Zongshen RX6: Ο αντίπαλος του Tracer 700 έρχεται!

Προχωρά η εξέλιξή του!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/4/2020

Η Zongshen ακολουθεί κατά γράμμα το πενταετές πρόγραμμα ανάπτυξής της με στόχο την επέκτασή της στην παγκόσμια αγορά και σας το είχαμε παρουσιάσει πριν από αρκετά χρόνια. Αυτή τη στιγμή  βρισκόμαστε μερικά στάδια πριν την ολοκλήρωσή του και όπως φαίνεται, τα σχέδια της κινέζικης Zongshen έχουν επηρεαστεί ελαφρώς απ’ την πορεία της Norton που πλέον όχι μόνο βρίσκεται υπό καθεστώς διαχείρισης απ’ την BDO αλλά σύντομα θα βρεθεί θα στα χέρια ενός νέου ιδιοκτήτη.

Τα Cyclone RX6 και RK6 μαζί με το Norton Atlas 650 όπως παρουσιάστηκαν στη παγκόσμια έκθεση μοτοσυκλέτας της Κίνας πέρσι
 

Από το 2017, η Zongshen έχει αγοράσει τα δικαιώματα του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα χωρητικότητας 650cc της Norton, που θα εξόπλιζε διάφορα μοντέλα της αγγλικής εταιρείας, μετά από μια από κοινού απόφαση και των δύο. Η Norton ήθελε να επωφεληθεί απ’ τις δυνατότητες παραγωγής του κινέζικου εργοστασίου και να έχει έναν συνεργάτη που θα μπορούσε να την βοηθήσει στην παραγωγή των μοτοσυκλετών. Απ’ την άλλη η Zongshen αξιοποίησε πλήρως τη συνεργασία εξελίσσοντας τρία πρωτότυπα, τα ΖS650, RX6 και RK6 με το λογότυπο της Cylcone, που παρουσίασε κατά τη διάρκεια της 17ης παγκόσμιας έκθεσης μοτοσυκλέτας της Κίνας. Σε αυτό το σημείο να διευκρινίσουμε ότι η Cyclone είναι μια απ’ τις εταιρείες που ανήκουν στη Zongshen και σαν φίρμα προορίζεται για την παγκόσμια αγορά κρύβοντας την κινέζικη καταγωγή της.

Μια πάγια τακτική που ακολουθεί η Zongshen με τους κινητήρες που εξελίσσει είναι να τους προμηθεύει σε δεκάδες άλλους κατασκευαστές στην Κίνα, καθώς με αυτό τον τρόπο αποσβένει έξυπνα το κόστος εξέλιξης και τους δοκιμάζει στην πράξη πριν τους τοποθετήσει στα δικά της μοντέλα, αφήνοντας άλλους να αντιμετωπίσουν της “παιδικές τους ασθένειες”. Ίσως αυτό να ήταν και το πλάνο με την Norton αλλά τα δεδομένα έχουν αλλάξει αρκετά, κι έτσι η Zongshen προχώρησε στην κατάθεση ψηφιακών απεικονίσεων του RX6 με την περαιτέρω εξέλιξη του μοντέλου.

Όπως φαίνεται το RX6 θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις, τη στάνταρ και μια πιο πλούσια εξοπλισμένη με προστατευτικά κάγκελα και βάσεις για βαλίτσες, ενώ εντοπίζονται ελάχιστες διαφορές και στις δύο, συγκριτικά με το πρωτότυπο που είχε παρουσιαστεί το 2019. Η πιο χτυπητή διαφορά είναι ο λασπωτήρας του πίσω τροχού που θα υπάρχει στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Ακόμη, απ’ τα ψηφιακά σχέδια γίνεται αντιληπτό ότι η εξέλιξη του RX6 βρίσκεται πολύ κοντά στο τελικό στάδιο, καθώς η μοτοσυκλέτα έχει σχεδόν τα πάντα για να λάβει την απαραίτητη έγκριση τύπου, με καθρέφτες, φλας, ανακλαστήρες φωτός, μαρσπιέ συνεπιβάτη κ.α. Αυτό κατά πάσα πιθανότητα προμηνύει ότι θα παρουσιαστεί επίσημα στα επικείμενα διεθνή Σαλόνια και πιθανότατα θα κυκλοφορήσει στην αγορά το 2021. Το σενάριο ενισχύεται και απ’ το σύστημα εξαγωγής που είναι εφοδιασμένο με έναν μεγάλο καταλύτη κάτω απ’ το αμορτισέρ και πίσω απ’ τον κινητήρα, συγκεντρώνοντας παράλληλα το κέντρο βάρους χαμηλά με ένα τελικό που βγαίνει απ’ τη δεξιά πλευρά της μοτοσυκλέτας.

Τo Cyclone RX6, αν και αναφέρεται ως adventure μοτοσυκλέτα απ’ την εταιρεία, θα έρθει αντιμέτωπο κυρίως με τα sport touring μοντέλα του ανταγωνισμού όπως τα Kawasaki Verys 650, Yamaha Tracer 700 κλπ. Σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε πως το κινέζικο εργοστάσιο έχει προχωρήσει στην περαιτέρω εξέλιξη του δικύλινδρου κινητήρα της Norton, αφού πρόσφατα είχαν διαρρεύσει πληροφορίες για μια υπερκυβισμένη έκδοσή του στα 849cc. Έτσι, στο μέλλον είναι αρκετά πιθανόν να δούμε μια μεγαλύτερη έκδοση του RX6 με αυτόν τον κινητήρα, η οποία θα ανταγωνίζεται μεγάλες sport touring όπως τα BMW F900XR, Triumph Tiger 900 και Yamaha Tracer 900.

Τέλος, να αναφέρουμε ότι έχουν γίνει και ορισμένες αναφορές που θέλουν τον V4 κινητήρα της Norton χωρητικότητας 1.200cc – από το μπροστινό μπλοκ των κυλίνδρων του προέκυψε ο δικύλινδρος εν σειρά των 650cc - να εξοπλίζει τα μοντέλα της Cyclone, όμως κάτι τέτοιο δεν έχει επιβεβαιωθεί. Το μόνο σίγουρο είναι πως πράγματι το τελευταίο βήμα του πλάνου της Zongshen είναι να δημιουργήσει μοτοσυκλέτες με κινητήρες χωρητικότητας μεγαλύτερης των 1.000cc – το αν θα το κάνει και με ποιον τρόπο θα το δούμε στο μέλλον. Το RX6 πάντως είναι μια μοτοσυκλέτα που έχει ήδη τραβήξει το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων αναβατών και ο ερχομός του στην αγορά μόνο καλό θα κάνει, αφού μέσα απ’ τον ανταγωνισμό δημιουργούνται καλύτερες μοτοσυκλέτες!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.