Ducati Scrambler 1100

Ο μεγάλος αδελφός σε τρεις εκδόσεις!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/11/2017

Η "γη της διασκέδασης" (Land of Joy κατά την Ducati) απέκτησε νέους κατοίκους και η οικογένεια των Scrambler νέα μέλη! Το μεγαλύτερο σε κυβισμό αερόψυκτο, δικύλινδρο V-90°, desmo μοτέρ των Ιταλών, βρήκε νέα στέγη στο μεγαλύτερο Scrambler που έχει δει το φως της παραγωγής. Ο κινητήρας των 1.079 κυβικών παράγει 86 ίππους στις 7.500 στροφές και 9 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 4.750 αντίστοιχα, με πλήρως ηλεκτρονικό έλεγχο του γκαζιού (throttle by wire) και ένα σώμα ψεκασμού διαμέτρου 55mm.

Ο ηλεκτρονικός έλεγχος στο γκάζι επέτρεψε στην Ducati να προσθέσει και ένα πλούσιο για την κατηγορία ηλεκτρονικό πακέτο, όπως οι τρεις διαφορετικοί χάρτες της απόδοσης και το traction control, ενώ τα Scrambler 1100 είναι τα πρώτα Scrambler (αλλά και οι πρώτες μοτοσυκλέτες της κατηγορίας των retro style) που διαθέτουν cornering ABS της Bosch!
Οι αναβαθμίσεις όμως που φέρουν τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας δεν σταματούν εκεί. Τα 1100 διαθέτουν δύο δισκόφρενα εμπρός, με δίσκους 320mm και ακτινικές δαγκάνες τις Brembo, ενώ τα δύο τελικά των εξατμίσεων ανεβαίνουν ψηλά και βγαίνουν κάτω από τη σέλα, θυμίζοντας αρκετά τα αντίστοιχα των αερόψυκτων Monster. Το ρεζερβουάρ έχει ελαφρώς διαφορετικό σχήμα και μεγαλύτερο μέγεθος, ενώ και ο προβολέας απέκτησε ένα διακοσμητικό "Χ" που τονίζει ξεκάθαρα την οικογενειακή ταυτότητα.

Οι διακόπτες με το τιμόνι είναι κι αυτά διαφορετικά από των υπόλοιπων Scrambler (με ενδεχομένως αντίστοιχα οφέλη και στην θέση οδήγησης, αλλά αυτό είναι κάτι που θα διαπιστώσουμε στην πρώτη οδηγική επαφή με την μοτοσυκλέτα). Διαφορετικής σχεδίασης είναι και το ψηφιακό όργανό, το οποίο απέκτησε μια… επέκταση στην οποία αναγράφονται η ταχύτητα, η επιλεγμένη σχέση και άλλες ενδείξεις, αφήνοντας χώρο στην κεντρική στρογγυλή οθόνη για τις επιπλέον ενδείξεις των riding modes και του traction control.
Η μοτοσυκλέτα έχει διαφορετικά γεωμετρικά χαρακτηριστικά, καθώς πέρα από το πλαίσιο που δείχνει να μην έχει αλλάξει ριζικά, το ψαλίδι είναι μεγαλύτερο και πιο ογκώδες, αλλά ακολουθεί την βασική σχεδιαστική αρχιτεκτονική του τύπου "gull arm".


Η έκδοση Special διαφέρει στις μαύρες ακτινωτές ζάντες που διαθέτει, (αντί των χυτών αλουμινένιων της βασικής έκδοσης), στα αλουμινένια φτερά και στις χρωμιομένες εξατμίσεις, ενώ θα διατίθεται σε ένα μόνο χρώμα (το "custom grey" όπως το ονομάζει η Ducati που είναι σχεδόν ίδιο με το "liquid concrete" που είδαμε για πρώτη φορά στο Monster 1200S) με ανοδιωμένα τα διακοσμητικά του ρεζερβουάρ. Επίσης βουρτσισμένο είναι και το ψαλίδι, οι μπουκάλες του πιρουνιού έχουν χρυσαφί επίστρωση, ενώ το μεταβλητής διατομής τιμόνι είναι διαφορετικό και πιο χαμηλό, όπως διαφορετικό είναι και το κάλυμμα της σέλας που μοιάζει με αυτό της έκδοσης classic των Scrambler.

Η τρίτη εναλλακτική των Scrambler 1100 είναι η έκδοση Sport, ξεχωρίζει από το μαύρο χρώμα της (viper black) και τις δύο κίτρινες ρίγες που διατρέχουν την μοτοσυκλέτα από το μπροστινό φτερό και το ρεζερβουάρ, μέχρι το πίσω φτερό, ενώ κίτρινο είναι και το σημείο που κουμπώνουν τα διακοσμητικά του ρεζερβουάρ. Η σημαντικότερη όμως διαφορά αφορά τις αναρτήσεις, καθώς το πιρούνι και το αμορτισέρ έρχονται από την Öhlins, ενώ το τιμόνι είναι ίδιο με της έκδοσης Special.

Ετικέτες

Οδηγούμε: Yamaha MT-03 2024 - Πιο κοντά στον Ευρωπαίο αναβάτη

Το μικρομεσαίο μοντέλο της Iwata συνεχίζει την πορεία του στην Euro 5+ εποχή, με μικρές αλλαγές
motomagΟδηγούμε: Yamaha MT-03 2024: Πιο κοντά στον Ευρωπαίο αναβάτη
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

19/3/2024

Το MT-03 του 2024 μπαίνει στην Euro 5+ εποχή, διατηρώντας την ίδια σχεδιαστική ταυτότητα που γνωρίσαμε το 2020, έχοντας όμως δεχτεί αλλαγές στο εργονομικό τρίγωνο του αναβάτη που το φέρνουν πιο κοντά στον σωματότυπο των Ευρωπαίων, ενώ η απουσία του κόκκινου αυτοκόλλητου από το ρεζερβουάρ προσδίδει ένα πιο σοβαρό ύφος στον χρωματισμό της δοκιμής μας, Midnight Cyan.

Το MT-03 με τον δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα των 321 κυβικών, το γνωρίσαμε το 2016, όταν η Yamaha αποφάσισε να διεκδικήσει κομμάτι της πίτας από την Α2 κατηγορία, η οποία είχε ήδη αρχίσει να δίνει ζωή στις μικρομεσαίες μοτοσυκλέτες. Από τότε ο κινητήρας του ήταν ένα από τα δυνατά στοιχεία της μοτοσυκλέτας, καθώς οι περισσότερες προτάσεις της κατηγορίας έχουν μέχρι και σήμερα μονοκύλινδρη διάταξη. Το 2020, η εμφάνισή του άλλαξε δραματικά, υιοθετώντας το επιθετικό στυλ που είχε επιλέξει η Yamaha για όλα τα μοντέλα της οικογένειας MT. Ταυτόχρονα, επωφελήθηκε και από τις αλλαγές που είχαν γίνει από την προηγούμενη χρονιά, στο YZF-R3.

Οδηγούμε: Yamaha MT-03 2024: Πιο κοντά στον Ευρωπαίο αναβάτη

Ερχόμαστε στο σήμερα και στις Euro 5+ προδιαγραφές, όπου σε αντίθεση από το MT-09 που είδαμε να δέχεται μία σημαντική αλλαγή στην εμφάνιση, μαζί με πολλές ακόμα βελτιώσεις, η Yamaha επέλεξε να ακολουθήσει την ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία στο ανανεωμένο MT-03, το οποίο καλύπτει τις νέες προδιαγραφές χωρίς επιπτώσεις στην απόδοσή του. Έτσι, έχουμε 42 ονομαστικούς ίππους στις 10.750 στροφές με τη ροπή να αγγίζει τα 3 κιλά στις 9.000 στροφές. Οι τιμές που φτάνουν στον πίσω τροχό δεν έχουν μεγάλη απόσταση από τα νούμερα που ανακοινώνει η Yamaha, ενώ με τη σωστή κλιμάκωση του κιβωτίου έξι σχέσεων, το MT-03 μπορεί να διατηρήσει με άνεση ταχύτητες 140-150 χ.α.ω. Το θέμα είναι αν εσύ αντέχεις, καθώς η έλλειψη οποιουδήποτε είδους προστασίας και η όρθια θέση οδήγησης βάζουν δύσκολα στον αναβάτη στα πολλά. Μάλιστα, για τη νέα χρονιά, ο αναβάτης είναι λίγο πιο όρθιος, με μικρές αλλαγές που έχουν να κάνουν με την εργονομία και θα τις αναλύσουμε εκτενέστερα σε επόμενο τεύχος.

Οδηγούμε: Yamaha MT-03 2024: Πιο κοντά στον Ευρωπαίο αναβάτη

Εκεί θα δούμε και τις αλλαγές που έχουν να κάνουν με τις αναρτήσεις, όπου παραμένει το μη ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και το μονό αμορτισέρ πίσω, το οποίο ρυθμίζεται ως προς την προφόρτιση του ελατηρίου. Οι διαδρομές παραμένουν στα ίδια επίπεδα με πριν, με 130 χιλιοστά μπροστά και 125 πίσω, που συνεπικουρούν στη διατήρηση του ύψους της σέλας στα 780 χιλιοστά από το έδαφος. Πράγμα που σημαίνει ότι το MT-03 καλύπτει μεγάλο εύρος αναβατών, ανεξαρτήτως αναστήματος. Επίσης, το γεγονός ότι οι περισσότεροι αναβάτες μπορούν να πατήσουν όλο το πέλμα και των δύο ποδιών στο έδαφος χαρίζει αυξημένη εμπιστοσύνη, αλλά και ευκολία στην καθημερινή μετακίνηση.

Το πλαίσιο διατηρεί τα γρήγορα γεωμετρικά του χαρακτηριστικά, με τη γωνία κάστερ των 25 μοιρών και το ίχνος των μόλις 95 χιλιοστών να προσδίδουν υψηλά επίπεδα ευελιξίας και σπορ συμπεριφοράς. Σε συνδυασμό με το μαζεμένων διαστάσεων τιμόνι, που έχει σαν αποτέλεσμα το πλάτος να μην ξεπερνάει τα 745 χιλιοστά, οι ελιγμοί ανάμεσα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα γίνονται παιχνίδι, ενώ το μόνο που θα θέσει περιορισμούς στην αστική μετακίνηση είναι το μικρό κόψιμο του τιμονιού. Οι ρυθμίσεις στο ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι, όπου τα ελατήρια είναι πιο μαλακά σε σχέση με αυτό που θα βρίσκαμε σε ένα συμβατικό, έχουν όμως πιο σφιχτή προφόρτιση κατά 6 χιλιοστά και πιο ήπια απόσβεση συμπίεσης, συνεισφέρουν στην αμεσότητα των χειρισμών, καθιστώντας το MT-03 μία πολύ ευέλικτη μοτοσυκλέτα στην καθημερινή χρήση εντός αστικού ιστού.

Οδηγούμε: Yamaha MT-03 2024: Πιο κοντά στον Ευρωπαίο αναβάτη

Εκεί που το MT-03 θα ξεδιπλώσει τις αρετές του όμως, είναι οι στενοί επαρχιακοί δρόμοι με διαδοχικές στροφές, όπου τον πρώτο λόγο δεν έχει η ιπποδύναμη, αλλά η ευελιξία που χαρίζουν το χαμηλό βάρος, τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά και η χαμηλή αντίσταση στο γυροσκοπικό φαινόμενο. Σε αντίθεση με τα μεγάλα δικύλινδρα, τα οποία έχουν παντού ροπή, το μικρομεσαίο γυμνό της Yamaha θυμίζει σε τρόπο οδήγησης τα τετρακύλινδρα εξακοσάρια, καθώς όπως σε αυτά, έτσι κι εδώ, η δύναμη βρίσκεται ψηλά. Στην περίπτωση του MT-03 χωρίζεται από δύο σκαλοπάτια. Το πρώτο, και πιο έντονο, έρχεται περίπου στις 7.000 στροφές, ενώ το δεύτερο και πιο ήπιο, λίγο ψηλότερα, κοντά στην περιοχή όπου βγάζει την μέγιστη ισχύ, απαιτώντας να μείνεις εκεί αν θέλεις να πάρεις τα μέγιστα από την απόδοση, όπως θα εξηγήσουμε και στην δοκιμή που θα δημοσιευτεί στο περιοδικό. Το πλαίσιο είναι πιο ενδοτικό από πριν, μία αλλαγή που είδαμε ήδη από τη δεύτερη γενιά του, χωρίς όμως να εμφανίζει τάσεις πλεύσεις. Έτσι, δεν θα αντιδράσει με τον ίδιο απότομο τρόπο περνώντας πάνω από κοφτές ανωμαλίες με ταχύτητα και κλίση, όπως γινόταν στο πρώτης γενιάς MT-03.

Οδηγούμε: Yamaha MT-03 2024: Πιο κοντά στον Ευρωπαίο αναβάτη

Στα όργανα βρίσκουμε μία μονόχρωμη LCD οθόνη, με πλήθος ενδείξεων και καλή αντίθεση που δεν θα σου δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μόνο σημείο που θα δεις αντανακλάσεις είναι όταν ο ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από την οθόνη. Το χρώμα της δοκιμής μας, Midnight Cyan, με το γυαλιστερό φινίρισμα προσθέτει πόντους στην ποιοτική εμφάνιση, ενώ για το 2024, τα κόκκινα γραφικά απουσιάζουν όπως προείπαμε, δίνοντας μία πιο σοβαρή αλλά και πιο προσεγμένη αισθητικά αύρα στο MT-03. Η ποιότητα βαφής και συναρμογής των πλαστικών βρίσκονται στον μέσο όρο της κατηγορίας, χωρίς να εμφανίζονται συντονισμοί σε κανένα σημείο του στροφόμετρου. Μόνη παραφωνία η έδραση της οθόνης οργάνων, η οποία δεν τρίζει, ούτε δημιουργεί κάποιο πρόβλημα. Θα μπορούσε όμως να έχει δεχτεί περισσότερη φροντίδα, καθώς όταν ακουμπάς τα χέρια σου στα κουμπιά που βρίσκονται πάνω της για να αλλάξεις τις ενδείξεις, παρατηρείται ένας μικρός τζόγος που υπονομεύει την γενικότερα καλή ποιότητα κατασκευής.

Οδηγούμε: Yamaha MT-03 2024: Πιο κοντά στον Ευρωπαίο αναβάτη

Το MT-03 δεν θα θα σε εντυπωσιάσει για τον πλούσιο εξοπλισμό -που δεν διαθέτει-, αλλά για τη γενικότερη συμπεριφορά του, ως μία καλοζυγισμένη, διασκεδαστική και πολυχρηστική γυμνή μοτοσυκλέτα της Α2 κατηγορίας που μπορεί να σε βγάλει και εκτός των στενών αστικών ορίων χωρίς να νιώθεις ότι τη βασανίζεις. Ταυτόχρονα αποτελεί άριστη εισαγωγή για όσους θέλουν να μάθουν τα μυστικά της γρήγορης οδήγησης, επιτρέποντάς σου να κάνεις και τα πρώτα σου βήματα στα track days. Σαφώς, όπως συμβαίνει με όλες τις μοτοσυκλέτες, έτσι κι εδώ δεν έχουμε μόνο πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα, τα οποία θα τα δούμε στην εκτενή δοκιμή του MT-03 σε έντυπη μορφή.

Ετικέτες