EICMA 2024: EV Fun, η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα δρόμου της Honda - Δίπλα της το EV Urban scooter

Σε concept μορφή, με στόχο κυκλοφορίας το 2025
Honda EV Fun & EV Urban
Από το

motomag

8/11/2024

Η παγκόσμια πρεμιέρα της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας δρόμου της Honda έγινε στην EICMA 2024, με την EV Fun να έχει naked εμφάνιση με μονόμπρατσο ψαλίδι και αεροδυναμικά φτερά. Δίπλα της παρουσιάστηκε το χαμηλό και μακρύ scooter EV Urban, που φέρνει στο μυαλό το BMW CE-04.

Η Honda έχει βάλει στόχο, όχι απλά να μειώσει, αλλά να εξαλείψει την μετακίνηση με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ώστε όλα τα μοντέλα της να είναι ηλεκτροκίνητα μέχρι το 2040, κάτι που μένει να δούμε αν θα συμβεί με τους εμπορικούς κλυδωνισμούς που περνά αυτή την εποχή η ιδέα της ηλεκτροκίνησης.

Η αρχή του εξηλεκτρισμού για τη Honda στον τομέα των δίκυκλων έχει ξεκινήσει ήδη με τα πρώτα μικρά scooter αλλά και με τη συνεχιζόμενη εξέλιξη της αγωνιστικής Trial μοτοσυκλέτας RTL ELECTRIC. Ήρθε η ώρα όμως για την εταιρεία να παρουσιάσει τα πρώτα 2 μεγαλύτερα ηλεκτρικά μοντέλα της για χρήση δρόμου -έστω και σε concept μορφή- το EV Fun Concept και το EV Urban Concept.

Με τις προσθήκες των δυο νέων της ηλεκτρικών δικύκλων, η Honda προχωράει με σταθερά βήματα προς τον στόχο που έχει βάλει για την παρουσίαση 30 ηλεκτρικών μοντέλων έως το 2030.

EV Fun

Το EV Fun Concept, είναι μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα σχεδιασμένη για να προσφέρει οδηγική διασκέδαση σε ανήσυχους αναβάτες όπως αναφέρθηκε στην ενημέρωση με θέμα “Honda Electric Motorcycle Business” που πραγματοποιήθηκε στις 29 Νοεμβρίου του 2023 για τον ειδικό τύπο. Αυτό το Naked ηλεκτρικό μοντέλο το οποίο έχει εμπνευστεί σχεδιαστικά από το CB1000R, θα έχει μας ενημερώνει η Honda απόδοση σαν “μεσαίου κυβισμού” βενζινοκίνητη μοτοσυκλέτα, δίχως για την ώρα να γίνεται αναφορά στο ακριβές νούμερο ιπποδύναμης, ενώ η αυτονομία θα είναι αρκετά μικρή, στα 100 χιλιόμετρα -σημειώστε πως οι δηλώσεις αυτονομίας σε ηλεκτρικά αφορούν πάντα ιδανικές συνθήκες.

Σε concept μορφή, με στόχο κυκλοφορίας το 2025

Η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Honda εξοπλίζεται με μια μεγάλη φαινομενικά μπαταρία, αν και λίγες μέρες πριν είχαμε δει σε πατέντες της Honda ότι θα είναι εξοπλισμένο με 4 μπαταρίες. Το σύστημα φόρτισης του EV αναπτύχθηκε μέσα από την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει το τεχνικό τμήμα της Honda, από τον τομέα των αυτοκινήτων και των άλλων ηλεκτρικών προϊόντων που διαθέτει η εταιρεία. Η πρίζα θα έχει τύπο βύσματος CCS2, προσφέροντας ταχεία φόρτιση έως 22 kW, με ακίδες που θα επιτρέπει να γίνει η φόρτισή του και σε σταθμούς DC. Η τελική μετάδοση στον πίσω τροχό που είναι εξοπλισμένος με Pirelli ελαστικό διαστάσεων 180/55-17 βλέπουμε ότι γίνεται με ιμάντα και όχι με αλυσίδα. Το μαύρο γυαλιστερό χρώμα κυριαρχεί πάνω στη μοτοσυκλέτα και μια κατάλευκη σέλα έρχεται για να δημιουργήσει αντίθεση. Το πάνελ οργάνων απαρτίζεται από ένα minimal ψηφιακό στρόγγυλο όργανο πάνω από τον LED προβολέα με τα δυο φωτιστικά σώματα τοποθετημένα το ένα πάνω από το άλλο, ενώ στη μέση τα διασχίζει μια DRL LED δέσμη. Αυτό πάντως που θα ξεχωρίσει όταν θα το αντικρύσουμε είναι τα μικρά πλαϊνά φτερά, που όπως φαίνεται βρίσκουν πλέον τον δρόμο τους ακόμα και σε ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες με συντηρητική απόδοση.

EV Urban concept

Το EV Urban Concept είναι ένα ηλεκτρικό scooter που θυμίζει λίγο το Honda NM4 Vultus (2014-2016), λόγω χαμηλής και φουτουριστικής σχεδίασης, θυμίζει όμως και το τρέχων BMW CE-04. Οι καθρέφτες που είναι όπως και στο EV Fun τοποθετημένοι στα άκρα του τιμονιού, ενώ το μπροστινό τμήμα του φαίρινγκ φαίνεται να είναι μισό πλαστικό και μισό ενισχυμένο plexiglass με τα φωτιστικά σώματα να ξεπροβάλουν από κάτω. Ενιαία είναι η φαρδιά και ρυθμιζόμενη σε μήκος σέλα, ενώ το γενικό design του συγκεκριμένου e-scooter είναι ιδιαίτερα φουτουριστικό και οι τροχοί δείχνουν… μασίφ. Η τελική μετάδοση γίνεται κι εδώ με ιμάντα, ενώ στα όργανα έχουμε μια οβάλ TFT έγχρωμη οθόνη.

Ετικέτες

QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο

Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR
Winglets
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/7/2026

Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.

Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.

Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.

Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.

Winglets

Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης

Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.

Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.

Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα

Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.

Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.

Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων

Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.

Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.

Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.

Winglets

Διερευνώντας τον δρόμο

Η QJMOTOR δεν είναι η πρώτη κινεζική εταιρεία που επενδύει στην ενεργή αεροδυναμική. Η CFMOTO είχε παρουσιάσει στην EICMA 2025 το πρωτότυπο V4 SR-RR, το οποίο διέθετε επίσης ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια.

Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.

Η επόμενη μεγάλη μάχη

Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.

Winglets

Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.