EICMA 2024: Aprilia Tuono 457 - Με εμφάνιση φόρο-τιμής στο V2 Tuono 1000R!

Νέα σχεδιαστική γραμμή που διαφέρει παρασάγγας από τα υπόλοιπα Tuono
Aprilia Tuono 457
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/11/2024

Στο Tuono 457 η Aprilia επιστρέφει στον σχεδιασμό του 1000R 2006-2010, πετώντας από το παράθυρο ψηλή ζελατίνα, μισά φαίρινγκ και προστασία από τα στοιχεία της φύσης για χάρη ενός νέου μινιμαλισμού που θα μπορούσε να περάσει και στα υπόλοιπα naked μοντέλα των Ιταλών -μένει να δούμε ποια σχολή θα υπερισχύσει, ή αν θα υιοθετηθούν δυο διαφορετικοί σχεδιασμοί για την γκάμα.

Όπως και το RS 457 στο οποίο βασίζεται το δικύλινδρο Tuono 457, έτσι κι εδώ η Aprilia κάνει λόγο για τον καλύτερο λόγο κιλών ανά ίππο στην κατηγορία, ενώ οι δυο μοτοσυκλέτες μοιράζονται την ίδια βάση κινητήρα, αλουμινένιου πλαισίου (μοναδικό στην κατηγορία), ατσάλινου ψαλιδιού (συνήθως συμβαίνει το ανάποδο, με ατσάλινο πλαίσιο και αλουμινένιο ψαλίδι) αναρτήσεων, φρένων και ηλεκτρονικών που περιλαμβάνουν Ride-by-wire, Traction Control και τρία Riding Modes.

Το Tuono 457 έχει ελαφρώς διαφορετικό σχήμα ρεζερβουάρ από το RS 457, και φυσικά όρθιο τιμόνι για τον διαφορετικό του ρόλο.

Aprilia Tuono 457

Ο φωτισμός είναι full-LED, η σέλα απέχει 800 mm από το έδαφος και είναι λεπτότερη στα πλάγια για ευκολότερη πρόσβαση στο έδαφος και το βάρος της μοτοσυκλέτας δηλώνεται στα 159 στεγνά κιλά.

Ο δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας παράγει 47,6 hp / 9.400 rpm με ροπή 4,4 kgm / 6.700 rpm με το 82% της ροπής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 rpm. 

Το Tuono 457 διαφέρει από το RS 457 στην τελική μετάδοση, με ένα ακόμη δόντι πίσω για καλύτερη απόδοση στις χαμηλομεσαίες στροφές.

Στις αναρτήσεις βρίσκουμε ανεστραμμένο πιρούνι 41 mm με 120 mm διαδρομής και ρύθμιση προφόρτισης μόνο, ενώ πίσω το μονό αμορτισέρ έχει διαδρμή 130 mm.

Στα φρένα μπροστά έχουμε δυο δίσκους 320 mm με τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες της BYBRE και πίσω έναν ακόμα δίσκο 220 mm. Στον στάνταρ εξοπλισμό περιλαμβάνεται δικάναλο ABS που μπορεί να έρθει και σε Supermoto mode. Οι τροχοί φέρουν ελαστικά 110/70-17 και 150/60-17.

Aprilia Tuono 457

Στα όργανα βρίσκουμε μια ψηφιακή και έγχρωμη TFT οθόνη 5 ιντσών με συνδεσιμότητα η οποία όμως παρέχεται στον έξτρα εξοπλισμό.

Aprilia Tuono 457

Δυο θα είναι οι διαθέσιμοι χρωματισμοί για τη μοτοσυκλέτα: Piranha Red και Puma Gray.

Τεράστια είναι η γκάμα των αξεσουάρ για το Tuono, που περιλαμβάνει κάλυμμα σέλα συνεπιβάτη, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ, quickshifter, USB θύρα, αισθητήρα TPMS, διαφορετικές σέλες, τσάντες, tank-bag, προστατευτικά ψυγείου, συναγερμό, κ.α.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες