Πατέντες Honda για εναλλακτικό μπροστινό

Ανάρτηση Hossack σε περισσότερα μοντέλα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/4/2020

Στην τελευταία έκδοση του Gold Wing οι μηχανολόγοι της Honda επέλεξαν ως καλύτερη λύση για την μπροστινή ανάρτηση, μια παραλλαγή του Hossack με τα διπλά ψαλίδια, κάτι παρόμοιο με το Duolever που χρησιμοποιούσε η BMW στην σειρά "Κ". Τώρα, όπως μαρτυρούν οι πατέντες που κατέθεσε η Honda, εξετάζουν την επιλογή να το εφαρμόσουν και σε άλλα μοντέλα.

Οι συγκεκριμένες πατέντες, που κατατέθηκαν τόσο στις Η.Π.Α. όσο και στην Ιαπωνία, δείχνουν εναλλακτικές της ανάρτησης προσαρμοσμένες πάνω σε CB1100 και σε C125 Super Cub. Πρόκειται για δύο μοντέλα με πολύ διαφορετικό τεχνολογικό σχεδιασμό σε σχέση με το Gold Wing, με εξίσου διαφορετικές απαιτήσεις από την ανάρτηση και το σύστημα διεύθυνσης που διαθέτουν.Το ερώτημα που εύλογα, λοιπόν, τίθεται είναι το εξής: Σκέφτεται η Honda να εγκαταλείψει τα συμβατικά τηλεσκοπικά πιρούνια και να κατευθυνθεί προς τα εναλλακτικά μπροστινά;

Σε ό,τι αφορά το Gold Wing, η επιλογή του Hiossack μπροστινού είναι απόλυτα λογική. Τα βασικά θέματα του Gold Wing είναι πως πρόκειται για μια βαριά μοτοσυκλέτα που στοχεύει στην άνετη οδήγηση. Με ένα τηλεσκοπικό πιρούνι θα υπήρχε μεγάλη μεταφορά βάρους και βύθιση κατά το φρενάρισμα, με τεράστιες δυνάμεις να ασκούνται στην ανάρτηση και τον λαιμό του πλαισίου. Με το Hossack οι δυνάμεις αυτές μεταφέρονται χαμηλότερα στο πλαίσιο μέσω των διπλών ψαλιδιών, μειώνοντας τον μοχλό που θα δημιουργούνταν από ένα συμβατικό πιρούνι, με σχεδόν μηδενική ελαστικότητα από το κάθετο στέλεχος της ανάρτησης Hossack που στηρίζει τον μπροστινό τροχό. Η Honda πρόσθεσε την δική της πινελιά με μια διαφορετική μέθοδο στήριξης των διπλών ψαλιδιών, αλλά η βασική αρχιτεκτονική είναι ίδια με το Duolever.

Με τις πατέντες της η Honda δείχνει ότι εξετάζει το πώς θα μπορούσαν να επωφεληθούν και άλλα μοντέλα μέσα στην γκάμα της από την συγκεκριμένη ανάρτηση, μέχρι και το γνωστό σε όλους μας παπί C125.

Ας δούμε αρχικά την πατέντα που αφορά το CB1100. Γίνεται εύκολα κατανοητό ότι είναι η τελευταία μοτοσυκλέτα στην γκάμα της Honda που θα μπορούσε να επωφεληθεί από την συγκεκριμένη λύση. Δεν είναι ούτε μοτοσυκλέτα επιδόσεων, ούτε ο χαρακτήρας της δίνει έμφαση στην υπερβολική άνεση ή στην ακραία συμπεριφορά. Το δυνατό χαρτί του CB είναι το κλασικό στιλ  κι αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θα επηρεαστεί αν αντικατασταθεί το συμβατικό πιρούνι από μια ανάρτηση Hossack. Ποιος ο λόγος λοιπόν να γίνει κάτι τέτοιο; Η απάντηση έγκειται στο ότι η Honda προφανώς θέλει να δοκιμάσει τον συνδυασμό αυτής της λύσης με έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Στο Gold Wing, ο εξακύλινδρος flat κινητήρας δεν εμποδίζει τα πίσω σημεία στήριξης των ψαλιδιών ή του αμορτισέρ μπροστά. Στην περίπτωση όμως των τετρακύλινδρων εν σειρά, οι κεφαλές μπορεί να αποτελέσουν πρόβλημα.

Αυτό σημαίνει ότι η Honda πρέπει να επανασχεδιάσει το σύστημα, με τις πίσω βάσεις των διπλών ψαλιδιών τοποθετημένες πιο μπροστά από τον λαιμό, έτσι ώστε το κάτω ψαλίδι να μην κοντύνει σε μήκος. Σε σύγκριση με το Gold Win, είναι αλλαγμένο και το τιμόνι, καθώς στο μεγάλο tourer είναι τοποθετημένο πολύ πίσω, οπότε ήταν απαραίτητοι δύο οριζόντιοι σύνδεσμοι (παράλληλοι προς τα ψαλίδια) για να το συνδέσουν με την ανάρτηση. Στις νέες πατέντες της Honda, το τιμόνι είναι πάνω από τα κάθετα στελέχη της ανάρτησης, οπότε χρησιμοποιείται ένας σύνδεσμος στο σχήμα ψαλιδιού, παρόμοιος με αυτόν που χρησιμοποιεί στο Duolever η BMW, για να μεταφέρει τις δυνάμεις κατεύθυνσης. Βάσει της πατέντας, η τύπου Hossack μπροστινή ανάρτηση προσφέρει μεγαλύτερη άνεση συγκριτικά με ένα τηλεσκοπικό πιρούνι, ενώ οι αλλαγές που έχει σχεδιάσει η Honda επιτρέπουν μεγαλύτερο κόψιμο του τιμονιού.

Η δεύτερη πατέντα δείχνει το ίδιο βασικό σύστημα επανασχεδιασμένο για να ταιριάζει στις διαφορετικές απαιτήσεις του C125 Super Cub. Εδώ η τοποθέτηση του κινητήρα δεν επιβάλλει περιορισμούς στις βάσεις του μπροστινού, οπότε η Honda έχει χρησιμοποιήσει ένα εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό με το αμορτισέρ μπροστά τοποθετημένο σχεδόν οριζόντια, ενώ το κάτω ψαλίδι εδράζεται πολύ πιο πίσω σε σχέση με το πάνω.

Τα πλεονεκτήματα του συστήματος, όπως συμβαίνει σε όλες τις αναρτήσεις τύπου Hossack, είναι ότι το μεταξόνιο διατηρείται σταθερό σε όλο το μήκος της διαδρομής της μπροστινής ανάρτησης, αλλά και το ότι μειώνονται οι δυνάμεις που ασκούνται στο πλαίσιο. Κατ' επέκταση, το πλαίσιο μπορεί να είναι ελαφρύτερο και με χαμηλότερο κέντρο βάρος, σε σύγκριση με ένα πλαίσιο που συνεργάζεται με συμβατικό πιρούνι. Επίσης, η ανάρτηση δίνει την δυνατότητα για μεγαλύτερη ελευθερία σε ό,τι αφορά τα γεωμετρικά χαρακτηρηστικά που θα μειώσουν την βύθιση του μπροστινού.

Αυτές οι πατέντες δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η Honda θα παρουσίαση ένα εναλλακτικό μπροστινό τύπου Hossack για το CB1100 ή το Super Cub, αλλά δείχνουν ότι οι μηχανολόγοι της Big-H δουλεύουν πάνω στην ιδέα να το χρησιμοποιήσουν πάνω σε άλλα μοντέλα. Αυτή είναι βέβαια μια διαδικασία που συνεχίζεται εδώ και πολύ καιρό. Το ανανεωμένο Gold Wing παρουσιάστηκε το 2018, μετά από μια μακρά περίοδο εξέλιξης, αλλά η Honda είχε καταθέσει πατέντες για παρόμοιες ιδέες, τα τελευταία πέντε χρόνια!

Το 2016 είχαν σχεδιάσει μια εναλλακτική του συστήματος για το RC213V. Αυτό αν μη τι άλλο, δείχνει ότι είναι μια ιδέα που επεξεργάζονται πολύ σοβαρά στην Honda, που υπονοεί ότι στο R&D το σύστημα Hossack υπολογίζεται για ένα πολύ πιο ευρύ μέλλον από το Gold Wing…

Triumph Rocket 3: Αφήνει πίσω τους δίδυμους προβολείς και φορά ραντάρ

Στην Ισπανία εξελίσσεται η ανανεωμένη θηριώδης cruiser της Triumph
triumph-rocket3
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/10/2026

To 2019 η Triumph είχε παρουσιάσει μια νέα γενιά Rocket 3, με κυβισμό 2.458 cc για τον τρικύλινδρο σε σειρά κινητήρα και απόδοση 180 ίππων και σχεδόν 23 χιλιογραμμόμετρων! Πάνω σε αυτή τη βάση φαίνεται πως χτίζεται η ανανέωση του μοντέλου, καθώς η αγγλική cruiser φωτογραφήθηκε εν μέσω δοκιμών στην Ισπανία.

Σύμφωνα με τις λιγοστές πληροφορίες που συνοδεύουν την εμφάνιση του πρωτοτύπου αυτού, η Triumph δεν έχει επέμβει στον κινητήρα και τα περισσότερα βασικά μέρη της μοτοσυκλέτας, έχει ωστόσο επανασχεδιάσει τη σιλουέτα της.

Triumph

Ξεχωρίζει το νέο μπροστινό μέρος που φαίνεται πως αλλάζει τους δίδυμους προβολείς για ένα νέο μούτρο που ακόμη κρύβεται μη αποκαλύπτοντας την πλήρη μορφή του, ενώ διαφορετικό σχήμα διακρίνεται στο ρεζερβουάρ και τη σέλα, η οποία είναι ενιαία για αναβάτη-συνεπιβάτη. Επίσης καινούργια είναι και η οθόνη που φαίνεται στις εικόνες, με παραλληλόγραμμο σχήμα και μεγαλύτερη επιφάνεια από αυτή με το στρογγυλό κεντρικό τμήμα που φορά το μοντέλο ως φέτος.

Διακρίνεται επίσης καινούργια άνω τιμονόπλακα, πάνω από την οποία το τιμόνι μοιάζει να έρχεται πιο χαμηλά και πιο κοντά στον αναβάτη συγκρινόμενο με αυτό της έκδοσης Rocket 3 GT – την οποία πιθανότατα βλέπουμε και στις νέες φωτογραφίες, κρίνοντας από στοιχεία όπως η μάσκα μπροστά και η πλάτη συνεπιβάτη.

Η δεύτερη μεγάλη διαφορά στο νέο Rocket 3 είναι η προσθήκη δύο ραντάρ, καθώς οι συσκευές αυτές είναι ευδιάκριτες τόσο μπροστά, πάνω από τον κεντρικό προβολέα, όσο και πίσω. Η άφιξη αυτού του συστήματος λογικά θα υποστηρίζει όλες τις κλασικές υπηρεσίες, όπως προσαρμοζόμενο (adaptive) cruiser control, έλεγχο τυφλών σημείων, προειδοποίηση σύγκρουσης και υποβοήθηση αλλαγής λωρίδας.

Triumph

Όσον αφορά στις εξατμίσεις, έχοντας οπτική πρόσβαση μόνο στην αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας, βλέπουμε πως έχει την ίδια διάταξη με το τρέχον μοντέλο με ένα τελικό από αυτήν την πλευρά (και λογικά δύο από τη δεξιά), χωρίς ωστόσο τις ογκώδεις απολήξεις. Πάντως θα μπορούσε να είναι απλώς ημιτελές το σχέδιο στο εικονιζόμενο πρωτότυπο εξέλιξης.

Μια ακόμη αλλαγή που φημολογείται για το νέο Rocket 3 είναι η χρήση ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενων ημιενεργών αναρτήσεων, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν τεκμαίρεται οπτικώς από τις φωτογραφίες. Φαίνεται ωστόσο πως το ψαλίδι είναι λίγο κοντύτερο από πριν, αν και αυτό είναι επίσης κάτι που δεν μπορούμε να θεωρήσουμε σίγουρο από την οπτική παρατήρηση και μόνο.

Το ανανεωμένο Rocket 3 δεν δείχνει έτοιμο για να παρουσιαστεί στο άμεσο μέλλον και πιθανότερο θα θεωρούσαμε να έρθει αρκετά αργότερα μέσα στη νέα χρονιά για να ενταχθεί στη γκάμα του 2028 της Triumph.

Φωτογραφίες: Bernhard M. Höhne

Ετικέτες