Με μια ολόκληρη σειρά κινητήρων και μοντέλων που ξεκινούν από τα 125 κυβικά και φτάνουν έως και τα 750, παρατάχτηκε η στρατιά των Benelli στην φετινή έκθεση της EICMA.
Αστέρι στο περίπτερό της ήταν το καινούριο δικύλινδρο 752S. Πρόκειται για μια μοντέρνας σχεδίασης naked μοτοσυκλέτα με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα απόδοσης 82 ίππων στις 9.000 στροφές και 7kgm ροπής στις 6.500. Το πιρούνι εμπρός είναι upside down των 50mm και πίσω έχουμε μονό αμορτισέρ με ρύθμιση προφόρτισης. Τα φρένα είναι ακτινικά με δίσκους 320mm εμπρός και ένα δίσκο πίσω 260mm με δαγκάνα ενός εμβόλου. Φυσικά το ABS είναι στο στάνταρ εξοπλισμό όπως επιβάλει η νομοθεσία της Ε.Ε.
Από την άλλη μεριά, το νέο 402S είναι η πρώτη προσπάθεια της benelli να μπει στην κατηγορία των Power Cruiser. Μπορεί ο δικύλινδρος κινητήρας των 400 κυβικών να έχει 40 ίππους στις 9.000 στροφές και ροπή 3,6kgm στις 7.000, αλλά η εμφάνιση είναι άκρως εντυπωσιακή, θυμίζοντας αρκετά X-Diavel.
Τα φαρδιά ελαστικά, τα φρένα με τους δίσκους μαργαρίτα και το πλαίσιο χωροδικτύωμα, ολοκληρώνουν την δυναμική παρουσία του στο δρόμο.
Στο ίδιο σκεπτικό του οπτικού εντυπωσιασμού με λίγα κυβικά, βασίζεται και το μικρότερο αδερφάκι του TRK 520, που έχει τον γνωστό μονοκύλινδρο των 250 κυβικών και ονομάζεται φυσικά TRK 251. Έχει 26 ίππους στις 9.250 στροφές και 2,16kgm στις 8.000 στροφές
Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
26/6/2026
Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.
Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.
Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.
Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.
Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.
Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;
Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.
Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.
Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.
