Πατέντες Yamaha για τρίροδο ΤΜΑΧ!

Πιστή στις υποσχέσεις της η Yamaha
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/6/2020

Η Yamaha το είχε δηλώσει απερίφραστα και χωρίς καμία υπεξφυγή, ότι θα δημιουργήσει μια ολόκληρη γκάμα από τρίροδες μοτοσυκλέτες, η οποία θε εκτείνεται από το Tricity 125 μέχρι το Niken. Πέρσι στην EICMA παρουσίασε το Tricity 300, το οποίο θα έρθει στη χώρα μας μέσα στον Ιούλιο, ενώ τώρα κατέθεσε πατέντες, για ένα μεγάλο τρίροδο σκούτερ με τον κινητήρα και το πλαίσιο του ΤΜΑΧ 560.

Όπως δείχνουν τα σχέδια, το εργοστάσιο του Iwata δεν θα κινηθεί στην πεπατημένη των Tricity, Niken ή του MP3 της Piaggio, αλλά υιοθετεί μια τεχνολογική λύση, παρόμοια με αυτή της Νορβηγικής Brudeli, η οποία αποτελείται από ένα σύστημα συνδέσμων και διπλών ψαλιδιών μπροστά.

Η διάταξη που χρησιμοποιεί στα Tricity και Niken η Yamaha, είναι δύο μπουκάλες για τον κάθε τροχό ξεχωριστά που εδράζονται σε παράλληλους συνδέσμους προκειμένου να μπορούν οι τροχοί να πλαγιάσουν. Αναμφίβολα, όπως έχει δείξει και η πράξη, είναι μια αποτελεσματική λύση, η οποία όμως αυξάνει σημαντικά το βάρος του μπροστινού, ενώ τοποθετεί και πολύ ψηλά το συνολικό κέντρο βάρους.

Η Yamaha, αγόρασε το 2017 την πατέντα από το σχέδιο που είχε εξελίξει πριν από 15 χρόνια η Brudeli tech στη Νορβηγία. Να θυμίσουμε ότι εκείνη την εποχή, η Brudeli πουλούσε τρίροδα με βάση μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ και το συγκεκριμένο σύστημα, με την επωνυμία Leanster. Η πατέντα της Brudeli, όπως αναφέραμε και παραπάνω, χρησιμοποιεί διπλά ψαλίδια για τους μπροστινούς τροχούς (όπως στα αυτοκίνητα) σε συνδυασμό με ένα κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ που παραμένει κάθετο κατά την διάρκεια των κλίσεων. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι τροχοί και το κυρίως σώμα της μοτοσυκλέτας γέρνουν στις στροφές, χωρίς να επηρεάζουν την λειτουργία της ανάρτησης.

Το πρωτότυπο trike της Brudeli

 

Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το μπροστινό σύστημα της Brudeli, ήταν στο πρωτότυπο MW-Vision, που παρουσίασαν πέρσι στο Tokyo Motor Show. Το MW-Vision είχε ηλεκτρικό μοτέρ, ενώ το μπροστινό σύτημα ήταν ίδιο με αυτό που έχει τοποθετηθεί στις πατέντες πάνω σε ένα ΤΜΑΧ 560.

Το ηλεκτρικό MW-Vision concept

 

Τα σχέδια δείχνουν ότι σε αντίθεση με το μπροστινό, το πίσω μέρος του ΤΜΑΧ έχει μείνει αναλλοίωτο. Επίσης, ένα επιπλέον στοιχείο στον σχεδιασμό της Yamaha σε σύγκριση με το Brudeli, είναι η ύπαρξη ενός ρυθμιστή για τον έλεγχο του επιπέδου της κλίσης . Όπως φαίνεται στην πατέντα, πρόκειται για ένα δυνατό ηλεκτροκινητήρα που είναι βιδωμένος πίσω από το κεντρικό αμορτισέρ. Ο ρόλος του, κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι να διατηρεί την σταθερότητα όλου του συστήματος και να επηρεάζει την κλίση έτσι ώστε να αποτρέπει τις πτώσεις. Μπροστά του ακριβώς  έχει τοποθετηθεί ένα επιπλέον δισκόφρενο που θα κλειδώνει το μπροστινό σύστημα, για να μένει όρθιο όταν είναι σταματημένο χωρίς την χρήση σταντ, όπως συμβαίνει με το MP3 της Piaggio.

Τα  σχέδια της Yamaha για την παραγωγή ενός τέτοιου scooter ενισχύει και η διαφάνεια που είχε παρουσιάσει πέρσι η εταιρεία, στην οποία αποτυπώνονταν τα μεσοπρόθεσμα πλάνα της για το 2019 ως το 2021. Εκεί βλέπουμε τα Tricity και Niken, μαζί με το ηλεκτρικό Tritown, αλλά και την σιλουέτα ενός άλλου σκούτερ που πλέον αποδεικνύεται πως ήταν το τρίροδο με βάση το ΤΜΑΧ 560. Επομένως, δεν θα αποτελεί ιδιαίτερη έκπληξη αν η Yamaha παρουσιάσει ακόμη και μέσα στη χρονιά –έστω και υπό την κορφή ενός concept- το τρίροδο ΤΜΑΧ!

 

 

QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας

Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
QJMotor-Super4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/8/2025

Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα

Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.

Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.

Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.

Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.

Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.

Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.

QJMotor Super9

QJ-MV μια παλιά ιστορία

Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.

Lucky Explorer 5.5

Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.

Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.

Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.