Η Yamaha κατέθεσε δύο πατέντες, οι οποίες αφορούν το YZF-R7, προμηνύοντας μία επερχόμενη αλλαγή στο supersport μοντέλο της, ενώ κρίνοντας από τα έγγραφα και τις εικόνες που περιέχονται στον φάκελο, οι αναβαθμίσεις θα αφορούν ένα επανασχεδιασμένο φαίρινγκ, το οποίο θα φιλοξενεί στο εσωτερικό ένα νέο σύστημα ψύξης.
Με το YZF-R7 να μετρά ήδη δύο χρόνια εμπορικής πορείας, χωρίς να έχει δεχθεί κάποια ανανέωση, ταυτόχρονα, το YZF-R9 βρίσκεται ήδη στα σκαριά και αναμένεται να αντικαταστήσει το YZF-R6, η χρονική στιγμή μοιάζει σωστή για μία ανανέωση.
Οι δύο πατέντες μοιράζονται μία κοινή ιδέα, ακολουθώντας διαφορετικούς τρόπους εφαρμογής. Στην ουσία επικεντρώνονται γύρω από τον ανεμιστήρα του ψυγείου, ο οποίος όπως φαίνεται στα σχέδια, θα ανακατευθύνει τον ζεστό αέρα προς τα πάνω, δεξιά και αριστερά, διώχνοντάς τον μακριά από την κεφαλή των κυλίνδρων. Σημαντικό στοιχείο, καθώς η διατήρηση όσο το δυνατόν πιο σταθερής θερμοκρασίας στα μέταλλα του κινητήρα, βοηθά στην καλύτερη απόδοση, ενώ αυξάνει την αξιοπιστία. Τα δύο έγγραφα μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία, όπου περιλαμβάνεται και ένα σχέδιο της αριστερής πλευράς της μοτοσυκλέτας, το οποίο θυμίζει το YZF-R7.
Αλλαγές στο σύστημα ψύξης -και ειδικότερα σε μεγάλα τμήματα όπως είναι ο ανεμιστήρας- μπορεί να υποδηλώνουν και ανασχεδιασμό των φαίρινγκ, όταν μιλάμε για μία supersport μοτοσυκλέτα. Βάζοντας το YZF-R7 του 2024 πάνω από τα σχέδια της πατέντας, βλέπουμε ότι εδώ έχουμε μία τέτοια περίπτωση. Αν και πολλές λεπτομέρειες μοιάζουν κοινές, όπως το φαίρινγκ, το ρεζερβουάρ, η ουρά, τα κινούμενα μέρη του κινητήρα και το σύστημα μετάδοσης, βλέπουμε ότι υπάρχει μία ειδοποιός διαφορά. Τα πλαϊνά τμήματα του φαίρινγκ εκτείνονται πολύ πιο πίσω στα σχέδια, πλησιάζοντας το άνω σημείο έδρασης του πίσω μονού αμορτισέρ.
Επιστρέφοντας τώρα στο βασικό στοιχείο των πατεντών, βλέπουμε ότι και οι δύο υιοθετούν τον ίδιο ανεμιστήρα, ο οποίος διαφέρει από αυτόν που χρησιμοποιεί αυτή την στιγμή το YZF-R7. Η διαφορά τους επαφίεται στο σχέδιο του καλύμματος του ανεμιστήρα, ενώ όπως βλέπουμε η θέση των σωληνώσεων αλλά και του ρεζερβουάρ του ψυκτικού βρίσκονται εκατέρωθεν του ψυγείου. Η διάταξη αυτή, διαφέρει από αυτή που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, η οποία έχει όλα τα στοιχεία τοποθετημένα πάνω και κάτω από το κυρίως σώμα.
Στην πρώτη περίπτωση, βλέπουμε ότι το κάλυμμα του ανεμιστήρα έχει πολυάριθμους αεραγωγούς σε κάθε πλευρά, όλοι σχεδιασμένοι με τέτοιο τρόπο ώστε να κατευθύνουν τον ζεστό αέρα προς τα έξω και προς τα πάνω. Ένας μεγαλύτερος αεραγωγός στην πίσω πλευρά του καλύμματος φροντίζει να στέλνει όση θερμότητα περάσει από τους υπόλοιπους, προς τα αριστερά, μακριά από την κεφαλή. Ένας οδηγός ακριβώς μπροστά από την οπή, φροντίζει να στέλνει τον αέρα κάτω.
Περνώντας στα σχέδια της δεύτερης πατέντας, βλέπουμε μία πιο ευθεία και άμεση προσέγγιση του θέματος. Ο πίσω αεραγωγός έχει βγει από το πλάνο, αφήνοντας μόνο αυτούς που βρίσκονται δεξιά και αριστερά να ανακατευθύνουν τον ζεστό αέρα μακριά από τον κινητήρα.
Όπως γίνεται φανερό, όλες αυτές οι αλλαγές στη ροή του αέρα αλλά και σε δομικά στοιχεία του ψυγείου, κάνουν αναγκαστική και τη σχεδίαση εκ νέου του φαίρινγκ, μεγαλώνοντας τα ανοίγματα στα πλαϊνά. Έτσι, ο ζεστός αέρας θα μπορεί να περάσει ταχύτερα και σε μεγαλύτερη ποσότητα, σε σύγκριση με τον τρέχων σχεδιασμό. Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι το νέας σχεδίασης φαίρινγκ θυμίζει περισσότερο αυτό των YZF-R6, παρά το “κοστούμι” που χρησιμοποιεί τώρα το YZF-R7.
Το ζήτημα είναι γιατί η Yamaha να θέλει να αλλάξει το σύστημα ψύξης, από την στιγμή που δεν έχει παρατηρηθεί κάποιο ζήτημα σε αυτόν τον τομέα. Μία λογική εξήγηση θα ήταν ότι πιθανότατα το εργοστάσιο της Iwata έχει σκοπό να αυξήσει την ιπποδύναμη του YZF-R7, θέλοντας να το φέρει πιο κοντά στον υπόλοιπο ανταγωνισμό. Αυτή την στιγμή, οι 73,4 ονομαστικοί ίπποι, τοποθετούν την πρόταση της Yamaha στο κάτω όριο της κατηγορίας, με το ανώτατο να βρίσκεται πιο κοντά στους 100 ίππους.
Όπως συμβαίνει με κάθε πατέντα, έτσι κι εδώ, το γεγονός ότι η Yamaha κατέθεσε ορισμένα έγγραφα και μερικές φωτογραφίες δεν σημαίνει ότι θα δούμε άμεσα και κάποια αλλαγή στην πράξη. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι η ιαπωνική εταιρεία έχει δύο διαφορετικές πατέντες που αφορούν το ίδιο πράγμα, εγείρει αμφιβολίες, αν θα το δούμε -και μάλιστα σύντομα- στο μοντέλο παραγωγής. Αν όμως αποφασίσει να κρατήσει το ένα από τα δύο, τότε πιθανότατα η Yamaha να θελήσει να προχωρήσει σε ανανέωση, ίσως κοντά στη χρονική στιγμή που θα έρθει και το YZF-R9, το οποίο αναμένεται να αντικαταστήσει το YZF-R6 στην κατηγορία WSSP των Motul WSBK.
SYM TTLBT 2026: Το οδηγούμε στη Σαρδηνία! Παρουσίαση και πρώτες εντυπώσεις
Η ταξιδιωτική εκδοχή του sport σκούτερ της SYM
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
5/6/2026
Η SYM πιάνει το TL508, το δικύλινδρο σπορ σκούτερ με τον κινητήρα τοποθετημένο στο κέντρο, έναν δηλαδή ανταγωνιστή του TMAX, όπως είναι και το AK575 της KYMCO και δημιουργεί κάτι ολότελα νέο. Στόχος μία ταξιδιωτική έκδοση του μεγάλου της σκούτερ που καταλήγει όμως ένα τελείως νέο μοντέλο. Ο ανταγωνισμός του παραμένει εστιασμένος και αναπόφευκτα περιλαμβάνει και το ίδιο το TL με τη SYM να το αντιμετωπίζει λίγο διαφορετικά, κάθε ένα TTLBT εκεί έξω είναι ένα λιγότερο μοντέλο για τον ανταγωνισμό.
Επιλέγοντας τη Σαρδηνία για την παρουσίαση, μαζί με το CRUISYM 400, δημιούργησε προσδοκίες σε εμάς τους παλαιότερους που κάθε χρόνο θα πάμε τουλάχιστον μία φορά στο νησί αυτό, το δεύτερο μεγαλύτερο της Μεσογείου. Για να γίνεται εκεί σημαίνει πως θα πάμε για να στρίψουμε, διαφορετικά θα μπορούσε να το κάνει πέριξ των μεγάλων πόλεων Ιταλίας στον Βορρά, που τέτοια εποχή έχουν πάντα καλό καιρό και προσφέρουν εγγύτητα μεγάλων αεροδρομίων με απευθείας συνδέσεις. Η Σαρδηνία είναι συνυφασμένη στον μοτοσυκλετιστικό κόσμο με ατελείωτες στροφές και δρόμους δίχως ιδιαίτερη κίνηση προς την ενδοχώρα, μακριά από τις δαντελωτές παραλίες, όπου μπορείς να απολαύσεις γρήγορη οδήγηση με ελάχιστες και κατά περίπτωση με ακριβώς μηδέν ευθείες σε μήκος πολλών χιλιομέτρων. Διάσημη η διαδρομή χωρίς ευθεία στον Νότο και μάλιστα από τις λίγες δίπλα στη θάλασσα χωρίς καθόλου κίνηση, κάποιοι έχουν βγει από εκεί μέσα με ναυτία.
Δυστυχώς οι Ιταλοί πίσω από τη διοργάνωση της αποστολής δεν εστίασαν τόσο πολύ στη διαδρομή όσο επέτρεπε η τοποθεσία, ούτε είχαν πολλά μοντέλα ώστε να μπορούμε να οδηγήσουμε περισσότερο, αντιθέτως μας χώριζαν σε πολλά μικρότερα γκρουπ συμπιέζοντας τον χρόνο οδήγησης. Ευτυχώς όμως συνεννοηθήκαμε με τον πλοηγό μας, τοπικό ήρωα της περιοχής και παγκόσμιο πρωταθλητή με δύο ομαδικούς τίτλους Enduro στο 6Days, ώστε να πάρουμε το μέγιστο δυνατό από τον χρόνο μας με κάθε μοντέλο. Για το CRUISYM 400 ακολουθεί ξεχωριστό άρθρο, μιας και οδηγικά έχουν τεράστια διαφορά από το TTLBT.
Μικρή διαφορά υπάρχει οδηγικά ανάμεσα και στο TL και στο TTLBT με περισσότερη αδράνεια στο γυροσκοπικό και πιο αργές αντιδράσεις στην αλλαγή κατεύθυνσης από στροφή σε στροφή, όμως οι σπορ καταβολές του παραμένουν. Το παραπάνω αναφέρεται μόνο συγκριτικά ανάμεσα στις δύο εκδόσεις και όχι με την έννοια πως το TTLBT δεν είναι ένα σπορ σκούτερ, κάθε άλλο. Το βασικό χαρακτηριστικό είναι πως δεν έχεις εκείνη την ταλάντωση από τον πίσω τροχό αν πιέσεις να στρίψεις με φόρα ή αν πάρεις νωρίς το γκάζι.
Ξεκάθαρα ένα προβάδισμα της γεωμετρίας, πιο κοντά σε μοτοσυκλέτα παρά σε σκούτερ, με τον κινητήρα να είναι τοποθετημένος στο κέντρο και να μην επηρεάζει τη λειτουργία της ανάρτησης. Ενισχυμένο είναι και το πλαίσιο έτσι ώστε να μην υπάρχουν τόσο έντονες στρεβλώσεις, από όσο θα περίμενες εξαιτίας όγκου και το σημαντικότερο μία προοδευτική συμπίεση από το πιρούνι εμπρός με γρήγορη επαναφορά, περισσότερο προσανατολισμένη στη γρήγορη οδήγηση και λιγότερο στο ταξίδι. Αυτό όμως δεν δημιουργεί κανένα ζήτημα κούρασης, αν και οι δρόμοι εκεί δεν έχουν σαμαράκια ή λακκούβες, πίσω η σπορ συμπεριφορά ενδεχομένως να κουράσει τον συνεπιβάτη, αλλά μόνο αν ο οδηγός αποφασίσει να κρατήσει τον γρήγορο ρυθμό που έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει το TTLBT. Διότι στα αρχικά στάδια της διαδρομής του παράκεντρα και οριζόντια τοποθετημένου αμορτισέρ, η προοδευτικότητα είναι εξαιρετική χωρίς απότομες αντιδράσεις πίσω. Μετά η επαναφορά είναι πιο απότομη, κάτι που θα απασχολήσει μόνο σε πιο γρήγορο ρυθμό ή σε μεγάλα σαμαράκια όπου δεν κλείνει το γκάζι.
Το καλό με το TTLBT είναι πως πρόκειται για μία έκδοση που έχει όλο τον εξοπλισμό φορεμένο, μαζί με τις βαλίτσες φυσικά και με τον τρόπο αυτό δικαιολογεί και το όνομά του που βγαίνει από την λέξη «Tartaruga» που στα Ιταλικά σημαίνει χελώνα. Για τους Ταϊβανέζους η Χελώνα είναι ένα πραγματικό σύμβολο δύναμης, σταθερότητας και κομψότητας, δεν είναι κάτι που έχει συσχετιστεί με τη βραδύτητα της κίνησής της, όπως σε εμάς εδώ και δεν μπορούν να αντιληφθούν το παράδοξο να θες να ταυτίσεις ένα σκούτερ με σπορ καταβολές με μία χελώνα. Ισχύει αντίστοιχα και για τον ελέφαντα που άλλους συσχετισμούς δημιουργεί σε εμάς και τελείως διαφορετικούς στην δική τους κουλτούρα. Με βάση το δικό τους σκεπτικό όμως, της δύναμης, της σταθερότητας και της κομψότητας, το TTLBT μένει πιστό στην ονομασία του.
Ο δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας, παράλληλα τοποθετημένος στο έδαφος, αποδίδει 45,5 ίππους και 5 kg.m ροπής χρησιμοποιώντας φυγοκεντρικό συμπλέκτη σε μπάνιο του λαδιού κινητήρα. Η τοποθέτησή του στο κέντρο του σκούτερ με το ρεζερβουάρ από πάνω συγκεντρώνει το κέντρο βάρους κοντά στο γεωμετρικό κέντρο δίνοντας ένα ουδέτερο σύνολο που μπορεί εύκολα να υπακούσει στη γρήγορη οδήγηση, ανεξαρτήτως του στιλ οδήγησης.
Η σέλα είναι χαμηλά τοποθετημένη στα 780 χλστ από το έδαφος και ενιαία με του συνεπιβάτη, με το διαχωριστικό να ρυθμίζεται σε 3 θέσεις, οριοθετώντας τον χώρο αναβάτη-συνεπιβάτη στο επιθυμητό για τον καθένα. Ανοιγόμενη από μπροστά προς τα πίσω, αποκαλύπτει έναν αποθηκευτικό χώρο για ένα full-face κράνος, την ίδια στιγμή που το κεντρικά τοποθετημένο ρεζερβουάρ έχει 16 λίτρα χωρητικότητας, δηλαδή ικανοποιητική ποσότητα βενζίνης ώστε είτε στην καθημερινή χρήση να καλύπτεις μεγάλες αποστάσεις χωρίς καθημερινό γέμισμα, είτε στα ταξίδια να μεγαλώσεις τον χρόνο μεταξύ των απαραίτητων στάσεων.
Μιλώντας για ταξιδιωτική χρήση είναι σημαντικό πως υπάρχει cruise control που ενεργοποιείται βέβαια από τα 50 χ.α.ω και μέχρι τα 130 χ.α.ω και, αν κάποιος θέλει να ρυθμίζει πάνω-κάτω από τα κουμπιά, τότε ας σημειώσει πως αυτό γίνεται με βήμα 2 χιλιομέτρων. Αντίστοιχα καλοδεχούμενος είναι ο εξοπλισμός με τα θερμαινόμενα γκριπ σε 4 βαθμίδες και την ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα με συνολική απόσταση 126χλστ. Τα θερμαινόμενα γκριπ φτάνουν μέχρι 50ο C που σημαίνει πως ακόμη και το πιο χοντρό γάντι, δεν θα είναι εμπόδιο στη λειτουργία τους.
Το πακέτο ηλεκτρονικών επεκτείνεται με επώνυμα βοηθήματα οδήγησης από τη Bosch με προσαρμογή στην κλίση της μοτοσυκλέτας. Έχουμε λοιπόν Cornering ABS και Traction Control το οποίο εύκολα απενεργοποιείται. Η λειτουργία τους βασίζεται στην μονάδα 9.3 της Bosch άρα δεν είναι τελευταίας γενιάς, όμως πλήρως επαρκεί για τα δεδομένα της κατηγορίας αυτής και των αναγκών που δημιουργεί η δεδομένη ιπποδύναμη.
Από την στιγμή που υπάρχουν τα ηλεκτρονικά που διαβάζουν την κλίση του σκούτερ, εύκολο ήταν να προστεθεί και αντίστοιχα ελεγχόμενη δέσμη φωτός στους εμπρόσθιους προβολείς ώστε να φωτίζουν καλύτερα το εσωτερικό της στροφής χωρίς όμως να ενοχλούν όσους έρχονται από το αντίθετο ρεύμα. Αυτό σημαίνει πως ανάβουν διαδοχικά τα LED εσωτερικά καθορίζοντας το εύρος της δέσμης, από τις 13ο κλίσης και πάνω, οπότε δεν αρχίζουν να παίζουν τα φώτα πλαγιάζοντας απλά στο πλαϊνό σταντ.
Υπάρχει και ασύρματο κλειδί το οποίο είναι εξοπλισμένο με σύστημα NFC οπότε, αν τελειώσει η μπαταρία του ή αν υπάρχει πρόβλημα στον δέκτη του σκούτερ, τότε ακουμπάς το κλειδί εσωτερικά του φαίρινγκ στο ύψος της τροφοδοσίας αέρα και ξεκλειδώνεις, όπως δηλαδή συμβαίνει στη συντριπτική πλειοψηφία των μοντέλων μοτοσυκλετών και σκούτερ με ασύρματο κλειδί. Υπάρχει βέβαια και φυσικό κλειδί που αποκαλύπτεται εύκολα.
Υπάρχουν δύο χαρτογραφήσεις κινητήρα, η πλήρους δύναμης και μία με πιο ομαλή απόκριση που κρατά τις στροφές έως τις 5.500 για να μη γλιστρά εύκολα ο πίσω τροχός. Η εναλλαγή όμως γίνεται μέσα από καταστάσεις λειτουργίας όπου οι δύο πρώτες είναι ακριβώς ίδιες, απλά η κίτρινη είναι με ενεργό το Traction Control και η μπλε χωρίς. Δεν απενεργοποιείται το Traction Control από κάποιον διακόπτη για αυτή τη δουλειά, ενώ η παρέμβασή του είναι αρκετά ήπια ώστε να μην έχει μεγάλο νόημα η κατάσταση λειτουργίας “RAIN”. Φυσικά αυτό ισχύει στη φανταστική άσφαλτο με την οποία είναι στρωμένη η Σαρδηνία, ένας από τους λόγους επιλογής της ως μοτοσυκλετιστικού τουρισμού. Θα δούμε σε δοκιμή στην Ελλάδα την παρέμβαση του traction control, σε συνδυασμό με την αναγκαιότητα της χαρτογράφησης “RAIN”.
Η έγχρωμη οθόνη TFT 7 ιντσών προσφέρει πλήρη συνδεσιμότητα μέσω Bluetooth με διπλή σύνδεση για κινητό και ακουστικά. Υπάρχει και καλύτερος τρόπος με Apple CarPlay για κατόχους IPhone. Δεν υπάρχει αντίστοιχα το Android Auto που δεν δίνει -ακόμη- πιστοποίηση για τοποθέτηση σε δίκυκλα. Από τους διακόπτες ο αναβάτης μπορεί κάλλιστα να ρυθμίσει ένταση μουσικής, πλοήγηση στο μενού κτλ, ακόμη και να καλέσει στη Siri για φωνητικές εντολές που φυσικά η επιτυχία της εκτέλεσής τους είναι ανάλογη του τρόπου ομιλίας, του περιβάλλοντος και του πόσο αθόρυβο ή όχι είναι το κράνος, καθώς και στην ποιότητα του μικροφώνου της ενδοεπικοινωνίας που έχει επιλέξει ο αναβάτης. Υπάρχουν τρεις διαφορετικές εμφανίσεις για το μενού της οθόνης και τις χαρακτηρίζει πλήρως η πολυφωνία και τα έντονα χρώματα που για ορισμένους αναβάτες είναι κουραστικό.
Η SYM ήθελε οι πλαϊνές βαλίτσες να μην προεξέχουν πολύ από το φαίρινγκ ώστε η ευελιξία να παραμένει και να μην τις αφαιρεί ο αναβάτης, ουσιαστικά ακυρώνοντας μία βασική διαφορά από την πιο σπορ έκδοση. Για αυτό έχουν 14,4 και 13,6 λίτρα χωρητικότητας ενώ, παρόλο που η πρόθεση είναι να μην τις αφαιρείς συχνά, η τοποθέτησή τους είναι πανεύκολη, όπως και το αντίστροφο. Ευρύχωρο ντουλαπάκι εμπρός και κεντρική τοποθέτηση USB φόρτισης για πρόσθετο εξοπλισμό, με καλή συναρμογή για κάθε ανοιγόμενο πορτάκι κλείνοντας χωρίς να χρειάζεται να κοπανάς για δεύτερη φορά.
Για εκείνον που θέλει να παραμείνει στην οικογένεια των σκούτερ θέλοντας να προσθέσει περισσότερα ταξίδια, το νέο TTLBT είναι μία ιδιαίτερα ελκυστική επιλογή, τόσο οδηγικά και σε ευκολίες φόρτωσης, όσο και από πλευράς εξοπλισμού. Με μπόλικο χώρο στη σέλα για δύο άτομα, με τον δεύτερο να μην κάθεται πίσω αλλά πάνω από τον άξονα του πίσω τροχού, επηρεάζοντας λιγότερο τη συμπεριφορά στην οδήγηση και μία μεγάλη σχάρα για μπόλικες αποσκευές, το TTLBT είναι έτοιμο για αποδράσεις του Σαββατοκύριακου συνεχίζοντας να αποτελεί το καθημερινό όχημα όλες τις άλλες ημέρες.
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Κινητήρας
Δικύλινδρος εν σειρά, τετράχρονος υγρόψυκτος, οριζόντια τοποθετημένος, με δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο
Χωρητικότητα
508 c.c.
Διάμετρος x Διαδρομή
68 x 70 mm
Ιπποδύναμη
33.5 kW (45,5 PS – 44 hp) / 6,750 rpm
Ροπή
49.9 Nm (5 kg.m) / 5,250 rpm
Τροφοδοσία
E.F.I.
Μετάδοση
C.V.T.
Ανάρτηση Εμπρός
Ανεστραμμένο πιρούνι 41 χλστ με διαδρομή 109 χλστ.
