Ducati Hypermotard 939/SP - Δείτε το video της δοκιμής!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/5/2016

Δοκιμάσαμε αποκλειστικά το νέο Hypermotard 939 στους δρόμους της Ισπανίας και την έκδοση SP στην πίστα. Μετά από την αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος 557, δείτε τώρα το video από την δοκιμή του!

Η νέα αύξηση κυβισμού για τα Hypermotard, ήταν ίσως αυτό που χρειαζόταν για να φτάσουν έπειτα από δέκα χρόνια ζωής να βρουν για πρώτη φορά την ακριβή τους ταυτότητα. Αν υπολογίσεις ότι είδαμε το πρωτότυπο το 2005 και κυκλοφόρησε στους δρόμους το 2007, μπορείς να πεις ότι φέτος κλείνουν ατύπως μία δεκαετία ζωής, και μάλιστα ταραχώδη, με σκαμπανεβάσματα στον κυβισμό τους. Μπορεί στην Ελλάδα να έχουμε ξεχάσει ότι υπάρχει η κατηγορία supermotard, που είναι το λιγότερο σε μία χώρα που έτσι κι αλλιώς ο αθλητισμός πάσχει σε όλες του τις μορφές, όμως στην υπόλοιπη Ευρώπη το άθλημα αυτό πηγαίνει πολύ καλύτερα από τα δικά μας δεδομένα. Κυρίως σε Ιταλία και Ισπανία, οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που η Ducati έφτιαξε δέκα χρόνια πριν το πιο άγριο supermotard, ονομάζοντάς το πολύ σωστά: Hypermotard! Με περισσότερα από χίλια κυβικά, ελαφρύτερο από το σημερινό 939 αλλά και με λιγότερα άλογα, το πρώτο μεγάλο Hypermotard ήταν μία δύσκολη μοτοσυκλέτα για κάθε μέρα και απαιτητική στην πίστα.

Λίγοι ήταν εκείνοι που μπορούσαν να κυνηγήσουν τον ρυθμό στην πίστα, κατά τον οποίο η μοτοσυκλέτα φανέρωνε τα πλεονεκτήματά της, ενώ σε καθημερινή χρήση η άκαμπτη συμπεριφορά της κούραζε γρήγορα τους περισσότερους αναβάτες. Κι όπως συνήθως συμβαίνει στις μοτοσυκλέτες, για αυτούς ακριβώς τους λόγους που αναφέρονται παραπάνω, εκείνο το πρώτο Hypermotard απέκτησε φήμη και κοινό, ώστε λίγο αργότερα να γίνει μία κατηγορία από μόνο του...

Η Ducati βλέποντας το ενδιαφέρον του κόσμου για αυτές τις μοτοσυκλέτες, κι ακούγοντας τα πράγματα που θα ήθελαν να βελτιωθούν, πέρασε μία περίοδο αυξομείωσης του κυβισμού, ενώ παράλληλα γεννήθηκαν περισσότερα μοντέλα, όπως το «λίγο τουριστικό – πιο καθημερινό» Hyperstrada κι έτσι τα Hypermotard έγιναν οικογένεια. Όταν τους ακολούθησε κατά πόδας και ο ανταγωνισμός, όπως η MV Agusta με Rivale και Stradale, τα Hypermotard έγιναν και κατηγορία μοτοσυκλετών, και όχι απλά κατηγορία στην γκάμα της Ducati. Όλη αυτή η πορεία μας φέρνει πλέον στο Hypermotard 939, που έχει την ίδια μέγιστη ιπποδύναμη με το απερχόμενο 821, αλλά πιο γεμάτη απόκριση σε όλες τις στροφές, και για πρώτη φορά η ροπή του είναι τόσο κοντά στο πρώτο Hypermotard 1100. Ελάχιστα βαρύτερο από το 821, με μικρότερο μεταξόνιο και επανασχεδιασμένο παντού, το Hypermotard 939 -των 937 κυβικών- υποσχόταν να είναι το πιο διασκεδαστικό και συνάμα ευκολοδήγητο Hyper, που έχει φτιαχτεί ως τώρα. Για να το διαπιστώσουμε, πήγαμε στην Βαρκελώνη σε μία γνώριμη πίστα από τις παρουσιάσεις, φαρδιά και με ανοικτές στροφές ενώ έβρεχε καταρρακτωδώς, στοιχεία δηλαδή που τοποθετούνται διαμετρικά αντίθετα από όλα όσα πρεσβεύει το Hypermotard…

Αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος Απριλίου (τ.557)...

Δείτε το video της δοκιμής:

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.