Benelli Leonchino 800: Σε μορφή παραγωγής

Θα παρουσιαστεί στην EICMA 2019

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/10/2019

Τα τελευταία χρόνια η Benelli QJ έχει αυξήσει των αριθμό των μοντέλων της με ρυθμό γεωμετρικής προόδου, παρουσιάζοντας σχεδόν κάθε χρόνο από μια σειρά μοτοσυκλετών, προερχόμενη από μια κοινή πλατφόρμα. Η περσινή σοδειά απέφερε μοτοσυκλέτες που ανήκουν στη μικρότερη κατηγορία με βάση των κυβισμό τους όπως αυτές των 125 και 250. Έτσι, TRK 502 απόκτησε μικρότερα αδέρφια, όπως το TRK 251 που δοκιμάσαμε στο τεύχος 598 του ΜΟΤΟ.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της περσινής EICMA παρουσίασε και το 752S, που το είχαμε δει για πρώτη φορά ως concept το 2017 και πλέον αποτελεί τη ναυαρχίδα της εταιρείας με βάση τον κυβισμό του. Τώρα, η ιστορία του 752S επαναλαμβάνεται και με το Leonchino 800. Όπως είχαμε γράψει και τότε, αναμέναμε την παρουσίασή του ως μοντέλο του 2020 στη φετινή EICMA –και έτσι θα γίνει- όμως διέρρευσαν ήδη φωτογραφίες απ’ την τελική του μορφή, οι οποίες κατατέθηκαν για να κατοχυρωθεί επίσημα ως μοντέλο της Benelli Qj.

Το πρωτότυπο και η μοτοσυκλέτα παραγωγής έχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους που εντοπίζονται κυρίως στον εξοπλισμό τους. Το concept του 2018, είχε το πιρούνι της Marczocchi και τα φρένα της Brembo, στοιχεία που όπως φαίνεται δεν πέρασαν στο μοντέλο παραγωγής –προφανώς με γνώμονα τη διατήρηση του κόστους κατασκευής χαμηλά. Ωστόσο, τόσο οι δαγκάνες, που είναι της Benelli, όσο και το πιρούνι, είναι πανομοιότυπα με αυτά των επώνυμων εταιρειών που εξόπλιζαν το concept. Για το μπροστινό δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες, όμως η κάτω πλάκα του πιρουνιού που είχε το concept και έσφιγγε το κάθε καλάμι με τρεις βίδες, έχει δώσει τη θέση της σε μια που το σφίγγει πλέον με δύο.

Η πάνω πλάκα του πιρουνιού έχει δεχτεί και αυτή ορισμένες αλλαγές με τη σειρά της. Αρχικά, η βάση των οργάνων έχει πιο έντονη κλίση ώστε να είναι πιο εύκολο για τον αναβάτη να διαβάσει τις ενδείξεις, ενώ πλέον προστατεύεται και από μια μικρή ζελατίνα. Κοιτώντας τις φωτογραφίες του concept και της μοτοσυκλέτας παραγωγής, είναι εμφανές πως η θέση οδήγησης έχει αλλάξει λόγω των κοντύτερων καβαλέτων που χρησιμοποιούνται, ενώ διαφορετικό φαίνεται και το σχήμα του τιμονιού. Ο προβολέας έχει δεχτεί ορισμένες αισθητικές αλλαγές και περικλείεται από ένα πλαστικό διάφανο καπάκι μπροστά, ενώ το εσωτερικό του είναι και αυτό διαφορετικό.

Το λιονταράκι της Benelli εννοείται πως παραμένει στη μοτοσυκλέτα παραγωγής, μόνο που πλέον είναι ασημένιο –αντί για μαύρο- και ξεχωρίζει πάνω στο εμπρός φτερό. Οι ακτινωτές ζάντες έχουν δώσει τη θέση τους σε χυτές αλουμινίου, όμως δεν αποκλείεται να δούμε και μια έκδοση Trail του Leonchino 800 που να τις χρησιμοποιεί, όπως έκανε και με το ομώνυμο μοντέλο των 500cc.

Το Leonchino 800 ουσιαστικά προκύπτει από τη πλατφόρμα του 752S και έτσι πλαίσιο, κινητήρας και άλλα στοιχεία είναι κοινά. Όσον αφορά τις επιδόσεις αναμένονται να είναι ίδιες με αυτές του 752S με την ιπποδύναμη να φτάνει του 75 ίππους και η ροπή τα 6,8kgm. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την τιμή του αλλά και τις μικρές διαφορές που θα ξεχωρίζουν τα μοντέλα της σειράς των 754cc θα μάθουμε στην επικείμενη EICMA, που το ΜΟΤΟ θα είναι εκεί και θα σας μεταφέρει ζωντανά όλες τις εξελίξεις.

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

Yamaha Tricity 300 2026: Το πρώτο σκούτερ με αερόσακο – Φρέσκια εμφάνιση, αναβαθμισμένος εξοπλισμός!

H Yamaha προσφέρει μια σειρά από βελτιώσεις στο Tricity 300 και ετοιμάζει έκδοση με αερόσακο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/3/2026

Το Tricity 300 ανανεώνεται για το 2026 με νέα σχεδίαση που επικεντρώνει κυρίως στο μπροστινό μέρος του σκούτερ που επανασχεδιάστηκε και επενδύθηκε με νέα φωτιστικά σώματα, ενώ καινούργιας σχεδίασης είναι και τα πλαστικά της ουράς.

Ο κινητήρας και τα περισσότερα μηχανικά μέρη του Tricity 300 δεν έχουν αλλάξει, ωστόσο η Yamaha τους έχει προσφέρει μερικές σημαντικές αναβαθμίσεις, με πρώτη και καλύτερη το νέο Cornering ABS. Αυτό καθοδηγείται από μια αδρανειακή μονάδα ελέγχου που φροντίζει να διαγνώνει και να απομακρύνει κάθε τάση μπλοκαρίσματος των τροχών, ενώ παράλληλα ενορχηστρώνει το σύστημα Unified Braking System (UBS), κατανέμοντας τη δύναμη πέδησης στα τρία δισκόφρενα του Tricity 300 για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Η άλλη σημαντική αλλαγή στο μοντέλο του 2026 αφορά στα όργανα, όπου η οθόνη LCD που γνωρίζαμε ως τώρα δίνει τη θέση της σε ένα μεγάλο πάνελ που συνδυάζει μια έγχρωμη TFT με διαγώνιο 4.2 ιντσών και μια μικρότερη LCD 2.8 ιντσών. Η διάσπαση σε δύο οθόνες υπηρετεί το σύστημα πλοήγησης Garmin StreetCross, το οποίο μπορεί να προβάλλεται στη δεξιά έγχρωμη οθόνη διατηρώντας τις απαραίτητες πρακτικές ενδείξεις στην αριστερή LCD.

Ο Blue Core κινητήρας του Tricity επίσης δεν έχει αλλαγές, αποδίδοντας 27,6 ίππους και 3 χιλιογραμμόμετρα ροπής από τα 292 κυβικά εκατοστά του, ωστόσο στο νέο μοντέλο αναπνέει μέσω ενός καινούργιου τελικού εξάτμισης με νέο καταλύτη για ένα σύνολο που ζυγίζει 800 γραμμάρια λιγότερα.

Κατά τα λοιπά το Tricity 300 διατηρεί ατόφια τα χαρακτηριστικά του, με keyless κεντρικό διακόπτη που έχει μετακομίσει από το κέντρο της ποδιά στη δεξιά πλευρά της, σύστημα προειδοποίησης έκτακτου φρεναρίσματος ESS (Emergency Stop Signal), σύστημα Traction Control και αποθηκευτικό χώρο 45 λίτρων κάτω από τη σέλα που μπορεί να δεχτεί δύο full face κράνη.

Τα χρώματα του Yamaha Tricity 300 για το 2026 είναι τρία: λευκό, γκρι σκούρο και πράσινο πετρόλ.

Η μεγάλη είδηση ωστόσο είναι αυτή που σας είχαμε αποκαλύψει μια μέρα νωρίτερα: η προσθήκη αερόσακου αναβάτη στο Tricity. Αυτός δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο υλικό Τύπου που δίνει η Yamaha με το νέο Tricity 300, αλλά επιβεβαιώνεται από το σχετικό βίντεο που δόθηκε πριν λίγη ώρα στη δημοσιότητα.

Ο αερόσακος αυτός τοποθετείται λίγο κάτω από το τιμόνι και στις φωτογραφίες του βασικού μοντέλου εκεί βρίσκεται ένα ντουλαπάκι, το οποίο θα δίνει τη θέση του στο σύστημα αυτό της έκδοσης Tricity 300 Airbag.

Πρόκειται για το πρώτο μοντέλο Yamaha που δέχεται αερόσακο από το εργοστάσιο και μόλις το δεύτερο στον κόσμο μετά τη Honda Gold Wing που απολάμβανε τη μοναδικότητά της στο συγκεκριμένο πεδίο εδώ και δύο δεκαετίες.