Vyrus Alyen 988: Η δυναμική επιστροφή της Vyrus

Με πάνω από 200 άλογα!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/4/2020

Η Vyrus είναι μία από τις ελάχιστες "βιοτεχνίες" μοτοσυκλετών στον κόσμο που κάθε δημιουργία της θα μπορούσε κάλλιστα να κοσμεί τις προθήκες κάποιου μουσείου μοντέρνας τέχνης. Από τις κεντρικές εγκαταστάσεις της στο Rimini της Ιταλίας, έχουν δει το φως του ήλιου πραγματικά εντυπωσιακές μοτοσυκλέτες, με σήμα κατατεθέν της εταιρείας το hub steering.

Από την τελευταία φορά που η Vyrus έκανε τον κόσμο να μείνει με το στόμα ανοιχτό ήταν πριν από αρκετά χρόνια, αλλά φέτος η… boutique βιοτεχνία κάνει την επιστροφή της με έναν ιδιαίτερα εντυπωσιακό τρόπο που ακούει στο όνομα Alyen 988, έχοντας στα σωθικά του έναν δικύλινδρο V κινητήρα της Ducati που παράγει 202 άλογα!

Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για τον δικύλινδρο V-90 των 1.285cc και εκεί σταματά οτιδήποτε έχει να κάνει με δεσμούς με συμβατικές μοτοσυκλέτες. Όπως συμβαίνει σε κάθε μοτοσυκλέτα της Vyrus, το Alyen διαθέτει δύο ψαλίδια, ένα εμπρός κι ένα πίσω, ελέω hub steering. Το σύστημα διεύθυνσης του μπροστινού τροχού συνδέεται μέσω συνδέσμων και υδραυλικών κυκλωμάτων με το τιμόνι. Τα οφέλη του hub steering είναι ευρέως γνωστά, διαχωρίζοντας τις δυνάμεις των φρένων και τις ανάρτησης με την κατεύθυνση, με ευεργετικά αποτελέσματα στα φρένα υπό κλίση. Σε αυτές τις συνθήκες τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά επηρεάζονται ελάχιστα, προσφέροντας το μέγιστο επίπεδο αίσθησης και πρόσφυσης στον αναβάτη. Από την άλλη, τα μειονεκτήματα μιας τέτοιας λύσης είναι μια μικρή ασάφεια στο τιμόνι και το μικρό κόψιμο του τιμονιού.

Στην περίπτωση του Alyen το πλαίσιο έχει σχήμα "διπλού Ω", κατασκευασμένο από μαγνήσιο, ενώ ολόκληρη η κατασκευή βρίθει… εξωτισμού (πολύ περισσότερο ακόμη κι από το αντίστοιχο Bimota Tesi), από τους ανθρακονημάτινους τροχούς, μέχρι τα υπέροχα τελικά των εξατμίσεων που βγαίνουν ψηλά κάτω από τη σέλα. Αν μη τι άλλο, το Alyen είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και θα κάνει τα κεφάλια να γυρίσουν, αν και όχι απαραίτητα πάντα για τους σωστούς λόγους.

Σε αντίθεση με το προηγούμενο Vyrus –επίσης με hub steering- το 983 C3 4V το οποίο είχε μια πολύ κομψή και στενή όψη, το Alyen έχει μια high-end τεχνολογικά εμφάνιση, αλλά με πολύ μεγάλο όγκο. Η μετωπική επιφάνεια είναι τεράστια, όπως τεράστιες είναι και οι χούφτες στο τιμόνι, κάνοντάς το να θυμίζει ξεχειλωμένο Hypermotard.

Εδώ να θυμίσουμε ότι η εταιρεία είχε ανακοινώσει το 2011, ότι θα κατασκεύαζε μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα για την κατηγορία της Moto2. Το Vyrus 982 M2 Factory ήταν μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή μοτοσυκλέτα, "χτισμένη" με μικρές διαστάσεις γύρω από τον κινητήρα του Honda CBR600RR, με τον οποίο έτρεχε εκείνη την εποχή η κατηγορία. Με βάρος μόλις στα 135 κιλά, ήταν η μοναδική μοτοσυκλέτα χωρίς πιρούνι που έριχνε το γάντι στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου, εδώ και πολλά χρόνια. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η Vyrus δεν κατάφερε ποτέ να βρει κάποιον για να επενδύσει στο project και να τρέξει με αυτή την μοτοσυκλέτα. Έτσι, όλα τα πρωτότυπα πουλήθηκαν και το πλάνο εγκαταλείφθηκε. Θα ήταν πάντως εξαιρετικά ενδιαφέρον να δούμε τι θα μπορούσε να συμβεί απέναντι σε όλες τις άλλες μοτοσυκλέτες με συμβατικό μπροστινό, μέσα στους αγώνες.

Προς το παρόν δεν έχει ανακοινωθεί τιμή για το Alyen, αλλά με δεδομένα ότι τα προηγούμενα μοντέλα της Vyrus κόστιζαν κοντά στις 90.000 ευρώ, θα είναι δύσκολο να κοστίζει λιγότερο από αυτό.

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

Yamaha Tricity 300 2026: Το πρώτο σκούτερ με αερόσακο – Φρέσκια εμφάνιση, αναβαθμισμένος εξοπλισμός!

H Yamaha προσφέρει μια σειρά από βελτιώσεις στο Tricity 300 και ετοιμάζει έκδοση με αερόσακο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/3/2026

Το Tricity 300 ανανεώνεται για το 2026 με νέα σχεδίαση που επικεντρώνει κυρίως στο μπροστινό μέρος του σκούτερ που επανασχεδιάστηκε και επενδύθηκε με νέα φωτιστικά σώματα, ενώ καινούργιας σχεδίασης είναι και τα πλαστικά της ουράς.

Ο κινητήρας και τα περισσότερα μηχανικά μέρη του Tricity 300 δεν έχουν αλλάξει, ωστόσο η Yamaha τους έχει προσφέρει μερικές σημαντικές αναβαθμίσεις, με πρώτη και καλύτερη το νέο Cornering ABS. Αυτό καθοδηγείται από μια αδρανειακή μονάδα ελέγχου που φροντίζει να διαγνώνει και να απομακρύνει κάθε τάση μπλοκαρίσματος των τροχών, ενώ παράλληλα ενορχηστρώνει το σύστημα Unified Braking System (UBS), κατανέμοντας τη δύναμη πέδησης στα τρία δισκόφρενα του Tricity 300 για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Η άλλη σημαντική αλλαγή στο μοντέλο του 2026 αφορά στα όργανα, όπου η οθόνη LCD που γνωρίζαμε ως τώρα δίνει τη θέση της σε ένα μεγάλο πάνελ που συνδυάζει μια έγχρωμη TFT με διαγώνιο 4.2 ιντσών και μια μικρότερη LCD 2.8 ιντσών. Η διάσπαση σε δύο οθόνες υπηρετεί το σύστημα πλοήγησης Garmin StreetCross, το οποίο μπορεί να προβάλλεται στη δεξιά έγχρωμη οθόνη διατηρώντας τις απαραίτητες πρακτικές ενδείξεις στην αριστερή LCD.

Ο Blue Core κινητήρας του Tricity επίσης δεν έχει αλλαγές, αποδίδοντας 27,6 ίππους και 3 χιλιογραμμόμετρα ροπής από τα 292 κυβικά εκατοστά του, ωστόσο στο νέο μοντέλο αναπνέει μέσω ενός καινούργιου τελικού εξάτμισης με νέο καταλύτη για ένα σύνολο που ζυγίζει 800 γραμμάρια λιγότερα.

Κατά τα λοιπά το Tricity 300 διατηρεί ατόφια τα χαρακτηριστικά του, με keyless κεντρικό διακόπτη που έχει μετακομίσει από το κέντρο της ποδιά στη δεξιά πλευρά της, σύστημα προειδοποίησης έκτακτου φρεναρίσματος ESS (Emergency Stop Signal), σύστημα Traction Control και αποθηκευτικό χώρο 45 λίτρων κάτω από τη σέλα που μπορεί να δεχτεί δύο full face κράνη.

Τα χρώματα του Yamaha Tricity 300 για το 2026 είναι τρία: λευκό, γκρι σκούρο και πράσινο πετρόλ.

Η μεγάλη είδηση ωστόσο είναι αυτή που σας είχαμε αποκαλύψει μια μέρα νωρίτερα: η προσθήκη αερόσακου αναβάτη στο Tricity. Αυτός δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο υλικό Τύπου που δίνει η Yamaha με το νέο Tricity 300, αλλά επιβεβαιώνεται από το σχετικό βίντεο που δόθηκε πριν λίγη ώρα στη δημοσιότητα.

Ο αερόσακος αυτός τοποθετείται λίγο κάτω από το τιμόνι και στις φωτογραφίες του βασικού μοντέλου εκεί βρίσκεται ένα ντουλαπάκι, το οποίο θα δίνει τη θέση του στο σύστημα αυτό της έκδοσης Tricity 300 Airbag.

Πρόκειται για το πρώτο μοντέλο Yamaha που δέχεται αερόσακο από το εργοστάσιο και μόλις το δεύτερο στον κόσμο μετά τη Honda Gold Wing που απολάμβανε τη μοναδικότητά της στο συγκεκριμένο πεδίο εδώ και δύο δεκαετίες.