Amarok P1: Από τον Καναδά

Από το

Μαύρο Σκύλο

24/5/2011

Η Amarok P1 είναι η πρώτη αγωνιστική ηλεκτροκίνητη μοτοσυκλέτα που φτιάχνεται στον Καναδά. H Amarok είναι μια εταιρεία που έχει ιδρύσει ο βραβευμένος σχεδιαστής Michael Uhlarik -έχει σχεδιάσει το Yamaha MT-03 αλλά και μοντέλα από τη σειρά των TZR- με αντικείμενο τις συμβουλές και την εξέλιξη σχεδίων για το κλάδο της βιομηχανίας μοτοσυκλετών. Η αγωνιστική μοτοσυκλέτα που παρουσίασαν πρόκειται να λάβει μέρος σε αγώνα του πρωταθλήματος TTXGP το καλοκαίρι. Η κατασκευή της είναι ριζοσπαστική και διαφορετική από όσα βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην εξέλιξη των μοτοσυκλετών, ηλεκτρικών ή όχι. H βασική έμπνευση που είχαν όταν άρχισαν να την σκέφτονται στο τέλος του 2009, έρχεται από την αεροναυπηγική και έτσι άρχισαν να θέλουν το πλαίσιο, τις μπαταρίες και το φαίρινγκ σε μια ενιαία δομή. Με λίγα μέσα και δίχως μεγάλους προϋπολογισμούς η Amarok εξέλιξε και παρουσίασε την μοτοσυκλέτα της, η οποία πράγματι είναι διαφορετική. Δεν έχει πλαίσιο -με τη συμβατική έννοια- αφού ένα αλουμινένιο “κουτί” είναι ταυτόχρονα το φαίρινγκ, κουβαλάει τις μπαταρίες και πάνω του βιδώνεται το αρθρωτό μπροστινό σύστημα. Η P1 ζυγίζει 147 κιλά ενώ η P2 που θέλουν να παρουσιάσουν το τελευταίο τρίμηνο της χρονιάς έχει ως στόχο τα 125 κιλά. Οι μπαταρίες που βρίσκονται μέσα στο αλουμινένιο monocoque είναι λιθίου και αποθηκεύουν ενέργεια 7,5KwH. Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί δυο κινητήρες της -επίσης καναδικής- Agni και συγκεκριμένα τον τύπο 95R. Πρόκειται για κινητήρα που λειτουργεί με συνεχές ρεύμα και αποδίδει ισχύ 22 ίππων, ενώ με αυξημένη τάση μπορεί να δώσει 40 αλλά για πέντε δευτερόλεπτα μόνο. Με την συνολική απόδοση των δυο κινητήρων να φθάνει στους 45 ίππους -και στιγμιαία όμως τους 80- η πρωτότυπη αυτή ηλεκτροκίνητη απέχει ακόμη πολύ από τα όρια του σχεδιασμού της που προσδιορίζονται σε σχέση ισχύος/βάρους αντίστοιχη των κατηργημένων πλέον δίχρονων GP250. Μπορεί να έχει δρόμο μπροστά της - οι μοτοσυκλέτες με τους κινητήρες βενζίνης των 250 κυβικών απέδιδαν εκατό ίππους και ζύγιζαν εκατό κιλά - αλλά και σε αυτήν ακόμη την πρώτη της μορφή φέρνει φρέσκιες ιδέες για το πώς μπορούν να φτιάχνονται οι μελλοντικές μοτοσυκλέτες. Απλές και ελαφριές χωρίς πολύπλοκες μεθόδους και υλικά, αλλά και εύκολες στη συντήρηση και την επισκευή. Άλλωστε αυτές είναι και οι αρετές γενικότερα των κατασκευών στον Καναδά με τη μεγάλη έκταση και τις αντίξοες συνθήκες.

Honda: Στην ιαπωνική αγορά τα CB400 Super Four και CBR400RR Four με E-Clutch - Tιμές και διαθεσιμότητα - Τι ξέρουμε για Ευρώπη

Παραμένει το μυστήριο σχετικά με τί και αν θα εξαχθεί προς δυσμάς
Honda 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/7/2026

Η Honda ανακοίνωσε στην Ιαπωνία πως σύντομα θα ξεκινήσει η εμπορική διάθεση των νέων CB400 Super Four και CBR400RR Four στη χώρα, αμφότερα με E-Clutch και δίχως έκδοση με συμβατική μετάδοση ως τώρα.

Οι δύο μοτοσυκλέτες βασίζονται στα ανάλογα CB500 Super Four και CBR500RR Four που κατασκευάζονται στην Κίνα και έχουν ήδη έναν χρόνο στην εκεί αγορά, ενώ τα 400άρια ανάλογά τους φτιάχνονται (για την ακρίβεια, συναρμολογούνται) στην Ιαπωνία και ως τώρα είχαν παρουσιαστεί ως πρωτότυπα.

Πλέον με τη νέα ανακοίνωση που εξέδωσε πριν λίγες μέρες η Honda ουσιαστικά αποκαλύπτει τις ημερομηνίες που θα ξεκινήσουν να πωλούνται οι δύο 400άρες εκδόσεις: στις 21 Αυγούστου θα αρχίσει το CB400 Super Four E-Clutch και στις 18 Σεπτεμβρίου το CBR400RR Four E-Clutch.

Οι δε τιμές τους στην Ιαπωνία ανακοινώθηκαν ως εξής:

CB400 Super Four E-Clutch: 998.800 γιεν, ή περίπου 5.400 ευρώ (ισοτιμία 17/7/2026)

CBR400RR Four E-Clutch: 1.199.000 γιεν, ή περίπου 6.500 ευρώ.

Επειδή η τιμολόγηση αυτή δεν είναι εύκολο να αντιστοιχιστεί με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, για να σχηματίσουμε μια πιο καθαρή εικόνα τη συγκρίνουμε με ιαπωνικές τιμές άλλων μοντέλων της Honda που κυκλοφορούν και στη χώρα μας.

Έτσι το CB400 Super Four E-Clutch κοστολογείται περίπου στα ίδια λεφτά με το NC750X (997.700 γιεν) και το CB650R (1.034.000 γιεν), ενώ το CBR400RR Four E-Clutch παίζει στα ίδια περίπου επίπεδα με τα Rebel 1100 (1.204.500 γιεν), CB750 Hornet E-Clutch (1.149.500 γιεν) και CBR650R E-Clutch (1.155.000 γιεν).

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ωστόσο: θα δούμε στην Ευρώπη τα νέα τετρακύλινδρα και, αν ναι, θα είναι τα ιαπωνικά 400άρια ή τα κινέζικα 500άρια; Απάντηση ακόμη δεν υπάρχει, καθώς η Honda δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της.

Έχουμε πάντως δύο ενδείξεις. Η πρώτη είναι η απουσία των μοντέλων αυτών από την πρόσφατη EICMA, ενώ η ερχόμενη έκθεση τον Νοέμβρη θα μπορούσε να μας προσφέρει την οριστική απάντηση εφόσον η Honda τα φέρει εκεί σε Euro 5+ μορφή.

Η δεύτερη πηγάζει από την ανακοίνωση της Honda στην Ιαπωνία για τα δύο 400άρια, σύμφωνα με την οποία ανακοινώνει ετήσια παραγωγή 4.600 CB400 Super Four E-Clutch και 2.500 CBR400RR Four E-Clutch, όλα προορισμένα αποκλειστικά για την ιαπωνική αγορά και χωρίς την παραμικρή αναφορά για εξαγωγές – κάτι που πάντα αναγράφεται στα ιαπωνικά δελτία Τύπου της μητρικής Honda όταν η μοτοσυκλέτα πρόκειται να εξαχθεί και σε άλλες αγορές.

Είμαστε λοιπόν ακόμη στο σημείο μηδέν πρακτικά όσον αφορά το ενδεχόμενο να δούμε αυτά τα δύο νέα τετρακύλινδρα στην Ευρώπη, με την ερχόμενη EICMA 2026 να αναδεικνύεται πιθανότατα ως το σημείο-κλειδί στη σχετική επικαιρότητα.