Η MV Agusta πατάει φρένο

Δεν υπάρχουν χρήματα για νέο superbike
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/1/2017

Η MV Agusta τα τελευταία δύο χρόνια βρίσκεται σε μια δίνη οικονομικών προβλημάτων, μια κατάσταση που δεν είναι βέβαια πρωτόγνωρη, αφού από τότε που ανακτήθηκε από την οικογένεια Castiglioni αποτελεί μια μόνιμη κατάσταση.

Πριν από λίγο καιρό, τα πράγματα έφτασαν σε οριακό σημείο και λίγο πριν την ολική καταστροφή, η αναδιάρθρωση των χρεών της εταιρείας σε συνδυασμό με τα καινούργια κεφάλαια που επενδύθηκαν από την Αγγλο-Ρωσική Black Ocean, έδειξαν το φως στο τούνελ για το ιταλικό εργοστάσιο.

Παρόλα αυτά, οι προσδοκίες μερίδας του φανατικού της κοινού για την δημιουργία και την εξέλιξη μιας νέας γενιάς superbike δεν πρόκειται να επαληθευτούν, τουλάχιστον όχι σύντομα, καθώς το κόστος ενός τέτοιου project υπερβαίνει τις δυνατότητες της εταιρείας. Αυτό δήλωσε ο Giovanni Castiglioni στην συνέντευξη που έδωσε στον συνεργάτη του ΜΟΤΟ, Alan Cathcart.

Αντιθέτως, η εταιρεία θα επικεντρωθεί σε μια καινούργια, τετρακύλινδρη έκδοση του Brutale, με την χωρητικότητα να αυξάνεται στα 1200 κυβικά! Μάλιστα, η μοτοσυκλέτα αναμενόταν να κάνει το ντεμπούτο της στην περσινή EICMA, αλλά λόγω των οικονομικών συγκυριών η παρουσίαση μετατέθηκε για το μέλλον.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν διαρρεύσει προς τα έξω, ο Castiglioni έχει πουλήσει το 30 με 40% της MV Agusta στο επενδυτικό γκρουπ της Black Ocean, αν και δεν έχει γίνει γνωστό το αντίτιμο, όπως δεν έχει γίνει γνωστό το τι θα συμβεί με το ποσοστό που κατέχει η Mercedes-AMG στην εταιρεία. Προς το παρόν μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν, όπως το ότι εξακολουθεί να υφίσταται το ενδιαφέρον της AMG για να παραμείνει στο μετοχικό σχήμα αλλά και το ότι ο Castiglioni δεν κατέχει πλέον το πλειοψηφικό πακέτο. Και τα δύο σενάρια πάντως παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το μέλλον της MV Agusta.

Oι προσδοκίες μερίδας του φανατικού της κοινού για την δημιουργία και την εξέλιξη μιας νέας γενιάς superbike δεν πρόκειται να επαληθευτούν

Οι προβλέψεις και οι στόχοι του εργοστασίου έχουν αντίστοιχα μειωθεί, καθώς τα πλάνα κάνουν λόγο για 5.000 μονάδες ετησίως, αντί των 9.000 που είχε ανακοινώσει ο Castiglioni. Αυτό το νούμερο δείχνει πιο ορθολογικό, μετά την μείωση του προσωπικού στο εργοστάσιο που έφτασε κάτω από 200 εργαζόμενους από τους 300 που είχε, ενώ το τμήμα R&D αποδυναμώθηκε ανάλογα φτάνοντας στα 40 άτομα από τα 70 που αριθμούσε μέχρι πρότινος.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες