Το περασμένο Ιανουάριο, είχαμε γράψει και είχαμε δείξει τις πρώτες εικόνες από το επερχόμενο MT800 της CFMOTO και τώρα έχουμε νέες φωτογραφίες, που παρά το καμουφλάζ του φαίνεται ξεκάθαρα η τελική μορφή της μοτοσυκλέτας, η οποία να θυμίσουμε –βάσει του χρονοδιαγράμματος της CFMOTO- θα έπρεπε ήδη να έχει παρουσιαστεί επίσημα.
Πιο συγκεκριμένα, το ΜΤ800 ήταν προγραμματισμένο να παρουσιαστεί μέσα στο Σεπτέμβριο, αλλά το λανσάρισμά του αναβλήθηκε για τις αρχές του 2021, λόγω των εξελίξεων στο μέτωπο της πανδημίας που επηρέασε την παραγωγή. Όπως φαίνεται όμως από τις φωτογραφίες, η μοτοσυκλέτα είναι σχεδόν έτοιμη για να μπει στον ανταγωνισμό απέναντι στα BMW F750/850GS, αλλά και στο Triumph Tiger 900.
Το ΜΤ800 είναι προϊόν της στενής συνεργασίας μεταξύ CFMOTO και ΚΤΜ, με κινητήρα που προέρχεται από το 790 των Αυστριακών –ένας από τους κινητήρες που το κινέζικο εργοστάσιο μπορεί να κατασκευάσει με την άδεια της ΚΤΜ- και πλαίσιο πολύ κοντά στο πλαίσιο του 790 Adventure.
Οι δεσμοί με τους αυστριακούς επεκτείνονται και στις αναρτήσεις τις WP, αλλά ο σχεδιασμός του διαφέρει αρκετά από το να χαρακτηριστεί αντίγραφο του 790 Adventure. Καθιστά σαφές ότι ο προσανατολισμός του είναι λιγότερο off και περισσότερο on συγκριτικά με το αυστριακό δικύλινδρο, με έμφαση στις τουριστικές δυνατότητες. Το φαίρινγκ είναι μεγαλύτερο από των ΚΤΜ, με έξτρα προβολάκια στηριγμένα στα πλαϊνά πλαστικά, τα οποία συνδέονται με το μούτρο, αντί να διαχωρίζονται όπως στο Adventure. Αντίστοιχα και η σέλα δείχνει να έχει μικρότερη απόσταση από το έδαφος, χωρίς να "μπαίνει" μέσα στο ρεζερβουάρ όπως συμβαίνει στο ΚΤΜ.
Και μιας και γίνεται λόγος για το ρεζερβουάρ, στο CFMOTO διαθέτει μια συμβατική σχεδίαση και δεν χωρίζεται κατεβαίνοντας μέχρι χαμηλά όπως στο Adventure, ενώ και η συνολική σχεδίαση του ΜΤ800 είναι πιο συμβατική και πιο κοντά στα πρότυπα των adventure tourers που έχουν οι περισσότεροι αναβάτες.
Στα συγκριτικά του πλεονεκτήματα προφανώς θα περιλαμβάνεται και το χαμηλότερο κόστος απόκτησης, μιας και το Adventure της ΚΤΜ θα έχει τον μεγαλύτερο κινητήρα των 890cc. Αυτό σημαίνει ότι η απόδοση του ΜΤ800 θα φτάνει κοντά στους 95 ίππους, ή και χαμηλότερα με δεδομένο ότι θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις Euro5 προδιαγραφές.
Μέχρι στιγμής πάντως δεν έχουν γίνει γνωστά τα πλάνα και οι προθέσεις της CFMOTO σχετικά με το αν θα εισαχθεί το MT800 στην Ευρώπη ή θα παραμείνει μόνο για την κινέζικη αγορά.
Ducati DesertX 2026 - Όλα αλλάζουν, η φιλοσοφία παραμένει [VIDEO]
Νέος κινητήρας, νέο πλαίσιο, βελτιωμένες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά, εμφάνιση, κ.α.
Από τον
Κώστα Γκαζή
26/2/2026
Η δεύτερη γενιά του DesertX αλλάζει όλα τα βασικά συστατικά της συνταγής, χρησιμοποιώντας τον νέο “πασπαρτού” κινητήρα της εταιρείας, νέο πλαίσιο, νέες αναρτήσεις και νέα ηλεκτρονικά, διορθώνει ατοπήματα του παρελθόντος (ευκολία πρόσβασης στο φίλτρο αέρα) ενώ την ίδια ώρα κρατάει ατόφια τη φιλοσοφία των εξαιρετικών επιδόσεων στο χώμα, βελτιώνοντάς τη μάλιστα.
Πριν πιάσουμε τις μεγάλες αλλαγές οδηγικής ουσίας, να πούμε πως η Ducati δούλεψε πολύ στην εμφάνιση του νέου DesertX, και αυτό φαίνεται παντού. Αν το προηγούμενο μοντέλο έμοιαζε σκαλισμένο σε… μενίρ, μονολιθικό και ημιτελές σε κάποια σημεία, το νέο έχει πολύ πιο εκλεπτυσμένο design που κάνει πολύ καλή εντύπωση. Ένας μαύρος αεραγωγός σπάει την πολλή ασπρίλα του ρεζερβουάρ μπροστά και στη μέση, ενώ η κόκκινη κάθετη γραμμή δεν είναι ευθεία όπως πριν αλλά τεθλασμένη βοηθώντας πολύ να μειωθεί οπτικά ο όγκος. Οι κυψέλες στη ζελατίνα μας αποχαιρέτισαν για χάρη απεικόνισης ενός κύματος -λάσπης το πιθανότερο-, η ποδιά του κινητήρα μίκρυνε αρκετά, ενώ επιτέλους αποχαιρετίσαμε το πλαστικό κάλυμμα του μοτέρ με το μέταλλο να μένει εκτεθειμένο στα βλέμματα, όπως πρέπει.
Πολύ ομορφότερη και σύγχρονη είναι η ουρά, αν και έχασε την πρακτική χειρολαβή για τις μανούβρες, ομορφότερο και το τελείωμα στο κοντύτερο τελικό της εξάτμισης. Το υποπλαίσιο παραμένει ακάλυπτο, αλλά τα πλαϊνά πλαστικά επεκτάθηκαν προς τα πίσω κρύβοντας το κίτρινο αμορτισέρ για πιο ομοιογενή χρωματική εμφάνιση. Χρυσό αντί για μαύρο είναι το πιρούνι, λευκά αντί κόκκινα τα λογότυπα Brembo στα φρένα, ενώ χάσαμε το εντυπωσιακό ψαλίδι με την τρύπα στη μέση, για χάρη ενός πολύ πιο συμβατικού σε εμφάνιση. Τέλος, σε μια κίνηση που σε κάποιον παλαιότερο θυμίζει τη μετάβαση από τα GSX-R του 90 σε εκείνα του 91, η Ducati πρόσθεσε ενιαίο κάλυμμα στους δυο στρογγυλούς προβολείς του DesertX.
Πρώτη μεγάλη, και αναμενόμενη αλλαγή ουσίας ο κινητήρας, που είναι ο νέος V2 890 που τοποθετείται πλέον σε όλες τις μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale. Αποδίδει 110 ίππους στις 9.000 rpm και 9,38 kgm στις 7.000 rpm, με το 70% της ροπής διαθέσιμο ήδη από τις 3.000 rpm. Διαθέτει σύστημα μεταβλητού χρονισμού εισαγωγής (IVT), κάτι που δεν υπήρχε στο προηγούμενο μοντέλο me ton Testastretta 937 των . Τα διαστήματα συντήρησης είναι μεγάλα: έλεγχος βαλβίδων στα 45.000 km και αλλαγή λαδιών κάθε 15.000 km ή δύο χρόνια. Το κιβώτιο έχει πιο κοντές τις πρώτες τέσσερις σχέσεις για off-road χρήση και μακρύτερη έκτη για ταξίδι. Το Quick Shift 2.0 είναι νέας σχεδίασης και δεν χρησιμοποιεί εξωτερικό αισθητήρα.
Συνεχίζουμε με το monocoque πλαίσιο νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα να λειτουργεί ως φέρον στοιχείο και το φιλτροκούτι ενσωματωμένο στη δομή. Η θέση στο φιλτροκούτι έχει αλλάξει ώστε το φίλτρο να αφαιρείται σε λίγα δευτερόλεπτα, αντίθετα με το προηγούμενο μοντέλο που έπρεπε να αφαιρεθεί το ρεζερβουάρ. Το πίσω υποπλαίσιο παραμένει χωροδικτύωμα, ενώ το αλουμινένιο ψαλίδι είναι ειδικά εξελιγμένο για το μοντέλο και συνεργάζεται με σύστημα προοδευτικού μοχλικού, κάτι που διαφοροποιεί σημαντικά τη λειτουργία της πίσω ανάρτησης σε σχέση με πριν.
Περνάμε στις αναρτήσεις, όπου μπροστά βρίσκουμε ένα πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι της KYB στα 46 mm, με διαδρομή 230 mm και ανεξάρτητες ρυθμίσεις στα δύο καλάμια, με την Ducati να κάνει λόγο για καλύτερη off-road συμπεριφορά και βελτιωμένη απορρόφηση των ανωμαλιών του δρόμου. Πίσω υπάρχει πλήρως ρυθμιζόμενο μονό αμορτισέρ της KYB με 220 mm διαδρομή και εύκολη ρύθμιση προφόρτισης με το χέρι. Η προσθήκη προοδευτικού μοχλικού χαρίζει πιο μαλακή αρχική βύθιση με ταυτόχρονα μεγαλύτερη αντίσταση υπό πίεση.
Στα φρένα μπροστά βρίσκουμε δυο ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες Brembo M4.32 με δύο νέους δίσκους 305 mm. Υπάρχει Cornering ABS τεσσάρων επιπέδων, με δυνατότητα απενεργοποίησης στα Riding Modes Enduro και Rally. Η μπροστινή διάταξη επιτρέπει τοποθέτηση ψηλού φτερού χωρίς πρόσθετα κιτ.
Οι τροχοί παραμένουν 21 ίντσες μπροστά και 18 πίσω, ακτινωτοί tubeless, με ελαστικά Pirelli Scorpion Rally Street σε διαστάσεις 90/90-21 και 150/70-18.
Το ρεζερβουάρ είναι νέο, πολυμερές, 18 λίτρων, στενότερο και ελαφρύτερο, με τη μάζα του καυσίμου τοποθετημένη χαμηλότερα για αυξημένη ευελιξία και καλύτερο έλεγχο. Το ύψος σέλας είναι 880 mm και μπορεί να πέσει στα 840 mm με κιτ, ενώ το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 209 κιλά (211 προηγουμένως) χωρίς καύσιμο.
Ούτε όμως η εργονομία έμεινε χωρίς αλλαγές: τα μαρσπιέ μετακινήθηκαν πιο πίσω, η σέλα και το τιμόνι πιο μπροστά, το μπροστινό φτερό είναι ψηλότερα τοποθετημένο και το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας είναι 20 mm χαμηλότερο σε σχέση με πριν.
Στα ηλεκτρονικά υπάρχει νέα IMU 6 αξόνων που διαχειρίζεται Traction Control, Wheelie Control, Engine Brake Control και Cornering ABS, ενώ υπάρχουν έξι Riding Modes (Sport, Touring, Urban, Wet, Enduro, Rally). Η οθόνη είναι νέα TFT 5 ιντσών ανάλυσης 800x480, με δύο θύρες USB και νέο joystick χειρισμού. Διαθέτει cruise control και είναι έτοιμη για Ducati Multimedia System και πλοήγηση turn-by-turn.
Περιμένουμε να δούμε αν η Ducati παρουσιάσει αργότερα κάποια ακόμα πιο “πολεμική” έκδοση της μοτοσυκλέτας σε Rally ύφος.
