Kawasaki: Ετοιμάζει τρίκυκλο αυτοκινητάκι που πλαγιάζει

Κατέθεσε πατέντες και στην Ευρώπη
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/5/2020

Οι συγκεκριμένες πατέντες της Kawasaki που απεικονίζουν ένα τρίκυκλο αυτοκινητάκι, το οποίο έχει τη δυνατότητα να πλαγιάζει προς το εσωτερικό της στροφής όταν στρίβει, είχε κατατεθεί το 2018 στις αρμόδιες υπηρεσίες πνευματικών δικαιωμάτων της Ιαπωνίας. Δύο χρόνια μετά οι πατέντες αυτές κατατέθηκαν και στις αντίστοιχες ευρωπαϊκές υπηρεσίες, ενισχύοντας την πεποίθηση πως το συγκεκριμένο “παιχνίδι για πλούσιους” βρίσκεται κοντά στην παραγωγή.

Τα τρίκυκλα εξιτάρουν την φαντασία των σχεδιαστών και έχουμε δει πολλές παραλλαγές και ιδέες να μπαίνουν στην παραγωγή όλα αυτά τα χρόνια. Η συγκεκριμένη κατηγορία οχημάτων γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Μ. Βρετανία, λόγω της νομοθεσίας που τα θεωρούσε μοτοσυκλέτες και οι ιδιοκτήτες τους γλίτωναν πολλά χρήματα σε φόρους και κόστος ασφάλισης. Τα τελευταία χρόνια όμως η κατηγορία των τρίκυκλων έχει αλλάξει χαρακτήρα και έχει χωριστεί σε δύο τομείς. Ο ένας είναι τα τρίκυκλα scooter που δίνουν έμφαση στην ασφάλεια που προσφέρουν οι δύο εμπρός τροχοί και ο άλλος είναι τα power toys, όπου με διαστημική εμφάνιση και μηδέν πρακτικότητα προσφέρουν απλώς στιγμές χαράς στους ιδιοκτήτες τους όταν τα χρησιμοποιούν περιστασιακά.

Η δεύτερη αυτή κατηγορία ανθεί στις ΗΠΑ, όπου η Can-Am και η Polaris έχουν ηγετική θέση. Όπως φαίνεται, σε λίγο καιρό θα έχουν και την Kawasaki μέσα στα πόδια τους. Πάντως η ιδέα για ένα σύστημα αναρτήσεων σε τρίκυκλο (με τιμόνι αυτοκινήτου) που γέρνει δεν είναι καινούρια και την είχε “δουλέψει” μέχρι και η Mercedes-Benz το 1997 με το concept F300, ενώ τα τρίκυκλα που πλαγιάζουν με τιμόνι μοτοσυκλέτας και τα καθίσματα το ένα πίσω από το άλλο είναι… άπειρα! 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.