To ΝΙΚΕΝ της Yamaha παραμένει μέχρι στιγμής το πιο φιλόδοξο και μεγαλύτερο project μαζικής παραγωγής, πάνω στο θέμα των τριών τροχών. Είναι κάτι στο οποίο έχει επενδύσει η εταιρεία από το Iwata, γι' αυτό και πολύ σύντομα θα δούμε την δεύτερη γενιά του NIKEN, με τον Euro5 κινητήρα του ΜΤ-09 για το 2021.
Μέχρι στιγμής, το μεγάλο τρίτροχο της Yamaha χρησιμοποιεί τον τρικύλινδρο εν σειρά των 847cc κινητήρα που παράγει 115 άλογα, από το προηγούμενης γενιάς ΜΤ-09, αλλά από την στιγμή που αυτός ο κινητήρας πληροί μέχρι και τις Euro4 προδιαγραφές, χρειάζεται άμεση αναβάθμιση προκειμένου να συνεχίσει την εμπορική του πορεία στην Ευρώπη. Πέρα όμως από την γηραιά ήπειρο, τόσο η Ιαπωνία όσο και άλλες αγορές του κόσμου αρχίζουν να εξομοιώνονται με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές, οπότε η αναβαθμισμένη έκδοση του NIKEN, θα είναι ένα παγκόσμιο μοντέλο.
Το προφανές είναι ότι ο κινητήρας από το ΜΤ-09 του 2021 με την μεγαλύτερη διαδρομή του στροφάλου θα μετακομίσει αυτούσιος, ανεβάζοντας τα νούμερα των επιδόσεων στους 119 ίππους και της ροπής στα 9,5 χιλιογραμμόμετρα, κάτι που θα έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στο βαρύτερο –σε σχέση με το ΜΤ-09- ΝΙΚΕΝ.
Προς το παρόν δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο από την Yamaha αν θα μπορέσει να μεταφέρει το νέο κινητήρα στο υπάρχον πλαίσιο, καθώς τα ΜΤ-09 και Tracer 9 απέκτησαν διαφορετικό πλαίσιο σε σχέση με τους προκατόχους τους, αν και τα σημεία έδρασης του κινητήρα δείχνουν να είναι ίδια με τον προηγούμενο τρικύλινδρο, οπότε ίσως να είναι πολύ απλή η διαδικασία… μεταμόσχευσης κινητήρα στο NIKEN.
Μέχρι στιγμής δεν έχει διαρρεύσει κάποιο τεχνικό χαρακτηριστικό από τη νέα γενιά του NIKEN, αλλά με την εφαρμογή των Euro5 προδιαγραφών σε λίγες μέρες, δεν θα χρειαστεί μάλλον να περιμένουμε πολύ…
Honda: Πατέντα ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας με αφαιρούμενες μπαταρίες για αναδυόμενες αγορές
Η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται να εξετάζει μια εναλλακτική προσέγγιση της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας - Προσιτή και βασική
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/3/2026
Μια νέα πατέντα της Honda δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει την ανάπτυξη μιας οικονομικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, στοχεύοντας κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, όπου η χαμηλή τιμή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία των ηλεκτρικών οχημάτων.
Οι μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν ακόμη καταφέρει να βρουν τη συνταγή της επιτυχίας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Φιλόδοξα εγχειρήματα, όπως η ηλεκτρική LiveWire της Harley-Davidson με την συνεργασία της KYMCO, δυσκολεύτηκαν να πείσουν το καταναλωτικό κοινό, ενώ οι Ιάπωνες κατασκευαστές μέχρι στιγμής έχουν κινηθεί πιο συγκρατημένα, εστιάζοντας κυρίως σε ηλεκτρικά scooter, ένα τμήμα της αγοράς που προσαρμόζεται ευκολότερα στην ηλεκτροκίνηση, αντί να επενδύσουν δυναμικά στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.
Η Honda επιχειρεί να αλλάξει αυτή την προσέγγιση έχοντας ήδη λανσάρει τη WN7 σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ωστόσο μια νέα πατέντα δείχνει ότι εξετάζει και μια διαφορετική στρατηγική, την ανάπτυξη εξαιρετικά απλών και προσιτών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, ένα βήμα πάνω από τα ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση.
Μόλις πέρυσι είχαν εμφανιστεί πατέντες για ένα οικονομικό ηλεκτρικό μοντέλο της Honda βασισμένο στο Shine 100 της ινδικής αγοράς, μια μοτοσυκλέτα που κοστίζει περίπου €800 καινούρια. Η νέα πατέντα δείχνει μια ακόμη πιο απλοποιημένη εκδοχή, η οποία θυμίζει έντονα τα χαμηλού κόστους μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που η Honda διαθέτει σε αγορές της Αφρικής.
Σύμφωνα με τα σχέδια, η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί ένα υπάρχον πλαίσιο τύπου ραχοκοκκαλιάς από μοντέλο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Στη θέση του κινητήρα και του κιβωτίου τοποθετείται ένας ηλεκτροκινητήρας, ενώ οι μπαταρίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του πλαισίου.
Το βασικό στοιχείο που η Honda προσπαθεί να πατεντάρει είναι το σύστημα στήριξης των μπαταριών. Αυτές πρέπει να αφαιρούνται εύκολα, ώστε να φορτίζονται σε εσωτερικό χώρο ή να αντικαθίστανται με πλήρως φορτισμένες, αλλά ταυτόχρονα να είναι δύσκολο να κλαπούν, παρότι βρίσκονται σε εμφανή σημεία στις πλευρές της μοτοσυκλέτας.
Η λύση της Honda περιλαμβάνει στιβαρούς μεταλλικούς κλωβούς που λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κάγκελα προστασίας από πτώσεις. Τα κλουβιά είναι αρθρωτά και ανοίγουν από το εμπρός μέρος του πλαισίου, επιτρέποντας πρόσβαση στις μπαταρίες. Όταν οι μπαταρίες τοποθετηθούν στη θέση τους, τα κλουβιά κλείνουν και ασφαλίζουν στις πλευρές του “ρεζερβουάρ”, με ένα απλό σύστημα ασφάλισης που βρίσκεται κάτω από κλειδωμένο καπάκι στο επάνω μέρος.
Κατά τα άλλα, η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετικά απλή σε τεχνολογία και εξοπλισμό. Στην κορυφή του "ρεζερβουάρ" υπάρχει μια μικρή οθόνη που δείχνει μόνο τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας. Το ταχύμετρο είναι αναλογικό, με ντίζα και ατέρμονα, παίρνοντας κίνηση από τον εμπρός τροχό, ενώ τα φρένα είναι μηχανικά ταμπούρα.
Πέρα από τον ηλεκτροκινητήρα και τις μπαταρίες, τίποτα πάνω στη μοτοσυκλέτα δεν είναι ούτε εξεζητημένο, ούτε τεχνολογικά προηγμένο σε σύγκριση με μια οικονομική μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κοστίζει λιγότερο από 1.000 δολάρια στις αναπτυσσόμενες αγορές.
Ένα τέτοιο μοντέλο πιθανότατα θα ήταν υπερβολικά βασικό για αγορές όπως η Ευρωπαϊκή ή των ΗΠΑ και μάλλον οι επιδόσεις του δεν θα επαρκούσαν για τους δρόμους αυτών. Ωστόσο, η ιδέα μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας σχεδιασμένης με απόλυτη προτεραιότητα το χαμηλό κόστος απόκτησης, ακόμα και εάν αυτό γίνεται σε βάρος της καινοτομίας, του στυλ, της αυτονομία ή των επιδόσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης στις μοτοσυκλέτες από τα κάτω.
