KTM 1290 Superduke R 2020 – EICMA: Το αυστριακό τέρας βρυχάται

Με νέο ελαφρύτερο πλαίσιο και πιο δυνατό κινητήρα Euro5
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2019

Από το πρώτο Duke 620 έως σήμερα η KTM έχει πουλήσει 1.000.000 μοτοσυκλέτες με το όνομα Duke και είναι αναμφισβήτητα ένας θρύλος στο χώρo των δύο τροχών. Βέβαια από το 1993 η οικογένεια έχει εμπλουτιστεί με νέα μέλη που ξεκινούν από τα 125 κυβικά και φτάνουν έως το “Κτήνος” Superduke 1290R. Για το 2020 έχουμε ριζικές αλλαγές στο πλαίσιο, το οποίο πλέον είναι όμοιο σε σχήμα με του superbike RC8, μειώνοντας το συνολικό βάρος της μοτοσυκλέτας, ενώ οι αλλαγές στον κινητήρα τον προσάρμοσαν στις προδιαγραφές Euro5 και ταυτόχρονα πρόσθεσαν μερικά αλογάκια, ικανοποιώντας τους γραφειοκράτες που το μισούν και τους "ινδιάνους" που το λατρεύουν!

Η φιλοσοφία της KTM σε αυτή την έκδοση του SuperdukeR ήταν να αφαιρέσει όποιο εξάρτημα δεν προσφέρει τίποτα στον τομέα των επιδόσεων και ταυτόχρονα να επανασχεδιάσει όσα εξαρτήματα μπορούσαν να προσφέρουν επιπλέον επιδόσεις.

Το νέο πλαίσιο είναι τρεις φορές πιο ανθεκτικό στη στρέβλωση και χρησιμοποιεί πλέον τον κινητήρα ως ενεργό τμήμα του. Η νέα γεωμετρία του πλαισίου, οι νέες πλάκες του πιρουνιού και το νέο ψαλίδι δοκιμάστηκαν εκτεταμένα στο δρόμο και την πίστα με στόχο να προσφέρουν στον αναβάτη τη δυνατότητα αλλαγής πορείας ακόμα και μέσα στη στροφή. Το υποπλαίσιο είναι πλέον από κράμα αλουμινίου που περιέχει συνθετικά υλικά και σαφώς ελαφρύτερο από το ατσάλινο χωροδικτύωμα του προηγούμενου μοντέλου.

Οι αναρτήσεις της WR ανήκουν στην ακριβή σειρά APEX, και το πίσω αμορτισέρ είναι νέο μοντέλο για το 2020. Το βάρος που ανακοινώνουν οι αυστριακοί είναι 189 κενή υγρών.

Ο θηριώδης V2 κινητήρας έχει ελαφρύτερα κάρτερ με νέες βάσεις σύνδεσης με το πλαίσιο. Χάρη στις νέες βαλβίδες τιτανίου και στην προσθήκη ενός ακόμα μπεκ σε κάθε έναν από τους τεράστιους 56mm διαμέτρου αυλούς εισαγωγής, επιτεύχθηκε η αύξηση της ιπποδύναμης στους 180 ίππους στις 8.500 στροφές.  Η νέα έγχρωμη TFT οθόνη των οργάνων, στηρίζεται σε μια βάση που επιτρέπει τη ρύθμιση της κλίσης της, έχει αντιχαρακτικό διάφανο κάλυμμα και το λογισμικό των ενδείξεων είναι εντελώς καινούριο περιέχοντας ακόμα περισσότερες λειτουργίες και ενδείξεις.

Στις ελαφρύτερες ζάντες με τα πέντε μπράτσα έχουν τοποθετηθεί τα S22 της Bridgestone και τα φρένα έχουν αναβαθμιστεί με τις ακτινικές δαγκάνες Stylema της Brembo.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες