Honda Wingmark: Ένα site αφιερωμένο στο λογότυπο των μοτοσυκλετών της Honda - Από τη Νίκη της Σαμοθράκης στο σήμερα

Μια ακόμη ιστοσελίδα από τη Honda με στόχο την ανάδειξη της ιστορίας της - Επικεντρωμένη στις εκδοχές του διάσημου φτερού της Νίκης
Wing Mark
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/2/2026

Η Honda παρουσίασε ένα ακόμη site αφιερωμένο στην ιστορία της που αυτή την φορά δεν επικεντρώνεται στα ιστορικά μοντέλα της, όπως είχε κάνει με τη σειρά CB, αλλά στην ιστορία του λογότυπου της που έχει περάσει από χίλια κύματα. Στην πορεία των ετών έχει αλλάξει πολλές μορφές, κάποιες φορές μάλιστα δραστικά. Από ζωγραφισμένο στο χέρι, σε συμμετρικό, σε ανάγλυφο, με φόντο και γραμματοσειρά ή και χωρίς.

Η πορεία του συμβόλου, από τα φτερά της αρχαίας Νίκης έως τα σημερινά εμβλήματα μοτοσυκλετών της Honda, αποτελεί μια ιστορία μοτοσυκλετιστικής εξέλιξης, μηχανικής αριστείας και εταιρικής ταυτότητας, ένα σύμβολο που ενσαρκώνει την αίσθηση ελευθερίας, το κυνήγι των ορίων και την αδιάκοπη κίνηση προς το μέλλον.

Wing Mark

Η γέννηση της έμπνευσης - Νίκη της Σαμοθράκης (1948)

Η ιστορία του λογότυπου της Honda ξεκινάει πολύ πριν τη σύγχρονη μορφή των φτερών. Το πρώτο έμβλημα που τοποθετήθηκε σε προϊόν της Honda, στο A-Type που ήταν ουσιαστικά ένα μοτέρ σε πλαίσιο ποδηλάτου, απεικόνιζε μια γυναικεία φιγούρα σε πτήση, εμπνευσμένη από τη μορφή και τα φτερά της Νίκης της Σαμοθράκης.

Wing Mark

Τα πρώτα φτερά εμφανίζονται (1953)

Στη δεκαετία του 1950 εμφανίζονται τα φτερά σε ζεύγος. Το 1953 χρησιμοποιούνται για πρώτη φορά μόνα τους ως βασικό γραφικό στοιχείο στη σειρά Benly, ένα προοίμιο του μετέπειτα γνώριμου μας φτερού. Αυτή η εποχή σηματοδοτεί την πρώτη προσπάθεια να εκφραστεί ο δυναμισμός της μηχανής μέσα από μια απλή, αλλά δυναμική φόρμα φτερών.

Wing Mark

Η καθιέρωση του μονού φτερού (1955)

Το 1955 έκανε το ντεμπούτο του το πρώτο λογότυπο με μονό φτερό σε μοτοσυκλέτα, στη Honda Dream SA. Τα φτερά ήταν τοποθετημένα στις δυο πλευρές του ντεπόζιτου ώστε να βλέπουν προς την κατεύθυνση κίνησης της μηχανής, ενισχύοντας την αίσθηση ταχύτητας.

Wing Mark

Απλούστευση και ομοιομορφία (1960-1968)

Καθώς οι αγώνες και η παγκόσμια απήχηση μπήκαν στο στόχαστρο της Honda, υπήρξε ανάγκη για ένα λογότυπο πιο ελαφρύ και συμβατό με τον αγωνιστικό χαρακτήρα, έτσι η απεικόνιση έγινε ζωγραφιστή στο ρεζερβουάρ αντί για μεταλλικό σήμα, μειώνοντας βάρος και κάνοντας πιο μίνιμαλ το στυλ του λογότυπου. Κατά τη δεκαετία του 1960 οι φτερωτές γραμμές απλοποιήθηκαν ακόμη περισσότερο για λόγους παραγωγής, μειώνοντας τα φτερά και κάνοντας το σήμα πιο φιλικό στη χρήση του σε όλα τα προϊόντα της Honda.

Wing Mark

Το όνομα “Honda” ενσωματώνεται (1972)

Στη δεκαετία του 1970 το λογότυπο περνάει μια ακόμα σημαντική αλλαγή, καθώς σε πολλά on-road μοντέλα το λογότυπο αντικαταστάθηκε από τη λέξη “HONDA”, ενώ σε off-road και motocross μοτοσυκλέτες εμφανίστηκε ένας νέος σχεδιασμός όπου το όνομα συνδυαζόταν με τα φτερά, ενισχύοντας τη σύνδεση της μάρκας με τη σύγχρονη ταυτότητα των μηχανών της.

Wing Mark

Η νέα εποχή των φτερών (1988)

Το 1988, με αφορμή την 40ή επέτειο της Honda, δόθηκε ως παγκόσμια πρόσκληση σε εργαζόμενους της εταιρείας να σκεφτούν ένα νέο λογότυπο. Μέσα από χιλιάδες προτάσεις επιλέχθηκε ένα νέο φτερό, που ενσωμάτωνε στοιχεία από προηγούμενες εκδόσεις και τα εναρμόνιζε με τη σύγχρονη εποχή των μοτοσυκλετών της Honda, έμπνευση που προήλθε από την ίδια την κοινότητα της εταιρείας.

Wing Mark

Το σύγχρονο φτερό (2001 και μετά)

Από το 2001, το φτερό έγινε μέρος ενός ενοποιημένου εταιρικού σήματος, παράλληλα με την εδραίωση του Honda Red ως επίσημο εταιρικό χρώμα. Πολλά στοιχεία διατηρήθηκαν, αλλά το σήμα απέκτησε μια σύγχρονη αισθητική που αντικατοπτρίζει την ποιότητα, την αξιοπιστία και την υψηλή τεχνολογία των προϊόντων της εταιρείας. Σε εκδόσεις υψηλών προδιαγραφών, το φτερό εμφανίζεται και ως ιδιαίτερο έμβλημα πάνω σε ένα στρογγυλό κόκκινο πλαίσιο δηλώνοντας την υπεροχή των μοντέλων-ναυαρχίδων της ιαπωνικής εταιρείας.

Wing Mark

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ιστορία του διάσημου φτερού-συμβόλου μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα της Honda.

Ετικέτες

Ο V4 κινητήρας της Harley Davidson

Η Porsche και οι αμερικάνοι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/1/2018

Σήμερα μπορεί κάποιος εύκολα να ισχυριστεί ότι η Harley Davidson είναι ένα από τα πρώτα ονόματα ανάμεσα στους premium κατασκευαστές μοτοσυκλετών χάρη στην αυστηρή τήρηση της παράδοσης που ακολούθησε στο σχεδιασμό των V2 αερόψυκτων κινητήρων της. Όμως γυρίζοντας πίσω στο χρόνο, θα δούμε ότι η αμερικάνικη εταιρεία είχε προσπαθήσει να απαντήσει στην τεχνολογική επίθεση των ιαπωνικών εργοστασίων με το πρόγραμμα NOVA. Ίσως είναι γνωστό ότι ο V2 υγρόψυκτος κινητήρας των V-ROD είναι σχεδιασμένος σε συνεργασία με την Porsche.

Εκείνο που δεν είναι γνωστό σε πολλούς, είναι ότι η συνεργασία των δύο εταιρειών για τον σχεδιασμό ενός κινητήρα είχε ξεκινήσει με το πρόγραμμα NOVA στα μέσα της δεκατίας του ’70. Η Honda και η Kawasaki είχαν κάνει τεράστια επιτυχία με τα τετρακύλινδρα εν σειρά CB 750 και Z900 και ήταν προφανές ότι η τεχνολογία των μοτοσυκλετών άλλαξε κεφάλαιο. Οι αμερικάνοι και οι ευρωπαίοι κατασκευαστές βρίσκονταν ακόμα στα μεταπολεμικά χρόνια σε επίπεδο τεχνολογίας κινητήρων παραγωγής. Ταυτόχρονα όμως δεν είχαν και τα απαιτούμενα χρήματα να σχεδιάσουν νέους κινητήρες. Η Harley Davidson βρισκόταν υπό την προστασία του ομίλου AMF και κατάφερε να βρει 15 εκατομμύρια δολάρια για τον σχεδιασμό ενός κινητήρα που θα τον χρησιμοποιούσαν για να δημιουργήσουν μια σειρά σύγχρονων εμφανισιακά μοντέλων, εντελώς διαφορετικών από τα παραδοσιακά αμερικάνικα cruiser.

Η Porsche ανέλαβε τον σχεδιασμό και την εξέλιξή του, το 1976 και το 1981 παρουσιάστηκαν δύο πρωτότυπες μοτοσυκλέτες με V4 κινητήρα, ενσωματωμένο κιβώτιο ταχυτήτων και επικεφαλείς εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση με αλυσίδα και τελική μετάδοση με άξονα. Μάλιστα το ρεζερβουάρ ήταν κάτω από την σέλα, κάτι που είχε η Honda GL 1000 Gold Wing και είδαμε και στα Yamaha Virago 535 μερικά χρόνια αργότερα. Θυμίζουμε ότι ένα χρόνο μετά, η Honda παρουσίασε τον δικό της V4 παραγωγής, ξεκινώντας την σειρά μοντέλων VF 750, η οποία συνεχίζεται έως σήμερα με τα VFR. Η πρόθεση της Harley Davidson ήταν να έχει δύο εκδόσεις κυβισμού, στα 800 και 1000 κυβικά, με τον μεγάλο κινητήρα να αποδίδει 135 ίππους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη κάθε άλλη μοτοσυκλέτα της εποχής της.

Όμως όλα αυτά τα μεγαλεπήβολα σχέδια σταμάτησαν μέσα σε λίγους μήνες, καθώς η κρίση στη βιομηχανική παραγωγή των ΗΠΑ που είχε ξεκινήσει από το 1979 προκάλεσε την κατάρρευση του ομίλου AMF και οι dealer της Harley Davidson θεώρησαν πως δεν θα μπορούσαν να πουλήσουν τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες στο παραδοσιακό κοινό των πελατών τους. Με την μητρική εταιρεία να μην έχει χρήματα και με τους αντιπροσώπους να γυρίζουν την πλάτη στην σύγχρονη εποχή, ο V4 κινητήρας πήγε κατευθείαν στο μουσείο της Harley Davidson. Το μόνο που έμεινε από τα δύο πρωτότυπα ήταν κάποια αισθητικά σχεδιαστικά στοιχεία που είδαμε αργότερα στα V2 αερόψυκτα μοντέλα της αμερικάνικης εταιρείας.

Οι συγκυρίες και η έλλειψη επιθυμίας για ρίσκο από τους αντιπροσώπους, έκοψαν ένα από τα εξελικτικά κλαδιά της Harley Davidson...