Triumph Bobber TFC 2020 –EICMA: Το απόλυτο βομβαρδιστικό της πόλης [video]

Για μόλις 750 εκλεκτούς φίλους
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2019

Τα αρχικά TFC σημαίνουν Triumph Factory Custom και πρόκειται για μια ειδική σειρά μοντέλων περιορισμένης παραγωγής, που έχουν δεχτεί ιδιαίτερη “περιποίηση” από τους βρετανούς. Εκδόσεις TFC έχουν ήδη τα Rocket III και τα Thruxton R, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που φέτος στην παρέα μπαίνει και το Bobber.

Αυτή είναι η τρίτη κατά σειρά έκδοση του συγκεκριμένου μοντέλου, αφού μετά την παρουσίασή του ακολούθησε η έκδοση Black με τον μικρότερο εμπρός τροχό και τα δύο δισκόφρενα. Όμως η έκδοση TFC είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια φορτωμένη με αξεσουάρ Bobber.

Η Triumph έχει κάνει σημαντικές αλλαγές στα μηχανικά μέρη, ξεκινώντας από τον ίδιο τον κινητήρα των 1200 κυβικών. Στο TFC έβαλαν τον κινητήρα του Thruxton, που χάρη στον 39% ελαφρύτερο στρόφαλο έχει τον κόφτη 500 στροφές πιο πάνω (στις 7.500) από τα υπόλοιπα Bobber και βγάζει 10 άλογα περισσότερα, ενώ μεγαλύτερη είναι και η ροπή. Μαζί με τον κινητήρα του Thruxton μετακόμισαν και τα ηλεκτρονικά βοηθήματα, όπου στα riding modes προστέθηκε η τρίτη ρύθμιση Sport για την τροφοδοσία ride by wire – τα υπόλοιπα Bobber έχουν μόνο Road και Rain. Το βάρος είναι επίσης μειωμένο (συνολικά) κατά 5 ολόκληρα κιλά, χρησιμοποιώντας μαγνήσιο για τα καπάκια της κεφαλής, λεπτότερα τοιχώματα στα καπάκια των κάρτερ και τους λαιμούς των εξατμίσεων, ελαφρύτερο τελικό εξάτμισης της Arrow και ελαφρύτερη μπαταρία.

Δείτε στο τέλος του άρθρου το video από την παρουσίαση και το πλούσιο φωτογραφικό υλικό

Επίσης έχει αλουμινένιες ενισχυτικές πλάκες στο πλαίσιο αντί για ατσάλινες και σχεδόν όλα τα πλαστικά και μεταλλικά διακοσμητικά καπάκια είναι πλέον από carbon. Όλα τα χυτά αλουμινένια κομμάτια έχουν αντικατασταθεί από billet αλουμίνιο, όπως οι βάσεις του τιμονιού με τον αριθμό παραγωγής της κάθε μοτοσυκλέτας και η τάπα λαδιού στον κινητήρα, ενώ το κάλυμμα της σέλας είναι από γνήσιο δέρμα!

Οι αναρτήσεις είναι της Ohlins, τόσο για το Upside Down πιρούνι των 41mm, όσο και για το πίσω αμορτισέρ. Στη θέση των συμβατικών Nissin έχουμε ακτινικές δαγκάνες monoblock M4 της Brembo, με επίσης ακτινική τρόμπα. Η εμπρός ζάντα έχει την μεγάλη διάμετρο των 18 ιντσών της βασικής έκδοσης και όχι την μικρή ζάντα της έκδοσης Black, αλλά με δύο δισκόφρενα.  

Οι ιδιοκτήτες της έκδοσης TFC θα παραλάβουν μαζί με την μοτοσυκλέτα τους και ένα πακέτο με “δώρα” που τονίζουν ακόμα περισσότερο τον πολυτελή και ξεχωριστό χαρακτήρα της. Το πακέτο αυτό περιλαμβάνει μια ειδικά σχεδιασμένη κουκούλα για να προστατεύεται η Bobber TFC από την σκόνη του γκαράζ όσο ξεκουράζεται, μια ειδικά σχεδιασμένη δερμάτινη τσάντα για το πίσω φτερό, δερμάτινες θήκες για τα συνοδευτικά βιβλιαράκια της μοτοσυκλέτας και μια αριθμημένη επιστολή με ιδιόχειρη υπογραφή του CEO της Triumph κυρίου Nick Bloor.

Ετικέτες

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi