Benelli 2022: Ετοιμάζει και V2 On-Off για την μεσαία κατηγορία

Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2021

Η QJ-Benelli είναι από τις ελάχιστες κινέζικες εταιρείες που έως τώρα χρησιμοποιούσε δικής της σχεδίασης και κατασκευής μονοκύλινδρους, δικύλινδρους εν σειρά και τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες.

Αυτή τη φορά όμως φαίνεται πως ακολουθεί το παράδειγμα της πλειοψηφίας των συμπατριωτών της και ετοιμάζει μια νέα On-Off με V2 κινητήρα, ο οποίος στα δικά μας μάτια μοιάζει πολύ με τον V2 της Suzuki που συναντάμε στα V-Strom 650 και SV 650. Δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες αν η QJ-Benelli έχει αγοράσει τα δικαιώματα κατασκευής του κινητήρα από την Suzuki ή αν απλώς ο κινητήρας τους είναι “εμπνευσμένος” από τον κινητήρα της Ιαπωνικής εταιρείας. Ούτε φυσικά είναι σαφές αν θα έχει 650 ή περισσότερα κυβικά.

Και τα δύο σενάρια μπορεί να είναι αληθινά διότι πολύ κατασκευαστές πουλάνε στις κινέζικες εταιρείες τα σχέδια των κινητήρων που σκοπεύουν ή ήδη έχουν αποσύρει από την παραγωγή. Όχι πως οι Κινέζοι έχουν πρόβλημα να αντιγράψουν το οτιδήποτε, αλλά πλέον δεν υπάρχει τόσο μεγάλη ανάγκη να το κάνουν, αφού η αγορά έτοιμης τεχνολογίας έχει γίνει πολύ φτηνή και διαθέσιμη σε όλους.

Η ύπαρξη “ψεύτικων” ψυκτρών είναι η μόνη ορατή διαφορά από τον κινητήρα της Suzuki και η ύπαρξή τους πιθανόν στοχεύει στη δημιουργία και κάποιου cruiser μοντέλου.

Το πλαίσιο είναι ένα κλασσικής σχεδίασης χωροδικτύωμα και μοιάζει με του τελευταίου SV 650 (στα V-Strom και στα πρώτα SV 650 είναι αλουμινένια).

Αισθητικά η μοτοσυκλέτα είναι πιο κοντά στην ευρωπαϊκή κουλτούρα και απουσιάζουν οι σχεδιαστικές υπερβολές. Στα σχέδια η εργονομία της θέσης οδήγησης φαίνεται ίδια φιλοσοφίας με του TRX 502, δηλαδή έχει πολύ μικρό ύψος σέλας και υπερβολικά ψηλά το τιμόνι. Συνολικά η μοτοσυκλέτα δείχνει ογκώδης και με “τουριστικό” χαρακτήρα, κάτι που ενισχύεται από το μεγάλο πλάτος της δίπατης σέλας, το μεγάλου μεγέθους ρεζερβουάρ και φυσικά το πλατύ φαίρινγκ.

Σε επίπεδο εξοπλισμού, έχουμε μηχανισμό που ρυθμίζει το ύψος της ζελατίνας, χούφτες με ενισχυτική μεταλλική μπάρα εξωτερικά, χοντρό upside-down πιρούνι με ακτινικές δαγκάνες, ζάντες με ελαστικά tubeless (19” εμπρός και 17” πίσω), ενσωματωμένες βάσεις για πλαϊνές βαλίτσες, σχάρα και φυσικά οθόνη TFT για τα όργανα.

Στα σχέδια δεν υπάρχουν κάγκελα, ούτε κεντρικό/πλάγιο σταντ, αλλά είναι βέβαιο πως η μοτοσυκλέτα παραγωγής θα τα έχει.

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/3/2026

Με ένα πολύ μικρό VIDEO στα κοινωνικά δίκτυα που δεν αφήνει να φανεί καμία λεπτομέρεια για το μοντέλο, πέρα από την ύπαρξη αερόσακου, η Yamaha προετοιμάζει το έδαφος για αύριο το απόγευμα, όπου θα μας δείξει ένα νέο μοντέλο.

Αποκωδικοποιώντας το VIDEO, έχουμε τον αριθμό των τριών προσώπων, σημαντικό και το κρατάμε, όπως επίσης και την αγωνία ζωγραφισμένη για την μαμά και το παιδί με το καθησυχαστικό χαμόγελο του πατέρα.

Θα μπορούσε να είναι μία σκηνή όπου το νέο αυτό Yamaha φτάνει στο σπίτι και προκαλεί έκπληξη στην οικογένεια και ταυτόχρονα μία κάποια ανησυχία.

Έπειτα τονίζεται η ύπαρξη αερόσακου και η τεχνολογία που αυτή έχει, δείχνοντας μας το εσωτερικό μίας IMU μονάδας, άρα έχουμε αναγνώριση της θέσης της μοτοσυκλέτας στον χώρο από τα ηλεκτρονικά, άρα αυτόματη ενεργοποίηση του αερόσακου σε περίπτωση σύγκρουσης ή πτώσης.

Πάμε τώρα πίσω στον μαγικό αριθμό τρία και έπειτα στην αγωνία των προσώπων για το νέο όχημα και καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως δεν ήταν μία «μοτοσυκλετιστική» οικογένεια, αλλά εκεί που περίμεναν τον πατέρα να έρθει με το αυτοκίνητο στο γκαράζ, εκείνος μπήκε με το νέο τρίκυκλο σκούτερ, δένοντας και τον μαγικό αριθμό τρία. Σωστά εδώ, η στόχευση του κοινού είναι πιο γενική, απευθύνεται σε κάποιον που κυρίως κινείται με αυτοκίνητο και αποκτά τώρα και μία Yamaha. Τα τρίκυκλα σκούτερ της Yamaha στοχεύουν σε αυτό το κοινό. Βέβαια στην χώρα μας έχουν επιτυχία και σε μοτοσυκλετιστές μεγαλύτερης ηλικίας, ή και πιο ενεργούς που απλά θέλουν ένα τέτοιο όχημα ως δεύτερο, ενώ ακόμη περισσότερο, στην χώρα μας το Niken, η μοναδική τρίκυκλη σπορ παραγωγής στον κόσμο, έχει επιτυχία μόνο σε μοτοσυκλετιστές και όχι σε πιο ευρύ κοινό, όπως πίστευε η Yamaha το 2015 όταν μου ανέλυε στο Tokyo Motor Show το σκεπτικό για το ρηξικέλευθο τότε μοντέλο της.

Ο πορτοκαλί φάρος και όσα αχνά φαίνονται πίσω από το πρώτο πρόσωπο που εμφανίζεται, θα πω εγώ η σύζυγος και μητέρα του μικρού κοριτσιού, παραπέμπουν πως βρισκόμαστε μέσα σε ένα γκαράζ.

Να λοιπόν γιατί πιστεύω πως αύριο θα δούμε:
Το νέο Yamaha Tricity 300 2026 – Το πρώτο σκούτερ με αυξημένη ΠΑΘΗΤΙΚΗ ασφάλεια παγκοσμίως!

Για την ιστορία τώρα, αυτός δεν θα είναι ο πρώτος αερόσακος από εταιρεία μοτοσυκλέτας, ακριβώς είκοσι χρόνια πριν, το 2006, η Honda έβαλε αερόσακο στην Goldwing, όπως ακριβώς μας είχε υποσχεθεί το 2005, όταν και ανακοίνωσε την προσπάθεια που είχε ξεκινήσει από την δεκαετία του ΄90!

Αμέσως μετά, το 2007 οι αερόσακοι μπήκαν στις στολές των MotoGP στην μικρή κατηγορία.

Η τεχνολογία όμως από τότε έχει αλλάξει πολύ και κυρίως προχώρησε με άλματα την τελευταία πενταετία, ενώ η χρήση τους είναι καθολική στα MotoGP από το 2018.

Από το 2020 και μετά όμως, είναι που καταγράφουμε το πραγματικό άλμα στον τρόπο που τα ηλεκτρονικά αναγνωρίζουν σωστά και με ακρίβεια πότε συμβαίνει πτώση και πότε αυτή θα έχει την ένταση που πρέπει ώστε να ενεργοποιηθεί ο αερόσακος, ώστε να αποφύγει την περίπτωση να καταστρέψει τον αγώνα ενός αναβάτη που θα μπορούσε να συνεχίσει, σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα του.

Είναι επίσης νέο το άλμα και στο τελευταίο σύνορο, τους αγώνες MX και Rally, εκεί που το σύστημα έχει πολύ δυσκολότερο ρόλο στην ανίχνευση μίας πτώσης από ένα δυναμικό άλμα.

Είναι δεδομένο λοιπόν πως πλέον η τεχνολογία είναι τόσο μπροστά που μπορείς να φοράς τον αερόσακο, ένα δυσκολότερο βήμα από την τοποθέτησή του σε ένα τρίκυκλο σκούτερ!

Μένει να δούμε λοιπόν αν έχουμε πέσει διάνα στην αποκρυπτογράφηση του σύντομου VIDEO της Yamaha και έχουμε μπροστά μας το νέο Tricity 300 και έπειτα με ποιο τρόπο δουλεύει ο αερόσακος αυτός, που στόχο έχει να σου προσφέρει αυξημένη ΠΑΘΗΤΙΚΗ ασφάλεια, τον τομέα δηλαδή που πάσχουν περισσότερο τα δίκυκλα και λίγο λιγότερο τα τρίκυκλα, στο πεδίο που συμβαίνουν και τα περισσότερα ατυχήματα, εντός πόλης δηλαδή.

Σε δεύτερο χρόνο θα θέλαμε να δούμε και το κόστος αντικατάστασης του αερόσακου.

Οι πρώτες απαντήσεις αναμένονται αύριο, το απόγευμα.

Σε περίπτωση πάντως που είναι πράγματι το νέο Yamaha Tricity 300, τότε με βάση το πότε έρχονται στην Ευρώπη τα σκούτερ της Yamaha, το αναμένουμε μέχρι τα μέσα Μαΐου και στην Ελλάδα. Θυμίζουμε πως υπάρχει και Tricity 125, ιδανικό για την εξίσωση διπλώματος αυτοκινήτου το οποίο έχει μάλιστα ίσιο πάτωμα, σε αντίθεση με το Tricity 300 που, λογικά, μόνο αυτό θα έρχεται με αερόσακο, τουλάχιστον για το 2026. Είναι βέβαιο πως η Yamaha δεν θα περιορίσει τον αερόσακο σε ένα μόνο μοντέλο!