Δοκιμάζουμε στην Ταϊλάνδη, όλα τα KTM Duke του ΄15!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2015

Ολόκληρη η Ασία, εξελίσσεται σ’ ένα δουκάτο. Το δουκάτο των πορτοκαλί Duke! Η KTM έχει πλέον εδραιωθεί στην συνείδηση πολλών ασιατών, ως η ανώτερη ποιοτικά εταιρία σε διάφορες χώρες της Ασίας, λανσάροντας τα μικρά Duke κατευθείαν από την Ινδία. Εκεί που καιρό τώρα θεωρούνται ως οι καλύτερες μικρές μοτοσυκλέτες που μπορεί κανείς να αποκτήσει. Αυτή την εικόνα μας κάλεσε να διαπιστώσουμε από κοντά η KTM, σε μια χώρα που βασιλεύουν οι μικρές μοτοσυκλέτες και τα σκούτερ, την Ταϊλάνδη!

Τις προηγούμενες μέρες παλέψαμε με την απίστευτη υγρασία, την ζέστη και τα… ζώα, οδηγώντας όλα τα Duke με την σειρά, μαζί και με την αγωνιστική έκδοση του 1290 Super Duke R! Η παρουσίαση ξεκίνησε κάπως επεισοδιακά και έληξε επίσης με μικρά απρόοπτα περιστατικά. Φτάνοντας στην Ταϊλάνδη, βρήκαμε τους ανθρώπους της KTM να τρέχουν στα νοσοκομεία, όπου ένας συνάδελφός τους είχε μεταφερθεί για να αντιμετωπίσει τσίμπημα φιδιού, που το έπαθε εν κινήσει, βλέποντας την διαδρομή που θα ακολουθούσαμε την επόμενη μέρα! Από μια περίεργη σειρά συμπτώσεων, ο ένας από τους πλοηγούς πάτησε την άκρη της ουράς ενός φιδιού που περνούσε τον δρόμο, και το εκτόξευσε στον συνάδελφό του που ακολουθούσε ακριβώς από πίσω. Εκείνη την στιγμή δεν κατάλαβε τίποτα, αλλά τέσσερις ώρες μετά, άρχισε να ζαλίζεται και όταν είδαμε ότι στην γάμπα του υπήρχαν δύο μικρές τρύπες και ένα μικρό έκζεμα, οι απορίες λύθηκαν. Υπάρχουν άπειρα δηλητηριώδη φίδια στην Ταϊλάνδη, αλλά και την γείτονά της την Μαλαισία που έχει τεράστια βιοποικιλότητα, αλλά δεν είναι όλα επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Ευτυχώς! Ο πλοηγός απλά πέρασε το βράδυ στο νοσοκομείο, χωρίς άλλες επιπλοκές.

Ωστόσο η ενημέρωση της επόμενης μέρας, περιλάμβανε περίεργες διατυπώσεις ασφαλείας, όπως προσοχή στις μαϊμούδες εκεί που θα πάμε, γιατί υπερασπίζονται την περιοχή τους! Επίσης αν δείτε ελέφαντα, κάντε άμεσα αναστροφή και πίσω. Για να κυκλοφορεί την ημέρα στο δρόμο, σημαίνει ότι έχει τα νεύρα του(!) συνήθως βγαίνουν τις βραδινές ώρες. Τους ελέφαντες τους αποφύγαμε, τις μαϊμούδες όμως όχι, και έτσι αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε την φωτογράφιση στο δρόμο, γιατί οι φωτογράφοι βάλλονταν από "εχθρικά πυρά". Φωτογραφίες μπορεί να μην είχαμε, αλλά προλάβαμε να οδηγήσουμε μέσα στον εθνικό δρυμό, όπου η θερμοκρασία ήταν αρκετά πιο ανεκτή, αλλάζοντας τα Duke το ένα μετά το άλλο, θαυμάζοντας παράλληλα την πυκνή ζούγκλα της Ταϊλάνδης. Στο τέλος του δρόμου, έτσι για επιβράβευση, μας περίμενε ο καταρράκτης που ήταν ένα από τα σημεία που γυρίστηκε η ταινία: "Η Παραλία".

Ωστόσο ούτε στην πίστα, έλειψαν τα παρατράγουδα. Καλύτερη από αυτή των Μεγάρων, αλλά χειρότερη από των Σερρών, η πίστα συνόρευε με τον εθνικό δρυμό, μια μικρή έκταση του οποίου είχε άλλωστε καταπατήσει. Οι διάδρομοί της χρησιμοποιούνταν ως κανονικοί δρόμοι για την συγκοινωνία παρακείμενων οικισμών, ενώ έπασχε και από τα ίδια προβλήματα, που έχουμε δει εδώ στην Ελλάδα. Τα αδέσποτα γυρνούσαν μέσα ανεξέλεγκτα… Με την επιστροφή λοιπόν πέσαμε πάνω στον αλυτάρχη, που με καραμπίνα προσπαθούσε να δώσει ένα οριστικό τέλος στο θέμα των αδέσποτων, αλλά ευτυχώς δεν ήξερε σημάδι. Μέχρι να τρέξουμε προς το μέρος του, εμφανίστηκε 2ος Ταϊλανδός ράμπο με περίστροφο αυτή τη φορά, και παρόλο που μπορούσε να ελέγξει καλύτερα την ανάκρουση του μικρότερου όπλου, ευτυχώς αστόχησε και ο ίδιος. Με άψογη νοηματική τους πείσαμε ότι ο καλύτερος τρόπος, θα ήταν να τα δελεάσουν με τροφή και να τα οδηγήσουν εκτός πίστας, αντί να τα πυροβολήσουν… αλλά δεν είχαμε τελειώσει εκεί.

Μερικές ώρες μετά, κατά το τελευταίο εικοσάλεπτο στην πίστα, και ενώ είμαστε με το 1290 Super Duke R, ένας κόκορας αποφασίζει  να περάσει κάθετα μπροστά από τον Καναδό δημοσιογράφο και εμένα. Ο Καναδός τον μετέτρεψε σε μια βόμβα από πούπουλα, και εγώ κατάφερα να τους αποφύγω και τους δύο, με μοναδικό αποτέλεσμα τελικά, ένα δωρεάν γεύμα για την οικογένεια του αλυτάρχη που μαγείρεψε τον κόκορα, το ίδιο εκείνο βράδυ!

Πέρα από τις μαϊμούδες και τους ελέφαντες, όλα τα υπόλοιπα θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν γίνει και στην Ελλάδα, κάνοντας την οδήγηση στην Ταϊλάνδη να μοιάζει για το MOTO, μια αρκετά φυσιολογική υπόθεση! Δοκιμάσαμε όλες τις εκδόσεις των Duke, ακόμα και τις αγωνιστικές, σε συνθήκες όχι πολύ διαφορετικές από την Ελλάδα, για να δούμε τις διαφορές τους για το ’15, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο Ινδικές και Αυστριακές μοτοσυκλέτες έχουν γίνει πλέον μια οικογένεια. Το δουκάτο των Duke εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο!

Αναλυτικά σε επόμενο τεύχος του MOTO, όλες οι λεπτομέρειες από την παρουσίαση των Duke, οι αλλαγές τους για το '15 και η δοκιμή, στους δρόμους που προσομοιάζουν Ελλάδα!

 

Ο Jeremy McWilliams, ένας εξαιρετικός οδηγός, βετεράνος των MotoGP και αναβάτης εξέλιξης της KTM, μας εξηγεί τις παγίδες της ταϊλανδικής πίστας, που δεν είναι λίγες!

Δεν έλειψαν και οι πτώσεις μέσα στην πίστα, από έναν Ολλανδό αυτή τη φορά, ευτυχώς ανώδυνα τελείως

Με διαφορές στο τελικό της εξάτμισης και την χαρτογράφηση της απόκρισης του γκαζιού, ξανά συστηθήκαμε με την πιο "R" έκδοση του Super Duke R, που μας περίμενε σε ξεχωριστό χώρο, όπως του αρμόζει!

 

Ετικέτες

Honda Super Cub 50 Final Edition & Super Cub 50 / 110 HELLO KITTY - Για την Ιαπωνική αγορά

Σε περιορισμένη παραγωγή και με εξαιρετικά μικρό “παράθυρο” προ-παραγγελίας
Honda - Παπιά περιορισμένης παραγωγής για Ιαπωνία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/11/2024

H Honda Ιαπωνίας παρουσίασε τα τετράχρονα και αερόψυκτα παπιά Super Cub 50 Final Edition & Super Cub 50 / 110 HELLO KITTY, μόνο για την εγχώρια αγορά, σε περιορισμένη παραγωγή, με τους υποψήφιους ιδιοκτήτες να έχουν παράθυρο προ-παραγγελίας δύο μόνο εβδομάδων.

Το Super Cub 50 Final Edition στο χρώμα Bonnie Blue θα διατίθεται για προ-παραγγελία μεταξύ 8-24 Νοεμβρίου με ημερομηνία παράδοσης στις 12 Δεκεμβρίου.

Πέρα από το κλασικό γαλάζιο χρώμα, στα πρότυπα του εμβληματικού C50, το Super Cub 50 Final Edition έχει σέλα μόνο για τον αναβάτη και μεγάλη σχάρα πίσω. Νίκελ έχουν το περίγραμμα των οργάνων και το κάλυμμα του τελικού της εξάτμισης, η σέλα έχει διχρωμία, και ξεχωριστά για την τελική έκδοση είναι το έμβλημα μπροστά, τα πλαϊνά λογότυπα και το κλειδί.

Super Cub 50 Final Edition

Από το ντεμπούτο του Super Cub C100 το 1958, το Super Cub 50 άφησε ιστορία για τη χρηστικότητα, την αξιοπιστία και την αντοχή του, με το πλαίσιο που κατεβαίνει χαμηλά να χαρίζει παροιμιώδη ευκολία στο ανέβα-κατέβα από όλα τα αναστήματα. Το ημί-αυτόματο κιβώτιο προσθέτει στην ευχρηστία, ενώ με το Honda Super Cub 50 Final Edition η Honda ρίχνει τίτλους τέλους στο τρέχων Super Cub 50 που εξοπλίζεται με μονοκύλινδρο κινητήρα 49 κ.εκ., όμως θα συνεχίσει να παράγει το Super Cub 110.

Το Honda Super Cub 50 Final Edition θα παραχθεί σε 2.000 αντίτυπα, με τιμή 297.000 Γιεν, δηλαδή 1.790 ευρώ.

Super Cub 50 Hello Kitty

Παράλληλα με το Super Cub 50 Final Edition, η Honda παρουσίασε δυο ακόμα σπέσιαλ εκδόσεις των παπιών της για την ιαπωνική αγορά, τα Super Cub 50 HELLO KITTY και Super Cub 110 HELLO KITTY, που γιορτάζουν την 50η επέτειο της δημιουργίας της σειράς Manga / Anime Helly Kitty της Yuko Shimizu -στην Ασία οι χαρακτήρες Manga / Anime έχουν εξαιρετικά ευρεία απήχηση.

Τα 2 μοντέλα Hello Kitty έχουν λογότυπα στην ποδιά μπροστά, και στο πλάι του πίσω φτερού, ενώ στο δεξί τμήμα της σέλας και στα καπάκια εκατέρωθεν των παπιών έχει τυπωθεί τρισδιάστατο το γατάκι της σειράς. Μια κάθετη ρίγα μπροστά γράφει Hello Kitty, ενώ το λογότυπο της σειράς βρίσκεται και μέσα στα όργανα, ενώ το λογότυπο της 50ης επετείου βρίσκεται πάνω στο κλειδί.

Η Honda αποκαλεί το κόκκινο χρώμα των Hello Kitty παπιών “Magna Red”, ενώ η περίοδος προ-παραγγελίας είναι ίδια με του Super Cub 50 Final Edition.

Η παραγωγή του Super Cub 50 HELLO KITTY θα φτάσει τα 300 αντίτυπα, ενώ του Super Cub 110 HELLO KITTY τα 1.000. Οι τιμές τους στην Ιαπωνία είναι 330.000 Γιεν (1.988 ευρώ) για το 50 και 385.000 Γιεν (2.319 ευρώ) για το 110.