Η BMW κατοχύρωσε το Transcontinental για μελλοντικό μοντέλο

H τουριστική έκδοση του R18
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/12/2020

Τον περασμένο Μάρτιο, πολύ πριν γίνει η επίσημη παρουσίαση του R18 First Edition της BMW, είχαν κυκλοφορήσει σκίτσα που αποτύπωναν δύο διαφορετικές εκδόσεις της μοτοσυκλέτας. Το ένα από αυτά ήταν το R18, όπως το ξέρουμε σήμερα, ενώ το άλλο ήταν ένα τύπου bagger με φαίρινγκ, το οποίο όμως προς το παρόν δεν έχει παρουσιαστεί. Να θυμίσουμε όμως ότι σε αυτή τη μορφή είχε εντοπιστεί από το αμερικάνικο "RideApart.com" να δοκιμάζεται στον δρόμο τον περασμένο Φεβρουάριο.

Τώρα όμως η BMW κατοχύρωσε ένα όνομα, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να αφορά την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, το Transcontinental. Πιο συγκεκριμένα, η BMW κατέθεσε αίτηση για το λογότυπο στην Ευρώπη, ειδικά για την χρήση σε μοτοσυκλέτες και μοτοσυκλετιστικά εξαρτήματα, και όλα δείχνουν πως είναι ένα όνομα που ταιριάζει γάντι στο νέο μοντέλο.

Συγκριτικά με το R18, η bagger έκδοση έχει σημαντικές διαφορές. Αρχικά, η γωνία κάστερ είναι πιο ανοιχτή, γεγονός που μαρτυρά αλλαγές στο πλαίσιο, ενώ και το "κοστούμι" είναι εντελώς διαφορετικό. Πέρα από το φαρδύ, στηριγμένο στο τιμόνι φαίρινγκ (όπως στο Street Glide της Harley), το ρεζερβουάρ είναι μεγαλύτερο, τα φτερά έχουν κι αυτά μεγαλύτερο μήκος, η σέλα είναι νέα και φυσικά έχουν τοποθετηθεί μεγάλες πλαϊνές βαλίτσες, με τις εξατμίσεις της έκδοσης Classic First Edition να συνδυάζονται καλύτερα ώστε να βγαίνουν χαμηλά κάτω από αυτές.

Η ύπαρξη του συγκεκριμένου φαίρινγκ δίνει την δυνατότητα για πιο ολοκληρωμένο σύστημα οργάνων, σε σχέση με το R18 που διαθέτει ένα στρογγυλό όργανο με συνδυασμό αναλογικών και ψηφιακών ενδείξεων. Στο Transcontinental εκτός από τα δύο στρογγυλά, αναλογικά όργανα, υπάρχει και μία TFT οθόνη κάτω από αυτά, η οποία προφανώς θα προβάλλει πλήθος πληροφοριών, καθώς και το σύστημα πλοήγησης.

Αν και στις πατέντες με τα σκίτσα δεν φαίνεται, η συγκεκριμένη έκδοση θα προσφέρεται στους υποψήφιους αγοραστές έχοντας στον προαιρετικό εξοπλισμό της το σύστημα των ραντάρ για το αυτορυθμιζόμενο cruise control, που θα κάνει το ντεμπούτο του στο R1250RT. Η μονάδα με το ραντάρ θα είναι τοποθετημένη πάνω από τον προβολέα μπροστά, εκεί που στα σχέδια φαίνεται ένα τραπεζοειδές κομμάτι πλαστικού.

Αν η BMW πράγματι σκέφτεται να χρησιμοποιήσει το όνομα Transcontinental στη νέα έκδοση του R18, σημαίνει ότι η παρουσίαση του μπορεί να καθυστερήσει λίγους μήνες ακόμη, καθώς οι υπηρεσίες κατοχύρωσης πνευματικών δικαιωμάτων, δίνουν ένα περιθώριο τριών μηνών από την ημέρα της δημοσίευσης, μην τυχόν υπάρξουν ενστάσεις, και έπειτα δίνουν την άδεια σ' αυτόν που έχει υποβάλλει την αίτηση. Αν λοιπόν πάνε όλα βάσει προγράμματος, η BMW θα πάρει την άδεια για χρήση του ονόματος τον Μάρτιο και δεν θα πρέπει να περιμένουμε νωρίτερα από τότε κάποιο νέο από την πλευρά των Βαυαρών.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.