Eicma 2019: Η πρώτη παρουσίαση είναι ελληνική! DCR-Junior by DNA Filters!

Ο «Μπόμπος» στα καλύτερά του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/11/2019

Προϊόν που κινείται στα όρια και του πιο εξειδικευμένου customizing από την DNA Filters, παρουσιάζουν τα «παιδιά», δύο Honda Monkey δηλαδή που εμπνευσμένα από τις DCR-017 και DCR-018, αλλάζουν το φιλτροκούτι και ολόκληρη την αναπνοή του κινητήρα, αναδεικνύοντας αυτό για το οποίο έγινε γνωστή η DNA High Performance Filters, σε ολόκληρο τον κόσμο, τα καλύτερα φίλτρα!

Η DNA αποφάσισε με τις DCR, τις δύο μοτοσυκλέτες που έφτιαξε, να τραβήξει το βλέμμα του κόσμου στην δουλειά που κάνει όλα αυτά τα χρόνια, την πλήρη μεταμόρφωση των μοτοσυκλετών μέσα από τα εξαιρετικά φίλτρα που κατασκευάζει. Αντί να κόβει προσχεδιασμένα κομμάτια υφάσματος και απλά να τα τοποθετεί σε ένα φιλτροκούτι αφήνοντάς το και εκτεθειμένο στην σκόνη με κενά συναρμογής, όπως έβλεπε να συμβαίνει με τα εργοστασιακά, κάθε δουλειά της DNA είναι στην πράξη ένας ύμνος του customizing. Κανείς άλλος στον κόσμο, δεν κάθεται να φτιάξει ένα φίλτρο στο απολύτως μεγαλύτερο χώρο που επιτρέπει το φιλτροκούτι, και όταν δεν είναι ευχαριστημένη από την ποσότητα του αέρα στον κινητήρα, αλλάζει ακόμη κι αυτό, προσφέροντας στον τελικό πελάτη την ευκαιρία να βελτιώσει απόδοση και κατανάλωση με τον πιο απλό τρόπο.

Αφιερώνει χρόνο για κάθε ένα φίλτρο που οι μέχρι τώρα μεγάλοι κατασκευαστές, απλά δεν μπορούσαν να διαθέσουν για κάθε ένα όχημα για το οποίο αποφάσιζαν να κατασκευάσουν  φίλτρα. Είναι αυτό το customizing που τους οδήγησε και σε ένα τέτοιο δρόμο παρουσίασης με δικές τους δημιουργίες, με πολλαπλά οφέλη, ξεκινώντας από την συνεργασία πατέρα και υιού. Μοτοσυκλέτα από τα χέρια «Νικολαΐδη» έχει φτιαχτεί στο παρελθόν, δεν ήταν η πρώτη η DCR-017, ήταν όμως η πρώτη από δύο ζευγάρια τέτοια χέρια…

Φέτος οι δύο Junior έρχονται να επισφραγίσουν την πορεία αυτή, και να αναδείξουν τα καλύτερα φίλτρα του κόσμου, τα ελληνικά, τραβώντας τα βλέμματα!

Αναμφισβήτητα πιο εντυπωσιακός ο Junior που ακολουθεί την φιλοσοφία της DCR-017 με το φίλτρο στο κέντρο του CNC-ρεζερβουάρ, αλλά κρύβει εξίσου πολύ δουλειά και ο αδερφός του, με τις φιλτροχοάνες σε ένα απίστευτο «φιλτροκούτι»!

Εντός εισαγωγικών το τελευταίο γιατί μόνο κουτί δεν είναι, κουτί έχει το Honda Monkey εκεί μπροστά και μάλιστα σε μέγεθος αντίστοιχο με το κύλινδρο εξωτερικά και είναι το πρώτο πράγμα που θέλεις να αλλάξεις επάνω του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας, που θα σπαταλήσει ένας κατασκευαστής για αυτό το κομμάτι της μοτοσυκλέτας. Θέλει απλά να περνά ο αέρας στον κινητήρα. Ούτε η μέγιστη ροή τον ενδιαφέρει, ούτε και αν μένουν κενά και εισχωρεί σκόνη που καταλήγει να κυκλοφορεί μέσα στα λάδια. Ακόμη και στο Dakar κατέληγαν να σχεδιάζουν κινητήρες που δεν θα σπάσουν αν τους πετάξεις στραγάλια, αντί να προσπαθήσουν να τους σφραγίσουν τέλεια, μέχρι που ανακάλυψαν την DNA Filters και εκεί…

Στο Junior DCR-018 έχει φτιαχτεί μία βάση για τις φιλτροχοάνες που παραπέμπουν στον κινητήρα του R9T και την πρόσθετη τροφοδοσία αέρα που δεχόταν από την επαναστατική σχεδίαση που είχαν κάνει ο Ντίνος και ο Μάριος. Στην πράξη μπορείς εκεί να βάλεις ό,τι φιλτροχοάνες θέλεις πλέον, αλλά είναι κάπως χαζό να μην χρησιμοποιήσεις τις δικές τους, που εκτός της απόδοσης έχουν και βραβείο Red Dot για τον σχεδιασμό τους! Άλλο ένα Red Dot βραβείο για την DNA…

Στο Junior DCR-017 το Stage3 φίλτρο δεν έρχεται με φιλτροκούτι, έρχεται με κάτι πολύ καλύτερο, με το δικό του ρεζερβουάρ! Ακριβώς όπως είχε γίνει με την RC8 R που είχαν μετατρέψει σε café racer, ένα τεράστιο φιλτροκούτι/ρεζερβουάρ δεσπόζει στο κέντρο της μοτοσυκλέτας!

Εξωτερικά το βλέπεις μικρότερο από το κανονικό, κι αυτό εκτός από τις διαστάσεις οφείλεται και στις CNC επιφάνειες με τις προσεκτικά σχεδιασμένες γωνίες. Δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβεις πως παίρνει περισσότερη βενζίνη από το εργοστασιακό ρεζερβουάρ, ιδιαίτερα όταν βλέπεις το φίλτρο στο κέντρο να έχει καταλάβει όλη την επιφάνεια.

Δεν υπήρχε επίσης περίπτωση να έχουν κάνει κάποια έκπτωση στην DNA! Το ρεζερβουάρ είναι μεγαλύτερο από πριν και από μέσα του περνά ο αέρας, κάθετα, για την εισαγωγή του κινητήρα! Μέσα από το τεράστιο φίλτρο περνά και η τάπα της βενζίνης! Αν το λιώσεις φτιάχνεις πίνακα του Salvador Dalí, έτσι όπως όλα συνυπάρχουν το ένα μέσα στο άλλο! Η τάπα ανοίγει με αντίστοιχο τρόπο επίσης, με το ειδικό, CNC κλειδί – μπρελόκ των DCR και παίζει και αυτή διπλό ρόλο, καθώς προσθέτει διακοσμητικά και δένει λειτουργικά με το σύνολο.

Το ρεζερβουάρ δεν είναι μία πράξη ακραίου customizing για τον Μπόμπο, αλλά αποτελεί μέρος του kit που μπορεί κανείς να παραγγείλει στην DNA για τον δικό του! Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ρεζερβουάρ και φίλτρο αλλάζουν μαζί μεταμορφώνοντας πλήρως το Honda Monkey.

Το ρεζερβουάρ φτιάχνεται από δύο μασίφ κομμάτια αλουμινίου στο CNC με ειδική επεξεργασία στην DNA για την υφή του εξωτερικά πριν περάσει ανοδίωση και προστατευτεί.

Ενώνονται στο κέντρο και φτιάχνουν έναν full-metal Μπόμπο, από την στιγμή που το ρεζερβουάρ αποτελεί τον βασικό όγκο μετά τον κινητήρα. Μόλις κάτσεις στην σέλα του αυτό που αντικρύζεις μπροστά σου, καθοδηγεί το συναίσθημα. Αισθάνεσαι αμέσως πως είσαι σε κάτι εξειδικευμένο, το τεράστιο φίλτρο ανάμεσα στα πόδια σου δεν σε αφήνει να το ξεχάσεις εύκολα…

Φυσικά και τα δύο Honda Monkey έχουν δεχτεί πολλές ακόμη αλλαγές. Πρώτη απ’ όλες είναι οι εξατμίσεις της Akrapovic από την TECNOMOTO που βγαίνουν ψηλά και με εντυπωσιακό τρόπο δίνουν μία scrambler εκδοχή. Για ήχο δεν το συζητάμε, γυρνάνε κεφάλια και μετά παγιδεύεται και το βλέμμα από το υπόλοιπο σύνολο.

Δείτε το πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο τέλος του άρθρου

Με αναρτήσεις της HyperPro αλλάζει αισθητά και η συμπεριφορά, προτρέχουμε χωρίς να τις έχουμε ακόμη οδηγήσει, αλλά η στατική δοκιμή αυτή την εντύπωση δημιουργεί! Σταμπιλιζατέρ επίσης από την HyperPro, και προσεγμένες λεπτομέρειες ολοκληρώνουν τις αλλαγές τους!

Στο περίπτερο της DNA στην EICMA, τα δύο Honda Monkey θα εξυπηρετήσουν έναν διπλό σκοπό. Θα δείξουν την κατασκευαστική δεινότητα που κατέχει η ελληνική εταιρία και παράλληλα θα αποτελούν ένα ξεχωριστό προϊόν για το δημοφιλές Honda Monkey… Ο μόνος φόβος της DNA; Να αρχίσει ο καταιγισμός παραγγελιών, μιας και μπορεί φθηνά να μην είναι, που είναι αν σκεφτεί κανείς το μέγεθος της δουλειάς που κρύβουν, αλλά μία ασιατική χώρα από τις πολλές που πωλούν τα φίλτρα τους να τα αναδείξει σε μόδα και οι εργαλειομηχανές δεν θα φτάνουν…

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες