Yamaha Tenere 700 - Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025!

Οι κύριες εμφανισιακές αλλαγές αφορούν σέλα και πίσω ανάρτηση
yamaha tenere 2025
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

29/5/2024

Κατασκοπευτικές φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, δείχνουν ότι η Yamaha ετοιμάζει μία γενναία ανανέωση του δημοφιλούς Tenere 700, η οποία κρίνοντας από το καμουφλαζ της μοτοσυκλέτας, θα έχει να κάνει τόσο με την εμφάνιση, αλλά και με λειτουργικά στοιχεία όπως η σέλα και η πίσω ανάρτηση, η οποία στο μοντέλο δοκιμών φαίνεται να έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό.

Το Tenere 700 μετρά ήδη μία πενταετία στην αγορά, χωρίς να έχουμε δει μεγάλες αλλαγές, με πιο σημαντική να είναι αυτή της οθόνης, η οποία έχει γίνει πλέον έγχρωμη TFT, αντί για τη μονόχρωμη LCD στην πρώτη έκδοση. Ναι μεν η Yamaha έχει φέρει πληθώρα εκδόσεων θέλοντας να ικανοποιήσει τις ανάγκες όσο το δυνατόν μεγαλύτερου εύρους μοτοσυκλετιστών, όμως δεν έχει κάνει κάτι για τη βασική που αποτελεί και τον γενάρχη της νέας εποχής του ονόματος Tenere. Όπως φαίνεται από τις κατασκοπευτικές φωτογραφίες, αυτό θα αλλάξει, με το ανανεωμένο μοντέλο να φτάνει στους αντιπροσώπους ίσως και ως μοντέλο του 2025.

Yamaha Tenere 700 – Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025

Αν και καλυμμένο πλήρως με καμουφλάζ, μπορούμε να διακρίνουμε ότι το μπροστά και το πίσω τμήμα δεν έχουν κάποιες δομικές αλλαγές. Κοιτάζοντας λίγο πιο προσεκτικά, όμως, βλέπουμε ότι το κομμάτι του προβολέα που φαίνεται πίσω από τον μουσαμά του καμουφλάζ, προδίδει διαφορετικό σχήμα, στα φώτα εσωτερικά. Από την ημέρα που παρουσιάστηκε μέχρι και σήμερα, ο προβολέας του Tenere 700 διακρίνεται από τα τέσσερα στρογγυλά LED, που καλύπτονται από ένα πλαστικό κάλυμμα, διαμορφώνοντας έναν ενιαίο προβολέα. Η νέα έκδοση, ωστόσο, θα μπορούσε να χρησιμοποιεί διαφορετική διάταξη των φωτιστικών σωμάτων, τα οποία θα είναι μάλλον γωνιώδη σε σχήμα, κρατώντας τα ωστόσο ως ένα ενιαίο προβολέα.

Ακριβώς από κάτω, ανάμεσα στο ψυγείο και το φαίρινγκ, οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν την ύπαρξη νέων εισαγωγών, ενώ φαίνεται ότι το adventure μοντέλο αποκτά μεγαλύτερο όγκο μπροστά, που θα μπορούσε να οφείλεται και σε διαφορετικά σχεδιασμένο ή μεγαλύτερης χωρητικότητας ρεζερβουάρ. Δεν είναι, ωστόσο, ξεκάθαρο αν πρόκειται για εισαγωγές αέρα προς το φιλτροκούτι, ή αν βρίσκονται εκεί για να παρέχουν φρέσκο, δροσερό αέρα στο ψυγείο. Στη περίπτωση που μιλάμε για νέες εισαγωγές αέρα, αυτό σημαίνει ταυτόχρονα και νέο φιλτροκούτι, καθώς αυτή η αναπνοή του Tenere 700 γίνεται κάτω από την σέλα. Μία τέτοια αλλαγή, θα μπορούσε ίσως να φέρει και σημαντικές αλλαγές στον CP2 κινητήρα των 689 κυβικών, 73 ίππων και 6,93 χιλιογραμμόμετρων ροπής, είτε ως προς την απόκριση είτε ως προς την ισχύ.

Η Yamaha έχει βάλει τα δυνατά της να καλύψει και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας, όμως εκεί δεν φαίνεται κάποια ιδιαίτερη αλλαγή. Σχήμα και όγκος μοιάζουν να είναι πανομοιότυπα με το τωρινό Tenere 700. Ακόμα και οι δύο βίδες από πάνω, που λειτουργούν ως στήριξη για τη βάση της πινακίδας, φαίνεται ότι θα έρθουν αυτούσιες και στην ανανεωμένη έκδοση.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για το μονό αμορτισέρ της πίσω ανάρτησης, το οποίο αποκτά νέο μοχλικό. Μεγαλύτερος είναι ο βραχίονας στήριξης της ανάρτησης, ενώ νέα και με μεγαλύτερη καμπύλη είναι η σχεδίαση του ίδιου του συστήματος. Με αυτόν τον τρόπο η Yamaha ίσως να θέλει να προσφέρει μεγαλύτερη προοδευτικότητα στη λειτουργία του αμορτισέρ, χωρίς να χάσει από την απόκριση. Έχοντας πάντως οδηγήσει το Tenere 700 σε διαφορετικές συνθήκες και έχοντας πιέσει τις αντοχές των αναρτήσεων στα όριά τους, κατά την διάρκεια των πολλών MEGA TEST ON-OFF που μας έχει συντροφεύσει με τις διάφορες εκδόσεις του, δεν έχουμε να πούμε κάτι, όσον αφορά την λειτουργία του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ, παρά μονάχα ότι δεν μας απασχόλησε ποτέ.

Κρίνοντας από την λέξη “MED” -που πιθανότατα σημαίνει “medium”-, που βλέπουμε στον οδηγό της αλυσίδας, το εργοστάσιο της Iwata πιθανότατα να πειραματίζεται με διαφορετικούς τρόπους έδρασης, μέχρι να φτάσουν στο τελικό αποτέλεσμα. Όσον αφορά την ανάρτηση αυτή καθ’ εαυτή δεν βλέπουμε να υπάρχει κάποια σημαντική αλλαγή, τουλάχιστον σε αυτό το δοκιμαστικό πρωτότυπο.

Ένα στοιχείο που έχει παραμείνει ίδιο σε όλες τις εκδόσεις Tenere που έχει παρουσιάσει η Yamaha -6 στο σύνολο- είναι η σέλα. Παρά τις αλλαγές που έχουμε δει σε πλαίσιο, ρεζερβουάρ και εξοπλισμό, η σέλα είναι η μόνη σταθερά, η οποία πέραν του ότι είναι κάπως σκληρή, ειδικά στο κομμάτι του συνεπιβάτη, είναι και στενή, καθιστώντας δύσκολο το φόρτωμα κάποιας τσάντας πάνω της. Όχι ότι δεν γίνεται, όμως χρειάζεται περισσότερο χρόνο και… τέχνη, μιας και οι χειρολαβές απουσιάζουν από το Tenere 700. Το γεγονός βέβαια, ότι στις φωτογραφίες η σέλα είναι πλήρως καλυμμένη κάτω από το μαύρο καμουφλάζ, μας κάνει να πιστεύουμε ότι μιλάμε για μία επικείμενη αλλαγή και σε αυτό το κομμάτι. Προς το παρόν, δεν μπορούμε να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει εκεί, όμως το ότι το εργοστάσιο της Iwata έχει μπει σε τόσο κόπο να κρύψει την σέλα μας βάζει σε σκέψεις.

Yamaha Tenere 700 – Ανανέωση προ των πυλών, ίσως και το 2025

Όταν το Tenere 700 είχε κάνει την πρώτη του εμφάνιση, στην EICMA του 2018, δεν υπήρχε ακόμη σκληρός ανταγωνισμός. Στην πορεία, όμως, η Aprilia ακολούθησε τον ίδιο δρόμο, φέρνοντας το Tuareg 660, ενώ το 2023 η Suzuki έφερε το V-Strom 800 DE, με διαφορετικό χαρακτήρα και αυξημένες ικανότητες στην χωμάτινη οδήγηση, σε σχέση με ό,τι είχαμε συνηθίσει μέχρι τότε για τις μοτοσυκλέτες που έφεραν το συγκεκριμένο όνομα. Η Honda ήταν ο τρίτος Ιάπωνας κατασκευαστής που μπήκε στον χορό της καυτής κατηγορίας των μεσαίων κυβισμού On-Off, φέρνοντας το 2023 το XL750 Transalp, ενώ η KTM έχει τα 790 και 890 Adventure, παρέχοντας δύο επιλογές για όλα τα γούστα και βαλάντια. Όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέραμε παραπάνω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, την αυξημένη απόδοση σε σχέση με το T7. Επομένως, αν η Yamaha θέλει να κοιτάζει στα ίσα τους αντιπάλους της, τότε μάλλον θα πρέπει να κάνει μία ανανέωση στον κινητήρα της On-Off μοτοσυκλέτας της.

Η απουσία αισθητήρων στο μοντέλο προπαραγωγής, προδίδει ότι ίσως βρισκόμαστε στα τελικά στάδια της προπαραγωγής και των δοκιμών. Με αφορμή και τους Euro5+ κανονισμούς που γίνονται υποχρεωτικοί για όλες τις καινούργιες μοτοσυκλέτες που θα πωλούνται στην Ευρώπη από 1/1/2025, δεν αποκλείεται η Yamaha να φέρει το ανανεωμένο Tenere 700 σύντομα κοντά μας ως μοντέλο της επόμενης χρονιάς.

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…