SWM Varez 400 και 125 2020-EICMA: Με ονομασία προέλευσης [video]

Στόχος η κατηγορίες διπλωμάτων Α1 και Α2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/11/2019

Με όνομα-τοπωνύμιο, που ηχητικά ακούγεται σαν Varese, δηλαδή της περιοχής του πρώην εργοστασίου της Husqvarna που πλέον ανήκει στην αναγεννημένη SWM, η ιταλο-ασιατική εταιρεία ισχυροποιεί την παρουσία της στις κατηγορίες Α1 και Α2.

Τα Varez 125 και 400 είναι δύο μοντέρνας σχεδίασης μοτοσυκλέτες δρόμου με μονοκύλινδρους τετράχρονους κινητήρες, ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα – σήμα κατατεθέν σχεδόν όλων των ιταλικών σπορ μοτοσυκλετών τις τελευταίες δεκαετίες, έστω κι αν το συγκεκριμένο κατασκευάζεται στο Βιετνάμ – και full size εξωτερικές διαστάσεις. Αυτό φαίνεται κι από το ύψος της σέλας στα 820mm που είναι αντίστοιχο των μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλετών δρόμου.

Καβαλήσαμε πάνω στις σέλες τους και η εργονομία καθώς και το οπτικό μέγεθος έμοιαζε ίδιο και απαράλλακτο στις δύο εκδόσεις. Η εργονομία της θέσης οδήγησης ξενίζει λίγο, καθώς τοποθετεί το σώμα λίγο πιο μπροστά απ’ ό,τι περιμένεις να κάνει μια sport-naked μοτοσυκλέτα.

Δείτε στο τέλος το πλούσιο φωτογραφικό υλικό και το video της παρουσίασης

Από τον κόσμο των πολλών κυβικών έρχεται και το γιγαντιαίου μεγέθους ψαλίδι, που δείχνει έτοιμο να αντιμετωπίσει ιπποδυνάμεις 200 ίππων και βάλε! Φυσικά δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει δυσκολία με τα άλογα του τετράχρονου 125, ούτε και με του δυνατότερου 400 (δεν ανακοινώνονται ακριβείς ιπποδυνάμεις).

Εντύπωση πάντως προκαλεί πως ο κινητήρας του 125 είναι προδιαγραφών Euro 4, ενώ του 400 είναι απόλυτα συμβατός με τις νέες αυστηρότερες προδιαγραφές Euro 5. Το ρεζερβουάρ το κατασκευάζει η Acerbis που πέρα από την aftermarket αγορά, δραστηριοποιείται εδώ και πολλά χρόνια ως προμηθευτείς πλαστικών κυρίως εξαρτημάτων για πολλές εταιρείες κατασκευής μοτοσυκλετών, τόσο ευρωπαίων όσο και ιαπώνων. Πέρα από τον κινητήρα, διαφορές ανάμεσα στις δύο εκδόσεις συναντάμε στις αναρτήσεις και στα φρένα.

Το 125 έχει Upside Down πιρούνι (χωρίς ρυθμίσεις) διαμέτρου 41mm, ενώ το 400 έχει Upside Down πιρούνι (με ρυθμίσεις) διαμέτρου 43mm. Πίσω έχουν και τα δύο μονό αμορτισέρ, όμως στο 125 ρυθμίζεται μόνο η προφόρτιση ελατηρίου, ενώ στο 400 έχει προστεθεί και η ρύθμιση της απόσβεσης επαναφοράς. Τα φρένα του 125 αποτελούνται από έναν μεγάλο δίσκο διαμέτρου 300mm εμπρός και 220mm πίσω. Είναι συνδυασμένα χωρίς ABS καθώς η νομοθεσία της Ε.Ε. δεν επιβάλει ABS για δίκυκλα έως τα 125 κυβικά. Αντιθέτως το 400 έχει ABS όπως ορίζει η νομοθεσία για αυτή την κατηγορία κυβισμού και μεγαλύτερο δίσκο εμπρός διαμέτρου 320mm με δαγκάνα της Brembo.

Τόσο το 125 όσο και το 400 φοράνε ελαστικά της Michelin (Pilot Power), έχοντας ακριβώς την ίδια διάσταση για τον εμπρός τροχό (110/70-17) όμως πίσω το 125 έχει ελαστικό 140/70-17, ενώ στο 400 είναι φαρδύτερο κατά 10mm και φοράει 150/60-17. Η SWM κατάφερε να διατηρήσει το συνολικό βάρος χαμηλά, σταματώντας τον δείκτη της ζυγαριάς στα 136 κιλά για το 125 και στα 144 κιλά για το 400. Το μικρό βάρος είναι σημαντικό για κάθε μοτοσυκλέτα, όμως ειδικά σε αυτή την κατηγορία που απευθύνεται σε αναβάτες με δίπλωμα Α1 και Α2 γίνεται υψίστης σημασίας, αφού είναι βασικότατος παράγοντας της ευελιξίας και της ευκολίας χειρισμών.

Ετικέτες

Κατασκοπευτικό - Ηλεκτρική Royal Enfield Himalayan

Ηλεκτρική έκδοση του Himalayan εντοπίστηκε σε δοκιμές στην Ινδία
Royal-Enfield-Himalayan-Electric
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/6/2025

Οι κατασκοπευτικές φωτογραφίες δείχνουν μια ηλεκτρική εκδοχή της Royal Enfield Himalayan, σε μορφή που φαίνεται σχεδόν έτοιμη για παραγωγή, να κυκλοφορεί στον δρόμο.

Το ηλεκτρικό project της Royal Enfield Himalayan φαίνεται να προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, καθώς μια δοκιμαστική μοτοσυκλέτα εντοπίστηκε στον δρόμο στην Ινδία και δείχνει να είναι κοντά στην τελική της μορφή.

Είχαμε ήδη ρίξει μια πρώτη ματιά στην ηλεκτρική Royal Enfield, με την κωδική ονομασία HIM-E, στην EICMA το 2023 (διαβάστε περισσότερα εδώ). Τότε ήταν ένα δοκιμαστικό πρωτότυπο γεμάτο λάσπες σε αρκετά "ακατέργαστη" μορφή, με τους επικεφαλής της Royal Enfield να κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους σχετικά με την ημερομηνία παρουσίασής του και εμείς να επισημαίνουμε το 2025 ως το έτος με τις μεγαλύτερη πιθανότητα.

Royal-Enfield-Himalayan-Electric

Το νέο μοντέλο, όμως, φαίνεται πολύ πιο κοντά στην τελική έκδοση, από την μοτοσυκλέτα που είδαμε στην EICMA, με τους Ινδούς να έχουν παρουσιάσει από τότε και τη μάρκα Flying Flea, όπως και την πρώτη μοτοσυκλέτα που θα ανήκει σε αυτή (διαβάστε περισσότερα εδώ).

Πράγματι, η σχεδιαστική ομάδα της Enfield φαίνεται πως ενσωμάτωσε το σχέδιο της μπαταρίας στην αισθητική γραμμή της Flying Flea, που παρουσιάστηκε στην EICMA του 2024. Οι ψύκτρες της κάσας της μπαταρίας θυμίζουν τις καμπύλες γραμμές των Flying Flea FF-C6 και FF-S6, αλλά από εκεί και πέρα οι ομοιότητες σταματούν.

Όπως και το πρωτότυπο της EICMA, το νεότερο μοντέλο διαθέτει αναρτήσεις μεγάλης διαδρομής, με ρυθμίσεις στα πιρούνια και αμορτισέρ της Öhlins με ρεζερβουάρ αζώτου. Είναι δύσκολο να διακρίνουμε το σύστημα πέδησης, αν και φαίνεται να φέρει δαγκάνες της Nissin μπροστά, με δίσκο διαμέτρου περίπου 310mm.

Σε αντίθεση με το HIM-E πρωτότυπο, το οποίο είχε πλαίσιο χωροδικτύωμα (trellis), το μεγαλύτερο μέρος του νέου πρωτοτύπου φαίνεται να είναι κατασκευασμένο από κατεργασμένο CNC και σφυρήλατο αλουμίνιο. Η μπαταρία και ο ηλεκτροκινητήρας φαίνεται να λειτουργούν ως ενσωματωμένα, φέροντα μέρη του πλαισίου – κοινή πρακτική στον κόσμο των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών – ενώ το ψαλίδι συνδέεται απευθείας στον κινητήρα.