Νέο MV Agusta Brutale 1000 Nürburgring 2022!

Το πιο extreme Brutale!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/10/2021

Ο πρόλογος της MV Agsuta για το νέο "έργο τέχνης" που συμπεριλαμβάνεται στην γκάμα της για το 2022, το Brutale 1000 Nürburgring, κάνει λόγο "για την τρελή ιδέα της δημιουργίας του πιο ακραίου Brutale που έχει κατασκευαστεί ποτέ", η οποία συνελλήφθη εκεί, στην "Κόλαση του Πράσινου Δράκου" το γνωστό Nordschleife, όπου οι ακραίες επιταχύνσεις, τα οριακά φρένα και οι εξωπραγματικές κλίσεις με πολλά χιλιόμετρα μέσα στις στροφές, καθιστούν το Nürburgring τον "Ναό της Ταχύτητας".

Η μοτοσυκλέτα είναι φυσικά βασισμένη στο Brutale 1000RR και τον εν σειρά Euro5 τετρακύλινδρο που αποδίδει 208 ίππους, ενώ η κατασκευή του –όπως μαρτυρά και το όνομα- έγινε σε συνεργασία με την θρυλική γερμανική πίστα. Το κύριο μέλημα ήταν η μείωση του βάρους και η πιο εντυπωσιακή –τόσο οπτικά όσο και ουσιαστικά- επέμβαση γι' αυτό, είναι οι carbon ζάντες της BST. To κέντρο τους είναι ακόμη πιο ελαφρύ και πιο άκαμπτο, με το μη αναρτώμενο βάρος να είναι σημαντικά χαμηλότερο από του στάνταρ Brutale 1000RR, με αντίστοιχα οφέλη στο γυροσκοπικό φαινόμενο και την δυναμική συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας.

Οι διαφορές του Brutale 1000 Nürburgring επεκτείνονται στα επανασχεδιασμένα μαρσπιέ, στους νέους οδηγούς των βαλβίδων και στον διαφορετικό χρονισμό των εκκεντροφόρων, ενώ στα ηλεκτρονικά η μοτοσυκλέτα διαθέτει νέο cornering ABS MK100 της Continental, διαφορετική TFT οθόνη 5,5'' και νέο αισθητήρα κιβωτίου EAS 3.0.

Στο αγωνιστικό κιτ που συνοδεύει κάθε μοτοσυκλέτα, συμπεριλαμβάνεται η ολόκληρη εξάτμιση από τιτάνιο δοκιμασμένη από την MV Agusta στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, κατασκευασμένη από την Arrow. Η 4 σε 1 εξάτμιση της στάνταρ έκδοσης, έχει αντικατασταθεί από την συγκεκριμένη 4 σε 2 σε 1 εξάτμιση (με γέφυρες για τους κυλίνδρους 1-2 και 3-4), με μακρύτερoυς λαιμούς προς όφελος της ροπής, καταλήγοντας σε ένα τελικό για μείωση βάρους. Στο κιτ συμπεριλαμβάνεται επίσης νέα ECU με ειδική χαρτογράφηση.

Από την αεροδυναμική μελέτη προέκυψε και το αεροδυναμικό βοήθημα που έχει τοποθετηθεί εν είδει μάσκας πάνω από τον προβολέα. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί κάθετη δύναμη στο μπροστινό τμήμα της μοτοσυκλέτας στις υψηλές ταχύτητες, ενώ στο κιτ υπάρχει το κάλυμμα της εξάτμισης και το μονόσελο, αμφότερα κατασκευασμένα από ανθρακονήματα.

Η χρωματική επιλογή με το ασημί χρώμα και τις κόκκινες λεπτομέρειες (ως φόρο τιμής στην θρυλική πίστα) είναι φυσικά μοναδική για την συγκεκριμένη έκδοση, με το ταμπελάκι στην δεξιά εισαγωγή του αέρα να έχει τον αύξοντα αριθμό για κάθε μία από τις 150 μοτοσυκλέτες που θα παραχθούν.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες