Arch KRGT-1 2020: Επέστρεψε δριμύτερη

Ριζική ανανέωση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/11/2019

Το KRGT-1 ήταν το πρώτο μοντέλο της Arch, η εταιρεία του γνωστού ηθοποιού και μοτοσυκλετιστή Keanu Reeves πίσω στο 2014. Για τη δημιουργία της είχε χρησιμοποιηθεί ως βάση η προσωπική μοτοσυκλέτα του ηθοποιού, μια Harley Davidson Dyna, όμως το αποτέλεσμα δεν έχει καμία σχέση με την αρχική μορφή της μοτοσυκλέτας. Έκτοτε, το μοντέλο πέρασε στην…παραγωγή για όσους είχαν τα χρήματα να το παραγγείλουν, ενώ η ίδια εταιρεία δεν ήθελε απλώς να κατασκευάζει custom μοτοσυκλέτες, αλλά μοτοσυκλέτες που να περνούν παράλληλα και όλες τις κρατικές προδιαγραφές των Πολιτειών της Αμερικής. Ένα ιδιαίτερα δύσκολο εγχείρημα, το οποίο όμως την κάνει να ξεχωρίζει και να είναι πλέον στη λίγκα των μεγάλων κατασκευαστών, ασχέτως αν η παραγωγής της περιορίζεται σε πολύ μικρό αριθμό.

Για το 2020 το KRGT-1 ανανεώθηκε ριζικά με νέα εμφάνιση, επανασχεδιασμένο πλαίσιο και προηγμένο περιφερειακό εξοπλισμό ώστε να προσφέρει τη μέγιστη δυνατή οδηγική απόλαυση. Παράλληλα όμως παραμένει πιστό στη σχεδιαστική του ταυτότητα ώστε η σύνδεση με το προηγούμενο μοντέλο να είναι ευδιάκριτη. Ο δικύλινδρος V των 45ο, που υπήρχε και στο υφιστάμενο μοντέλο, είναι χωρητικότητας 2.023 κυβικών και έχει δημιουργηθεί από τη συνεργασία της Arch με την S&S. Μέχρι στιγμής, η ιπποδύναμή του δεν έχει ανακοινωθεί αλλά το απερχόμενο μοντέλο έφτανε τους 120 ίππους. Από την άλλη η ροπή ανακοινώνεται κανονικά και φτάνει τα 16,7 χιλιογραμμόμετρα. Η μοτοσυκλέτα έχει έγκριση τύπου για να κυκλοφορεί στην Καλιφόρνια, όποτε μπορούμε να πούμε εκ του ασφαλούς ότι είναι διαθέσιμο και στις περισσότερες πολιτείες, αφού η Καλιφόρνια έχει τις πιο αυστηρές προδιαγραφές. Ωστόσο, δεν γίνεται αναφορά αν πληροί τις νέες προδιαγραφές Euro5. Ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έχει κάθετα τοποθετημένα τα μπεκ, ενώ ο κινητήρας τροφοδοτείται με φρέσκο αέρα απ’ τα φίλτρα της K&N, με την εξάτμιση να διαθέτει το carbon τελικό της Yoshimura που ενισχύει την premium αύρα που απορρέει.

Το ρεζερβουάρ αντί να δένει πάνω στη μονή δοκό του πλαισίου, εδράζεται από κάτω της, με αποτέλεσμα να δημιουργεί μια μοναδική εμφάνιση. Για να πραγματοποιηθεί αυτό έπρεπε να μικρύνουν οι διαστάσεις του ρεζερβουάρ καθώς δημιουργούνται προβλήματα χωροταξίας αφού βρίσκεται πιο κοντά στο σύστημα ψεκασμού. Για να προσφέρει ικανοποιητική αυτονομία, έχει χωριστεί εσωτερικά σε δύο τμήματα και για τη δημιουργία του απαιτούνται 33 ώρες πάνω στην εργαλειομηχανή ώστε να αποτελείται από ένα κομμάτι… Γεγονός που δικαιολογεί κατά ένα μεγάλο ποσοστό το κόστος απόκτησης που ξεπερνά τις 70.000 ευρώ.

Το αλουμινένιο υποπλαισίο έχει τροποποιηθεί ώστε να εφαρμόζει πάνω του η νέα σέλα. Μπροστά, το κάλυμμα του LED προβολέα με λειτουργία cornering διαθέτει ένα μικρό ζελατινάκι κατασκευασμένο από αλουμίνιο, με κορυφαίο φινίρισμα που εντοπίζεται σε όλα τα μέρη της μοτοσυκλέτας. Τόσο το εμπρός όσο και το πίσω carbon φτερό διαθέτουν νέα εμφάνιση που δένει αρμονικά με την υπόλοιπη σχεδίαση της μοτοσυκλέτας. Ο τομέας των αναρτήσεων είναι αισθητά ανανεωμένος και τόσο το πιρούνι των 48mm όσο και το αμορτισέρ είναι της Öhlins και έχουν δικά τους settings εξελιγμένα απ’ τη σουηδική εταιρεία ώστε να συνεργάζονται άρτια με το πλαίσιο και το ψαλίδι, ενώ είναι πλήρως ρυθμιζόμενα. Το αλουμινένιο ψαλίδι είναι σχεδιασμένο με γνώμονα να προσφέρει περισσότερη ακαμψία στο πλαίσιο, ενώ το αμορτισέρ δεν χρησιμοποιεί σύστημα μοχλισμού για να δέσει πάνω του.

Τα φρένα αποτελούνται από δύο πλευστούς δίσκους μπροστά της ISR με διάμετρο 320mm και με ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες έξι εμβόλων της ίδιας εταιρείας και συνεργάζονται με την ακτινική τρόμπα της Magura. Πίσω, τα πράγματα βρίσκονται σε αντίστοιχο επίπεδο υπερβολής με τον πλευστό δίσκο να συνεργάζεται με δαγκάνα τεσσάρων εμβόλων. Στον βασικό εξοπλισμό περιλαμβάνεται και το ABS, ενώ δεν είναι υποχρεωτικό για την αμερικάνικη αγορά. Ίσως αυτό να προμηνύει ότι η Power Cruiser της Arch να μπορεί να έρθει στις ευρωπαϊκές αγορές.

Βέβαια για να την αποκτήσει κάποιος θα πρέπει να έχει τουλάχιστον 72.648 ευρώ, ενώ η Arch δίνει τη δυνατότητα στους αναβάτες να την τροποποιήσουν όσο θέλουν, τόσο σε εμφάνιση όσο και σε επίπεδο εξοπλισμού και επιδόσεων, αρκεί να έχουν τα ανάλογα χρήματα. Η Arch μπορεί να είναι απ’ τις εταιρείες που απευθύνεται σε ελάχιστους αναβάτες, όμως έχει πάρει το ρόλο της πολύ σοβαρά και όπως δείχνει επενδύει στην ανάπτυξη των μοτοσυκλετών της, ακολουθεί το δικό της ρυθμό.

Royal Enfield Electrik01 - Συνεχίζεται η εξέλιξη της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας των Ινδών

Πατέντες "βλέπουν" το φως της δημοσιότητας -Πλησιάζει η ημερομηνία παρουσίασης
Royal Enfield Electrik01 ηλεκτρική μοτοσυκλέτα
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/8/2024

Παρουσία και στις αμιγώς ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες σκοπεύει να έχει η Royal Enfield στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, όπως φαίνεται και από νέες πατέντες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Πάνε δυόμιση χρόνια από τότε που η Royal Enfield έδειξε στο κοινό τα αμιγώς ηλεκτρικά της πλάνα, αποκαλύπτοντας εν μέρει το concept Electrik01 στα τέλη του 2022 με μία και μόνο φωτογραφία που έδειχνε ωστόσο καθαρά το "νοσταλγικό" girder πιρούνι της μοτοσυκλέτας.

Λίγο αργότερα ακολούθησε η επένδυση της Royal Enfield στην ισπανική startup Stark Future που έχει δείξει μέχρι στιγμής την ΜΧ VARG με ισχύ 80 ίππων και βάρος "μόλις" 118 κιλών.

Έπειτα και για μεγάλο διάστημα οι Ινδοί τήρησαν σιγή ιχθύος γύρω από τις δικές τους εξελίξεις στα ηλεκτρικά και μας θύμισαν ξανά ότι ασχολούνται και αυτοί με μοτοσυκλέτα "μηδενικών" εκπεμπόμενων ρύπων στην περασμένη EICMA με το HIM-E.

Royal Enfield Electrik01 ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Εκεί μάθαμε ότι η Royal Enfield πραγματοποιεί δοκιμές του ηλεκτρικού της μοντέλου χρησιμοποιώντας συστοιχίες μπαταριών των Panasonic, Samsung και LG για να αξιολογήσει ποια από τις τρεις εταιρείες έχει την καλύτερη λύση για της δικές της ανάγκες.

Τώρα και ενώ θα περιμέναμε ίσως να δούμε εικόνες και πατέντες για την ηλεκτρική adventure των Ινδών, στο φως της δημοσιότητας επανέρχεται το Electrik01.

Το τρισδιάστατο ψηφιακό μοντέλο που φαίνεται στις εικόνες δεν απέχει από το πρωτότυπο Electrik01 με το girder πιρούνι να παραμένει, ενώ η γενικότερη αισθητική προσέγγιση της Royal Enfield βρίσκεται κοντά σε εκείνη των μοτοσυκλετών από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Παράλληλα, οι μπαταρίες της μοτοσυκλέτας φαίνεται να "κρύβονται" πίσω από κάσα με μεγάλες ψύκτρες, ώστε αλλοιωθεί όσο το δυνατό λιγότερο η ρετρό σχεδίαση, ενός το πίσω μέρους είναι πολύ "καθαρό" με τη σέλα του συνεπιβάτη να απουσιάζει και το το φτερό να στηρίζεται στο ψαλίδι της μοτοσυκλέτας που έχει στενό ελαστικό και στον πίσω τροχό.

Royal Enfield 2025

Το πλαίσιο μοιάζει να είναι διπλής ραχοκοκαλιάς και περικλείει και το ψευδοντεπόζιτο όπως και τα πλαϊνά καπάκια. Η μοτοσυκλέτα θυμίζει αμυδρά την στρατιωτική Royal Enfield WD/RE, τη βάρους μόλις 59 κιλών μοτοσυκλέτα με το δίχρονο μοτέρ των 125 κ.εκ. που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του 2ου ΠΠ και είχε σχεδιαστεί για να πέφτει με αλεξίπτωτο.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της βρετανικής τότε εταιρείας είχε το παρατσούκλι "Flying Flea" (Ιπτάμενος Ψύλλος) και αυτό ενδέχεται να είναι το όνομα της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής των Ινδών έναντι του Electrik01 αφού η Royal Enfield έχει προχωρήσει στην κατοχύρωση του ονόματος σε Ασία, Ευρώπη και Αμερική.

Σύμφωνα με τα πλάνα των Ινδών η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα τους αναμένεται να κάνει την εμφάνισή της το 2025 και μένει να δούμε αν θα είναι ο "Ιπτάμενος Ψύλλος" της ή ένα ηλεκτρικό Himalayan.