Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια "φουρνιά" από Suzuki V-Strom 250 που μόλις είχαν βγει ζεστά από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου της Suzuki στην Κίνα και περίμεναν καρτερικά το βαπόρι που θα τα μετέφερε στην καινούργια τους πατρίδα, σε μια γωνιά της Ευρώπης που την έλεγαν Ελλάδα. Το καράβι έφτασε αργοπορημένο και στη βιασύνη του να φτάσει στη Μεσόγειο, ο καπετάνιος πήγε και το στούκαρε πάνω στον ντόκο του λιμανιού της Αλεξάνδρειας! Απίστευτο κι όμως αληθινό, τα V-Strom 250 πριν καν πατήσουν τις ρόδες τους στην άσφαλτο είχαν το πρώτο τους ατύχημα. Η οδύσσειά τους συνεχίστηκε, καθώς τα μικρά δικύλινδρα έπρεπε να ξεβολευτούν και να μεταφορτώσουν το κοντέινερ όπου φιλοξενούνταν σε άλλο καράβι, το οποίο επιτέλους θα τα έφερνε στην πατρίδα μας. Από εκεί που θα έπαιρναν… υπηκοότητα το φθινόπωρο, πήραν την πράσινη κάρτα τους αρχές Δεκέμβρη!
Για να τα αποζημιώσουμε για την περιπέτειά τους, τους ετοιμάσαμε μια ξεχωριστή υποδοχή. Σε συνεργασία με την ελληνική αντιπροσωπεία της Suzuki, ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ ΑΕΒΕ, σχηματίστηκε σε χρόνο μηδέν μια… ελληνική εκδοχή του Joe Bar Team από την σύνθεση της οποίας φυσικά και δεν μπορούσαμε να λείψουμε. Με τα νούμερα στους χιλιομετρητές (ολικό και μερικούς) να είναι όλα "κουλούρια", γράψαμε τα πρώτα χιλιόμετρα των V-Strom 250 στην Ελλάδα σε μια απίθανη βόλτα, από τα οποία υπάρχουν και καταγεγραμμένα ντοκουμέντα στο βίντεο που ακολουθεί.
Η υπόσχεση που δώσαμε για μια κόσμια συμπεριφορά και ήπιους ρυθμούς, ξεχάστηκε πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο χιλιόμετρο. Σε μια μικτή διαδρομή που περιείχε από εθνική και ανοιχτούς δρόμους, μέχρι κλειστό επαρχιακό και ολίγη… παραλία, πήραμε μια πρώτη γεύση από την καινούργια προσθήκη της Suzuki στην κατηγορία που τείνει να γίνει η πιο "hot" της σεζόν. Αυτή η γεύση είχε ακόμη καλύτερη… επίγευση, καθώς οι πρώτες εντυπώσεις για τα δεδομένα του μικρού δικύλινδρου είναι εξαιρετικές.
Επιγραμματικά –και για να διατηρήσουμε την προσμονή ψηλά αφενός, αλλά και για να έχουμε πιο αναλυτικά συμπεράσματα από την ολοκληρωμένη δοκιμή αφετέρου- θα σας πούμε ότι ο γνώριμος κινητήρας από το GSX-R 250 –που βρίσκεται ήδη στα χέρια μας- έχει διατηρήσει την γραμμική του αίσθηση και την σωστή κατανομή της δύναμης σε όλο το φάσμα των στροφών, ενώ πλαίσιο και αναρτήσεις διαθέτουν δυνατότητες πολύ μεγαλύτερες απ' ό,τι προδιαθέτουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους. Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, το ένα εκ των τριών V-Strom 250 που είχαμε μαζί μας θα βρίσκεται ήδη παρκαρισμένο μαζί με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες του περιοδικού, οπότε μείνετε συντονισμένοι με το ΜΟΤΟ!
Ducati DesertX 2026 - Όλα αλλάζουν, η φιλοσοφία παραμένει [VIDEO]
Νέος κινητήρας, νέο πλαίσιο, βελτιωμένες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά, εμφάνιση, κ.α.
Από τον
Κώστα Γκαζή
26/2/2026
Η δεύτερη γενιά του DesertX αλλάζει όλα τα βασικά συστατικά της συνταγής, χρησιμοποιώντας τον νέο “πασπαρτού” κινητήρα της εταιρείας, νέο πλαίσιο, νέες αναρτήσεις και νέα ηλεκτρονικά, διορθώνει ατοπήματα του παρελθόντος (ευκολία πρόσβασης στο φίλτρο αέρα) ενώ την ίδια ώρα κρατάει ατόφια τη φιλοσοφία των εξαιρετικών επιδόσεων στο χώμα, βελτιώνοντάς τη μάλιστα.
Πριν πιάσουμε τις μεγάλες αλλαγές οδηγικής ουσίας, να πούμε πως η Ducati δούλεψε πολύ στην εμφάνιση του νέου DesertX, και αυτό φαίνεται παντού. Αν το προηγούμενο μοντέλο έμοιαζε σκαλισμένο σε… μενίρ, μονολιθικό και ημιτελές σε κάποια σημεία, το νέο έχει πολύ πιο εκλεπτυσμένο design που κάνει πολύ καλή εντύπωση. Ένας μαύρος αεραγωγός σπάει την πολλή ασπρίλα του ρεζερβουάρ μπροστά και στη μέση, ενώ η κόκκινη κάθετη γραμμή δεν είναι ευθεία όπως πριν αλλά τεθλασμένη βοηθώντας πολύ να μειωθεί οπτικά ο όγκος. Οι κυψέλες στη ζελατίνα μας αποχαιρέτισαν για χάρη απεικόνισης ενός κύματος -λάσπης το πιθανότερο-, η ποδιά του κινητήρα μίκρυνε αρκετά, ενώ επιτέλους αποχαιρετίσαμε το πλαστικό κάλυμμα του μοτέρ με το μέταλλο να μένει εκτεθειμένο στα βλέμματα, όπως πρέπει.
Πολύ ομορφότερη και σύγχρονη είναι η ουρά, αν και έχασε την πρακτική χειρολαβή για τις μανούβρες, ομορφότερο και το τελείωμα στο κοντύτερο τελικό της εξάτμισης. Το υποπλαίσιο παραμένει ακάλυπτο, αλλά τα πλαϊνά πλαστικά επεκτάθηκαν προς τα πίσω κρύβοντας το κίτρινο αμορτισέρ για πιο ομοιογενή χρωματική εμφάνιση. Χρυσό αντί για μαύρο είναι το πιρούνι, λευκά αντί κόκκινα τα λογότυπα Brembo στα φρένα, ενώ χάσαμε το εντυπωσιακό ψαλίδι με την τρύπα στη μέση, για χάρη ενός πολύ πιο συμβατικού σε εμφάνιση. Τέλος, σε μια κίνηση που σε κάποιον παλαιότερο θυμίζει τη μετάβαση από τα GSX-R του 90 σε εκείνα του 91, η Ducati πρόσθεσε ενιαίο κάλυμμα στους δυο στρογγυλούς προβολείς του DesertX.
Πρώτη μεγάλη, και αναμενόμενη αλλαγή ουσίας ο κινητήρας, που είναι ο νέος V2 890 που τοποθετείται πλέον σε όλες τις μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale. Αποδίδει 110 ίππους στις 9.000 rpm και 9,38 kgm στις 7.000 rpm, με το 70% της ροπής διαθέσιμο ήδη από τις 3.000 rpm. Διαθέτει σύστημα μεταβλητού χρονισμού εισαγωγής (IVT), κάτι που δεν υπήρχε στο προηγούμενο μοντέλο me ton Testastretta 937 των . Τα διαστήματα συντήρησης είναι μεγάλα: έλεγχος βαλβίδων στα 45.000 km και αλλαγή λαδιών κάθε 15.000 km ή δύο χρόνια. Το κιβώτιο έχει πιο κοντές τις πρώτες τέσσερις σχέσεις για off-road χρήση και μακρύτερη έκτη για ταξίδι. Το Quick Shift 2.0 είναι νέας σχεδίασης και δεν χρησιμοποιεί εξωτερικό αισθητήρα.
Συνεχίζουμε με το monocoque πλαίσιο νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα να λειτουργεί ως φέρον στοιχείο και το φιλτροκούτι ενσωματωμένο στη δομή. Η θέση στο φιλτροκούτι έχει αλλάξει ώστε το φίλτρο να αφαιρείται σε λίγα δευτερόλεπτα, αντίθετα με το προηγούμενο μοντέλο που έπρεπε να αφαιρεθεί το ρεζερβουάρ. Το πίσω υποπλαίσιο παραμένει χωροδικτύωμα, ενώ το αλουμινένιο ψαλίδι είναι ειδικά εξελιγμένο για το μοντέλο και συνεργάζεται με σύστημα προοδευτικού μοχλικού, κάτι που διαφοροποιεί σημαντικά τη λειτουργία της πίσω ανάρτησης σε σχέση με πριν.
Περνάμε στις αναρτήσεις, όπου μπροστά βρίσκουμε ένα πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι της KYB στα 46 mm, με διαδρομή 230 mm και ανεξάρτητες ρυθμίσεις στα δύο καλάμια, με την Ducati να κάνει λόγο για καλύτερη off-road συμπεριφορά και βελτιωμένη απορρόφηση των ανωμαλιών του δρόμου. Πίσω υπάρχει πλήρως ρυθμιζόμενο μονό αμορτισέρ της KYB με 220 mm διαδρομή και εύκολη ρύθμιση προφόρτισης με το χέρι. Η προσθήκη προοδευτικού μοχλικού χαρίζει πιο μαλακή αρχική βύθιση με ταυτόχρονα μεγαλύτερη αντίσταση υπό πίεση.
Στα φρένα μπροστά βρίσκουμε δυο ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες Brembo M4.32 με δύο νέους δίσκους 305 mm. Υπάρχει Cornering ABS τεσσάρων επιπέδων, με δυνατότητα απενεργοποίησης στα Riding Modes Enduro και Rally. Η μπροστινή διάταξη επιτρέπει τοποθέτηση ψηλού φτερού χωρίς πρόσθετα κιτ.
Οι τροχοί παραμένουν 21 ίντσες μπροστά και 18 πίσω, ακτινωτοί tubeless, με ελαστικά Pirelli Scorpion Rally Street σε διαστάσεις 90/90-21 και 150/70-18.
Το ρεζερβουάρ είναι νέο, πολυμερές, 18 λίτρων, στενότερο και ελαφρύτερο, με τη μάζα του καυσίμου τοποθετημένη χαμηλότερα για αυξημένη ευελιξία και καλύτερο έλεγχο. Το ύψος σέλας είναι 880 mm και μπορεί να πέσει στα 840 mm με κιτ, ενώ το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 209 κιλά (211 προηγουμένως) χωρίς καύσιμο.
Ούτε όμως η εργονομία έμεινε χωρίς αλλαγές: τα μαρσπιέ μετακινήθηκαν πιο πίσω, η σέλα και το τιμόνι πιο μπροστά, το μπροστινό φτερό είναι ψηλότερα τοποθετημένο και το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας είναι 20 mm χαμηλότερο σε σχέση με πριν.
Στα ηλεκτρονικά υπάρχει νέα IMU 6 αξόνων που διαχειρίζεται Traction Control, Wheelie Control, Engine Brake Control και Cornering ABS, ενώ υπάρχουν έξι Riding Modes (Sport, Touring, Urban, Wet, Enduro, Rally). Η οθόνη είναι νέα TFT 5 ιντσών ανάλυσης 800x480, με δύο θύρες USB και νέο joystick χειρισμού. Διαθέτει cruise control και είναι έτοιμη για Ducati Multimedia System και πλοήγηση turn-by-turn.
Περιμένουμε να δούμε αν η Ducati παρουσιάσει αργότερα κάποια ακόμα πιο “πολεμική” έκδοση της μοτοσυκλέτας σε Rally ύφος.
