Δοκιμάζουμε στην Ταϊλάνδη, όλα τα KTM Duke του ΄15!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2015

Ολόκληρη η Ασία, εξελίσσεται σ’ ένα δουκάτο. Το δουκάτο των πορτοκαλί Duke! Η KTM έχει πλέον εδραιωθεί στην συνείδηση πολλών ασιατών, ως η ανώτερη ποιοτικά εταιρία σε διάφορες χώρες της Ασίας, λανσάροντας τα μικρά Duke κατευθείαν από την Ινδία. Εκεί που καιρό τώρα θεωρούνται ως οι καλύτερες μικρές μοτοσυκλέτες που μπορεί κανείς να αποκτήσει. Αυτή την εικόνα μας κάλεσε να διαπιστώσουμε από κοντά η KTM, σε μια χώρα που βασιλεύουν οι μικρές μοτοσυκλέτες και τα σκούτερ, την Ταϊλάνδη!

Τις προηγούμενες μέρες παλέψαμε με την απίστευτη υγρασία, την ζέστη και τα… ζώα, οδηγώντας όλα τα Duke με την σειρά, μαζί και με την αγωνιστική έκδοση του 1290 Super Duke R! Η παρουσίαση ξεκίνησε κάπως επεισοδιακά και έληξε επίσης με μικρά απρόοπτα περιστατικά. Φτάνοντας στην Ταϊλάνδη, βρήκαμε τους ανθρώπους της KTM να τρέχουν στα νοσοκομεία, όπου ένας συνάδελφός τους είχε μεταφερθεί για να αντιμετωπίσει τσίμπημα φιδιού, που το έπαθε εν κινήσει, βλέποντας την διαδρομή που θα ακολουθούσαμε την επόμενη μέρα! Από μια περίεργη σειρά συμπτώσεων, ο ένας από τους πλοηγούς πάτησε την άκρη της ουράς ενός φιδιού που περνούσε τον δρόμο, και το εκτόξευσε στον συνάδελφό του που ακολουθούσε ακριβώς από πίσω. Εκείνη την στιγμή δεν κατάλαβε τίποτα, αλλά τέσσερις ώρες μετά, άρχισε να ζαλίζεται και όταν είδαμε ότι στην γάμπα του υπήρχαν δύο μικρές τρύπες και ένα μικρό έκζεμα, οι απορίες λύθηκαν. Υπάρχουν άπειρα δηλητηριώδη φίδια στην Ταϊλάνδη, αλλά και την γείτονά της την Μαλαισία που έχει τεράστια βιοποικιλότητα, αλλά δεν είναι όλα επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Ευτυχώς! Ο πλοηγός απλά πέρασε το βράδυ στο νοσοκομείο, χωρίς άλλες επιπλοκές.

Ωστόσο η ενημέρωση της επόμενης μέρας, περιλάμβανε περίεργες διατυπώσεις ασφαλείας, όπως προσοχή στις μαϊμούδες εκεί που θα πάμε, γιατί υπερασπίζονται την περιοχή τους! Επίσης αν δείτε ελέφαντα, κάντε άμεσα αναστροφή και πίσω. Για να κυκλοφορεί την ημέρα στο δρόμο, σημαίνει ότι έχει τα νεύρα του(!) συνήθως βγαίνουν τις βραδινές ώρες. Τους ελέφαντες τους αποφύγαμε, τις μαϊμούδες όμως όχι, και έτσι αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε την φωτογράφιση στο δρόμο, γιατί οι φωτογράφοι βάλλονταν από "εχθρικά πυρά". Φωτογραφίες μπορεί να μην είχαμε, αλλά προλάβαμε να οδηγήσουμε μέσα στον εθνικό δρυμό, όπου η θερμοκρασία ήταν αρκετά πιο ανεκτή, αλλάζοντας τα Duke το ένα μετά το άλλο, θαυμάζοντας παράλληλα την πυκνή ζούγκλα της Ταϊλάνδης. Στο τέλος του δρόμου, έτσι για επιβράβευση, μας περίμενε ο καταρράκτης που ήταν ένα από τα σημεία που γυρίστηκε η ταινία: "Η Παραλία".

Ωστόσο ούτε στην πίστα, έλειψαν τα παρατράγουδα. Καλύτερη από αυτή των Μεγάρων, αλλά χειρότερη από των Σερρών, η πίστα συνόρευε με τον εθνικό δρυμό, μια μικρή έκταση του οποίου είχε άλλωστε καταπατήσει. Οι διάδρομοί της χρησιμοποιούνταν ως κανονικοί δρόμοι για την συγκοινωνία παρακείμενων οικισμών, ενώ έπασχε και από τα ίδια προβλήματα, που έχουμε δει εδώ στην Ελλάδα. Τα αδέσποτα γυρνούσαν μέσα ανεξέλεγκτα… Με την επιστροφή λοιπόν πέσαμε πάνω στον αλυτάρχη, που με καραμπίνα προσπαθούσε να δώσει ένα οριστικό τέλος στο θέμα των αδέσποτων, αλλά ευτυχώς δεν ήξερε σημάδι. Μέχρι να τρέξουμε προς το μέρος του, εμφανίστηκε 2ος Ταϊλανδός ράμπο με περίστροφο αυτή τη φορά, και παρόλο που μπορούσε να ελέγξει καλύτερα την ανάκρουση του μικρότερου όπλου, ευτυχώς αστόχησε και ο ίδιος. Με άψογη νοηματική τους πείσαμε ότι ο καλύτερος τρόπος, θα ήταν να τα δελεάσουν με τροφή και να τα οδηγήσουν εκτός πίστας, αντί να τα πυροβολήσουν… αλλά δεν είχαμε τελειώσει εκεί.

Μερικές ώρες μετά, κατά το τελευταίο εικοσάλεπτο στην πίστα, και ενώ είμαστε με το 1290 Super Duke R, ένας κόκορας αποφασίζει  να περάσει κάθετα μπροστά από τον Καναδό δημοσιογράφο και εμένα. Ο Καναδός τον μετέτρεψε σε μια βόμβα από πούπουλα, και εγώ κατάφερα να τους αποφύγω και τους δύο, με μοναδικό αποτέλεσμα τελικά, ένα δωρεάν γεύμα για την οικογένεια του αλυτάρχη που μαγείρεψε τον κόκορα, το ίδιο εκείνο βράδυ!

Πέρα από τις μαϊμούδες και τους ελέφαντες, όλα τα υπόλοιπα θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν γίνει και στην Ελλάδα, κάνοντας την οδήγηση στην Ταϊλάνδη να μοιάζει για το MOTO, μια αρκετά φυσιολογική υπόθεση! Δοκιμάσαμε όλες τις εκδόσεις των Duke, ακόμα και τις αγωνιστικές, σε συνθήκες όχι πολύ διαφορετικές από την Ελλάδα, για να δούμε τις διαφορές τους για το ’15, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο Ινδικές και Αυστριακές μοτοσυκλέτες έχουν γίνει πλέον μια οικογένεια. Το δουκάτο των Duke εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο!

Αναλυτικά σε επόμενο τεύχος του MOTO, όλες οι λεπτομέρειες από την παρουσίαση των Duke, οι αλλαγές τους για το '15 και η δοκιμή, στους δρόμους που προσομοιάζουν Ελλάδα!

 

Ο Jeremy McWilliams, ένας εξαιρετικός οδηγός, βετεράνος των MotoGP και αναβάτης εξέλιξης της KTM, μας εξηγεί τις παγίδες της ταϊλανδικής πίστας, που δεν είναι λίγες!

Δεν έλειψαν και οι πτώσεις μέσα στην πίστα, από έναν Ολλανδό αυτή τη φορά, ευτυχώς ανώδυνα τελείως

Με διαφορές στο τελικό της εξάτμισης και την χαρτογράφηση της απόκρισης του γκαζιού, ξανά συστηθήκαμε με την πιο "R" έκδοση του Super Duke R, που μας περίμενε σε ξεχωριστό χώρο, όπως του αρμόζει!

 

Ετικέτες

Honda NT1100 / NT1100 Electronic Suspension 2027: Νέα χρώματα για τις δύο εκδόσεις

Χωρίς αλλαγές σε μηχανικά και ηλεκτρονικά μέρη
Honda NT1100 2027 νέα χρώματα
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

15/9/2026

To Honda NT1100 συνεχίζει την εμπορική του σταδιοδρομία χωρίς σημαντικές αλλαγές για τη νέα χρονιά με την ιαπωνική εταιρεία να ανακοινώνει αλλαγές στη χρωματική παλέτα.

Οι τελευταίες μεγάλες αλλαγές για τη sport touring μοτοσυκλέτα της Honda έγιναν το 2024 για το μοντέλο του 2025. Ήταν τότε που το design του NT1100 άλλαξε ελαφρώς και έγινε πιο αιχμηρό με τη μοτοσυκλέτα να αποκτά παράλληλα full LED φωτιστικά σώματα με τα φλας να ενσωματώνονται στα φώτα ημέρας. 

Οι αλλαγές στο φαίρινγκ συνοδεύτηκαν από βελτιώσεις και στην προστασία του αναβάτη -διαφορετική εκτροπείς αέρα-, με την γενικότερη αεροδυναμική και σταθερότητα να βελτιώνεται με την τοποθέτηση νέου φτερού και των νέων βαλιτσών που άλλαξαν σχήμα και δέχονται ένα full face κράνος η καθεμία.Το επίπεδο άνεσης βελτιώθηκε και από τη νέα σέλα, όπως και από την ευκολότερη ρύθμιση του ύψους της ζελατίνας.

Παράλληλα, το 2024 ο εν σειρά δικύλινδρος κινητήρας των 1.084 κ.εκ. δέχτηκε αλλαγές σε εισαγωγή, θάλαμο καύσης και εξαγωγή, με τη ροπή του να αυξάνεται κατά 7% στις χαμηλές και μεσαίες στροφές, χωρίς όμως να αλλάξει η μέγιστη τιμή της ισχύος που διατηρήθηκε στους 100,5 ίππους στις 7.500 σ.α.λ. Σε συνδυασμό με το 20λιτρο ρεζερβουάρ και η αυτονομία της μοτοσυκλέτας φτάνει επίσημα έως και τα 400 χιλιόμετρα, με τη Honda να προχωρά σε αλλαγές και στις ρυθμίσεις του DCT κιβωτίου με βάση και την αναβάθμιση των ηλεκτρονικών συστημάτων της μοτοσυκλέτας.

Επίσης, στα ηλεκτρονικά το NT1100 απέκτησε IMU έξι αξόνων για πρώτη φορά με το ABS και το Traction Control να ρυθμίζουν πλέον την απόδοσή τους και όταν η μοτοσυκλέτα βρίσκεται υπό κλίση. Στάνταρ είναι και το Wheelie Control τριών επιπέδων, όπως και το σύστημα αποφυγής ανύψωσης του πίσω τροχού αλλά και τα υέσσερα Riding Modes (Urban, Rain, Tour και User για εξατομίκευση). Για το 2025 διαθέσιμη έγινε για πρώτη φορά και η έκδοση της μοτοσυκλέτας με τις ηλεκτρονικά ελεγχόμενες αναρτήσεις Showa Electronically Equipped Ride Adjustment (Showa-EERA).

Στον στάνταρ εξοπλισμό περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: έγχρωμη οθόνη αφής TFT 6,5 ιντσών με Apple CarPlay και Android Auto, cruise control, βελτιωμένα θερμαινόμενα γκριπ, ACC και USB θύρες φόρτισης, αυτόματη ακύρωση των φλας, Emergency Stop Signals (ESS) και κεντρικό σταντ.

Για το 2027 και οι δύο εκδόσεις του NT110 θα προσφέρονται στα δύο νέα χρώματα Mat Ballistic Black Metallic (μαύρο μεταλλικό) και Mat Beta Silver Metallic (ασημί μεταλλικό) με το Pearl Hawkseye Blue (μπλε πέρλα). Τα δύο νέα χρώματα παίρνουν τη θέση των Iridium Gray Metallic (γκρι μεταλλικό) και Mat Warm Ash Metallic (ματ μπεζ).