Νέο BMW S1000RR 2019

Από πλάγια οδό (μία ακόμη) επιβεβαίωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/7/2018

Ελπίζαμε να το δούμε στην EICMA τον Νοέμβριο του ’17, ως φετινό μοντέλο, όμως η πολύαναμενόμενη ανανέωση του S1000RR έρχεται όπως όλα δείχνουν τον Οκτώβριο στην Intermot, το μεγάλο διεθνές σαλόνι μοτοσυκλέτας στην Γερμανία που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια, ή το αργότερο στην EICMA τον Νοέμβριο. Σε κάθε περίπτωση οι πόντοι που συλλέγουν οι πιθανότητες να το δούμε ως μοντέλο του ’19 ξεπερνούν κατά πολύ το όριο εκείνο που καθιστούν την είδηση άξια παρακολούθησης, επιβάλλοντας να ρίξουμε μία πιο προσεκτική ματιά. Κι αυτό γιατί πέρα από διάφορες μικρές και μεγάλες αναφορές από τους ανθρώπους του εργοστασίου, η αναφορά του κ. Genesio Bevilacqua διευθυντή της Althea Racing σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, σφραγίζει με λίγο πιο επίσημο τρόπο, την έλευση του νέου S1000RR από την νέα χρονιά.

Η Althea Racing είναι η ομάδα που φέρνει την BMW στο World Superbike Championship αλλά και στο European Superstock 1000 Championship, διατηρώντας ευθεία γραμμή επικοινωνίας μαζί τους. Κι αυτό γιατί όπως εξηγεί ο ίδιος ο κ. Bevilacqua στον Ιταλό δημοσιογράφο, Gianmaria Rosati, η BMW ακολουθεί το Ιαπωνικό μοντέλο συνεργασίας με τις επαγγελματικές ομάδες που είναι η από κοινού εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, σε αντίθεση με τους Ιταλούς της Aprilia και της Ducati, που σου πουλούν την μοτοσυκλέτα και τέλος.

H τωρινή BMW S 1000 RR της Althea Racing

Η μεγάλη διαφορά είναι πως η Ducati σου την παραδίδει στο τελικό στάδιο εξέλιξης, έτοιμη να την ρυθμίσεις και να αγωνιστείς, ενώ η BMW, όπως η Yamaha και η Kawasaki, θα δουλέψει μαζί σου εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας. Μετακυλίοντας έτσι ένα μεγάλο βάρος της εξέλιξης στην ομάδα, με αντάλλαγμα την απόκτηση της μοτοσυκλέτας και την υποστήριξη του εργοστασίου, υπογράφοντας δηλαδή έναν κανονικό μνημόνιο συνεργασίας, η Althea Racing καταλήγει στο τέλος μία πλήρως εργοστασιακή ομάδα και ταυτόχρονα σε διαρκή επικοινωνία με την BMW.

Για αυτό και είναι προβληματισμένοι, δίνοντας ταυτόχρονα και την είδηση, πως όταν δούμε το S1000RR στα σαλόνια του ’18 θα είναι πολύ αργά για να ξεκινήσει η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας για την επόμενη σεζόν του WSBK, πόσο μάλλον όταν η ομάδα θα χρειαστεί να στελεχωθεί εκ νέου με αναβάτες.

Είναι ήδη πολύ αργά και τώρα, για να ξεκινήσει κανείς τις δοκιμές, εξελίσσοντας την επόμενη αγωνιστική έκδοση της S1000RR, πόσο μάλλον μόλις μερικούς μήνες πριν τον πρώτο αγώνα. Κι αυτό γιατί το ζήτημα σύμφωνα με τον κ. Bevilacqua, είναι τα ηλεκτρονικά απέναντι στον ανταγωνισμό. Η S1000RR κυριάρχησε από την πρώτη στιγμή ως κορυφαία superbike, ήταν η δυνατότερη και μάλιστα με τρόπο αποδοτικό, όμως σιγά-σιγά ο ανταγωνισμός κατάφερε να την φτάσει, ιδιαίτερα από την στιγμή που η BMW δεν επένδυσε τόσο όσο θα έπρεπε, στην εξέλιξη των ηλεκτρονικών για αγωνιστική χρήση. Αυτό θα της έδινε το προβάδισμα και για τις μοτοσυκλέτες παραγωγής, όπου επίσης η τεχνολογία έχει κάνει άλματα και ο ανταγωνισμός έχει επενδύσει ξοδεύοντας απίστευτο χρόνο, ένα παράδειγμα που ισχύει για όλους αλλά εκφράζεται πιο δυνατά από τις Ducati και Aprilia.

Ιδιαίτερα για αυτούς τους δύο, ο διευθυντής της Althea λέει πως πλέον έχουν ισοφαρίσει την BMW στο σύνολο από εκεί που απήχαν αρκετά, ενώ βήματα εμπρός έχουν γίνει και από την Yamaha, την στιγμή που ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι σαρωτικός και σε σημείο που αυτή την στιγμή δεν πλησιάζεται εύκολα.

Για αυτό τον λόγο η Ιταλική ομάδα που μέχρι το 2015 έτρεχε με Aprilia και Ducati, και από το 2016 με BMW, δεν γνωρίζει αν θα συνεχίσει και τον επόμενο χρόνο την συνεργασία της με το Γερμανικό εργοστάσιο. Αν η BMW δεν τους δώσει σύντομα μία απάντηση με ένα πολύ σφιχτό πλάνο συνεργασίας, καθώς ο χρόνος πιέζει, τότε θα πρέπει να βρουν μία διαφορετική συνεργασία, την στιγμή που έχει ακουστεί πολύ συχνά και το όνομα του Tom Sykes αν παραμείνουν στην στέγη της BMW!

Ο λόγος όμως που οι Ιταλοί δεν έχουν ακόμη πάρει το νέο S1000RR, μπορεί να είναι τελείως διαφορετικός, καθώς δεν αποκλείεται η BMW να θέλει μία πιο άμεση, πιο προσωπική ενασχόληση με το WSBK με την πλήρη εμπλοκή της. Στοιχείο που φοβάται και ο LORIS BAZ, καθώς γενικότερα η επόμενη σεζόν έχει για εκείνον πολλά σενάρια.

Στρόφαλος με αντίθετη περιστροφή

Η αιτία της καθυστέρησης της ανανέωσης του S1000RR μπορεί ωστόσο να είναι πολύ καλή για να είναι αληθινή, καθώς υπάρχει έντονη φημολογία πως ο νέος κινητήρας θα έχει στρόφαλο που περιστρέφεται αντίθετα από τους τροχούς. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μειώνει την αδράνεια από το γυροσκοπικό φαινόμενο, κάνοντας πολύ πιο εύκολο να πιέσεις την μοτοσυκλέτα να στρίψει απότομα, ενώ φρενάρεις από πολλά χιλιόμετρα. Ταυτόχρονα όμως απαιτεί περισσότερα κινούμενα μέρη, ώστε να κατευθύνεις την περιστροφή αυτή στο κιβώτιο και στην τελική μετάδοση, αυξάνοντας έτσι την ροπή αδράνειας και επηρεάζοντας την ιπποδύναμη εξαιτίας –ακριβώς- των περισσότερων κινούμενων μερών.

Το θέμα είναι πως από το 2016 και μετά, δεν υπάρχει καμία μοτοσυκλέτα στα MotoGP που ο στρόφαλός της να μην περιστρέφεται αντίστροφα από τους τροχούς, κι αυτό γιατί το όφελος από την αμεσότητα στο πλάγιασμα, είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από την χαμένη ιπποδύναμη στην τελική μετάδοση. Κυρίως γιατί τα εξελιγμένα μέταλλα που χρησιμοποιούνται στα MotoGP και πάντα με δεδομένο την μικρή διάρκεια ζωής, εγγυόνται το μικρό βάρος και την σχετικά μικρή απώλεια.

Βέβαια στην κορυφαία κατηγορία η πρακτική αυτή δεν ήταν ποτέ άγνωστη, και ήταν η Honda που το 1987 με την θρυλική NSR500 την εγκαινίασε και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο, σαρώνοντας τα πρωταθλήματα στα 500… ωστόσο είναι αυτό ακριβώς το θέμα: Πρόκειται για μία διάταξη που με ελάχιστες εξαιρέσεις όταν μιλάμε για μοτοσυκλέτες δρόμου με πολλά άλογα, δεν χρησιμοποιείται συχνά. Και οι λόγοι είναι οι παραπάνω.

Αν πράγματι λοιπόν το νέο S1000RR έχει στρόφαλο που περιστρέφεται αντίστροφα από τους τροχούς, τότε χαλάλι στην αναμονή διότι η BMW θα έχει φέρει ένα νέο διαμάντι στην κατηγορία, ακριβώς όπως ήταν –και είναι- ο προκάτοχός του. Ταυτόχρονα βέβαια θα πρέπει η ιπποδύναμη όχι μόνο να διατηρείται, αλλά να περάσει τον ανταγωνισμό, πράγμα εξίσου δύσκολο, με όλα τα παραπάνω ζητήματα να ισχύουν, και την Ducati να φέρνει ένα V4 που υπόσχεται την ίδια εκρηκτικότητα με το μεγαλύτερο κατά εκατό κυβικά αδερφάκι του, που ήδη μας έχει εντυπωσιάσει.

Superbike test: Ducati Panigale V4S vs Aprilia RSV4RF
Στις Σέρρες, στα Μέγαρα και στο δρόμο

Υπάρχει επίσης και η φήμη για μία αντίστοιχη κίνηση όπως της Ducati, από την Aprilia αυτή την φορά, με ανανέωση του V4 που είναι ήδη άκρως ανταγωνιστικός και ταυτόχρονα με μία έκδοση στα 1.100 κυβικά που μπορεί να κοντράρει ευθέως την «φτιαγμένη για track-days» Panigale!

Δεν περιμένει κανείς από την BMW να μην στοχεύσει την κυριαρχία στην κατηγορία, από την στιγμή μάλιστα που την κράτησε για τόσο πολύ, αν θα το κάνει όμως με κάτι τόσο εξελιγμένο παραμένει ερωτηματικό, μεγαλύτερο από το πότε θα εμφανιστεί μπροστά μας. Διατηρώντας ή ακόμα καλύτερα, αυξάνοντας την ιπποδύναμη, προσθέτοντας κινούμενα μέρη, κι όλα αυτά την στιγμή που ο κινητήρας θα είναι έτοιμος για τις “Euro5” προδιαγραφές –αλλιώς πιο το νόημα- το νέο S1000RR θα στρίβει και καλύτερα σε αγωνιστικό ρυθμό. Ένας συνδυασμός λοιπόν που ακόμα περισσότερο αυξάνει την διάθεση της Althea να περιμένει τους Γερμανούς μέχρι και την τελευταία στιγμή, και ταυτόχρονα καθιστά άκρως επιτακτική την ανάγκη για ολική επανεξέταση των ηλεκτρονικών. Η BMW έχει λοιπόν εξαιρετικά πολύπλοκο έργο μπροστά της κι αυτό μας κεντρίζει το ενδιαφέρον ακόμη περισσότερο

Ετικέτες

BMW F 450 R 2027 - Το δικύλινδρο Α2 naked με 47 ίππους και βάρος 175 "γεμάτων" κιλών

Στοχεύει κορυφή η BMW βάζοντας στο μάτι Aprilia και KTM
BMW F 450 R 2027
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/10/2026

Αφήνοντας πίσω το μονοκύλινδρο G 310 R η BMW παρουσίασε το σαφώς πιο αξιόμαχο δικύλινδρο προσθέτοντας την δική της πρόσταση στις μικρομεσαίες naked που οδηγούνται με δίπλωμα κατηγορίας Α2.

Μετά την Aprilia με το Tuono 457 που έφτιαξε μια μοτοσυκλέτα στα όρια της A2 κατηγορίας, με το μίνιμου επιτρεπόμενο βάρος και τη μέγιστη δυνατή ισχύ -δύο στοιχεία που πρέπει να ισχύουν ταυτόχρονα ώστε να επιτρέπεται μια μοτοσυκλέτα να οδηγείται από κατόχους διπλώματα Α2-, έρχεται τώρα και η BMW να κάνει το ίδιο με το F 450 R.

Ο εν σειρά δικύλινδρος των 420 κ.εκ. που γνωρίσαμε για πρώτη φορά στο F 450 GS, αποδίδει και εδώ 47 ίππους (35 KW) στις 8.750 με τη μέγιστη τιμή της ροπής να βρίσκεται στα 4,39 χιλιογραμμόμετρα στις 6.750 σ.α.λ., ενώ ο ασυνήθιστος στρόφαλος των 135 μοιρών κινεί ασύμμετρα τα πιστόνια (225-495 μοίρες) και διαφοροποιεί έτσι τον τρόπο που κατεβάζει τη ροπή στον δρόμο τόσο σε σχέση με τους παραδοσιακούς στροφάλους των 180 και 360 μοιρών, όσο και εκείνον των 270 μοιρών (270-450) που επιλέγουν όλο και περισσότεροι κατασκευαστές στο κυνήγι της αύξησης της πρόσφυσης του πίσω ελαστικού.

BMW F 450 R 2027

Η BMW κάνει λόγο για διαθεσιμότητα του 80% της ροπής από τις 3.000 σ.α.λ. και για κατανάλωση που δεν υπερβαίνει τα 3,8 λτ./100 χλμ. κατά το πρότυπο WMTC, τη στιγμή που το ρεζερβουάρ έχει χωρητικότητα 14,5 λίτρα, για να προσφέρει αυτονομία 350+ χιλιομέτρων.

Όπως και το μικρότερο το GS έτσι και εδώ είναι διαθέσιμος προαιρετικά ο Easy Ride Clutch (ERC) συμπλέκτης που δεν απαιτεί από τον αναβάτη να χρησιμοποιεί τη μανέτα για να ξεκινήσει από στάση και σε συνδυασμό με το quickshifter, ούτε όταν επιταχύνει, κινείται με σταθερή ταχύτητα ή επιβραδύνει. Ο αναβάτης έχει επίσης στη διάθεσή του τα στάνταρ προγράμματα λειτουργίας Rain, Road, και Dynamic, όπως και τα στάνταρ συστήματα ασφάλειας και υποβοήθησης Cornering ABS, Dynamic Brake Control (DBC), Dynamic Traction Control (DTC) και το σύστημα ελέγχου του φρένου του κινητήρα (MSR).

Εκτός από τον κινητήρα και το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο χωροδικτύωμα (με αφαιρούμενο πλαίσιο χωροδικτύωμα) προέρχεται από το F 450 GS, ή για να το θέσουμε καλύτερα βασίζεται σε αυτό. Το πιρούνι είναι 43άρι ανεστραμμένο της KYB, όπως και το αμορτισέρ και το ψαλίδι είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο. Αλουμινένιες είναι και οι χυτές 17άρες ζάντες με ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα, ενώ οι διαδρομές και στα δύο άκρα βρίσκονται στα γενναιόδωρα 140 χλστ. και το μεταξόνιο στα σχετικά "μακριά" για τα δεδομένα της κατηγορίας 1.405 χλστ., ενώ το ίχνος των 110 χλστ. υπονοεί σταθερότητα στην επίσημη τελική των 169 χλμ./ώρα.

BMW F 450 R 2027

Γνωρίζοντας πολύ καλά τη εξαιρετική συμπεριφορά στην άσφαλτο της μικρής adventure της  BMW από το φετινό MEGA TEST Mini On-Off (τεύχος ΜΟΤΟ #680), περιμένουμε από τη μοτοσυκλέτα των Βαυαρών να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, όταν έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει τα Aprilia Tuono 457 και KTM 390 Duke στον τομέα της συμπεριφοράς, αλλά και τον υπόλοιπο και ολοένα σκληρότερο ανταγωνισμό της κατηγορίας, όπως ανακαλύψαμε και στο συγκριτικό που μπορείτε να βρείτε στο τρέχον τεύχος του ΜΟΤΟ (#683) που κυκλοφορεί στα περίπτερα!

Εκτός από το χαμηλό βάρος της μοτοσυκλέτας, στη φιλικότητα συνεισφέρει το χαμηλό ύψος της σέλας στα 790 χλστ. με την BMW να έχει διαθέσιμες και άλλες δύο σέλες για τον αναβάτη στα 810 και 775 ώστε να καλύψει όσο το δυνατό περισσότερους σωματότυπους. 

Στον στάνταρ εξοπλισμό ανήκουν επίσης τα full LED φώτα και η TFT οθόνη των 6,5 ιντσών που προσφέρει συνδεσιμότητα και ένα ευρύ φάσμα πληροφόρησης στον αναβάτη με τη F 450 R να είναι διαθέσιμη σε τέσσερεις εκδόσεις, τις Base, Exclusive, M Sport και M Sport με το πακέτο Innovation που περιλαμβάνει και τον "rekluse" συμπλέκτη.