Aprilia RS660: Δοκιμάζεται σε δημόσιο δρόμο!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/2/2020

Μία από τις πολυαναμενόμενες μοτοσυκλέτες για φέτος, η Aprilia RS660, συνεχίζει τις δοκιμές της σε δημόσιο δρόμο, όσο εμείς την περιμένουμε να καταστεί διαθέσιμη. Συνήθως μετά την παρουσίαση ενός μοντέλου στην EICMA, ακολουθεί η παρουσίασή του και λίγο αργότερα ή ταυτόχρονα με την παρουσίασή του, γίνεται διαθέσιμο στους αντιπροσώπους και ξεκινά την εμπορική του πορεία. Αυτή δεν είναι η περίπτωση για το RS660, την πιο σημαντική μοτοσυκλέτα του 2020 όπως την έχουμε χαρακτηρίσει από την πρώτη στιγμή που την είδαμε από κοντά. Η παρουσίασή του αναμένεται να αργήσει μπαίνοντας στο δεύτερο εξάμηνο, όταν και θα -μάλλον- θα γίνει διαθέσιμο στην Ιταλία. Η Aprilia ποντάρει πολύ σε αυτό, καθώς η γκάμα της στις καθημερινές μοτοσυκλέτες χρειάζεται εμπλουτισμό, έχοντας ξεμείνει με τα Dorsoduro και Shiver 900 για πολύ καιρό, ενώ στη μεγάλη διαθέτει μόνο τα RSV4 και Tuono V4 1100.

Με την σειρά μας περιμένουμε το RS660 γιατί -ελπίζουμε να- είναι μία καθημερινή μοτοσυκλέτα που θα μπορεί να οδηγηθεί και στην πίστα, να ταξιδέψεις μαζί της και να βελτιωθείς ως αναβάτης, μια πολυχρηστικότητα που έχει αρχίσει να χάνεται από τις νέες μοτοσυκλέτες που παρουσιάζονται.

Μαζί με αυτό περιμένουμε να καταστήσει προσιτά τα προηγμένα ηλεκτρονικά βοηθήματα, καθώς η Aprilia όχι μόνο βρίσκεται μπροστά στον προγραμματισμό των ηλεκτρονικών βοηθημάτων, κάτι που δεν είναι ευρύτερα γνωστό, ενώ ενδεχομένως εξοπλίσει την RS με βοηθήματα από την RSV4 από όπου, έτσι κι αλλιώς, έρχεται ο μισός κινητήρας…

Βασικοί ανταγωνιστές του RS660 δεν είναι τόσο τα τετρακύλινδρα supersport των 600, αλλά τα δικύλινδρα ή τετρακύλινδρα μεσαία καθημερινά σπορ μοντέλα όπως το CBR650R της Honda, και δεν είναι τυχαίο που η Aprilia το δοκιμάζει παράλληλα με αυτό. Ο χρόνος που επενδύει στην εξέλιξη του RS660 είναι χαρακτηριστικός της σοβαρότητας με την οποία το βλέπει και θέλει να το τοποθετήσει στην κορυφή της κατηγορίας του απ’ την πρώτη στιγμή που θα κυκλοφορήσει στην αγορά.

Γνωρίζουμε ήδη πως για να συγκρατηθεί η τελική τιμή κοντά ή και κάτω από τις 10.000 ευρώ δεδομένου του εξοπλισμού, το μοντέλο παραγωγής δεν διαθέτει τα carbon φαιρινγκ ούτε τις αναρτήσεις της Ohlins, ενώ στο τομέα των φρένων χρησιμοποιεί τις δαγκάνες της Brembo μεν αλλά όχι από το πάνω ράφι στην πλούσια γκάμα που έχει η εταιρεία.

Με το μαρτύριο της σταγόνας, συνεχίζει την πορεία του προς την τελική του έκδοση…

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Μετά τα Speed 400, Scrambler 400 X και XC, Tracker 400 και Thruxton 400 η αγγλική εταιρεία σχεδιάζει να προσθέσει ένα έκτο μέλος στην οικογένεια με τον μονοκύλινδρο κινητήρα της σειράς TR 400 – ή έβδομο, αν συνυπολογίσουμε το Speed T4 που κυκλοφορεί αποκλειστικά στην Ινδία ως φτηνότερη παραλλαγή του Speed 400.

Ο λόγος για ένα μοντέλο με ακόμη πιο κλασική σχεδίαση που παραπέμπει ευθέως στην οικογένεια Modern Classics των Bonneville, πηγαίνοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Speed 400 ένα βήμα πιο πίσω προς το παρελθόν.

Στο υποτιθέμενο Bonneville 400 η Triumph έχει κάνει τα προφανή: συμβατικό πιρούνι με φυσούνες, ακτινωτές ζάντες με λάστιχα που δείχνουν να είναι με αεροθάλαμο (σαμπρέλα), ένα φαινομενικά νέο στρογγυλό όργανο, αλλά και μια σημαντική αλλαγή στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας: δύο αμορτισέρ.

Αυτό το τελευταίο σημείο έχει σημασία, καθώς το υπό δοκιμή μοντέλο που βλέπουμε σήμερα είναι το πρώτο που φορά τέτοια διάταξη πίσω, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πέντε που έχουν ένα κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ, διαφορά που πιθανότατα μεταφράζεται σε άλλο πλαίσιο και ψαλίδι για το Bonneville.

Οι αναφορές του ινδικού Τύπου μοιάζουν διχασμένες ανάμεσα στο ενδεχόμενο να φορά τον νέο κινητήρα των 349 cc ή τον τρέχοντα των 399 cc, γεγονός που συνδέεται με μια νέα συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο και η Triumph να διαθέτει διαφορετικά μοντέλα εντός και εκτός Ινδίας. Ως τώρα οι πληροφορίες που μας έρχονταν από τη Bajaj μιλούσαν για ειλημμένη απόφαση να κυκλοφορεί μια σειρά για όλον τον κόσμο και αυτή προφανώς θα είναι με τα καινούργια μικρότερα μοτέρ των 349 κυβικών, ωστόσο φαίνεται πως το ενδεχόμενο να ακολουθήσει μια πολιτική ανάλογη της ΚΤΜ (με 350 στην Ινδία και 400 στον υπόλοιπο κόσμο) δεν έχει απορριφθεί εντελώς ακόμη.