Triumph Bonneville T120 Ace / Diamond 2019 στην EICMA

Δύo σπέσιαλ εκδόσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/11/2018

Στην παρουσίαση της Triumph, πέρα από τις δύο νέες Scrambler 1200 για τις οποίες είχαν διαρρεύσει οι πληροφορίες λίγες μέρες πριν την EICMA, το ενδιαφέρον συγκέντρωσαν δύο σπέσιαλ εκδόσεις, περιορισμένης παραγωγής, του Bonneville T120.
Η πρώτη, η Bonneville T120 Ace, αποτελεί έναν φόρο τιμής στην πρώτη γενιά των café racersκαι στο θρυλικό Ace Café του Λονδίνου, που ήταν το λίκνο της συγκεκριμένης φιλοσοφίας. Είναι στην ουσία μια "θεματική" μοτοσυκλέτα, με το μαύρο χρώμα να κυριαρχεί και το χαρακτηριστικό λογότυπο του Ace Café να κοσμεί το ρεζερβουάρ του, μαζί με μια διχρωμία σε γκρίζο ματ τόνο. Τα λογότυπα της Triumph είναι και αυτά σε μαύρο χρώμα, όπως μαύρες είναι οι εισαγωγές και τα σήματα πάνω στα καπάκια του κινητήρα. Μαύρη –τι άλλο;- είναι και η σέλα, ενώ τα φτερά είναι πολύ πιο κοντά σε σχέση με την στάνταρ έκδοση του Τ120 και τα φλας είναι τεχνολογίας LED.


Η έκδοση Ace θα κατασκευαστεί σε 1400 μονάδες, όπου η κάθε μία θα συνοδεύεται από το δικό της πιστοποιητικό που θα είναι υπογεγραμμένο από τον Nick Bloor (CEO της Triumph) και τον Mark Wilshmore (ιδρυτή και Γενικό Διευθυντή του σύγχρονου Ace Café). Η συγκεκριμένη έκδοση ακολουθεί χρονικά της επίσης special edition Thruxton Ace που παρουσιάστηκε το 2015. Πέρα απ' αυτά, όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά και στοιχεία της μοτοσυκλέτας είναι ίδια με του Τ120, με την μέγιστη ροπή του κινητήρα να ανέρχεται στα 10,7 χιλιογραμμόμετρα και την ισχύ στους 79 ίππους, τον στρόφαλο των 270 μοιρών και όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα, όπως το ABS, το traction control, τα δύο riding modes χάρη στην ride by wire διαχείριση, τα θερμαινόμενα γκριπ, τον μονόδρομο συμπλέκτη, τα φώτα ημέρας και τα LED πίσω φώτα.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι την μοτοσυκλέτα στο χώρο της παρουσίασης την έφερε ένας Έλληνας αναβάτης, γεγονός όχι και τόσο τυχαίο, καθώς ο νυν ιδιοκτήτης του Ace Café είναι o Έλληνας Γιώργος Τσουχνικάς.


Η έτερη ειδική έκδοση, επίσης σε περιορισμένη παραγωγή, είναι η T120 Diamond και κατασκευάστηκε με αφορμή την επέτειο των 60 χρόνων από την κατασκευή του πρώτου Bonneville το 1959. Το Diamond θα διατίθεται μόνο στην Snowdonia White χρωματική επιλογή με την αγγλική σημαία να σχηματίζεται πάνω στο ρεζερβουάρ από ασημί ρίγες. Στο Diamond το χρώμιο έχει την τιμητική του, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί για το λογότυπο με τις τέσσερις μπάρες της Triumph, στα καπάκια του κινητήρα στο προστατευτικό της αλυσίδας και στην μπάρα πίσω από τη σέλα. Η έκδοση Diamond θα κατασκευαστεί σε 900 κομμάτια που κάθε ένα από αυτά θα συνοδεύεται από το αριθμημένο του πιστοποιητικό που θα είναι υπογεγραμμένο κι αυτό από τον Nick Bloor.

Ακολουθεί πλούσια συλλογή φωτογραφιών σε μεγάλη ανάλυση στο gallery

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες