Vyrus Alyen 988: Η δυναμική επιστροφή της Vyrus

Με πάνω από 200 άλογα!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/4/2020

Η Vyrus είναι μία από τις ελάχιστες "βιοτεχνίες" μοτοσυκλετών στον κόσμο που κάθε δημιουργία της θα μπορούσε κάλλιστα να κοσμεί τις προθήκες κάποιου μουσείου μοντέρνας τέχνης. Από τις κεντρικές εγκαταστάσεις της στο Rimini της Ιταλίας, έχουν δει το φως του ήλιου πραγματικά εντυπωσιακές μοτοσυκλέτες, με σήμα κατατεθέν της εταιρείας το hub steering.

Από την τελευταία φορά που η Vyrus έκανε τον κόσμο να μείνει με το στόμα ανοιχτό ήταν πριν από αρκετά χρόνια, αλλά φέτος η… boutique βιοτεχνία κάνει την επιστροφή της με έναν ιδιαίτερα εντυπωσιακό τρόπο που ακούει στο όνομα Alyen 988, έχοντας στα σωθικά του έναν δικύλινδρο V κινητήρα της Ducati που παράγει 202 άλογα!

Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για τον δικύλινδρο V-90 των 1.285cc και εκεί σταματά οτιδήποτε έχει να κάνει με δεσμούς με συμβατικές μοτοσυκλέτες. Όπως συμβαίνει σε κάθε μοτοσυκλέτα της Vyrus, το Alyen διαθέτει δύο ψαλίδια, ένα εμπρός κι ένα πίσω, ελέω hub steering. Το σύστημα διεύθυνσης του μπροστινού τροχού συνδέεται μέσω συνδέσμων και υδραυλικών κυκλωμάτων με το τιμόνι. Τα οφέλη του hub steering είναι ευρέως γνωστά, διαχωρίζοντας τις δυνάμεις των φρένων και τις ανάρτησης με την κατεύθυνση, με ευεργετικά αποτελέσματα στα φρένα υπό κλίση. Σε αυτές τις συνθήκες τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά επηρεάζονται ελάχιστα, προσφέροντας το μέγιστο επίπεδο αίσθησης και πρόσφυσης στον αναβάτη. Από την άλλη, τα μειονεκτήματα μιας τέτοιας λύσης είναι μια μικρή ασάφεια στο τιμόνι και το μικρό κόψιμο του τιμονιού.

Στην περίπτωση του Alyen το πλαίσιο έχει σχήμα "διπλού Ω", κατασκευασμένο από μαγνήσιο, ενώ ολόκληρη η κατασκευή βρίθει… εξωτισμού (πολύ περισσότερο ακόμη κι από το αντίστοιχο Bimota Tesi), από τους ανθρακονημάτινους τροχούς, μέχρι τα υπέροχα τελικά των εξατμίσεων που βγαίνουν ψηλά κάτω από τη σέλα. Αν μη τι άλλο, το Alyen είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και θα κάνει τα κεφάλια να γυρίσουν, αν και όχι απαραίτητα πάντα για τους σωστούς λόγους.

Σε αντίθεση με το προηγούμενο Vyrus –επίσης με hub steering- το 983 C3 4V το οποίο είχε μια πολύ κομψή και στενή όψη, το Alyen έχει μια high-end τεχνολογικά εμφάνιση, αλλά με πολύ μεγάλο όγκο. Η μετωπική επιφάνεια είναι τεράστια, όπως τεράστιες είναι και οι χούφτες στο τιμόνι, κάνοντάς το να θυμίζει ξεχειλωμένο Hypermotard.

Εδώ να θυμίσουμε ότι η εταιρεία είχε ανακοινώσει το 2011, ότι θα κατασκεύαζε μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα για την κατηγορία της Moto2. Το Vyrus 982 M2 Factory ήταν μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή μοτοσυκλέτα, "χτισμένη" με μικρές διαστάσεις γύρω από τον κινητήρα του Honda CBR600RR, με τον οποίο έτρεχε εκείνη την εποχή η κατηγορία. Με βάρος μόλις στα 135 κιλά, ήταν η μοναδική μοτοσυκλέτα χωρίς πιρούνι που έριχνε το γάντι στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου, εδώ και πολλά χρόνια. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η Vyrus δεν κατάφερε ποτέ να βρει κάποιον για να επενδύσει στο project και να τρέξει με αυτή την μοτοσυκλέτα. Έτσι, όλα τα πρωτότυπα πουλήθηκαν και το πλάνο εγκαταλείφθηκε. Θα ήταν πάντως εξαιρετικά ενδιαφέρον να δούμε τι θα μπορούσε να συμβεί απέναντι σε όλες τις άλλες μοτοσυκλέτες με συμβατικό μπροστινό, μέσα στους αγώνες.

Προς το παρόν δεν έχει ανακοινωθεί τιμή για το Alyen, αλλά με δεδομένα ότι τα προηγούμενα μοντέλα της Vyrus κόστιζαν κοντά στις 90.000 ευρώ, θα είναι δύσκολο να κοστίζει λιγότερο από αυτό.

https://bit.ly/MOTO_678

Νέα Μοντέλα

KTM 1390 Super Duke RR Track – Mόνο πίστα με 196 άλογα για 180 κιλά

Η ισχυρότερη μοτοσυκλέτα παραγωγής που έχει φτιάξει ποτέ η ΚΤΜ προορίζεται για μόλις 100 τυχερούς

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/4/2026

Εν αρχή ήταν το Beast, το 1390 Super Duke R των 190 ίππων για 212 κιλά, ενώ πριν από λίγες μέρες η ΚΤΜ μας σέρβιρε τη εκλεκτή έκδοση RR που ξεφορτώνεται 11 κιλά και τα αναπληρώνει με αξιοζήλευτα περιφερειακά σε μια περιορισμένη παραγωγή 350 μοτοσυκλετών για όλον τον κόσμο.

Αν αυτά δεν αρκούν για να εντυπωσιάσουν, η ΚΤΜ είχε κρατημένο έναν ακόμη άσο στο μανίκι: το 1390 Super Duke RR Track, το πρώτο μοντέλο της σειράς Super Duke που δεν βγάζει πινακίδα, κατασκευασμένο στο χέρι στο Mattighofen με ακόμη πιο μικρή παραγωγή: μόλις 100 τέτοιες μοτοσυκλέτες θα βγουν από την αυστριακή γραμμή παραγωγής.

Η βάση του νέου κοσμήματος της ΚΤΜ είναι το 1390 Super Duke RR, από το οποίο το πρώτο και βασικότερο που έκαναν οι Αυστριακοί ήταν να πετάξουν ο,τιδήποτε υπάρχει για να δικαιολογεί την έκδοση πινακίδων κυκλοφορίας. Το RR Track προορίζεται αποκλειστικά για πίστα, στημένο με βάση τις προδιαγραφές της FIM και με προφανέστερο προσόν το ακόμη χαμηλότερο βάρος από το RR μοντέλο.

Συγκεκριμένα, η ΚΤΜ μας λέει πως το 1390 Super Duke RR Track έχει ξεφορτωθεί εννιά κιλά από το ζύγι του RR, το οποίο με τη σειρά του απείχε 11 κιλά από το ανάλογο R μοντέλο. Αυτό μας κάνει συνολικά 20 κιλά να χωρίζουν το βασικό 1390 Super Duke R από το αγωνιστικό RR Track, το οποίο δηλώνει 180 κιλά χωρίς καύσιμο, ή περίπου 193 κιλά με τα 17.5 λίτρα βενζίνης που χωρά στο ρεζερβουάρ του.

Το κέρδος στη ζυγαριά έχει προέλθει κυρίως από την απουσία εξοπλισμού δρόμου, αλλά συνεπικουρείται από μια σειρά εκλεκτότατων περιφερειακών που περιλαμβάνουν ανθρακονημάτινα κουστούμια, ζάντες μαγνησίου, ολόσωμη εξάτμιση τιτανίου Akrapovič Evolution Line, βίδες από τιτάνιο σε πολλά σημεία του κινητήρα και της μοτοσυκλέτας, καθώς και μια νέα μικρότερη έγχρωμη οθόνη TFT 4.2 ιντσών (8,8 το RR).

Ο LC8 V2 75 μοιρών κινητήρας των 1.350 cc αποδίδει εδώ λίγο παραπάνω από το RR, φτάνοντας στους 196 ονομαστικούς ίππους και 15,4 χιλιογραμμόμετρα ροπής, χάρη στη νέα εξάτμιση και τις αποκλειστικές νέες χαρτογραφήσεις που τη συνοδεύουν, απαλλαγμένος από τα βαρίδια των προδιαγραφών.

Παράλληλα διατηρείται ο πλούτος του 1390 Super Duke RR με τις αναρτήσεις WP Pro Components που περιλαμβάνουν το Closed Cartridge πιρούνι 8548 και το αμορτισέρ 8750 που εξελίχθηκε ειδικά για το RR, φρένα με τετραπίστονες ακτινικές monobloc δαγκάνες Brembo HyPure Sport σε δίσκους 320 mm και πολυρυθμιζόμενες μανέτες με το σύστημα MCS (multiple-click system), καθώς και ελαστικά Michelin Power Performance Slick.

Η ΚΤΜ θα κατασκευάσει το 1390 Super Duke RR Track σε μόνο 100 κομμάτια, τα οποία θα αρχίσουν να βγαίνουν από τη γραμμή παραγωγής του Mattighofen από τον Μάιο του 2026.