Ducati Hypermotard 698 Mono – Το πιο ισχυρό μονοκύλινδρο supermotard παραγωγής στην ιστορία [Video]

77,5 ίπποι, 6,4 kgm ροπής, 151κιλά άδειο, με την απόδοση με την αγωνιστική εξάτμιση της Termignoni να φτάνει τους 85 ίππους
motomag Ducati Hypermotard 698 Mono – Το πιο ισχυρό μονοκύλινδρο supermotard στην ιστορία [Video]
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

2/11/2023

H Ducati μέσω της σειράς World Premiere παρουσίασε το πέμπτο νέο μοντέλο της για το 2024 το οποίο δεν είναι άλλο από το Hypermotard 698 Mono, το οποίο από σήμερα κατέχει τα σκήπτρα του ισχυρότερου πολιτικού μονοκύλινδρου supermotard.

Το Hypermotard 698 Mono έχει ως στόχο να ανταγωνιστεί τα KTM 690 SMC, Husqvarna 701 Supermoto & GASGAS SM 700 τα οποία περιμένουμε να δούμε αν θα έχουν αλλαγές ενόψει του 2024. Μέχρι τότε η ιταλική εταιρεία μπορεί να περηφανεύεται πως έχει δημιουργήσει τον ισχυρότερο μονοκύλινδρο κινητήρα στην ιστορία απόδοσης 77,5 ίππων. Ο κινητήρας Superquadro Mono προέρχεται από τη δικύλινδρη μονάδα Superquadro 1285 της Panigale 1299, από την οποία κληρονόμησε το έμβολο με διάμετρο 116 mm, τον θάλαμο καύσης, τις βαλβίδες εισαγωγής τιτανίου διαμέτρου 46,8 mm, τις χαλύβδινες βαλβίδες εξαγωγής 38,2 mm, και το δεσμοδρομικό σύστημα στις βαλβίδες.

Ducati

Η ονομασία Superquadro προέρχεται από την ακραία αναλογία μεταξύ διαμέτρου και διαδρομής, η οποία επιτρέπει, χάρη στην πολύ μικρή διαδρομή, να επιτευχθούν ταχύτητες περιστροφής παραπλήσιες με εκείνες αγωνιστικών κινητήρων. Στον Superquadro Mono η αναλογία αυτή είναι ίση με 1,86 και είναι η πιο ακραία στην κατηγορία χάρη στην διαδρομή των μόλις 62,4 mm. Η ρεκόρ διάμετρος των 116 mm επιτρέπει την υιοθέτηση βαλβίδων μεγάλης διαμέτρου προς όφελος των επιδόσεων, κάτι που ωστόσο δεν θα ήταν εφικτό χωρίς το δεσμοδρομικό σύστημα. Το Desmo επιτρέπει την υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν τα ελατήρια βαλβίδων, με ακραία χαρακτηριστικά όσον αφορά στο lift των βαλβίδων. Με αυτόν τον τρόπο, το Desmo συμβάλλει σημαντικά τόσο στην απόδοση όσο και στη δυνατότητα επίτευξης πολύ υψηλών στροφών. Χάρη σε αυτές τις λύσεις, ο Superquadro Mono αποδίδει μέγιστη ισχύ 77,5 ίππων στις 9.750 σ.α.λ., με τη ροπή να φτάνει τα 6,4 kgm στις 8.000 σ.α.λ. Αν πάλι στο Hypermotard 698 Mono προστεθεί η αγωνιστική εξάτμιση Termignoni, τότε η απόδοση φτάνει τους 85 ίππους στις 9.500 στροφές ανά λεπτό.

Φυσικά το Hypermotard 698 Mono χρησιμοποιεί μία πληθώρα ηλεκτρονικών τα οποία επιτρέπουν στον αναβάτη να οδηγήσει το νέο μοντέλο της Ducati όπως του αρμόζει δηλαδή σαν αγωνιστικό supermotard. Ο αναβάτης έχει στη διάθεση του τέσσερα Riding Modes - Sport, Road, Urban και Wet- τα οποία μπορούν να ρυθμιστούν ώστε να ταιριάζουν καλύτερα στον οδηγικό του χαρακτήρα. Το πακέτο ηλεκτρονικών το οποίο βασίζεται στην μονάδα αδρανειακής μέτρησης (IMU) 6 αξόνων της Bosch περιλαμβάνει επίσης, Cornering ABS με Slide by Brake, Ducati Wheelie Control, Engine Brake Control, Ducati Traction Control, Ducati Power Launch, Ducati Wheelie Assist και Ducati Quick Shift up/down (στάνταρ εξοπλισμός για την έκδοση 698 Mono RVE ενώ διατίθεται ως αξεσουάρ για το 698 Mono).

Ducati

To Hypermotard 698 Mono γίνεται η πρώτη Ducati που προσφέρει 4 επίπεδα ABS. Δύο από αυτά ενσωματώνουν τη λειτουργία Slide by Brake, η οποία αξιοποιεί το πίσω φρένο για να επιτρέπει ασφαλές και επαναλαμβανόμενο ντριφτάρισμα στις στροφές ειδικότερα στην πίστα. Όταν το ABS είναι ρυθμισμένο στο επίπεδο 3, το Slide by Brake ενεργοποιείται όταν το πίσω φρένο χρησιμοποιείται για έντονο φρενάρισμα στην πίστα, παρέχοντας στη μοτοσυκλέτα καλύτερο χειρισμό όταν είναι υπό κλίση. Στο επίπεδο 2, το Slide by Brake επιτρέπει μια ευρύτερη γωνία ολίσθησης και πιο έντονο ντριφτάρισμα όταν η μοτοσυκλέτα είναι εντός της στροφής. Για τους πιο έμπειρους αναβάτες το επίπεδο 1 ενεργοποιεί το ABS μόνο στο μπροστινό τροχό χωρίς να υπάρχει η λειτουργία Cornering.

Το Hypermotard 698 Mono διαθέτει επίσης τέσσερα επίπεδα Wheelie Control. Τα επίπεδα 4, 3 και 2 εξασφαλίζουν μέγιστη επιτάχυνση στις στροφές, ελαχιστοποιώντας παράλληλα την ανύψωση του μπροστινού τροχού. Το επίπεδο 1 εξελίχθηκε για χρήση σε πίστα και επιτρέπει την ασφαλή και ελεγχόμενη σούζα κάτι που θα απολαύσουν οι πιο έμπειροι αναβάτες. Ενδιαφέρον έχει το Wheelie Assist το οποίο προέρχεται από την Ducati Performance και είναι αποκλειστικά για χρήση στην πίστα καθώς αυτό βοηθά τον αναβάτη να κρατήσει την σούζα σε σωστή γωνία χρησιμοποιώντας τη ροπή του κινητήρα μέσω των ηλεκτρονικών. Το Wheelie Assist θα είναι διαθέσιμο ως αξεσουάρ της Ducati Performance μόνο σε συνδυασμό με την αγωνιστική εξάτμιση Termignoni.

Ducati

Όσον αφορά στα περιφερειακά του Hypermotard 698 Mono, το πλήρες ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι 45mm είναι της Marzocchi, με το πλήρες ρυθμιζόμενο πίσω αμορτισέρ να είναι της Sachs. Στην πέδηση βρίσκουμε έναν μονό δίσκο με διάμετρο 330mm και ακτινική δαγκάνα M4.32 της Brembo, ενώ στο πίσω μέρος το σύστημα περιλαμβάνει έναν δίσκο 245 mm με πλευστή δαγκάνα της Brembo, ενώ στον στάνταρ εξοπλισμό βρίσκεται στο σύστημα Cornering ABS. Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης είναι τα Pirelli Diablo Rosso IV, με διαστάσεις 120/70 εμπρός και 160/60 πίσω.

Το Hypermotard 698 Mono ως γνήσιο ιταλικό τέκνο ξεχωρίζει και στον τομέα της εμφάνισης. Το κόκκινο χρώμα κυριαρχεί και στις δύο εκδόσεις -698 Mono και 698 RVE- ενώ η σιλουέτα της μοτοσυκλέτας έχει επιθετικές γραμμές. Η ψηλή σέλα - 904mm, υπάρχει και η χαμηλή σέλα στα 889m -, η λεπτή ουρά με τις δύο εξατμίσεις, οι ζάντες αλουμινίου σε σχήμα “Y” καθώς και το χηλό φτερό δίνει στο νέο Hypermotard της Ducati ένα αγωνιστικό look. Αν πάλι ο υποψήφιος αγοραστής επιλέξει την έκδοση RVE -με τα γραφικά Graffiti- τότε τα βλέμματα αναμένεται να συγκεντρωθούν ακόμη περισσότερο όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι παρκαρισμένη. Την σύγχρονη εμφάνιση ολοκληρώνει ο προβολέας LED, με σχεδιασμό ανάποδου “C” και το οπίσθιο φανάρι, ενώ η οθόνη LCD 3,8” η οποία έχει σχεδιαστεί για το Hypermotard 698 Mono αξιοποιεί την τεχνολογία IBN (Improved Black Nematic) με λευκούς χαρακτήρες σε μαύρο φόντο ώστε ο αναβάτης να βλέπει με ευκρίνεια τις ενδείξεις αλλαγής ταχυτήτων και το στροφόμετρο.

Ducati

Η Ducati επίσης δίνει τη δυνατότητα στους κατόχους διπλώματος Α2 να αποκτήσουν την έκδοση του Hypermotard 698 Mono με τους 43,5 ίππους, ενώ σύμφωνα με την ιταλική εταιρεία το νέο μοντέλο θα βρίσκεται στους αντιπροσώπους τον Ιανουάριο.

 

Ετικέτες

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.