Ducati Hypermotard 939/SP - Δείτε το video της δοκιμής!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/5/2016

Δοκιμάσαμε αποκλειστικά το νέο Hypermotard 939 στους δρόμους της Ισπανίας και την έκδοση SP στην πίστα. Μετά από την αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος 557, δείτε τώρα το video από την δοκιμή του!

Η νέα αύξηση κυβισμού για τα Hypermotard, ήταν ίσως αυτό που χρειαζόταν για να φτάσουν έπειτα από δέκα χρόνια ζωής να βρουν για πρώτη φορά την ακριβή τους ταυτότητα. Αν υπολογίσεις ότι είδαμε το πρωτότυπο το 2005 και κυκλοφόρησε στους δρόμους το 2007, μπορείς να πεις ότι φέτος κλείνουν ατύπως μία δεκαετία ζωής, και μάλιστα ταραχώδη, με σκαμπανεβάσματα στον κυβισμό τους. Μπορεί στην Ελλάδα να έχουμε ξεχάσει ότι υπάρχει η κατηγορία supermotard, που είναι το λιγότερο σε μία χώρα που έτσι κι αλλιώς ο αθλητισμός πάσχει σε όλες του τις μορφές, όμως στην υπόλοιπη Ευρώπη το άθλημα αυτό πηγαίνει πολύ καλύτερα από τα δικά μας δεδομένα. Κυρίως σε Ιταλία και Ισπανία, οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που η Ducati έφτιαξε δέκα χρόνια πριν το πιο άγριο supermotard, ονομάζοντάς το πολύ σωστά: Hypermotard! Με περισσότερα από χίλια κυβικά, ελαφρύτερο από το σημερινό 939 αλλά και με λιγότερα άλογα, το πρώτο μεγάλο Hypermotard ήταν μία δύσκολη μοτοσυκλέτα για κάθε μέρα και απαιτητική στην πίστα.

Λίγοι ήταν εκείνοι που μπορούσαν να κυνηγήσουν τον ρυθμό στην πίστα, κατά τον οποίο η μοτοσυκλέτα φανέρωνε τα πλεονεκτήματά της, ενώ σε καθημερινή χρήση η άκαμπτη συμπεριφορά της κούραζε γρήγορα τους περισσότερους αναβάτες. Κι όπως συνήθως συμβαίνει στις μοτοσυκλέτες, για αυτούς ακριβώς τους λόγους που αναφέρονται παραπάνω, εκείνο το πρώτο Hypermotard απέκτησε φήμη και κοινό, ώστε λίγο αργότερα να γίνει μία κατηγορία από μόνο του...

Η Ducati βλέποντας το ενδιαφέρον του κόσμου για αυτές τις μοτοσυκλέτες, κι ακούγοντας τα πράγματα που θα ήθελαν να βελτιωθούν, πέρασε μία περίοδο αυξομείωσης του κυβισμού, ενώ παράλληλα γεννήθηκαν περισσότερα μοντέλα, όπως το «λίγο τουριστικό – πιο καθημερινό» Hyperstrada κι έτσι τα Hypermotard έγιναν οικογένεια. Όταν τους ακολούθησε κατά πόδας και ο ανταγωνισμός, όπως η MV Agusta με Rivale και Stradale, τα Hypermotard έγιναν και κατηγορία μοτοσυκλετών, και όχι απλά κατηγορία στην γκάμα της Ducati. Όλη αυτή η πορεία μας φέρνει πλέον στο Hypermotard 939, που έχει την ίδια μέγιστη ιπποδύναμη με το απερχόμενο 821, αλλά πιο γεμάτη απόκριση σε όλες τις στροφές, και για πρώτη φορά η ροπή του είναι τόσο κοντά στο πρώτο Hypermotard 1100. Ελάχιστα βαρύτερο από το 821, με μικρότερο μεταξόνιο και επανασχεδιασμένο παντού, το Hypermotard 939 -των 937 κυβικών- υποσχόταν να είναι το πιο διασκεδαστικό και συνάμα ευκολοδήγητο Hyper, που έχει φτιαχτεί ως τώρα. Για να το διαπιστώσουμε, πήγαμε στην Βαρκελώνη σε μία γνώριμη πίστα από τις παρουσιάσεις, φαρδιά και με ανοικτές στροφές ενώ έβρεχε καταρρακτωδώς, στοιχεία δηλαδή που τοποθετούνται διαμετρικά αντίθετα από όλα όσα πρεσβεύει το Hypermotard…

Αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος Απριλίου (τ.557)...

Δείτε το video της δοκιμής:

 

 

 

 

 

 

 

 

BMW M1300GS: Από το 2019 το ακούμε, μόλις εμφανίστηκε για πρώτη φορά!

Ήταν θέμα χρόνου η περιποίηση της σειράς Μ να συναντήσει το GS
bmw-m1300gs-spy
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Το 2019 η BMW είχε κατοχυρώσει στην Υπηρεσία Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (EUIPO) τις ονομασίες Μ1000RR, M1000XR και Μ1300GS. Αυτή ήταν ουσιαστικά η πρώτη δήλωση των Γερμανών πως σκόπευαν να επεκτείνουν τις χάρες της σειράς Μ και στις μοτοσυκλέτες τους, μετά τα αυτοκίνητα.

Ήταν όμως και κάτι παραπάνω, καθώς τότε η BMW είχε μόλις δείξει το R1250GS και φυσικά η δήλωση για ένα Μ1300GS δεν είχε εκληφθεί ως μήνυμα από το μέλλον της γερμανικής γκάμας, αλλά ως ένδειξη πως το M GS θα έχει μεγαλύτερο και ισχυρότερο κινητήρα.

Σήμερα γνωρίζουμε πως δεν έχουν έτσι τα πράγματα και πως οι Μ μοτοσυκλέτες κερδίζουν απόδοση χάρη σε περιποιήσεις και καλούδια στους κινητήρες τους, όχι όμως μέσω αύξησης κυβισμού. Όχι μέχρι τώρα τουλάχιστον, με βάση την εμπειρία των Μ1000RR και M1000XR που έχουν ήδη ενταχθεί στη γκάμα της εταιρείας.

Το M1300GS δεν έχει εμφανιστεί ακόμη, αλλά πλέον έχει αποκτήσει το αναμενόμενο νόημα έχοντας ήδη στην αγορά την τελευταία γενιά R1300GS.

Στο μεταξύ, το όνομα αυτό είχε επανεμφανιστεί το 2022 στην επικαιρότητα της BMW μέσω μιας λίστας στην ιστοσελίδα της, η οποία περιείχε τόσο τα R1300GS και M1300GS, αλλά και ένα R1400GS, μοντέλο που επίσης δεν έχει εμφανιστεί ακόμη και μάλλον αφήνει να εννοηθεί πως θα είναι το επόμενο βήμα του μεγάλου GS, όποτε η BMW αποφασίσει να το κάνει.

Πριν όμως πάμε σε μια υποθετική νέα γενιά 1400, έχουμε την πρώτη ένδειξη πως το M1300GS πλησιάζει στην πραγματικότητά μας, καθώς εμφανίστηκε μια αρκούντως “ύποπτη” φωτογραφία στον γερμανικό Τύπο.

Η μπλε κουκούλα μας κρύβει το περισσότερο ενδιαφέρον, αλλά οι ενδείξεις είναι εκεί και δένουν άριστα με την ιστορία που αναφέραμε στις προηγούμενες αράδες.

Η μπλε δαγκάνα Μ που διακρίνεται καθαρά μπροστά δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες, ενώ είναι εξίσου σαφές πως πρόκειται για μια μεγάλη on-off με τρακτερωτά λάστιχα και πιθανότατα boxer κινητήρα, κρίνοντας από τη διαδρομή της εξάτμισης που διακρίνεται στην αριστερή πλευρά του κινητήρα.

Αυτή είναι η πρώτη θέαση της μοτοσυκλέτας που κατά πάσα πιθανότητα είναι το Μ1300GS, μετά από κάμποσα χρόνια θεωριών, φημών και ψηφιακών σχεδίων. Να το περιμένουμε άραγε στη γκάμα του 2027; Θα το γνωρίζουμε στους επόμενους λίγους μήνες.

Ετικέτες