Eicma 2019: Η πρώτη παρουσίαση είναι ελληνική! DCR-Junior by DNA Filters!
Ο «Μπόμπος» στα καλύτερά του!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
5/11/2019
Προϊόν που κινείται στα όρια και του πιο εξειδικευμένου customizing από την DNA Filters, παρουσιάζουν τα «παιδιά», δύο Honda Monkey δηλαδή που εμπνευσμένα από τις DCR-017 και DCR-018, αλλάζουν το φιλτροκούτι και ολόκληρη την αναπνοή του κινητήρα, αναδεικνύοντας αυτό για το οποίο έγινε γνωστή η DNA High Performance Filters, σε ολόκληρο τον κόσμο, τα καλύτερα φίλτρα!
Η DNA αποφάσισε με τις DCR, τις δύο μοτοσυκλέτες που έφτιαξε, να τραβήξει το βλέμμα του κόσμου στην δουλειά που κάνει όλα αυτά τα χρόνια, την πλήρη μεταμόρφωση των μοτοσυκλετών μέσα από τα εξαιρετικά φίλτρα που κατασκευάζει. Αντί να κόβει προσχεδιασμένα κομμάτια υφάσματος και απλά να τα τοποθετεί σε ένα φιλτροκούτι αφήνοντάς το και εκτεθειμένο στην σκόνη με κενά συναρμογής, όπως έβλεπε να συμβαίνει με τα εργοστασιακά, κάθε δουλειά της DNA είναι στην πράξη ένας ύμνος του customizing. Κανείς άλλος στον κόσμο, δεν κάθεται να φτιάξει ένα φίλτρο στο απολύτως μεγαλύτερο χώρο που επιτρέπει το φιλτροκούτι, και όταν δεν είναι ευχαριστημένη από την ποσότητα του αέρα στον κινητήρα, αλλάζει ακόμη κι αυτό, προσφέροντας στον τελικό πελάτη την ευκαιρία να βελτιώσει απόδοση και κατανάλωση με τον πιο απλό τρόπο.
Αφιερώνει χρόνο για κάθε ένα φίλτρο που οι μέχρι τώρα μεγάλοι κατασκευαστές, απλά δεν μπορούσαν να διαθέσουν για κάθε ένα όχημα για το οποίο αποφάσιζαν να κατασκευάσουν φίλτρα. Είναι αυτό το customizing που τους οδήγησε και σε ένα τέτοιο δρόμο παρουσίασης με δικές τους δημιουργίες, με πολλαπλά οφέλη, ξεκινώντας από την συνεργασία πατέρα και υιού. Μοτοσυκλέτα από τα χέρια «Νικολαΐδη» έχει φτιαχτεί στο παρελθόν, δεν ήταν η πρώτη η DCR-017, ήταν όμως η πρώτη από δύο ζευγάρια τέτοια χέρια…
Φέτος οι δύο Junior έρχονται να επισφραγίσουν την πορεία αυτή, και να αναδείξουν τα καλύτερα φίλτρα του κόσμου, τα ελληνικά, τραβώντας τα βλέμματα!
Αναμφισβήτητα πιο εντυπωσιακός ο Junior που ακολουθεί την φιλοσοφία της DCR-017 με το φίλτρο στο κέντρο του CNC-ρεζερβουάρ, αλλά κρύβει εξίσου πολύ δουλειά και ο αδερφός του, με τις φιλτροχοάνες σε ένα απίστευτο «φιλτροκούτι»!
Εντός εισαγωγικών το τελευταίο γιατί μόνο κουτί δεν είναι, κουτί έχει το Honda Monkey εκεί μπροστά και μάλιστα σε μέγεθος αντίστοιχο με το κύλινδρο εξωτερικά και είναι το πρώτο πράγμα που θέλεις να αλλάξεις επάνω του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας, που θα σπαταλήσει ένας κατασκευαστής για αυτό το κομμάτι της μοτοσυκλέτας. Θέλει απλά να περνά ο αέρας στον κινητήρα. Ούτε η μέγιστη ροή τον ενδιαφέρει, ούτε και αν μένουν κενά και εισχωρεί σκόνη που καταλήγει να κυκλοφορεί μέσα στα λάδια. Ακόμη και στο Dakar κατέληγαν να σχεδιάζουν κινητήρες που δεν θα σπάσουν αν τους πετάξεις στραγάλια, αντί να προσπαθήσουν να τους σφραγίσουν τέλεια, μέχρι που ανακάλυψαν την DNA Filters και εκεί…
Στο Junior DCR-018 έχει φτιαχτεί μία βάση για τις φιλτροχοάνες που παραπέμπουν στον κινητήρα του R9T και την πρόσθετη τροφοδοσία αέρα που δεχόταν από την επαναστατική σχεδίαση που είχαν κάνει ο Ντίνος και ο Μάριος. Στην πράξη μπορείς εκεί να βάλεις ό,τι φιλτροχοάνες θέλεις πλέον, αλλά είναι κάπως χαζό να μην χρησιμοποιήσεις τις δικές τους, που εκτός της απόδοσης έχουν και βραβείο Red Dot για τον σχεδιασμό τους! Άλλο ένα Red Dot βραβείο για την DNA…
Στο Junior DCR-017 το Stage3 φίλτρο δεν έρχεται με φιλτροκούτι, έρχεται με κάτι πολύ καλύτερο, με το δικό του ρεζερβουάρ! Ακριβώς όπως είχε γίνει με την RC8 R που είχαν μετατρέψει σε café racer, ένα τεράστιο φιλτροκούτι/ρεζερβουάρ δεσπόζει στο κέντρο της μοτοσυκλέτας!
Εξωτερικά το βλέπεις μικρότερο από το κανονικό, κι αυτό εκτός από τις διαστάσεις οφείλεται και στις CNC επιφάνειες με τις προσεκτικά σχεδιασμένες γωνίες. Δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβεις πως παίρνει περισσότερη βενζίνη από το εργοστασιακό ρεζερβουάρ, ιδιαίτερα όταν βλέπεις το φίλτρο στο κέντρο να έχει καταλάβει όλη την επιφάνεια.
Δεν υπήρχε επίσης περίπτωση να έχουν κάνει κάποια έκπτωση στην DNA! Το ρεζερβουάρ είναι μεγαλύτερο από πριν και από μέσα του περνά ο αέρας, κάθετα, για την εισαγωγή του κινητήρα! Μέσα από το τεράστιο φίλτρο περνά και η τάπα της βενζίνης! Αν το λιώσεις φτιάχνεις πίνακα του Salvador Dalí, έτσι όπως όλα συνυπάρχουν το ένα μέσα στο άλλο! Η τάπα ανοίγει με αντίστοιχο τρόπο επίσης, με το ειδικό, CNC κλειδί – μπρελόκ των DCR και παίζει και αυτή διπλό ρόλο, καθώς προσθέτει διακοσμητικά και δένει λειτουργικά με το σύνολο.
Το ρεζερβουάρ δεν είναι μία πράξη ακραίου customizing για τον Μπόμπο, αλλά αποτελεί μέρος του kit που μπορεί κανείς να παραγγείλει στην DNA για τον δικό του! Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ρεζερβουάρ και φίλτρο αλλάζουν μαζί μεταμορφώνοντας πλήρως το Honda Monkey.
Το ρεζερβουάρ φτιάχνεται από δύο μασίφ κομμάτια αλουμινίου στο CNC με ειδική επεξεργασία στην DNA για την υφή του εξωτερικά πριν περάσει ανοδίωση και προστατευτεί.
Ενώνονται στο κέντρο και φτιάχνουν έναν full-metal Μπόμπο, από την στιγμή που το ρεζερβουάρ αποτελεί τον βασικό όγκο μετά τον κινητήρα. Μόλις κάτσεις στην σέλα του αυτό που αντικρύζεις μπροστά σου, καθοδηγεί το συναίσθημα. Αισθάνεσαι αμέσως πως είσαι σε κάτι εξειδικευμένο, το τεράστιο φίλτρο ανάμεσα στα πόδια σου δεν σε αφήνει να το ξεχάσεις εύκολα…
Φυσικά και τα δύο Honda Monkey έχουν δεχτεί πολλές ακόμη αλλαγές. Πρώτη απ’ όλες είναι οι εξατμίσεις της Akrapovic από την TECNOMOTO που βγαίνουν ψηλά και με εντυπωσιακό τρόπο δίνουν μία scrambler εκδοχή. Για ήχο δεν το συζητάμε, γυρνάνε κεφάλια και μετά παγιδεύεται και το βλέμμα από το υπόλοιπο σύνολο.
Δείτε το πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο τέλος του άρθρου
Με αναρτήσεις της HyperPro αλλάζει αισθητά και η συμπεριφορά, προτρέχουμε χωρίς να τις έχουμε ακόμη οδηγήσει, αλλά η στατική δοκιμή αυτή την εντύπωση δημιουργεί! Σταμπιλιζατέρ επίσης από την HyperPro, και προσεγμένες λεπτομέρειες ολοκληρώνουν τις αλλαγές τους!
Στο περίπτερο της DNA στην EICMA, τα δύο Honda Monkey θα εξυπηρετήσουν έναν διπλό σκοπό. Θα δείξουν την κατασκευαστική δεινότητα που κατέχει η ελληνική εταιρία και παράλληλα θα αποτελούν ένα ξεχωριστό προϊόν για το δημοφιλές Honda Monkey… Ο μόνος φόβος της DNA; Να αρχίσει ο καταιγισμός παραγγελιών, μιας και μπορεί φθηνά να μην είναι, που είναι αν σκεφτεί κανείς το μέγεθος της δουλειάς που κρύβουν, αλλά μία ασιατική χώρα από τις πολλές που πωλούν τα φίλτρα τους να τα αναδείξει σε μόδα και οι εργαλειομηχανές δεν θα φτάνουν…
Σε συνέχεια των εορτασμών για τα 100 χρόνια της εταιρείας
Από τον
Παύλο Καρατζά
29/5/2026
Δέκα σημαντικές στιγμές στην ιστορία της Ducati ενέπνευσαν ισάριθμες μοναδικές μοτοσυκλέτες, που θα κατασκευαστούν σε μόλις εκατό μονάδες η καθεμία.
Η πίστα του Mugello, όπου οι Desmosedici MotoGP έχουν γράψει πολλές και αξέχαστες σελίδες στην αγωνιστική ιστορία της Ducati, αποτελεί το σκηνικό για την παρουσίαση της Collezione 100. Δέκα μοτοσυκλέτες σε περιορισμένη έκδοση 100 κομματιών η καθεμία, που δημιουργήθηκαν για να σηματοδοτήσουν τα 100 χρόνια ζωής του του κατασκευαστή με έδρα το Borgo Panigale.
Κάθε μοντέλο έχει αποκλειστικό χρωματισμό για την συλλογή αυτή και χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου, στο τιμόνι και στην πινακίδα. Στη συλλογή αυτή τα V2 μοντέλα ξεχωρίζουν καθώς φορούν για πρώτη φορά ξηρό συμπλέκτη.
Κάθε μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από ένα ειδικό πίσω σταντ, φινιρισμένο στα ίδια χρώματα με την εμφάνιση, ένα κάλυμμα μοτοσυκλέτας και ένα πιστοποιητικό γνησιότητας. Κάθε ιδιοκτήτης της συλλογής Collezione 100 μπορεί να ολοκληρώσει την εμφάνισή του με ένα κράνος κι ένα μπουφάν σε περιορισμένη έκδοση.
Η Collezione 100 αποτελεί έναν ακόμη σύνδεσμο μεταξύ της Ducati και του κόσμου της τέχνης. Ο Ugo Nespolo, μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες της ιταλικής τέχνης στα τέλη του 20ού αιώνα και παθιασμένος λάτρης της Ducati, συμμετείχε σε αυτό το εγχείρημα. Κάθε μοντέλο της συλλογής 100 θα συνοδεύεται από ένα ζευγάρι αριθμημένων καλλιτεχνικών εκτυπώσεων που φέρουν τον ίδιο σειριακό αριθμό με τη μοτοσυκλέτα και είναι υπογεγραμμένες από τον ίδιο τον Nespolo, ο οποίος έχει ερμηνεύσει κάθε μοντέλο της συλλογής 100 και την ιστορική μοτοσυκλέτα που ενέπνευσε τη διακόσμησή της με το δικό του, πολύχρωμο και δυναμικό στυλ.
Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο Mugello, όπου οι Marc Marquez και ο Pecco Bagnaia παρουσίασαν τις μοτοσυκλέτες της Ducati Lenovo Team MotoGP, με ειδική εμφάνιση για το Ιταλικό GP. Το σχέδιο συνδυάζει ιστορικά λογότυπα της Ducati εμπλουτισμένα με δυναμικά γεωμετρικά μοτίβα στα φέρινγκ όλων των μοτοσυκλετών της επετειακής αυτής συλλογής. Η επόμενη ευκαιρία για να δει το κοινό από κοντά τη Collezione 100 θα είναι στη World Ducati Week, όπου θα μπορεί να τη θαυμάσει σε έναν χώρο αφιερωμένο σε όλους τους Ducatisti στις 3, 4 και 5 Ιουλίου.
Στη συνέχεια, οι δέκα μοτοσυκλέτες θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι που θα τις οδηγήσει στο Goodwood Festival of Speed, μια δημοφιλής εκδήλωση για τους λάτρεις των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών. Τέλος, η συλλογή 100 θα επιστρέψει στη Μπολόνια, όπου θα εκτίθεται σε διάφορα μουσεία της περιοχής. Ας δούμε όμως τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100:
Panigale V4 S 100 (750 Imola Desmo – 1972)
Η εμφάνιση της Panigale V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της μοτοσυκλέτας που κέρδισε την πρώτη έκδοση του αγώνα Imola 200 Miles το 1972 με τους αναβάτες Paul Smart και Bruno Spaggiari. Η νίκη στην Ίμολα ήταν απρόσμενη και θριαμβευτική, καθώς επιτεύχθηκε ενάντια στον Giacomo Agostini και την MV Agusta.
Η απήχηση του θριάμβου αυτού έφερε τεράστια δημοτικότητα στη Ducati, σε τέτοιον βαθμό που κατόπιν λαϊκής ζήτησης τον επόμενο χρόνο, 1973, κατασκευάστηκε η 750 Supersport Desmo, η πρώτη δικύλινδρη με δεσμοδρομικό σύστημα βαλβίδων από το Borgo Panigale.
Η Panigale V4 S 100 είναι εξοπλισμένη με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αεροδυναμικά φτερά και καλύμματα κινητήρα και εξάτμισης από ανθρακόνημα, ενώ φέρει το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο ξηρός συμπλέκτης και η εξάτμιση Akrapovič από τιτάνιο και ανθρακονήματα κάνουν επίσης τον ήχο της Panigale V4 S 100 μοναδικό. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.
Panigale V2 S 100 (750 Super Sport Desmo – 1975)
Η εμφάνιση της Panigale V2 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 750 Super Sport Desmo που οδήγησε ο Franco Uncini στο Ιταλικό Πρωτάθλημα του 1975, το οποίο και κέρδισε. Τη μοτοσυκλέτα διαχειριζόταν η ομάδα που ίδρυσε ο Bruno Spaggiari.
Στα τέλη του 1973, η Ducati αποφάσισε να αναθέσει τη διοίκηση της ομάδας στον Spaggiari, τον πρώην αναβάτη αγώνων που είχε θριαμβεύσει στην Ίμολα και ιδιοκτήτη δικής του ομάδας. Ο Spaggiari με την υποστήριξη της Ducati συμμετείχε στο Ιταλικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών με μοντέλα βασισμένα στην ισχυρή 750 Super Sport Desmo παραγωγής.
Η κίτρινη εμφάνιση συνδυαζόταν με λεπτομέρειες σε ένα χαρακτηριστικό καφέ/μπορντό χρώμα που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή στους εσωτερικούς ναυτικούς κινητήρες που συναρμολογούνταν στο εργοστάσιο του Borgo Panigale.
Η Panigale V2 S 100 φέρει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, σταμπιλιζατέρ τιμονιού και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Επιπλέον, αυτή η Panigale V2 είναι το πρώτο μοντέλο της νέας οικογένειας Ducati V2 που διαθέτει ξηρό συμπλέκτη, ο οποίος αναπτύχθηκε ειδικά για αυτό το μοντέλο. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο.
Streetfighter V4 S 100 (Ducati 900 Sport Desmo Darmah – 1979)
Η εμφάνιση της Streetfighter V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Sport Desmo Darmah του 1979. Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, τα μαύρα και χρυσά γραφικά ήταν εξαιρετικά της μόδας στον κόσμο των μηχανοκίνητων αθλημάτων και η Ducati δεν αποτελούσε εξαίρεση. Συγκεκριμένα, εφάρμοσε αυτό το χρωματικό σχήμα στη 900 Sport Desmo Darmah.
Η Streetfighter V4 S 100 εμπλουτίζεται με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, πίσω φτερό, κάλυμμα κινητήρα και εξάτμιση από ανθρακονήματα, ξηρό συμπλέκτη και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.
Monster 100 (Monster S4Rs Tricolore – 2008)
Η τρίχρωμη εμφάνιση της Monster 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Monster S4Rs Tricolore του 2008. Το Monster S4Rs Tricolore αντιπροσώπευε ουσιαστικά μια τελική έκδοση της πρώτης γενιάς Monster, εκείνης που παρήγαγε η Ducati από το 1993 έως το 2008, καθιστώντας το ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα της εταιρείας.
Το Monster 100 ξεχωρίζει χάρη στον ξηρό συμπλέκτη του, ο οποίος συνοδεύεται από κάλυμμα από ανθρακονήματα που περιλαμβάνεται στο πακέτο, καθώς και στη σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100. Η πλακέτα Centenary Bronze με το όνομα και τον σειριακό αριθμό του μοντέλου είναι τοποθετημένη στην τιμονόπλακα. Το χρώμα χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου και στις δαγκάνες των φρένων, όπως συμβαίνει με όλες τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100.
XDiavel V4 100 (750 Super Sport «California Hot Rod» – 1977)
Η εμφάνιση της XDiavel V4 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της ειδικής έκδοσης 750 Super Sport με την ονομασία "California Hot Rod", της μοτοσυκλέτας με την οποία ο Cook Neilson έγραψε ιστορία για τη Ducati κερδίζοντας στον αγώνα Daytona το 1977. Το γεγονός αυτό είχε μεγάλη σημασία, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μια ιταλική μοτοσυκλέτα κέρδιζε έναν αγώνα με μοτοσυκλέτες παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η παρουσία της Ducati στις Ηνωμένες Πολιτείες περιοριζόταν αποκλειστικά στο διπλής χρήσης Scrambler που εισήγαγαν στη χώρα οι αδελφοί Berliner, αλλά τα πράγματα άλλαξαν το 1977 χάρη στον αξέχαστο θρίαμβο του Cook Neilson.
Η XDiavel V4 100 ξεχωρίζει χάρη στη δερμάτινη σέλα με το κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αλλά και τον ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει δερμάτινη σέλα συνεπιβάτη και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη που δεν είναι εγκεκριμένο για χρήση στο δρόμο.
Diavel V4 RS 100 (900 Replica – 1979)
Η εμφάνιση της Diavel V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Replica του 1979, μιας από τις πιο εμβληματικές μοτοσυκλέτες στην ιστορία της Ducati.
Μετά την απίστευτη νίκη της Ducati στο Tourist Trophy του 1978, ο κατασκευαστής του Borgo Panigale ξεκίνησε την παραγωγή μιας σειράς μοτοσυκλετών που θύμιζαν τη διακόσμηση της 900 που κέρδισε στο Isle of Man. Έτσι γεννήθηκε η 900 Replica, που ήταν και η πρώτη ρεπλίκα δρόμου μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας της Ducati.
Η χαρακτηριστική πράσινη και κόκκινη εμφάνιση με λευκές ρίγες, που αντικατόπτριζε το χρωματικό σχήμα της νικηφόρας μοτοσυκλέτας στο Tourist Trophy, αντιπροσωπεύει επίσης το πρώτο παράδειγμα μιας εμφάνισης ιταλικού στυλ, ένα χρωματικό σχήμα που η Ducati θα εφάρμοζε και σε άλλα μοντέλα αργότερα.
Η Diavel V4 RS 100 βασίζεται στη Diavel V4 RS και είναι εξοπλισμένη με κινητήρα Desmosedici Stradale. Το μοντέλο αυτό διαθέτει κάθισμα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, κάθισμα συνοδηγού από Alcantara και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη.
Multistrada V4 RS 100 (500 SL Pantah – 1979)
Η εμφάνιση της Multistrada V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 500 SL Pantah του 1979, μιας χρονιάς που σηματοδότησε σημαντικές τεχνικές καινοτομίες στη Ducati με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των μοτοσυκλετών που κατασκευάζονταν στο Borgo Panigale.
Ένα νέο μοντέλο που έκανε την εμφάνισή του εκείνη τη χρονιά ήταν το 500 SL Pantah, η πρώτη Ducati με σωληνωτό πλαίσιο (αν και διαφορετικό από τα σύγχρονα) - και τον κινητήρα Pantah.
Δεδομένου ότι η Multistrada V4 RS 100 αναπτύχθηκε με βάση την κορυφαία Multistrada V4 RS, η οποία διαθέτει τον κινητήρα Desmosedici Stradale, η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας περιλαμβάνει επίσης το λογότυπο Desmo στο πίσω φτερό.
Η Multistrada V4 RS 100 διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς σε μια πλακέτα από "Centenary Bronze" στην τιμονόπλακα και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.
Scrambler 100 (250 Scrambler – 1962)
Η εμφάνιση της Scrambler 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 250 Scrambler του 1962, της πρώτης έκδοσης της Ducati Scrambler που κατασκευάστηκε αποκλειστικά για την αγορά των ΗΠΑ.
Οι ρίζες της Scrambler συνδέονται στενά με τη φιγούρα του πρώτου Αμερικανού εισαγωγέα της, Joe Berliner, του ανθρώπου που επιθυμούσε έντονα ένα νέο μοντέλο για να πουλήσει στις ΗΠΑ. Η Ducati απολάμβανε την επιτυχία στα μέσα ενημέρωσης του γύρου του κόσμου που είχαν κάνει οι Monetti και Tartarini το 1957 και ο ενθουσιασμός έφτασε ως την Αμερική, ενισχύοντας το προφίλ της Ducati που μέχρι τότε ήταν σχεδόν άγνωστη.
Ο Berliner ζήτησε από τη Ducati μια μοτοσυκλέτα ικανή για χωματόδρομους, ένα concept που δεν είχε προηγουμένως εξεταστεί στο Borgo Panigale, αλλά που τελικά υλοποιήθηκε με το 250 Scrambler το 1962.
Η Scrambler 100 φέρει κι αυτή σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100 και την πλακέτα στην τιμονόπλακα.
Η εμφάνιση της Hypermotard V2 SP 100 είναι εμπνευσμένη από την 860 "24 Horas de Montjuïc". Μετά τη νίκη στο Imola 200 του 1972, η διοίκηση της Ducati πίστευε ότι ο σωστός δρόμος για την ενίσχυση της δημοτικότητας της μάρκας ήταν μέσω αγωνιστικών μοτοσυκλετών που προέρχονταν από την παραγωγή, οι οποίες θα συμμετείχαν κυρίως σε αγώνες αντοχής.
Για τον σκοπό αυτό, η Ducati έπρεπε να επεκτείνει τη γκάμα των δικύλινδρων μοντέλων της με έναν κινητήρα μεγαλύτερου κυβισμού από τον κλασικό 750. Η Ducati 860 έκανε το νικηφόρο ντεμπούτο της το 1973 με το πρωτότυπο 860 Desmo, το οποίο αργότερα θα γινόταν η Ducati 900 Super Sport για δρόμο. Το 1975 οι αναβάτες Salvador Canellas και Benjamin "Min" Grau, που είχαν ήδη κερδίσει το 1973 με τη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα κατασκευασμένη στη Μπολόνια, επανέλαβαν την επιτυχία τους στον αγώνα της Καταλονίας, αλλά με τα φωτεινά χρώματα της ομάδας NCR των Nepoti και Caracchi.
Η Hypermotard V2 SP 100 βασίζεται στην έκδοση SP, η οποία διαθέτει ανάρτηση Öhlins και σφυρήλατους τροχούς. Διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον σειριακό αριθμό σε πλακέτα από στην τιμονόπλακα, ενώ έρχεται και με ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.
DesertX 100 (Pantah «Ice» – 1981)
Η εμφάνιση της DesertX 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Pantah "Ice" του 1981, ένα από τα πιο περίεργα παραδείγματα τοποθέτησης προϊόντων στην ιστορία της Ducati. Δεν ήταν παρά μια τροποποιημένη Pantah 500 που χαρακτηριζόταν από την προσθήκη ασυνήθιστων ελαστικών με καρφιά και την αφαίρεση του συστήματος πέδησης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε χιόνι.
Εκείνη την εποχή η Ducati ελεγχόταν από κρατικές εταιρείες, οι οποίες διοικούσαν επίσης κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως η Alfa Romeo. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η EFIM, φορέας που έλεγχε τόσο τη Ducati όσο και την Alfa Romeo, διοργάνωσε ένα πρωτάθλημα για αυτοκίνητα Alfasud στις παγωμένες πίστες των Άλπεων. Οι αγώνες διεξάγονταν σε δύο γύρους. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου αγώνα, οι πολύχρωμες μοτοσυκλέτες Pantah "Ice" πρόσφεραν εντυπωσιακό θέαμα στο κοινό.
Οι μοτοσυκλέτες Ice κατασκευάστηκαν σε διάφορα χρωματικά σχέδια· αυτή που επιλέχθηκε για τη DesertX 100, κίτρινη με μπλε ρίγες, ανήκει σε ένα μοντέλο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αποτελούσε μέρος της συλλογής του Μουσείου Ducati.
Η DesertX 100 διαθέτει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς στην τιμονόπλακα. Το ψηλό μπροστινό φτερό, η μάσκα προβολέα και η αλουμινένια μάσκα του ψυγείου ενισχύουν τις off-road δυνατότητες του μοντέλου.
