BMW Motorrad Concept R18: Το εργοστασιακό custom!

Η κατά BMW εκδοχή του boxer 1800
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/5/2019

Πρώτα ήταν το R18 Departed από την Custom Works Zon και στη συνέχεια το Birdcage της Revival Cycles, που ανέλαβαν να συστήσουν στο μοτοσυκλετιστικό κοινό τον θηριώδη boxer των 1800cc της BMW. Ο Γερμανοί επέλεξαν να παρουσιάσουν το όραμά τους για το μέλλον των custom cruisers εμμέσως, μέσα από τις δημιουργίες δύο παγκοσμίως γνωστών custom builders, ώστε να αφουγκραστεί την απήχηση που θα είχε στον κόσμο πριν προχωρήσει στην παραγωγή του.
Τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, μετά και την επίσημη επιβεβαίωση ότι ο κινητήρας θα μπει στην παραγωγή το 2020, για να παρουσιάσει η ίδια η BMW την δική της έκφανση για τον μεγαλύτερο boxer που έχει κατασκευάσει ποτέ. Στο Concorso d'Eleganza Villa d'Este, ένα event παγκόσμιας εμβέλειας στο οποίο παρουσιάζονται πρωτότυπες και μοναδικές δημιουργίες από τον χώρο των μοτοσυκλετών και των αυτοκινήτων, οι Βαυαροί παρουσίασαν το Concept R18, ένα αποτέλεσμα που προκύπτει από το πάντρεμα της παράδοσης και των σύγχρονων τάσεων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι άνθρωποι του εργοστασίου, είναι μια επιστροφή στις ρίζες της εταιρείας μέσα από μια μοντέρνα οπτική. Το Concept R18 μεταφέρει την αύρα των μεγάλων κλασικών της BMW στην σύγχρονη εποχή και ο Dr Markus Schramm, ο επικεφαλής της BMW Motorrad, δίνει την φιλοσοφία της κατασκευής της μοτοσυκλέτας λέγοντας πως "με αυτή την dream bike, η BMW Motorrad παρουσιάζει την δική της εκδοχή με ένα σχέδιο γεμάτο συναίσθημα και αυθεντικότητα, για την κατηγορία των μεγάλων cruisers".


Το R18 είναι ουσιαστικά μια "προβολή" για το πώς θα έδειχνε σήμερα ο κλασικός boxer της δεκαετίας του '60, εμπεριέχοντας όλα εκεί να τα σχεδιαστικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις δημιουργίες της BMW. Η αισθητική του δημιουργεί μια καθαρή εικόνα, που στοχεύει στις αισθήσεις και δεν χρησιμοποιεί την τεχνολογία για εντυπωσιασμό, αλλά αφήνει περιθώριο για την φαντασία του καθενός που το αντικρύζει, σύμφωνα με τον Schramm. "Οι σχεδιαστές και οι μηχανολόγοι στο εργοστάσιο θέλησαν να φτιάξουν κάτι που θα σε προκαλεί να το οδηγήσεις και να το χαζεύεις όσο δεν βρίσκεσαι στη σέλα του", μας λέει ο επικεφαλής του τμήματος σχεδιασμού της BMW Motorrad, Edgar Heinrich.

Ένας διαχρονικός σχεδιασμός
Το Concept R18 ασπάζεται απόλυτα τις βασικές αρχές της μοτοσυκλέτας. Απορρίπτει οτιδήποτε δεν είναι απολύτως αναγκαίο και επικεντρώνεται στην ουσία. Ο Bart Janssen Groesbeek, ο σχεδιαστής της μοτοσυκλέτας, λέει πως "η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν το να είναι τα πάντα ορατά. Κάθε εξάρτημα έχει έναν λειτουργικό ρόλο. Δεν είναι πολλοί αυτοί που θα τολμούσαν να κάνουν μια τόσο τίμια προσέγγιση". Η αλήθεια είναι πάντως, πως το R18 "ξεχειλίζει" από την εταιρική ταυτότητα της BMW, χάρη –φυσικά- στον boxer κινητήρα, το σωληνωτό πλαίσιο, το εκτεθειμένο άξονα της τελικής μετάδοσης και το κλασικό ρεζερβουάρ σε σχήμα δάκρυ που είναι βαμμένο μαύρο και διαθέτει τα χειροποίητα λευκά "φιλέτα", σήμα κατατεθέν των κλασικών boxer.

Οι αναλογίες του δημιουργούν μια οπτική ισορροπία, αντλώντας έμπνευση από το R5, με το ρεζερβουάρ και το πλαίσιο να αποτελούν μια ευθεία γραμμή σύνδεσης του λαιμού με το κέντρο του πίσω τροχού. Οι μεγάλοι ακτινωτοί τροχοί (διαστάσεων 21'' μπροστά και 18'' πίσω) χαρίζουν μια επιβλητικότητα στην σιλουέτα του, ενώ τα ελαστικά της Mtezeler αποτελούν άλλο ένα συνδετικό κρίκο με το παρελθόν.
Η καρδιά της μοτοσυκλέτας δεν είναι άλλη από τον δικύλινδρο boxer των 1800cc, ο οποίος ακολουθεί -εμφανισιακά- τα σχεδιαστικά πρότυπα των κινητήρων του '60, με μεγαλύτερες διαστάσεις φυσικά και αερο-ελαιόψυξη. Η σχεδίαση του πρωτότυπου boxer έγινε με μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια. Το κάρτερ και η μετάδοση έχουν υποστεί υαλοβολή, ώστε να δημιουργήσουν μια εντυπωσιακή αντίθεση με τα καπάκια των κυλίνδρων και το προστατευτικό του ιμάντα. Δύο καρμπυρατέρ της Solex –ίδια με αυτών των BMW 2002- ενισχύουν ακόμη περισσότερο την παράδοση της εταιρείας και υπογραμμίζουν εμφατικά την αυθεντικότητα της κατασκευής.


Άλλο ένα εντυπωσιακό σχεδιαστικά στοιχείο, είναι ο εκτεθειμένος, με επίστρωση χρωμίου, άξονας τελικής μετάδοσης. Δεν υπάρχει κανένα κάλυμμα πουθενά στην μοτοσυκλέτα, έτσι ώστε ο κινητήρας να βρίσκεται ολόκληρος σε κοινή θέα. Για να μην υπάρχει τίποτε που να χαλάει την "καθαρή" εικόνα, τα ηλεκτρονικά του Concept R18 έχουν περιοριστεί στα απολύτως απαραίτητα, όπως η μίζα και τα φώτα.
Σε ό,τι αφορά τη βαφή του, ακολουθήθηκε η τυπική οδός των κλασικών BMW, όπως αναφέραμε και παραπάνω. Μαύρο χρώμα με λεπτά λευκά σιρίτια που φτιάχτηκαν στο χέρι πάνω στο πιρούνι και το ρεζερβουάρ. Ένα διακριτικό, χρυσοκίτρινο βερνίκι δίνει την απαραίτητη λάμψη στις δύο λευκές γραμμές, ενώ το βάθος της μαύρης βαφής της μοτοσυκλέτας δημιουργεί ένα πολύ όμορφο οπτικό φαινόμενο όταν το χτυπάει το φως του ήλιου.


Ο σχεδιασμός του δερμάτινου μονόσελου προέρχεται απευθείας από την δεκαετία του '50. Οι άνθρωποι της BMW ισχυρίζονται ότι είναι εξαιρετικά άνετη η σέλα, χάρη στην προσθήκη σύγχρονων στοιχείων, ενώ ακριβώς κάτω από αυτή είναι τοποθετημένο σχεδόν οριζόντια το αμορτισέρ της Cantilever ανάρτησης. O σχεδιασμός του προβολέα αντλεί κι αυτός την έμπνευσή του από τις μοτοσυκλέτες που κατασκεύαζε το εργοστάσιο την δεκαετία του '50, ενώ το κλασσικό σχήμα "U" στις γραμμές του κρυστάλλου, δημιουργείται πλέον από μια σειρά LED φώτων.


Ολοκληρώνοντας την φιλοσοφία του για το Concept R18, ο Edgar Heinrich δήλωσε: "Για μένα, μοτοσυκλέτες όπως το Concept R18 είναι η απάντηση σε μια διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη που δημιουργείται μέσα στο μοτοσυκλετιστικό κοινό: αντί για τεχνολογία, ο στόχος εδώ είναι η απλότητα, η αυθεντικότητα και η διαφάνεια. Διακρίνω όλο και περισσότερο μια σχεδόν ρομαντική λαχτάρα για πραγματική μηχανολογία. Ο στόχος με αυτό την concept μοτοσυκλέτα, είναι να ανταποκριθούμε σε αυτή την ανάγκη και να αποτελέσει μια "αναλογική δήλωση" μέσα σε μια ψηφιακή εποχή. Έχουμε μια πλούσια ιστορία μοτοσυκλετών που αποτέλεσαν ορόσημα, οι οποίες διαθέτουν όλες τα ίδια σχεδιαστικά χαρακτηριστικά. Πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να αποδώσει ακόμη και σήμερα σε συνδυασμό με την σύγχρονη τεχνολογία."

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο photo gallery με φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης

 

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.