Ducati Hypermotard 939/SP - Δείτε το video της δοκιμής!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/5/2016

Δοκιμάσαμε αποκλειστικά το νέο Hypermotard 939 στους δρόμους της Ισπανίας και την έκδοση SP στην πίστα. Μετά από την αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος 557, δείτε τώρα το video από την δοκιμή του!

Η νέα αύξηση κυβισμού για τα Hypermotard, ήταν ίσως αυτό που χρειαζόταν για να φτάσουν έπειτα από δέκα χρόνια ζωής να βρουν για πρώτη φορά την ακριβή τους ταυτότητα. Αν υπολογίσεις ότι είδαμε το πρωτότυπο το 2005 και κυκλοφόρησε στους δρόμους το 2007, μπορείς να πεις ότι φέτος κλείνουν ατύπως μία δεκαετία ζωής, και μάλιστα ταραχώδη, με σκαμπανεβάσματα στον κυβισμό τους. Μπορεί στην Ελλάδα να έχουμε ξεχάσει ότι υπάρχει η κατηγορία supermotard, που είναι το λιγότερο σε μία χώρα που έτσι κι αλλιώς ο αθλητισμός πάσχει σε όλες του τις μορφές, όμως στην υπόλοιπη Ευρώπη το άθλημα αυτό πηγαίνει πολύ καλύτερα από τα δικά μας δεδομένα. Κυρίως σε Ιταλία και Ισπανία, οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που η Ducati έφτιαξε δέκα χρόνια πριν το πιο άγριο supermotard, ονομάζοντάς το πολύ σωστά: Hypermotard! Με περισσότερα από χίλια κυβικά, ελαφρύτερο από το σημερινό 939 αλλά και με λιγότερα άλογα, το πρώτο μεγάλο Hypermotard ήταν μία δύσκολη μοτοσυκλέτα για κάθε μέρα και απαιτητική στην πίστα.

Λίγοι ήταν εκείνοι που μπορούσαν να κυνηγήσουν τον ρυθμό στην πίστα, κατά τον οποίο η μοτοσυκλέτα φανέρωνε τα πλεονεκτήματά της, ενώ σε καθημερινή χρήση η άκαμπτη συμπεριφορά της κούραζε γρήγορα τους περισσότερους αναβάτες. Κι όπως συνήθως συμβαίνει στις μοτοσυκλέτες, για αυτούς ακριβώς τους λόγους που αναφέρονται παραπάνω, εκείνο το πρώτο Hypermotard απέκτησε φήμη και κοινό, ώστε λίγο αργότερα να γίνει μία κατηγορία από μόνο του...

Η Ducati βλέποντας το ενδιαφέρον του κόσμου για αυτές τις μοτοσυκλέτες, κι ακούγοντας τα πράγματα που θα ήθελαν να βελτιωθούν, πέρασε μία περίοδο αυξομείωσης του κυβισμού, ενώ παράλληλα γεννήθηκαν περισσότερα μοντέλα, όπως το «λίγο τουριστικό – πιο καθημερινό» Hyperstrada κι έτσι τα Hypermotard έγιναν οικογένεια. Όταν τους ακολούθησε κατά πόδας και ο ανταγωνισμός, όπως η MV Agusta με Rivale και Stradale, τα Hypermotard έγιναν και κατηγορία μοτοσυκλετών, και όχι απλά κατηγορία στην γκάμα της Ducati. Όλη αυτή η πορεία μας φέρνει πλέον στο Hypermotard 939, που έχει την ίδια μέγιστη ιπποδύναμη με το απερχόμενο 821, αλλά πιο γεμάτη απόκριση σε όλες τις στροφές, και για πρώτη φορά η ροπή του είναι τόσο κοντά στο πρώτο Hypermotard 1100. Ελάχιστα βαρύτερο από το 821, με μικρότερο μεταξόνιο και επανασχεδιασμένο παντού, το Hypermotard 939 -των 937 κυβικών- υποσχόταν να είναι το πιο διασκεδαστικό και συνάμα ευκολοδήγητο Hyper, που έχει φτιαχτεί ως τώρα. Για να το διαπιστώσουμε, πήγαμε στην Βαρκελώνη σε μία γνώριμη πίστα από τις παρουσιάσεις, φαρδιά και με ανοικτές στροφές ενώ έβρεχε καταρρακτωδώς, στοιχεία δηλαδή που τοποθετούνται διαμετρικά αντίθετα από όλα όσα πρεσβεύει το Hypermotard…

Αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος Απριλίου (τ.557)...

Δείτε το video της δοκιμής:

 

 

 

 

 

 

 

 

Royal Enfield Himalayan 750: Από πρωτότυπα σε scrap

Σειρά πρωτότυπων μοτοσυκλετών Himalayan 750 στην ανακύκλωση
Himalayan 750
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/8/2026

Η εικόνα αρκετών σχεδόν καινούργιων Royal Enfield Himalayan 750 σε χώρο απόσυρσης στη Βρετανία προκάλεσε ερωτήματα, όμως η παρουσία τους εκεί φαίνεται να συνδέεται με τη συνήθη διαδικασία καταστροφής πρωτοτύπων μετά την ολοκλήρωση της εξέλιξής τους.

Οι φωτογραφίες δείχνουν αρκετές μοτοσυκλέτες εξέλιξης Himalayan 750 να βρίσκονται σε εγκαταστάσεις ανακύκλωσης και απόσυρσης στη Βρετανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μοτοσυκλέτες είχαν μεταφερθεί εκεί από το Bruntingthorpe, ενώ το συγκεκριμένο πρωινό φέρεται να έφτασαν μερικές ακόμη μοτοσυκλέτες της Royal Enfield. Φαίνεται ότι πρόκειται για μοτοσυκλέτες προπαραγωγής ή δοκιμών χωρίς πολλά χιλιόμετρα.

Η τοποθεσία έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς στο Bruntingthorpe του Leicestershire βρίσκεται το Βρετανικό Τεχνολογικό Κέντρο της Royal Enfield. Το κέντρο αυτό συνεργάζεται με τις εγκαταστάσεις εξέλιξης της εταιρείας στην Ινδία και συμμετέχει στην ανάπτυξη και στις δοκιμές νέων μοντέλων.

Το γεγονός ότι οι μοτοσυκλέτες φαίνονται πλήρως λειτουργικές προκάλεσε ερωτηματικά σχετικά με το γιατί δεν πωλούνται ή δεν αξιοποιούνται τα εξαρτήματά τους. Σύμφωνα με την ίδια ανάρτηση, ο υπεύθυνος της εγκατάστασης φέρεται να ανέφερε ότι δεν επιτρέπεται η αφαίρεση ή πώληση ούτε ενός εξαρτήματος από τις συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το συμβόλαιο καταστροφής τους.

Η πρακτική αυτή δεν είναι ασυνήθιστη στον χώρο της μοτοσυκλέτας και των αυτοκινήτων. Τα πρωτότυπα εξέλιξης μπορεί να χρησιμοποιούν εξαρτήματα που δεν έχουν εγκριθεί για παραγωγή, διαφορετικές τεχνικές προδιαγραφές ή λύσεις που δεν υπάρχουν στις τελικές μοτοσυκλέτες. Παράλληλα, μπορεί να έχουν υποστεί εστιασμένα σημαντικές καταπονήσεις κατά τη διάρκεια των δοκιμών, ανεξάρτητα από τις χιλιομετρικές ενδείξεις.

Έτσι, όταν ολοκληρωθεί ο ρόλος τους στην εξέλιξη ενός μοντέλου, οι κατασκευαστές συχνά προχωρούν στην καταστροφή τους ώστε να μην επιστρέψουν στην αγορά ως μεταχειρισμένα οχήματα ή να διαρρεύσουν εξαρτήματα και τεχνικές λύσεις που δεν προορίζονται για παραγωγή.

Himalayan 750

Η παρουσία των Himalayan 750 προς ανακύκλωση δεν αποτελεί ούτε εξαίρεση ούτε ασφαλώς κάτι ανησυχητικό για το νέο μοντέλο. Αντίθετα, είναι πιθανό να σημαίνει ότι συγκεκριμένα πρωτότυπα ολοκλήρωσαν τον κύκλο δοκιμών τους και πλέον δεν χρειάζονται στο πρόγραμμα εξέλιξης.

Η Himalayan 750 αναμένεται να τοποθετηθεί πάνω από την Himalayan 450 και να αποτελέσει τη νέα κορυφαία adventure touring μοτοσυκλέτα της Royal Enfield. Οι μέχρι τώρα κατασκοπευτικές φωτογραφίες έχουν αποκαλύψει μεγαλύτερο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, μεγάλο ρεζερβουάρ, ψηλή ζελατίνα και εργονομία προσανατολισμένη στην περιπέτεια.

Στα πρωτότυπα έχουν επίσης εμφανιστεί ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι, πίσω μονό αμορτισέρ και δύο εμπρός δίσκοι, ενώ η Royal Enfield φαίνεται να εξετάζει διαφορετικούς συνδυασμούς τροχών και ελαστικών κατά τη διάρκεια της εξέλιξης.

Ο νέος κινητήρας αναμένεται να έχει κυβισμό περίπου 750 κυβικών εκατοστών και συνιστά εξέλιξη της υπάρχουσας πλατφόρμας 648 κυβικών της Royal Enfield. Παράλληλα, ο μεγαλύτερος δικύλινδρος κινητήρας αναμένεται να χρησιμοποιηθεί και ως βάση για άλλα μελλοντικά μοντέλα της εταιρείας, όπως το Continental GT που έχουμε ήδη δει.

Η καταστροφή πρωτοτύπων μετά την ολοκλήρωση των δοκιμών αποτελεί καθιερωμένη πρακτική και άλλων κατασκευαστών, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, στο συγκεκριμένο scrapyard έχουν καταλήξει στο παρελθόν και μοτοσυκλέτες εξέλιξης της Triumph.

Για τους φίλους της Royal Enfield πάντως, η εικόνα πολλών Himalayan 750 προς απόσυρση, πριν ακόμη φτάσει το μοντέλο στην παραγωγή, μπορεί να μοιάζει περίεργη. Οι συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες μπορεί να φαίνονται σχεδόν καινούργιες, όμως στην πραγματικότητα αποτέλεσαν εργαλεία εξέλιξης και, αφού ολοκλήρωσαν την αποστολή τους, οδηγούνται πλέον στην οριστική καταστροφή.