προκλήθηκε από τον τραυματισμό ήταν κάτι με το οποίο ζούσε για πάνω από 20 χρόνια, αλλά ότι η χειρουργική επέμβαση τον ανακούφισε επιτέλους από τον πόνο στην πλάτη.

stoner

“Σήμερα συμπληρώνονται τρεις μήνες από τότε που υποβλήθηκα σε σπονδυλοδεσία L5-S1 και αντικατάσταση δίσκου L4-5. Όλα ξεκίνησαν με ένα ατύχημα το 2003, όταν έπεσα με το κεφάλι πάνω σε μερικά δεμάτια άχυρου. Η πρόσκρουση συμπίεσε τη σπονδυλική μου στήλη και ενώ κατάφερα να το διαχειριστώ όσο καλύτερα μπορούσα για πάνω από 20 χρόνια, τα τελευταία δύο χρόνια – και ειδικά οι τελευταίοι έξι μήνες – έγιναν αφόρητα. Έφτασα στο σημείο όπου η χειρουργική επέμβαση ήταν η μόνη πραγματική επιλογή.

Η ανάρρωση είχε σίγουρα τα πάνω και τα κάτω της, αλλά συνολικά η πλάτη μου δεν έχει νιώσει τόσο καλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο είναι το γεγονός ότι συνειδητοποίησα ότι, ακόμα και όταν νόμιζα ότι η πλάτη μου ήταν καλά πριν, ζούσα με συνεχή πόνο. Μόνο τώρα έχω βιώσει πώς είναι πραγματικά να μην έχεις πόνο στην πλάτη.

Είμαι απίστευτα ευγνώμων στον χειρουργό μου και σε ολόκληρη την ιατρική ομάδα που με φρόντισε καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Σας ευχαριστώ που μου δώσατε πίσω την ποιότητα της ζωής μου.”

Ετικέτες