Yamaha Ténéré 700 2019 στην EICMA

Με όνομα βαρύ…
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/11/2018

Έρημος Ténéré. Ατελείωτοι αμμόλοφοι και βράχια σε μια έκταση 400.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων στα νότια της Σαχάρα. Την μάθαμε από το rally Paris-Dakar, ενώ η οικογένεια των μονοκύλινδρων και δικύλινδρων Yamaha on-off φρόντισε να μην την ξεχάσουμε, από το 1983 που γνωρίσαμε το Ténéré 600 έως το σημερινό 1200. Τρία χρόνια πριν, η Yamaha άρχισε να μας ανοίγει την όρεξη, με το πρωτότυπο Τ7, για μια on-off με έμφαση στην συμπεριφορά στο χώμα και λογικά κυβικά. Ακολουθώντας την γνωστή πρακτική του teasing, κάθε χρονιά από τότε είχαμε κάποια νέα από την πορεία της εξέλιξης του νέου 700, και τελικά παρουσιάζεται ως μοντέλο 2019, που θα αρχίσει όμως να διατίθεται μετά το δεύτερο εξάμηνο της επόμενης χρονιάς. Γι’ αυτό και η Yamaha δεν έδωσε πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά, ούτε βάρος, ούτε ιπποδύναμη. Μάθαμε όμως κάποια πράγματα!

Το νέο Ténéré 700 χρησιμοποιεί τον γνωστό από τα ΜΤ-07 και XSR κινητήρα CP2 των 689cc, φυσικά με αλλαγές στην τροφοδοσία για να ταιριάξει με τον on-off ρόλο του.  Η μέγιστη ροπή του αποδίδεται στις 6.500 στροφές, και η Yamaha υπόσχεται γραμμική απόδοση και καλή απόκριση στο γκάζι, όπως και κατανάλωση γύρω στα 4,6 lt/100km, κάτι που σημαίνει αυτονομία 350km με το ρεζερβουάρ των 16 λίτρων.

Εντελώς νέο είναι το διπλό σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο, όπως και το αλουμινένιο ψαλίδι. Στόχος της εξέλιξης στο στήσιμό του ήταν να συνδυαστεί η σταθερότητα στην άσφαλτο με την ευελιξία στο χώμα, κι ενώ δεν έχουμε τα στοιχεία της γεωμετρίας του, το μόνο που ξέρουμε είναι το μεταξόνιο, που είναι αρκετά μακρύ στα 1.590mm. Η θέση οδήγησης έχει μελετηθεί ώστε να βολεύει είτε καθιστός είτε όρθιος, αν και με την πρώτη ματιά η σέλα δεν φαίνεται να είναι πολύ φιλόξενη, ειδικά για τον συνεπιβάτη. Το ύψος της σέλας είναι στα 880mm (δύο εκατοστά ψηλότερα από του BMW F850GS).
Στις αναρτήσεις, η Yamaha δεν επέλεξε ιδιαίτερα μεγάλες διαδρομές, με το πιρούνι των 43mm να έχει 210, και η πίσω ανάρτηση 200mm. Το πιρούνι έχει ρυθμιζόμενες αποσβέσεις, ενώ για το αμορτισέρ το μόνο που λέει η Yamaha είναι πως έχει τηλεπροφόρτιση για το ελατήριο

Πολύ ιδιαίτερα και χαρακτηριστικά είναι τα τέσσερα LED projector προβολάκια, κάτω από ένα διάφανο κάλυμμα, παρέα με daytime LED φώτα. Η ζελατίνα του φαίρινγκ δεν φαίνεται να ρυθμίζεται, αλλά μοιάζει με των αγωνιστικών του Dakar κι είναι σχεδόν κάθετη, με την οθόνη των οργάνων να είναι τοποθετημένη ψηλά για να διαβάζεται και όταν οδηγείς όρθιος. Από πάνω της, μια μπάρα μπορεί να δεχτεί βάση για GPS. H προστασία του φαίρινγκ πρέπει να είναι καλή, αφού η Yamaha μιλά για τουρισμό μεγάλων αποστάσεων και υψηλών ταχυτήτων και στην άσφαλτο. Κι ενώ υπάρχουν μαρσπιέ συνεπιβάτη, δεν υπάρχει χειρολαβή για να κρατηθεί, ούτε καν κάποια υποτυπώδης σχάρα για να δέσεις μια τσάντα.

Όπως ταιριάζει σε μια μοτοσυκλέτα που έχει φιλοδοξίες στο χώμα, οι τροχοί έχουν διαστάσεις 21 ίντσες μπροστά και 18 πίσω, για να δέχονται και χωματερά λάστιχα. Αυτά της πρώτης τοποθέτησης θα είναι τα Pirelli Scorpion STR. Στα φρένα, δύο δίσκους των 282mm μπροστά και έναν 245mm πίσω με δαγκάνες της Brembo, υπάρχει επιλογή απενεργοποίησης του ABS πίσω για το χώμα. Στον εξοπλισμό, υπάρχει και ποδιά (στα 240mm από το έδαφος, και χούφτες για προστασία των χεριών του αναβάτη. Το νέο Ténéré 700 θα βγαίνει σε τρεις χρωματισμούς, Ceramic Ice, Competition White και Power Black. Φαίνεται πως θα πρέπει να περιμένουμε την παρουσίασή του τον Μάρτιο για να μάθουμε τα πλήρη τεχνικά του χαρακτηριστικά.

Το άρθρο συνοδεύεται από gallery με πολές φωτογραφίες του Tenere 700

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες