Ιαπωνικό Customizing: Όταν τα scooter έγιναν lowrider [Βίντεο]

Από καθημερινά μέσα μετακίνησης σε εκθεσιακές custom “σαύρες”
Japan Custom Scooter
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/10/2026

Στα τέλη των ’90s και κυρίως μέσα στη δεκαετία του 2000, η ιαπωνική custom σκηνή πήρε τα maxi-scooter και τα μετέτρεψε σε δίτροχες υπερβολές με χαμηλώματα, μεγάλα μεταξόνια, αερανάρτησεις, ηχοσυστήματα και bodykits.

Στην Ιαπωνία, η σκηνή των custom scooter άρχισε να αλλάζει δραστικά τον χαρακτήρα των καθημερινών scooter. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και με απόγειο δημοφιλίας στα 2000s, οι κατασκευαστές άρχισαν να μετατρέπουν maxi-scooter όπως τα Honda Fusion, Yamaha Majesty και Suzuki Skywave σε εξαιρετικά χαμηλές και επιμηκυμένες κατασκευές, περισσότερο προσανατολισμένες στην εντυπωσιακή εμφάνιση παρά στην καθημερινή πρακτικότητα.

Η αισθητική είχε πολλές επιρροές από την αμερικανική custom αυτοκινητική κουλτούρα. Οι μοτοσυκλέτες αποκτούσαν χαμηλωμένα σώματα ή αερανάρτησεις, μεγαλύτερα μεταξόνια, μοναδικά fiberglass panels, custom εξατμίσεις και πολύπλοκες βαφές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν ακόμη και τροχοί με ελαστικά αυτοκινήτων.

Japan Custom Scooter

Άλλες κατασκευές έδιναν ιδιαίτερη έμφαση στον ήχο, με μεγάλα ηχοσυστήματα, έτσι, scooter που είχαν σχεδιαστεί για άνετη καθημερινή μετακίνηση μετατρέπονταν σε κινούμενες βιτρίνες και ηχοσυστήματα με ρόδες.

JPN Custom Scooters

Ιδιαίτερη θέση στη συγκεκριμένη κουλτούρα απέκτησε το Honda Fusion. Παρουσιάστηκε στην Ιαπωνία το 1986 και παρέμεινε στην παραγωγή μέχρι το 1997, όμως οι μακριές και χαμηλές αναλογίες του το έκαναν ιδανική βάση για τέτοιου είδους μετατροπές. Το Fusion επέστρεψε στη γκάμα της Honda στην Ιαπωνία το 2003, ακριβώς την περίοδο που τα μεγάλα scooter είχαν εξελιχθεί σε σημαντικό κομμάτι της ιαπωνικής customizing υποκουλτούρας.

JPN Custom Scooters

Στο αποκορύφωμα της σκηνής, ιδιαίτερα τροποποιημένα scooter μπορούσαν να εμφανιστούν στους δρόμους περιοχών όπως η Shibuya και η Harajuku. Κάποια κυκλοφορούσαν με ηχεία τοποθετημένα εξωτερικά και μουσική στη διαπασών, ενώ το κάτω μέρος της σιλουέτας τους απείχε ελάχιστα από την άσφαλτο.

JPN Custom Scooters

Αυτό που ξεκίνησε ως μια πρακτική λύση μετακίνησης εξελίχθηκε στην ιαπωνική εκδοχή του lowrider, μεταφέροντας στο δίτροχο την ίδια λογική των χαμηλωμένων, εκθεσιακών custom αυτοκινήτων και στοιχεία της υπερβολής του κινήματος των Bosozoku.

JPN Custom Scooters

Η μόδα των μεγάλων scooter δεν βρίσκεται πλέον στο αποκορύφωμα που γνώρισε στα 2000s, όμως η συγκεκριμένη αισθητική δεν εξαφανίστηκε. Αερανάρτηση, διευρυμένα μεταξόνια, μοναδικές σιλουέτες σαν γλυπτά, ηχοσυστήματα και εκκεντρικοί φωτισμοί εξακολουθούν να εμφανίζονται σε νέες κατασκευές, ενώ πιο σύγχρονα μοντέλα, όπως το PCX της Honda, έχουν γίνει οι σύγχρονες δημοφιλείς βάσεις για τις μοντέρνες μετατροπές της ίδιας φιλοσοφίας.

JPN Custom Scooters

 

Ο V4 κινητήρας της Harley Davidson

Η Porsche και οι αμερικάνοι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/1/2018

Σήμερα μπορεί κάποιος εύκολα να ισχυριστεί ότι η Harley Davidson είναι ένα από τα πρώτα ονόματα ανάμεσα στους premium κατασκευαστές μοτοσυκλετών χάρη στην αυστηρή τήρηση της παράδοσης που ακολούθησε στο σχεδιασμό των V2 αερόψυκτων κινητήρων της. Όμως γυρίζοντας πίσω στο χρόνο, θα δούμε ότι η αμερικάνικη εταιρεία είχε προσπαθήσει να απαντήσει στην τεχνολογική επίθεση των ιαπωνικών εργοστασίων με το πρόγραμμα NOVA. Ίσως είναι γνωστό ότι ο V2 υγρόψυκτος κινητήρας των V-ROD είναι σχεδιασμένος σε συνεργασία με την Porsche.

Εκείνο που δεν είναι γνωστό σε πολλούς, είναι ότι η συνεργασία των δύο εταιρειών για τον σχεδιασμό ενός κινητήρα είχε ξεκινήσει με το πρόγραμμα NOVA στα μέσα της δεκατίας του ’70. Η Honda και η Kawasaki είχαν κάνει τεράστια επιτυχία με τα τετρακύλινδρα εν σειρά CB 750 και Z900 και ήταν προφανές ότι η τεχνολογία των μοτοσυκλετών άλλαξε κεφάλαιο. Οι αμερικάνοι και οι ευρωπαίοι κατασκευαστές βρίσκονταν ακόμα στα μεταπολεμικά χρόνια σε επίπεδο τεχνολογίας κινητήρων παραγωγής. Ταυτόχρονα όμως δεν είχαν και τα απαιτούμενα χρήματα να σχεδιάσουν νέους κινητήρες. Η Harley Davidson βρισκόταν υπό την προστασία του ομίλου AMF και κατάφερε να βρει 15 εκατομμύρια δολάρια για τον σχεδιασμό ενός κινητήρα που θα τον χρησιμοποιούσαν για να δημιουργήσουν μια σειρά σύγχρονων εμφανισιακά μοντέλων, εντελώς διαφορετικών από τα παραδοσιακά αμερικάνικα cruiser.

Η Porsche ανέλαβε τον σχεδιασμό και την εξέλιξή του, το 1976 και το 1981 παρουσιάστηκαν δύο πρωτότυπες μοτοσυκλέτες με V4 κινητήρα, ενσωματωμένο κιβώτιο ταχυτήτων και επικεφαλείς εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση με αλυσίδα και τελική μετάδοση με άξονα. Μάλιστα το ρεζερβουάρ ήταν κάτω από την σέλα, κάτι που είχε η Honda GL 1000 Gold Wing και είδαμε και στα Yamaha Virago 535 μερικά χρόνια αργότερα. Θυμίζουμε ότι ένα χρόνο μετά, η Honda παρουσίασε τον δικό της V4 παραγωγής, ξεκινώντας την σειρά μοντέλων VF 750, η οποία συνεχίζεται έως σήμερα με τα VFR. Η πρόθεση της Harley Davidson ήταν να έχει δύο εκδόσεις κυβισμού, στα 800 και 1000 κυβικά, με τον μεγάλο κινητήρα να αποδίδει 135 ίππους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη κάθε άλλη μοτοσυκλέτα της εποχής της.

Όμως όλα αυτά τα μεγαλεπήβολα σχέδια σταμάτησαν μέσα σε λίγους μήνες, καθώς η κρίση στη βιομηχανική παραγωγή των ΗΠΑ που είχε ξεκινήσει από το 1979 προκάλεσε την κατάρρευση του ομίλου AMF και οι dealer της Harley Davidson θεώρησαν πως δεν θα μπορούσαν να πουλήσουν τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες στο παραδοσιακό κοινό των πελατών τους. Με την μητρική εταιρεία να μην έχει χρήματα και με τους αντιπροσώπους να γυρίζουν την πλάτη στην σύγχρονη εποχή, ο V4 κινητήρας πήγε κατευθείαν στο μουσείο της Harley Davidson. Το μόνο που έμεινε από τα δύο πρωτότυπα ήταν κάποια αισθητικά σχεδιαστικά στοιχεία που είδαμε αργότερα στα V2 αερόψυκτα μοντέλα της αμερικάνικης εταιρείας.

Οι συγκυρίες και η έλλειψη επιθυμίας για ρίσκο από τους αντιπροσώπους, έκοψαν ένα από τα εξελικτικά κλαδιά της Harley Davidson...