Aprilia RSV4 VVT - Έρχεται μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων

Απλό, μηχανικό σύστημα για καλύτερη αποδοτικότητα στη Euro 5 εποχή
Aprilia VVT
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

9/1/2023

Πατέντες της Aprilia δείχνουν την ιταλική εταιρεία να ετοιμάζει σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για την RSV4, στα χνάρια των BMW, Ducati, Kawasaki, Suzuki & Yamaha.

Οι πατέντες που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο και ανέσυρε η MCN δείχνουν την εταιρεία του Noale να μιμείται τη Suzuki, που έχει το πλέον απλό design σε VVT (Variable Valve Timing) με 100% μηχανική κίνηση χωρίς ηλεκτρονικά και υδραυλικά συστήματα. Μάλιστα το σχέδιο της Aprilia θα είναι ακόμα πιο απλό και χαμηλού κόστους από της Suzuki.

Θυμίζουμε πως στη ρίζα της εξέλιξης ενός μηχανικού συστήματος VVT της Suzuki βρισκόταν οι κανονισμοί του MotoGP που απαγορεύουν ηλεκτρονικά και υδραυλικά ανάλογα συστήματα. Η Aprilia δεν ανακοινώνει μέχρι στιγμής αν η αγωνιστική RS-GP της χρησιμοποιεί ήδη ανάλογο σύστημα στο MotoGP.

Το σύστημα VVT της Suzuki χρησιμοποιεί δώδεκα ρουλεμάν που εδράζονται μέσα σε ακτινικά και ελαφρώς σπειροειδή κανάλια χαραγμένα μέσα στο γρανάζι των εκκεντροφόρων.

Καθώς οι στροφές ανεβαίνουν, με τη φυγόκεντρο τα ρουλεμάν μετακινούνται στα κανάλια προς το εξωτερικό τους, αλλάζοντας τη γωνία του εκκεντροφόρου σε συνάρτηση με το γρανάζι του και έτσι αλλάζοντας και τον χρονισμό.

Aprilia VVT

Περνώντας στο VVT της Aprilia, κι αυτό χρησιμοποιεί ρουλεμάν και τη φυγόκεντρο, αλλά αντί για δώδεκα έχει μόλις τρία.

Τα ρουλεμάν βρίσκονται κι εδώ μέσα σε ακτινικά κανάλια στο γρανάζι του εκκεντροφόρου εισαγωγής και σε ένα ακόμα “πιάτο” που εδράζεται στον εκκεντροφόρο, με τα κανάλια να βρίσκονται σε ελαφρώς διαφορετικές γωνίες στα δυο μισά, ώστε να αλλάζουν τον χρονισμό όταν ανεβαίνουν οι στροφές.

Με τρία αντί για 12 ρουλεμάν, υπάρχουν λιγότερες τριβές από το σύστημα της Suzuki και το σύστημα απαιτεί απλούστερη κατεργασία.

Υπάρχει ένας λεπτός δίσκος μεταξύ του γραναζιού του εκκεντροφόρου και του πλατό που εδράζεται πάνω στον εκκεντροφόρο, με σχισμές για τα γρανάζια και τρία ελατήρια σχήματος “W”, που ταιριάζουν σε εσοχές στο πλατό κίνησης.

Aprilia VVT

Καθώς ο εκκεντροφόρος γυρίζει ταχύτερα, τα ρουλεμάν κινούνται προς τα έξω, γυρίζοντας τον εκκεντροφόρο λίγες μοίρες σε σχέση με το γρανάζι του, και τα τρία ελατήρια συμπιέζονται. Όταν οι στροφές πέφτουν, τα ελατήρια νικούν τη φυγόκεντρο, επιστρέφοντας τον χρονισμό στην αρχική του ρύθμιση.

Το σύστημα της Aprilia μπορεί να ρυθμιστεί αλλάζοντας τα ελατήρια ή τα κανάλια στον δίσκο, ώστε να αλλάξει η συμπεριφορά του VVT και οι στροφές που απαιτούνται για την ενεργοποίηση του.

Ένας παραπάνω λόγος που το VVT γίνεται σημαντικό σήμερα είναι οι Euro 5 προδιαγραφές με τα αυστηρότερα όρια των ρύπων. Καθώς οι σύγχρονοι κινητήρες μοτοσυκλετών χρειάζονται γενναιόδωρο overlap (όταν τόσο οι βαλβίδες εισαγωγής όσο και εξαγωγής είναι ανοιχτές την ίδια στιγμή), για να λειτουργούν αποδοτικά ψηλά, αλλά αν το ίδιο overlap διατηρηθεί στις χαμηλές στροφές, τότε θα έχουμε αρκετό άκαυστο μείγμα να διαφεύγει στην εξάτμιση, γεγονός ανεπίτρεπτο με τις Euro 5. Εδώ έρχεται το VVT να ανοίξει αργότερα τις βαλβίδες εισαγωγής στις χαμηλές στροφές, μειώνοντας τους ρύπους και βελτιώνοντας την αποδοτικότητα και τη ροπή χαμηλά.

Aprilia VVT

Στο Aprilia VVT ο εκκεντροφόρος εισαγωγής θα συνεχίσει να παίρνει κίνηση με καδένα, που με τη σειρά της θα κινεί τον εκκεντροφόρο εξαγωγής μέσω γραναζιού

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.